นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แม่อายสะอื้น

    SHARE
    • หน้าที่ 2
    • 1
    • 2
    • 3

    ดาวนิลเดินหาทรงพลทั่วโรงแรม สุดท้ายมาเจอเขาว่ายน้ำอยู่ในสระ ตัดพ้อว่าปล่อยให้หาอยู่ตั้งนานที่แท้มาอยู่นี่เอง เขาถามว่ามีอะไรหรือเปล่า น้ำเสียงกระด้างของเขาทำให้เธอชะงักก่อนจะส่ายหน้าไม่มีอะไร

    “ตอนแรกผมกะชวนคุณมาว่ายน้ำแต่คุณไม่อยู่ที่ห้อง”

    ดาวนิลไปเดินเล่นที่ชายหาดมา และถึงทรงพลจะชวนมาว่ายน้ำ เธอคงว่ายด้วยไม่ได้เพราะว่ายน้ำไม่เป็น แต่จะนั่งอ่านหนังสือเป็นเพื่อน เขากลับบอกว่าไม่ต้อง เธอมีอะไรจะทำก็ไปทำ เขาคงว่ายน้ำอีกนาน แล้วว่ายน้ำต่อไปไม่สนใจเธออีก ดาวนิลมองตามงงๆกับน้ำเสียงและท่าทีแปลกๆของเขา...

    ตั้งแต่แอบได้ยินเทวัญคุยกับดาวนิลเหมือนมีอะไรปิดบังตัวเองอยู่ ทรงพลก็มีทีท่าหมางเมินจนดาวนิลรู้สึกได้ ยิ่งตอนกินมื้อเย็นร่วมโต๊ะกับเธอ ทรงวุฒิ เทวัญและช่อเอื้อง เขายิ่งพูดจาแปลกๆ คล้ายประชดประชันอยู่ในทีเป็นทำนองว่าโกหกไปทำไมวันหนึ่งจะต้องมีคนจับได้อยู่ดี ยิ่งมาจับได้ทีหลังจะยิ่งเสียความรู้สึก

    “มีอะไรเราก็ควรพูดกันตรงๆ...ดาวนิล คุณตามมาหน่อยได้ไหม ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย” พูดจบทรงพลลุกนำออกไป ดาวนิลมองหน้าเทวัญก่อนจะเดินตาม ช่อเอื้องเองก็มีเรื่องอยากคุยกับเทวัญเช่นกัน คุณหมอหนุ่มพยักหน้าแล้วลุกออกไปกับเธอ เหลือทรงวุฒิที่มองคนโน้นทีคนนี้ทีสลับกันไปมาอย่างงงๆ...

    เมื่อได้อยู่กันตามลำพัง ทรงพลบอกกับดาวนิลว่าได้ยินเรื่องที่เธอคุยกับเทวัญตอนนั่งอยู่ริมหาดหมดแล้ว ตกลงเธอกับพี่ชายของเขากำลังปิดบังอะไรเขาอยู่ ดาวนิลตกใจคาดไม่ถึงได้แต่อึกอัก...

    ขณะที่ดาวนิลครุ่นคิดหนักไม่รู้จะหาข้อแก้ตัวอย่างไร ช่อเอื้องเดินนำเทวัญมายังอีกมุมหนึ่งของโรงแรม ถามว่าพี่สาวของเธอคุยอะไรกับเขาตอนอยู่ริมหาด เขานิ่งไปอึดใจก่อนจะเล่าว่าดาวนิลมาบอกว่าอยากจะสารภาพความจริงกับทรงพล เนื่องจากกลัวจะเสียพ่อเสียน้องไป ช่อเอื้องไม่วายแดกดัน แล้วนี่พี่สาวของตนไม่กลัวแล้วหรือว่าถ้าพูดความจริงออกมาชีวิตที่สวยงามของตัวเองจะสลายในพริบตา

    “เพราะดาวนิลเขาแคร์แล้วก็รักช่อเอื้องมากๆไง”

    ช่อเอื้องยังคาใจไม่หายทำไมที่ผ่านมาเทวัญถึงได้ยอมปิดบังเรื่องทุกอย่างให้พี่สาวของตน เขาอยากจะประกาศให้รู้กันทั่ว ที่เขาทำอย่างนั้นเพราะเขามีใจให้เธอ แต่ไม่สามารถทำได้ได้แต่บอกช่อเอื้องว่า

    “เพราะหมอรู้ว่าที่ดาวนิลทำไปทั้งหมดไม่ได้เกิดจากการที่เขาเป็นคนไม่ดี ช่อเอื้องไม่รู้หรอกว่าดาวนิลเขาต้องเจออะไรมาบ้าง เขาอาจจะเคยตัดสินใจทำอะไรที่ผิดไปบ้าง แต่หมอรู้ว่าตอนนี้เขากำลังพยายามหาทางแก้ไขทุกอย่างอยู่”...

    ทางด้านทรงพลเห็นดาวนิลเอาแต่นิ่งเงียบ คาดคั้นให้ตอบมาว่าเธอคุยอะไรกับพี่เทวัญ ที่เธอพูดว่าตนจะรับไม่ได้นั้นรับไม่ได้เรื่องอะไร และอะไรคือเรื่องที่ผ่านไปแล้วที่เธอแก้ไขไม่ได้ ดาวนิลคิดหาคำแก้ตัวไม่ได้ แถสีข้างว่าเขาฟังผิด ทรงพลเริ่มไม่พอใจ ถ้าเธอไม่พูดความจริงก็อย่าโกหกให้เสียความรู้สึกอีกเลย

    “แค่นี้ผมก็รู้สึกถูกหักหลังมากพอแล้ว” ต่อว่าจบทรงพลผละจากไป ดาวนิลมองตามไม่รู้จะทำอย่างไร ครู่ต่อมาทรงพลกลับมาที่โต๊ะเจอแค่ทรงวุฒินั่งเพียงลำพัง เทวัญออกไปคุยธุระกับช่อเอื้อง สักพักเทวัญถึงได้กลับมา ทรงวุฒิไม่เห็นช่อเอื้องมาด้วยก็ถามหา ได้ความว่าเธอขอตัวกลับห้อง ทรงพลขอคุยกับพี่ชายหน่อย แล้วเดินนำออกไป เทวัญถอนใจก่อนจะเดินตาม ทรงวุฒิถึงกับเซ็งที่ถูกทิ้งไว้คนเดียวอีกครั้ง

    เรื่องที่ทรงพลต้องการจะคุยกับพี่ชายไม่พ้นเรื่องที่เขากับดาวนิลมีความลับอะไรกัน ตนได้ยินทั้งคู่คุยกันที่ริมชายหาดเมื่อตอนเย็น เทวัญอยากรู้ว่าดาวนิลบอกอะไรทรงพลบ้าง พอรู้ว่าเธอไม่ได้บอกอะไรเขา ขอให้ทรงพลรอฟังจากปากดาวนิลเอาเอง เขาขอโทษด้วยที่บอกอะไรไม่ได้

    “ได้...ในเมื่อไม่มีใครยอมพูด ผมก็จะไม่ถามอีกแล้ว” ทรงพลเดินหัวเสียออกไป...

    ท่าทีที่เปลี่ยนไปของทรงพลทำให้ดาวนิลตัดสินใจแวะไปหาช่อเอื้องที่ห้อง ขอร้องให้พาพ่อกับกลองกลับแม่อายไปก่อน ตนสังหรณ์ใจว่าทรงพลอาจจะระแคะระคายบางอย่าง ถ้าพ่อกับเธอยังอยู่ในบ้าน เขาอาจจะยิ่งสงสัยและขอร้องให้น้องช่วยปิดเรื่องทั้งหมดไว้ก่อนจนกว่าตนจะหาทางออกได้

    “ได้ ถ้าพี่ต้องการแบบนั้น ต่อไปนี้พี่ไม่ใช่พี่ดาวนิลของฉัน เราสองคนไม่เคยรู้จักกัน ฉันขอตัดพี่ออกจากชีวิตฉันและชีวิตทุกคนที่แม่อาย” พูดจบช่อเอื้องเดินไปเปิดประตูห้องพัก “เชิญออกไปได้แล้วค่ะคุณดาวนิล”

    ช่อเอื้องรอจนพี่สาวเดินออกจากห้องรีบปิดประตูล็อก ดาวนิลยืนอึ้งอยู่อึดใจ แล้วหันหลังจะไป แต่ต้องชะงักเมื่อเห็นทรงพลเดินสวนมาเพื่อจะไปห้องพักตัวเอง เขาไม่แม้แต่จะปรายตามอง ดาวนิลเสียใจมากที่เขาเห็นเธอเป็นเหมือนอากาศธาตุ ไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้รีบวิ่งกลับห้องตัวเอง ซบหน้ากับเตียงร้องไห้โฮ

    ooooooo

    ทอนรับปริญญาโทเสร็จก็กลับบ้านเกิด หวังจะเอาวิชาที่ร่ำเรียนมามาพัฒนาหมู่บ้านของตัวเอง รินคำที่มารอต้อนรับปรี่เข้าไปทวงถามเรียนจบกลับมาแล้วเมื่อไหร่จะให้พ่อมาขอตนสักที ทอนด่าเธอว่าเพ้อเจ้อแล้วเดินหนี รินคำรีบวิ่งตาม

    “พี่ทอน จะไปไหนพี่จะกลับเข้าบ้านเลยเหรอ วันนี้คณะฉันมีซ้อมการแสดงนะ พี่ทอนแวะไปดูก่อนไหม”

    “แล้วคณะครูคำปันเป็นยังไงบ้าง”

    รินคำถอนใจเซ็งที่ทอนยังดูเป็นห่วงเป็นใยครอบครัวนี้ จำใจเล่าว่าคณะนั้นเจ๊งไปแล้ว คำปันไม่ได้ทำอะไรเพราะตาบอด ส่วนช่อเอื้องทนทำงานในไร่ไม่ไหวก็เลยขนกันไปกรุงเทพฯหมดแล้ว เขาจ้ำพรวดๆไปที่บ้านคำปันเพื่อให้เห็นกับตาโดยมีรินคำตามติด เมื่อมาถึงเจอแต่บ้านว่างเปล่าหันมาถามรินคำว่าคำปันไปนานแค่ไหนแล้ว เท่าที่รินคำรู้น่าจะไปหลายอาทิตย์แล้ว ทอนวิ่งกลับไปที่ตัวหมู่บ้านถามแม่ค้าร้านขายของชำ

    “ป้ารู้ไหมครับว่าช่อเอื้องพาพ่อไปอยู่กับใครที่กรุงเทพฯ”

    แม่ค้าคาดว่าน่าจะไปอยู่กับดาวนิล รินคำโพล่งขึ้นทันทีว่านังนั่นไม่เอาพ่อเอาน้องไปอยู่ด้วยแน่นอน ทิ้งให้ลำบากไม่ดูดำดูดีอยู่ตั้งหลายปี แม่ค้าเถียงแทนว่าตอนนี้ดาวนิลได้ดีเป็นถึงดาราชื่อดังจะทิ้งพ่อทิ้งน้อง

    ได้อย่างไร รินคำหมั่นไส้ดาวนิลเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว หาว่าแม่ค้ามโนไปเอง แค่คนชื่อเหมือนเท่านั้น นังนั่นไม่มีทางได้ดีเป็นดาราดังแน่ๆ ทอนงงนี่พูดเรื่องอะไรกัน ดาราอะไรที่ไหน แม่ค้าหยิบหนังสือดาราออกมาให้เขาดู

    “นี่ไม่เคยดูละครเลยล่ะสิ เอ้าดูซะ บอกพวกขี้อิจฉาแถวนี้หน่อยสิว่าเนี่ยมันนังดาวนิลหรือเปล่า”

    ทอนเห็นรูปดาวนิลในหนังสือดาราถึงกับอึ้ง...

    สามหนุ่มไม่อยู่ทำให้บ้านเหงาไปถนัดใจ แม่นมน้อยที่ปกติต้องเตรียมอาหารเช้าให้คุณๆทั้งสามคนทุกวัน แต่นี่ไม่มีใครอยู่สักคนก็เลยไม่มีอะไรทำ จึงเข้ามาคุยกับคำปันที่นั่งอยู่ที่สนามหญ้าข้างบ้าน ถามว่าได้ข่าวลูกสาวคนโตบ้างหรือยัง เขาส่ายหน้า ไม่รู้จะไปตามหาลูกที่ไหน

    “เขาอาจจะไปมีชีวิตของเขาแล้วก็ได้ ปล่อยเขาไปไหม ยังไงเราก็ยังมีช่อเอื้องอยู่ดูแลนะ”

    “ผมไม่ได้ตามหาเขาเพราะอยากให้มาดูแลหรอกครับ ผมจะดีใจมากซะอีกถ้ารู้ว่าเขามีชีวิตที่ดี แค่ขอให้รู้ว่าเขาปลอดภัย ผมก็คงกลับแม่อายได้อย่างสบายใจ”

    แม่นมน้อยมองคำปันอย่างเห็นใจ

    ooooooo

    ทรงพลยังมึนตึงกับทั้งพี่ชายและหญิงคนรักของตัวเอง เนื่องจากเข้าใจผิดคิดไปเองว่าที่ทั้งคู่มีความลับเพราะเคยคบหากันมาก่อน ถึงขนาดเห็นพี่ชายจะมานั่งร่วมโต๊ะกินมื้อเช้าด้วยจัดแจงลุกหนีอ้างอิ่มแล้ว เทวัญได้แต่มองตามถอนใจหนักใจ...

    หลังกินข้าวเช้าเสร็จ เทวัญมาเดินครุ่นคิดอยู่ที่ริมหาด ช่อเอื้องเข้ามาฟ้องว่าพี่ดาวนิลต้องการให้ตนพาพ่อกับกลองกลับแม่อาย เทวัญแก้ตัวแทนว่าที่เธอทำแบบนั้นคงมีเหตุผลบางอย่าง

    “คุณหมอก็ยังเข้าข้างเขาอยู่ คุณทรงวุฒิบอกว่าคุณหมอกับคุณทรงพลทะเลาะกัน เรื่องพี่ดาวนิลใช่ไหมคะ คุณหมอช่วยเขาขนาดนี้เขายังจะมาสร้างความเดือดร้อนให้อีก พี่ดาวนิลจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้ เขาควรจะต้องรู้สึกผิดที่ทำกับทุกคนแบบนี้” ว่าแล้วช่อเอื้องเดินตามหาทรงวุฒิจนเจอ เขาดีใจเพราะอยากจะหาใครปรึกษาด้วย เนื่องจากอยากได้การแสดงอะไรที่เป็นไทยๆสำหรับงานเปิดตัวโรงแรมเย็นนี้บ้าง

    ช่อเอื้องแนะให้จัดการแสดงไทยล้านนาซึ่งตนจะแสดงให้เอง ทรงวุฒิเห็นดีด้วย...

    ในงานเลี้ยงเปิดตัวโรงแรม ทรงพลยังไม่ยอมคุยกับดาวนิลทั้งที่เธอพยายามจะอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้น เขาอ้างนี่เป็นงานเปิดตัวโรงแรมน้องชายไม่อยากทำให้เสียบรรยากาศ แล้วเดินไปทักทายแขกในงานไม่สนใจเธออีกเลย ทำให้เธอเสียใจมาก

    ทันใดนั้นไฟบนเวทีสว่างขึ้น เสียงเพลงล้านนาดังตามมา ดาวนิลหันไปมองเห็นช่อเอื้องแต่งกายด้วยชุดล้านนาออกมาฟ้อนรำด้วยท่วงท่างดงาม นึกถึงภาพในอดีตตอนที่เคยฟ้อนรำชุดนี้กับน้องอย่างมีความสุข แต่มาบัดนี้เธอทำได้เพียงเป็นผู้ดูเท่านั้น แล้วพยายามจะสบตากับชายคนรัก แต่เขากลับเมินไม่มอง ดาวนิลทนไม่ไหวเดินหนีออกจากงานไปทั้งน้ำตา เทวัญมองตามอย่างห่วงใยขณะที่ทรงพลกลับไม่ไยดี

    ดาวนิลวิ่งหนีมาที่ริมทะเล นั่งแปะกับพื้นทรายร้องไห้เป็นเผาเต่า ขอโทษพ่อ ขอโทษกลองและช่อเอื้องที่ทำให้เสียใจไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ แล้วถอดรองเท้าหรูทิ้งไว้บนหาด เดินลงทะเลหวังจะฆ่าตัวตาย...

    เทวัญเห็นดาวนิลหายไปหาทั่วงานก็ไม่พบจึงมาบอกทรงพล แต่เขากลับไม่สนใจถ้าพี่เป็นห่วงเธอก็เชิญไปตามเอาเอง เทวัญขอเวลาให้ดาวนิลสักหน่อย ที่เธอไม่บอกความจริงกับเขาอาจเป็นเพราะเธอรักเขามากก็ได้ ทรงพลยอกย้อนเหมือนที่พี่รักเขาแต่ช่วยกันปิดบังความจริงใช่ไหม ทำไมพี่ไม่ยอมบอกว่าเคยคบกับดาวนิลมาก่อน ทีแรกตอนที่แม่นมน้อยเตือนเรื่องนี้ เขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อ กระทั่งมาได้ยินที่พี่คุยกับเธอ

    “เรื่องที่กลัวผมจะรับไม่ได้คือพี่กับเขาเคยคบกันมาก่อนใช่ไหม”

    “แกบ้าไปแล้วพล ฉันกับเขาไม่เคยคบกัน คนที่คุณดาวนิลรักคนเดียวก็คือแก ถ้าฉันรู้ว่าแกสงสัยอะไรบ้าๆ แบบนี้ ฉันคงด่าแกไปนานแล้ว คุณดาวนิลเขาจะเสียใจขนาดไหนถ้ารู้ว่าแกคิดแบบนี้” พูดจบเทวัญเดินหาดาวนิลต่อไป ทรงพลได้คิดว่าบ้าบอไปเองรีบตามพี่ชายไปช่วยหาตัวหญิงคนรัก

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    เพลย์ลิสต์ละคร "แอน ทองประสม" และ "เจมส์ จิรายุ" ก่อนจะมาถึง “กะรัตรัก”

    เพลย์ลิสต์ละคร "แอน ทองประสม" และ "เจมส์ จิรายุ" ก่อนจะมาถึง “กะรัตรัก”
    28 พ.ย. 2564

    11:01 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 28 พฤศจิกายน 2564 เวลา 21:04 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์