คุณชายไก่โต้ง

เจี๊ยบเจอโต้งในสวนสมุนไพร ชายหนุ่มมึนเมาแต่พูดรู้เรื่อง ดึงเธอลงนั่งและขอกอดเพราะต้องการความอบอุ่น

“ขอฉันกอดเธอเอาไว้แบบนี้เถอะนะ ฉันสัญญา

ว่าจะไม่ทำอะไรมากกว่านี้ ฉันเป็นคนดีนะ คนดีจริงๆ”

“นายเป็นอะไร  ทำไมดื่มจนเมาขนาดนี้  ฉัน

เป็นห่วงนายนะ”

“เธอรู้ไหมว่าตั้งแต่ฉันเกิดมา ก็มีแต่เธอเนี่ยแหละที่ดีกับฉันจริงๆ ขนาดพ่อฉันยังไม่ดีกับฉันเท่านี้เลย...เจี๊ยบ ฉันขอโทษนะที่ฉันปิดไว้ ฉันมีบางอย่างที่อยากจะบอก ความจริงแล้วฉัน...”

เจี๊ยบมองหน้าเขา ลุ้นมากว่าจะพูดอะไร?

รุ่งเช้าโต้งสะดุ้งตื่นพบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องเช่า ถามป๋องกับเบิ้มว่าตนกลับมาได้ยังไง...เจี๊ยบนั่นเองที่โทร.ตามสองหนุ่มมารับ โต้งคิดทบทวนเหตุการณ์ทั้งหมดแล้วตกใจวิ่งออกไปดักรอเจี๊ยบที่หน้าตลาด

สมจิตรขับรถให้เจี๊ยบนั่ง เห็นโต้งวิ่งมายืนขวางทางแทบเบรกไม่ทัน ด่าลั่นว่าอยากตายหรือไง โต้งไม่สนใจ อยากจะคุยกับเจี๊ยบท่าเดียว

เจี๊ยบลงจากรถทั้งที่ไม่เต็มใจนักและไม่ยอมให้โต้งพูดต่อหน้าสมจิตร สองคนเดินห่างออกไปก่อนที่โต้งจะบอกว่าจำได้เมื่อคืนพูดอะไรกับเธอ แต่เจี๊ยบปฏิเสธว่าตนจำไม่ได้

“อย่ามาโกหก ขนาดฉันเมา ฉันยังจำได้เลย”

“ฉันจำไม่ได้จริงจริ๊ง”

“เสียงสูงแสดงว่าพูดไม่จริง...แต่ไม่ยอมรับก็

ไม่เป็นไร ฉันจะพูดใหม่อีกครั้ง...ฉันชอบเธอ ฉันพูดจริงๆ ไม่ใช่เพราะฉันเมา รวมถึงเรื่องคืนก่อนฉันก็ตั้งใจทำ”

เจี๊ยบรู้ว่าโต้งหมายถึงเรื่องจูบ เธอหน้าแดงซ่านด้วยความเขินอาย ชายหนุ่มเลยทึกทักเรียกเธอว่าที่รักและขอคบกัน

หญิงสาวเขินมากทำท่าจะบ่ายเบี่ยง แต่โต้ง

ไม่เปิดโอกาส พูดรวบรัดว่า “เย็นนี้เจอกันนะที่รัก”

เล่นเอาเจี๊ยบอายม้วนวิ่งกลับไปขึ้นรถ ส่วนโต้งกระโดดโลดเต้นร้องกระตู้วู้ด้วยความดีใจ

 ooooooo