คุณชายไก่โต้ง
ตอนที่ 7
เสธ.เจ้ยต้องนั่งแท็กซี่กลับบ้าน พอเช้าขึ้นอาการไม่ดีเพราะถ่ายจนไร้เรี่ยวแรง เจี๊ยบจะให้ไปหาหมอก็ไม่ยอม กระทั่งรอบสุดท้ายถึงกับคลานออกจากห้องน้ำแล้วหมดสติ เจี๊ยบจึงต้องวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากจูเลีย แต่ต้องตกใจเมื่อเห็นเธอกับโต้งอยู่ในลักษณะแนบชิด
ความจริงจูเลียชวนโต้งเล่นโยคะ แต่เพราะเล่นไม่เป็นทำให้จูเลียต้องช่วยสอน แต่เจี๊ยบไม่มีเวลาคิดมากเพราะเป็นห่วงพ่อที่หมดสติคาบ้าน
จูเลียกับโต้งมาช่วยด้วยความเต็มใจ แม้ทั้งคู่จะไม่ค่อยชอบพ่อของเจี๊ยบ แต่แล้วเจี๊ยบหารถพ่อไม่เจอ สมจิตรช่วยปกปิดว่ารถเสียตั้งแต่เมื่อวานเอาไปส่งซ่อม เจี๊ยบเลยต้องพึ่งแท็กซี่ แต่เพราะบ้านอยู่ในซอย นานทีจะมีมาสักคัน เธอให้สมจิตรออกไปเรียก ส่วนโต้งแบก เสธ.เจ้ยไว้บนหลังวิ่งไปเรื่อย โดยมีเจี๊ยบกับจูเลียตามประกบ
กว่าจะได้แท็กซี่โต้งรู้สึกปวดหลังมาก ถึงโรงพยาบาลโชคดีเจอหมอเป๊ะที่เคยรักษา เสธ.เจ้ย หมอตรวจอาการแล้วบอกว่าร่างกายผู้ป่วยเสียน้ำมากจากการถ่าย ทำให้หมดสติ หมอให้น้ำเกลือแล้ว คิดว่าอีกไม่นานน่าจะดีขึ้น แต่อยากให้นอนโรงพยาบาลรอดูอาการถึงพรุ่งนี้เช้าก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที
จูเลียกับโต้งรออยู่นอกห้องตรวจ โต้งปวดหลังมากจนจูเลียสังเกตเห็น จึงให้หมอเป๊ะช่วยตรวจอาการ พอรู้สองหนุ่มเป็นเพื่อนกัน จูเลียยิ่งปลาบปลื้มหมอหนุ่มรูปหล่อ พูดทีเล่นทีจริงว่าเลือกไม่ถูก หล่อด้วยกันทั้งคู่
หมอเป๊ะต้องการให้โต้งทำกายภาพแก้ปวดหลังจึงเขียนใบนัดให้มาทำอย่างสม่ำเสมอ แต่โต้งไม่คิดจะมาเพราะไม่มีเงิน เขาทิ้งใบนัดลงถังขยะ แต่สักครู่เจี๊ยบก็มาเก็บเอาไป
ด้านเจ้าสัวกับทนายจ๋องที่ท้องเสียกลับบ้านมาเหมือนกันตั้งแต่เมื่อคืน เช้านี้อี๊จินจับได้ว่าสองคนแอบไปเที่ยว จึงโวยวายตำหนิเจ้าสัวยกใหญ่ เพราะลึกๆแล้วอี๊จินแอบมีใจให้พี่เขยจึงค่อนข้างหวงแหน
แต่เพราะเจ้าสัวกำลังป่วยก็เลยหงุดหงิดยอกย้อนอี๊จินรุนแรงว่าไม่ใช่เมีย ไม่มีสิทธิ์มาห้ามตน
“นั่นสินะ อั๊วไม่ใช่เมียของลื้อ อั๊วขอโทษ อั๊วลืมนึกไป”
อี๊จินกลั้นน้ำตาก่อนจะหันหลังเดินหนีเข้าห้องนอนร้องไห้คร่ำครวญต่อว่าเจ้าสัวว่าไม่เคยรู้ใจตนเลยแม้แต่นิดเดียว
ooooooo
อ้นเศร้าเหงาหงอยเพราะโต้งโดนพักงาน ตรงข้ามกับป๋องที่เริงร่ามีความสุขมากถึงกับทั้งร้องทั้งเต้นขณะทำงาน พออ้นทักถามด้วยความรำคาญ ป๋องก็บอกว่าตนสบายใจที่ไม่มีอะไรมาขวางหูขวางตา
“พี่หมายถึงพี่โต้งเหรอ”
“ถูกต้องแล้วคร้าบ...ไม่มีไอ้โต้งก็ดูเหมือนไอ้ป๋องมันจะสดชื่น”
“คนใจดำ”
“น้อยๆหน่อยเว้ย พี่น่ะเป็นเจ้านายของแก หัดให้ความเคารพกันบ้าง”
“มีเจ้านายแบบนี้ ไม่อยากเสียเวลาเคารพ”
“ทำไม? มีเจ้านายอย่างพี่มันเป็นยังไง”
“ขี้เหร่ ปากเหม็น แล้งน้ำใจ หาความดีไม่เจอ”
“ไอ้อ้น! อย่าคิดว่าเป็นผู้หญิงแล้วพี่จะไม่กล้าทำอะไรนะเว้ย”
“อ้อ ยังมีอีกข้อ ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ”
ป๋องกัดกรามแน่นด้วยความโกรธ ขยับตัวจะเข้าหาจนอ้นตกใจถอยหนี แต่แล้วเบิ้มโผล่เข้ามาเป็นฮีโร่ปกป้องอ้น แต่กลายเป็นอ้นไม่ได้ซาบซึ้ง แถมยังบอกว่าป๋องกับเบิ้มนิสัยแย่พอกัน
อ้นหนีออกไปที่ตลาด ปรากฏว่ามาเห็นเจ๊เพ็ญ เฮียมืด และบุญเติมพ่อของตนกำลังให้พระพรมน้ำมนต์ไปทั่วทุกแผงเพื่อไล่สิ่งอัปมงคลเพราะไอ้ตัวซวยอย่างโต้งเคยมาเหยียบย่ำ อ้นสลดใจและนึกเป็นห่วงโต้งขึ้นมาจับใจ
ส่วนไอศูรย์ที่แอบเห็นโต้งกับผู้หญิงคนหนึ่งเมื่อวันก่อน เขาอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร จึงโทร.ไปสั่งใครบางคนให้ช่วยสืบอย่างเร่งด่วน
เวลาเดียวกัน เจี๊ยบมาที่บ้านจูเลียเพื่อพบโต้ง เธอนำน้ำมันสมุนไพรทำเองมานวดหลังให้เขาแก้ปวดเมื่อยและนำใบนัดทำกายภาพบำบัดมาคืนด้วย โต้งอึ้งไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะใส่ใจเขาขนาดนี้
หลังจากนวดหลังให้โต้งเสร็จ เจี๊ยบบอกให้เขาเก็บยาน้ำมันสมุนไพรนี้ไว้ให้จูเลียช่วยทา โต้งจึงได้โอกาสอธิบายว่าเขากับจูเลียไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น
“ฉันไม่ได้มีอะไรกับคุณจูเลียนะ ที่เธอเห็นเมื่อเช้า คุณจูเลียเขาชวนฉันเล่นโยคะ แต่ฉันตัวแข็ง เขาก็เลยเข้ามาช่วย”
“เหรอ แล้วนายกับพี่จูเลียรู้จักกันได้ไง”
โต้งหาทางปกปิดความจริงด้วยการแต่งเรื่องว่าตนเคยช่วยเหลือจูเลียขณะโดนโจรวิ่งราวกระเป๋า
“หลังจากนั้นคุณจูเลียบอกว่าถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือเมื่อไหร่ก็ให้บอก เขาอยากตอบแทน”
“นายก็เลยมาอยู่บ้านพี่จูเลีย?”
“ใช่ แต่ฉันก็ไม่ได้คิดจะอยู่ตลอดไปหรอก พอหาที่หาทางได้ก็จะย้ายออกไป เพียงแต่ตอนนี้ฉันไม่มีเงินติดตัวซักบาท แถมยังโดนพักงานตั้งห้าวัน ยังไม่รู้จะเอาไรกินเลย”
เจี๊ยบสงสาร แล้วนึกอะไรขึ้นมาได้หยิบมือถือออกมากดให้โต้งดูบางอย่าง โต้งอ่านแล้วถามด้วยความสงสัย
“วินเทจแคมปิ้งคืออะไร”
“มันเป็นงานของคนรักสไตล์วินเทจ งานนี้จัดขึ้นทุกปี ฉันอยากชวนนายไปด้วย แต่งานนี้มันต้องไปเป็นคู่ เขาถึงจะให้เข้างาน ไปกับฉันเถอะ นะๆๆ”
“ในงานนี้มีของกินรึเปล่า”
เจี๊ยบบอกมีเพียบเลย โต้งตกลงทันที แต่งานนี้เขาต้องเต้นด้วยซึ่งหญิงสาวอาสาสอนให้ แต่เรื่องนี้ห้ามให้พ่อของเธอรู้อย่างเด็ดขาด
เวลานั้น เสธ.เจ้ยยังอยู่โรงพยาบาล เขาไม่เชื่อว่าโต้งช่วยแบกพาเขามาขึ้นแท็กซี่ แล้วกล่าวโทษเจ้าสัวตัวอ้วนที่ทำให้ตนเป็นแบบนี้ จากนั้นก็ถามหาลูกสาว พอได้ยินสมจิตรบอกว่าคุณหนูไปเอาเสื้อผ้าที่บ้านมานอนเฝ้า ก็เงียบไป
ooooooo
เบิ้มยังรู้สึกผิดที่ทำให้โต้งเดือดร้อนโดนพักงานห้าวันแถมยังไม่มีที่ซุกหัวนอน แต่เมื่อเบิ้มสารภาพให้ป๋องฟังว่าตนคือต้นเหตุทำให้งานเลี้ยงวันเกิดของโดมพังพินาศ ป๋องกลับบอกว่าไม่ต้องคิดมาก ถือเป็นคราวซวยของโต้งเอง
แต่อ้นที่แอบได้ยินคิดไปคนละขั้วกับป๋อง เธอโกรธเบิ้มมากถึงกับตบหน้าเขาก่อนต่อว่าอย่างรุนแรง เบิ้มสำนึกผิดรีบขอโทษ แต่อ้นบอกว่าคนที่เขาควรจะขอโทษไม่ใช่ตนแต่เป็นโต้ง
“ถ้าพี่ไปขอโทษไอ้โต้งแล้วอ้นจะอภัยให้พี่ใช่ไหม”
“ไม่รู้ ขอดูความประพฤติก่อน” อ้นพูดแค่นั้นก็หันหลังเดินหนีไปทันที
เบิ้มกลุ้มใจมาก ป๋องรู้ว่าเพื่อนของตนรักอ้นจึงปลอบใจว่าอย่าคิดมาก ผู้หญิงตบแปลว่าผู้หญิงรัก แต่เบิ้มไม่เชื่อ...
เจี๊ยบกับสมจิตรรับ เสธ.เจ้ยจากโรงพยาบาลกลับบ้านในเช้าวันถัดมา จากนั้นเจี๊ยบขออนุญาตพ่อไปงานวินเทจ แคมปิ้งโดยโกหกว่าไปกับฝน เสธ.เจ้ยเห็นว่ามีเพื่อนผู้หญิงไปด้วยจึงไม่ขัดข้อง
เสร็จธุระกับพ่อแล้วเจี๊ยบไปทำงานตามปกติและบอกให้ฝนรู้ว่าตนเอาชื่อเธออ้างกับพ่อเพราะอยากไปงานวินเทจแคมปิ้ง แต่มันจำเป็นเพราะฝนไม่ยอมไปด้วย
“ฉันว่างไปที่ไหนล่ะ ต้องช่วยแม่ทำขนม”
เจี๊ยบเข้าใจเพื่อน หลังจากนั้นสองสาวไปกินข้าวกลางวัน ไอศูรย์อยากตีสนิทเจี๊ยบให้มากขึ้นจึงขอเป็นเจ้ามือ โดยไม่รู้ว่าลีน่าชวนติ๋วติ้วตามมาจับตาดูด้วยความหึงหวงเขา
ไอศูรย์พยายามจีบเจี๊ยบแต่โดนฝนขัดคอ ส่วนลีน่านั่งมองมาด้วยสีหน้าบึ้งตึงหึงหวง จังหวะหนึ่งไอศูรย์หันไปเห็นเธอ เขาจ้องด้วยความไม่พอใจ พอกลับถึงออฟฟิศก็เรียกลีน่ามาตบสั่งสอนก่อนข่มขู่ว่าวันหลัง
อย่าทำตัวแบบนี้อีก เธอไม่มีสิทธิ์ตามดูชีวิตของเขา เขาจะไปไหนกับใครเมื่อไหร่ไม่เกี่ยวกับเธอ
“แต่ลีน่ารักคุณ”
“รักฉันหรือว่ารักที่เงินของฉันกันแน่ ผู้หญิงน้ำหน้าอย่างเธอทำไมฉันจะดูไม่ออก ถ้าอยากอยู่สบายๆ ก็อยู่เฉยๆ ทำตามที่ฉันสั่ง เข้าใจมั้ย”
ลีน่าเจ็บปวดร้าวรานแต่จำต้องรับปากด้วย
ความหวาดกลัว
ooooooo
ตกเย็นเลิกงานเจี๊ยบรีบกลับมาชวนโต้งซ้อมเต้นที่บ้านจูเลีย แถมเว้าวอนให้เจ้าของบ้านช่วยสอนกันอย่างสนุกสนานสุดเหวี่ยง
เสียงเพลงดังกระหึ่มทำให้ เสธ.เจ้ยที่กำลังสวดมนต์ อดรนทนไม่ไหวเดินดุ่มเข้าไปด่าจูเลียถึงหน้าบ้าน เล่นเอาเจี๊ยบกับโต้งแทบซ่อนตัวไม่ทัน
เสธ.เจ้ยกับจูเลียปะทะฝีปากกันอยู่พักหนึ่งก่อนที่ฝ่ายบุกรุกจะถอยกลับไปอย่างหัวเสีย ส่วนเจี๊ยบกับโต้งที่หลบหลังโซฟาตัวเล็กกอดกันกลมเพราะกลัว
พ่อฝ่ายหญิงเห็น พอจูเลียมาแซวและพูดจับพิรุธในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ หนุ่มสาวก็อายหน้าแดงรีบผละออกจากกัน
