ไข่มุกมังกรไฟ

เรย์ไปหาแดนไทที่ห้องเก็บภาพตามที่นัดกันไว้ เรย์ถามว่าเขาเห็นหน้าพวกที่จับเจนเนตรไปไหม มันจับเธอไปได้ยังไงทำไมเขาไม่อยู่ตรงนั้น

แดนไทบอกว่าเรื่องนี้ไม่ปกติ พวกมันไม่ฆ่าตนทั้งๆที่ฆ่าได้ แต่มันเอาตัวไปในป่าปล่อยให้หาทางออกมาเอง ถามเรย์ว่ามีใครโทร.หาเขาเรียกค่าไถ่หรือส่งคำขู่อะไรมาหรือเปล่า เรย์บอกไม่มี แดนไทถามว่าอาหลางล่ะ เรย์บอกว่ามันว่าไม่รู้ แดนไทถามว่านอกจากอาหลางเขามีปัญหากับไร่ชาที่ไหนอีกบ้าง

“ไม่มี”

จากข้อมูลนี้ทำให้แดนไทยิ่งเป็นห่วงเจนเนตร ส่วนเรย์ฉุกคิดอะไรได้ เดินหน้าเครียดออกไปทันที

เรย์ไปถามเกาซินว่าเจนเนตรอยู่ไหน ถูกเกาซินตบหน้าถามว่าไปห่วงมันทำไม มันจะตายด้วยน้ำมือใครก็เป็นประโยชน์กับเราทั้งนั้น ปรามว่าอย่าอ่อนแอให้เห็นอีก ไม่มีเจนเนตรก็เป็นโอกาสดีของเราแล้ว

“ไม่มีเจนเนตรเราก็เป็นผู้ต้องสงสัยเหมือนกัน อลันตายไปไม่ทันไรลูกสาวคนเดียวยังหายไปอีก พ่อคิดว่าตำรวจมันจะไม่สงสัยผมเหรอ”

เกาซินบอกว่าถ้าจะมีใครจงรักภักดีอลันกับลูกสาวยอมตายแทนได้ก็คือหมิงเต๋อคนเดียว เรย์ถามว่าถ้าเป็นแผนหมิงเต๋อ ทำให้เจนเนตรหายตัวไปแล้วโยนความผิดให้ตน “จับตามันไว้ ถ้าแกมีศัตรูเป็นหมิงเต๋ออีกคน อาณาจักรไข่มุกมังกรมันไม่ง่ายที่จะเป็นของเรา”

เกาซินมองหน้าเรย์อย่างหนักใจ

ooooooo

ที่ศาลาจีนในคฤหาสน์เจนเนตร หมิงเต๋อกำลังอ่านหนังสือ เปาซื่อเอาชามาเสิร์ฟ สีหน้าไม่สบายใจถามว่านายเรย์ยังตามหาคุณหนูไม่เจอ ให้เขาช่วยหน่อย อย่ามัวใจเย็นอ่านหนังสืออยู่เลย

หมิงเต๋อบอกว่าตนกำลังศึกษาคิดหาทางอยู่ เปาซื่อรำพึงรำพันว่าไม่รู้ป่านนี้คุณหนูจะตกระกำลำบากอยู่ที่ไหน หมิงเต๋อก้มมองหนังสือต่อ บอกว่า

“ในหนังสือเขาบอกว่า ไม่ใช่แค่ไฟที่ฆ่าคนได้ ความเย็นก็เป็นมีดปลิดชีวิตคนได้ ร่างกายที่ต้องเจอความเย็นอย่างกะทันหัน ระยะหนึ่งจะเกิดอาการสั่นสะท้าน”

ooooooo

เจนเนตรถูกชายชุดดำสองคนจับทรมานในหีบใบยาวเหมือนโลงศพที่ปูและอัดทับด้วยน้ำแข็งจนเกือบหมดสติ ในขณะที่หมิงเต๋อก็กางตำราการทรมานคนฝึกให้แข็งแกร่งทีละขั้น

ขั้นต้นทำให้อุณหภูมิในร่างกายต่ำลงๆ ระยะที่สองมึนงง เคว้งคว้าง ระยะที่สามสัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำให้ต้องดิ้นรนทุกวิถีทาง และระยะที่สี่ มีแต่ความตาย

เจนเนตรถูกทรมานในทุกขั้นตอนอย่างทารุณจนใกล้ช็อก แต่ในขณะกำลังจะหมดสติก็มีชายชุดดำสองคนมาพาให้พ้นจากความตาย

ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของหมิงเต๋อ เขากางตำราดูผลงานของตัวเอง ใจก็คิดถึงความมุ่งหวังของตน...

“คุณหนูเจนเนตรคือไข่มุกที่จะอยู่เหนือหัวมังกร คุณหนูต้องเรียนรู้ความเจ็บปวดทุกอย่าง และเอาตัวรอดมาให้ได้”

พวกไป๋หู่งุนงงว่าการหายตัวของเจนเนตรเป็นฝีมือใคร คาดกันว่าเป็นฝีมือเรย์

เมื่อเจนเนตรหนีออกมาได้ เธอวิ่งเตลิดไปในป่า เจอเรย์กับเฉินที่กำลังตามหาทั่วป่า หมิงเต๋อสร้างสถานการณ์ให้เรย์กับเจนเนตรได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง โดยให้เฉินตามคนร้ายไปอีกทาง

เจนเนตรที่หนีความตายมา เมื่อเจอเรย์จึงเหมือนได้ชีวิตใหม่ ทั้งสองโผกอดกันด้วยความดีใจ

เมื่อกลับมา หมิงเต๋อบอกเจนเนตรว่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของตนทั้งสิ้น แต่กำชับไม่ให้เธอบอกใครเด็ดขาด เพราะนายใหญ่สั่งไว้ว่า

“ถ้าฉันตายไม่ว่าด้วยน้ำมือใครก็ตาม ลี่จูจะเป็นเป้าหมายต่อไปของพวกมัน”...ตนจึงต้องทำให้เธออดทนแข็งแกร่ง มีปัญญา มีอานุภาพเหนือมังกร “ทุกอย่างที่เกิดขึ้นคือบททดสอบ แล้วคุณหนูก็ผ่านมันมาได้อย่างดีเยี่ยม ร่างกายคุณหนูทนเจ็บ ทนร้อน ทนหนาว ทนหิว คุณหนูมีสติแก้ปัญหา”

หมิงเต๋อเล่าแล้วคุกเข่าลงตรงหน้าเจนเนตร “ถ้าจะลงโทษ ก็ลงโทษผมเพียงคนเดียว แต่ขอให้เรื่องนี้เป็นความลับของผมกับคุณหนู”

เจนเนตรถามว่าทำไมเรย์ถึงรู้ไม่ได้ หมิงเต๋อบอกว่าเพราะเขาเป็นห่วงเธอมาก ถ้ารู้ว่าตนทำให้เธอต้องทรมานเขาต้องฆ่าตนแน่ เจนเนตรขอบคุณที่หมิงเต๋อหวังดีกับตน

“คุณหนูครับ มีอย่างหนึ่งที่ผมต้องบอกคุณหนู ไม่ว่าแข็งแกร่งแค่ไหน ขึ้นชื่อว่าเป็นมนุษย์ย่อมมีจุดอ่อนที่จิตใจ ต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หัวใจคุณหนูต้องไม่เป็นจุดอ่อนให้ใครทำลายได้นะครับ”

ooooooo