เกมรักเอาคืน
ตอนที่ 8
อาริสายืนนิ่งไม่ตอบโต้ ลัดดายิ่งเต้นผาง
“เห็นรึยังเอก...เห็นสันดานของมันรึยัง มันด่าแม่ เอกยังจะเก็บมันไว้ให้เป็นเสนียดชีวิตอีกเหรอ”
“พอเถอะครับคุณแม่”
“ดีไม่ดี...ที่ลูกฉันไปนอนกับคนอื่นก็เพราะมันรู้ว่าเมียตัวเองแรด นอนกับผู้ชายไม่เลือก ที่บอกว่า ไปเข้าเวรดึกๆดื่นๆ มันไม่ได้ไปดูแลคนไข้แต่มันไปนอนกับผู้ชาย!”
“แม่! ผมขอร้อง หยุดเถอะ!”
หมอเอกพยายามห้ามทัพ อาริสามองมาด้วยแววตาเอือมระอาก่อนโต้เสียงเรียบ
“คุณแม่พูดกรอกหูริสาแทบทุกวันว่าลูกชายของคุณแม่สูงส่งไม่เหมาะกับริสา เพราะริสามันลูกชาวบ้าน ได้ผัวเป็นหมอ...มีบุญจะตาย แล้วเรื่องอะไรริสาจะยุ่งกับคนอื่นให้โง่ล่ะคะ”
ลัดดาปรี๊ดแตก อยากตบลูกสะใภ้แต่หมอเอกรั้งตัวไว้ เกศิรินสะใจที่อาริสาโดนเล่นงาน แต่เพียงไม่นานก็ต้องเปลี่ยนเป็นหน้าชาเมื่อถูกอาริสาโพล่งใส่หน้า
“ส่วนเธอ...ถ้าถึงกับหอบกระเป๋ามาอยู่บ้านผู้ชายขนาดนี้ก็แสดงว่าในสมองเธอคงไม่คิดถึงความผิดชอบชั่วดีอะไรแล้ว นอกจากคิดถึงแต่ผู้ชาย ถ้าชีวิตเธอขาดผู้ชายไม่ได้ขนาดนั้น...งั้นก็อยู่ไป! เพราะฉันมีความละอายใจเกินกว่าที่จะไล่คนไม่มีทางไปอย่างเธอ”
ooooooo
อาริสาทิ้งความวุ่นวายและขึ้นไปสงบจิตสงบใจที่ห้อง แต่ไม่นานก็ต้องของขึ้นใหม่เมื่อเกศิรินถือวิสาสะตามขึ้นไประรานพร้อมประกาศศักดาความเป็นเมียน้อยอีกคนของหมอเอก
“เธออยากอยู่สภาพนี้จริงๆเหรอ อย่าฝืนตัวเอง เพื่อเอาชนะฉันเลย เพราะเธอแพ้ฉันตั้งแต่หมอนอนกับฉันแล้ว”
“ฉันต้องถามเธอมากกว่า...เธอมีความสุขที่อยู่สภาพนี้จริงๆเหรอเกศ เธอบอกว่าเธอชนะฉัน...ชนะตรงไหนเหรอ ในเมื่อเธอคิดว่าตัวเองเป็นเมียหมอ แล้วหมอล่ะ...กล้าบอกสังคมว่าเธอเป็นเมียเขาไหม”
“หมอกล้าบอกแน่ถ้าเธอหย่าให้มันจบๆไป ฟังนะริสา...หมอเขาไม่ได้รักเธอ เขารักฉัน!”
“เธอก็ผ่านผู้ชายมาตั้งหลายคน เธอยังไม่ชินกับคำโกหกของผู้ชายอีกเหรอ”
“เธอต่างหากที่ควรจะชินกับคำโกหกของหมอ”
เกศิรินเหยียดยิ้มก่อนแกล้งถาม “เมื่อคืนนอนในป่าคนเดียว...เหงาไหมล่ะ”
ท่าทางอึ้งของอาริสาทำให้เกศิรินย่ามใจ ตอกย้ำ ให้รู้ว่าตนรู้เรื่องเมื่อคืนเป็นอย่างดี
“นอนตากน้ำค้างที่ต่างจังหวัดหนาวรึเปล่า แต่ที่กรุงเทพฯอุ่นนะ ไม่ใช่อากาศแต่เป็นอ้อมกอดหมอ ที่อุ่น!”
อาริสาชะงัก พยายามกักเก็บอารมณ์ช้ำใจอย่างหนักที่สามีโกหกว่าไปหาแม่เมื่อคืน เกศิรินขัดใจมาก ขยี้ซ้ำเพราะอยากให้อาริสาสติแตก
“ทำไมเงียบล่ะ จะไม่ถามหน่อยเหรอว่าฉันรู้จากใครว่าเธออยู่ที่ไหน...คนเดียว...เมื่อคืน!”
พูดจบก็ควักรูปที่ตนแอบถ่ายหมอเอกเมื่อคืนให้ดู อาริสาเสียใจมากแต่ยังปั้นหน้านิ่ง
“เอาแค่รูปแอบถ่ายมาให้ฉันดูเนี่ยนะ เมื่อกี้แม่ของหมอก็ใช้วิธีนี้แล้ว จะเอาชนะฉันทั้งที เธอไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้แล้วเหรอเกศ”
ท่าทีเฉยชาของอาริสาทำให้เกศิรินปรี๊ดแตก ถลาไปจับไหล่บีบแน่น
“อย่ามาทำเหมือนเธอไม่เจ็บทั้งๆที่เธอเจ็บ!”
“ทำไมฉันต้องเจ็บ...ในเมื่อมีแต่คนแย่งฉัน ฉันไม่ได้เป็นฝ่ายแย่งคนอื่นอย่างเธอ!”
เกศิรินสติแตก หวิดได้ตบตีกับอาริสาแล้วหากหมอเอกไม่เข้ามาห้าม
“เกศ! ออกไปจากห้องผม”
“ทำไมคะ...ไม่อยากให้เกศอยู่ห้องนอนหมอเหรอ แหม...ทำอย่างกับเมื่อคืนเราไม่ได้นอนอยู่ห้องเดียวกัน!”
หมอเอกผงะ ท่าทางอึกๆอักๆ อยากแก้ตัวกับอาริสาแต่ก็จนด้วยหลักฐานเป็นภาพถ่ายของเกศิรินที่มัดตัวแน่นหนา อาริสาเลยตัดสินใจจบเกมทุกอย่างเอง
“ถ้าหมออยู่กับริสาแล้วต้องโกหกริสาทุกวันแบบนี้...เราหย่ากันเถอะ!”
เกศิรินตาวาวสมใจ แต่หมอเอกลังเลเพราะไม่อยากสูญเสียคนดีๆอย่างอาริสา
“ริสา...ผมไม่...”
“แต่ริสาต้องการหย่า! เมื่อคืนริสารู้ว่าหมอไม่ได้กลับมาหาคุณแม่แต่หมอไปหาเกศ ริสาก็เลยโทร.ตามผู้ชายของริสามา แล้วเราก็ทำอย่างในรูป ที่คุณแม่ให้หมอดูนั่นล่ะค่ะ”
อาริสาตั้งใจประชดและรับสมอ้างตามคำพูดของลัดดาเพื่อทำให้หมอเอกเลิกกับตน แต่หมอเอกไม่เชื่อเพราะรู้นิสัยภรรยาดี อาริสาเลยต้องยื่นคำขาด ประกาศศึกกับเกศิรินเต็มที่
“ถ้าหมออยากให้ริสาอยู่บ้านหลังนี้ ริสาต้องการอยู่ในฐานะเมียคนเดียวของหมอ แต่ถ้าไม่ได้...ริสาก็ไม่จำเป็นต้องมีหมอเป็นสามีคนเดียวเหมือนกัน!”
ooooooo
อาริสาออกจากบ้านหมอเอกไปแล้ว ทิ้งลัดดากับหมอเอกให้ผจญกับเกศิรินกันเอง เกศิรินผยองมากเพราะคิดว่ากำจัดอาริสาได้ ไม่รู้เลยว่าลัดดาจะคิดกำจัดเธออีกคนโดยใช้การบูรเป็นตัวช่วย
ลัดดาดีใจมากที่อาริสาออกจากบ้าน รีบโทร.ไปหาศรีรุ้งเพื่อบอกข่าวดีและฝากข้อความถึงการบูร
“พี่ฝากบอกหนูบูรด้วยนะคะว่าอย่าเพิ่งทิ้งตาเอกนะ ที่พี่ให้ผู้หญิงอีกคนอยู่บ้านนี้เพราะจะให้มันกัดกับนังริสาจนเอกหาความสุขไม่ได้ แล้วเอกก็ต้องไปหาหนูบูรไงคะ”
การบูรได้ยินแบบนั้นก็มีความหวัง มั่นใจว่าจะชนะใจหมอเอก ได้ทรัพย์สมบัติมากมายของเขามาพยุงสถานะอันร่อแร่ของครอบครัว แต่ที่เธอคาดไม่ถึง คือเกศิรินอ่านเกมของลัดดาออกและคงไม่ยอมง่ายๆ...
