ตอนที่ 8
“คุณแม่ไม่เป็นอะไรหรอก...ผมรักริสานะ”
พูดพลางลูบผมเธออย่างรักใคร่ ก่อนผละไปเตรียมตัวกินข้าวเช้า อาริสาได้ยินคำบอกรักของสามีก็ยิ่งมั่นใจว่าตัวเองตัดสินใจถูกที่ตัดสัมพันธ์กับป้องกุล
“หมอสำนึกผิดแล้ว หมอรักเรา...เราต้องรักหมอ!”
เมื่อตัดสินใจได้จะให้โอกาสหมอเอก อาริสาก็ไม่รอช้าจู่โจมสามีทันทีที่เขาออกจากห้องน้ำ
หมอเอกตกใจมากเพราะภรรยาไม่เคยเป็นฝ่ายรุก และยิ่งตะลึงหนักเมื่อเธอเอ่ยเสียงกระเส่า
“เรามาเที่ยวกันสองคนเพราะอยากมีลูก หมอลืมแล้วเหรอคะ”
ท่าทางอึกอักของเขาทำให้อาริสาหงุดหงิด ตัดพ้องอนๆ
“หรือหมอไม่อยากพยายามจะมีลูกกับริสาอีกแล้ว”
หมอเอกเพิ่งตั้งสติได้ รีบกอดภรรยาไว้พร้อมบอกเสียงหนักแน่น
“เปล่านะริสา ผมยังอยากมีลูกกับริสา ถึงต้องใช้เวลามากกว่าสิบปีผมก็ยังอยากมีลูกกับคุณคนเดียว!”
ooooooo
ป้องกุลหอบหัวใจช้ำๆกลับกรุงเทพฯ และหลบไปพักใจที่ร้านกาแฟที่ลงทุนร่วมกับจิลแฟนเก่า จิลเห็นสภาพเขาก็ถอนใจยาว มั่นใจว่าต้องเกี่ยวกับอาริสา
“ตั้งแต่ฉันคบแกมา ฉันไม่เคยเห็นแกเป็นอย่างนี้...เพราะพยาบาลคนนั้นหรือเปล่า”
“เธอรู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นพยาบาล”
จิลหน้าเจื่อน ลืมสนิทว่าตนแอบไปคุยกับอาริสาที่โรงพยาบาลเมื่อวันก่อนเพื่อขอให้เลิกยุ่งกับป้องกุล สีหน้าเอาเรื่องของเขาทำให้เธอต้องเฉไฉกลบเกลื่อน ชวนเขาเข้าร้านและช่วยเธอทำงาน
ป้องกุลไม่ยอมขยับเพราะคาใจเรื่องคำพูดของจิล พยายามตะล่อมถามเพราะเชื่อว่าอีกฝ่ายคงได้ยินเรื่องเขากับอาริสาจากตุลเพื่อนสนิทอีกคน
“แกถามทำไม” จิลถามเสียงเรียบ
“เพราะฉันไม่ชอบให้มันเอาเรื่องลูกค้าของฉันไปบอกคนอื่นไง”
“ใช่...ฉันเป็นคนอื่น แต่ก็เป็นคนอื่นที่ห่วงแก!”
“เธอจะมาห่วงอะไร”
“ห่วงที่แกกำลังรักเมียชาวบ้านไง”
จิลโพล่งอย่างเหลืออด ป้องกุลผงะ ก่อนตีหน้าเฉยชวนเธอไปเตรียมเปิดร้าน จิลเห็นเขาทำมึนก็อดใจไม่ไหวแหวไล่หลัง “ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้รักแก เขาก็เหมือนลูกค้าคนอื่นที่มาหาแก”
ป้องกุลยังนิ่ง ไม่ยี่หระกับคำพูดของแฟนเก่าจนเธอเริ่มโมโห
“ผู้หญิงมีตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมแกไม่ชอบวะ”
เงียบ...ไม่มีเสียงตอบรับเหมือนเดิม จิลหงุดหงิดมาก แต่ไม่ยอมแพ้ปรี่ไปดักหน้าเขา
“เขาแค่เหงา เขาแค่ต้องการผู้ชายคนไหนก็ได้เป็นเพื่อน”
ป้องกุลเจ็บแปลบแต่ยังทำเป็นเฉยชาจนจิลเหลืออด แหวลั่น
“แกไม่ได้เจอเขาในฐานะผู้ชาย แต่เจอในฐานะผู้ชายไซด์ไลน์!”
คำพูดของแฟนเก่าทำให้ป้องกุลปวดหัวใจมาก จิลรู้ดีว่าพูดแรงแต่ต้องเตือนสติเพราะไม่อยากให้เขาทำผิด
“ขอโทษที่พูดแรง แต่ฉันห่วงแก เพราะฉันรู้ว่ามันเป็นความรักที่เป็นไปไม่ได้”
ป้องกุลสะเทือนใจแต่ไม่ยอมพูดอะไร ง่วนกับงานตรงหน้า จิลได้แต่ยืนมองนิ่ง อยากพูดหรือทำอะไรให้เขามากกว่านี้แต่ก็รู้ลิมิตของตัวเองดี
ooooooo
เกศิรินย่ามใจมาก คิดว่าที่หมอเอกค้างด้วยเมื่อคืนจะทำให้เธอได้ชัยชนะเหนือ
อาริสา เมื่อตื่นเช้าวันต่อมาก็เก็บกระเป๋าไปทวงสิทธิ์เมียอีกคนถึงบ้านของเขา
ลัดดายังไม่รู้ว่าเกศิรินคือเมียอีกคนของ
ลูกชาย มัวเม้าท์อย่างเมามันกับศรีรุ้งและการบูรเรื่องอาริสามีชู้
“คุณป้าเข้าใจผิดรึเปล่าคะ” การบูรแกล้งถาม
“โอ๊ย...ปากประกบปากขนาดนั้น ไม่มีอะไรให้เข้าใจผิดแล้วหนู”
ศรีรุ้งแสร้งทำเป็นตกใจ เออออไปกับเรื่องเล่าของลัดดา
“นี่ขนาดไปเที่ยวกับเอกยังกล้านัดผู้ชายอื่นไปจูบกันขนาดนั้น เห็นริสานิ่งๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะทำตัวอย่างนี้”
“ผู้หญิงดูซื่อๆ สุดท้ายร้ายทั้งนั้น พี่ถึงไม่อยากได้นางเป็นสะใภ้ไง แต่เอกรัก พี่ก็ปล่อยให้เรียนรู้ แล้วเป็นยังไง...ขนาดกลางแจ้งยังกล้าจูบไม่อายใคร แล้วในที่ลับล่ะ...”
ลัดดาทำท่าขนลุก ก่อนหันมายิ้มหวานกับการบูร
“ป้าถึงต้องโทร.เรียกหนูบูรมา ให้รู้ว่าเอกน่าสงสารขนาดไหน”
“แล้วคุณป้าว่าพี่เอกรู้เรื่องพี่ริสามีชู้...มีคนอื่นรึเปล่าคะ”
“ก่อนหน้านี้เอกรู้รึเปล่า...ป้าไม่รู้ แต่วันนี้...ป้าจะบอกให้เอกรู้!”
จบคำประกาศกร้าวของลัดดา หมอเอกก็พาอาริสาหอบกระเป๋าสัมภาระกลับมาพอดี ลัดดาไม่รอช้าปรี่ไปหาลูกชายพร้อมเอ่ยถามเสียงเอาเรื่อง
“กระเป๋าเสื้อผ้าของเมียเอกใบไหน”
“ทำไมเหรอครับคุณแม่”
“เพราะแม่ไม่อยากให้เอาเข้าบ้านเป็นเสนียดไง!”
ลัดดาทำท่าจะแย่งกระเป๋าในมือลูกชายแต่เขายื้อไว้
“เอามาให้แม่ แม่จะโยนทิ้ง!”
“เกิดอะไรขึ้นครับคุณแม่”
“ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่เมียเอกคนเดียว แต่มันเป็นเมียคนอื่นด้วย”
พูดจบก็ควักมือถือตัวเองมาเปิดรูปอาริสากอดจูบกับชายชู้
“เห็นไหมเอก...เห็นเมียตัวเองกำลังจูบกับผู้ชายคนอื่นไหม”
อาริสารีบมาดูรูปที่หน้าจอมือถือคุณลัดดา พอเห็นว่าเป็นรูปตัวเองจูบกับป้องกุลก็หน้าซีด
ลัดดาเห็นท่าลูกสะใภ้ก็แสยะยิ้ม
“ทำไม...ตกใจเหรอ ไม่คิดว่าฉันจะเห็นใช่ไหม”
อาริสาไม่ทันตอบโต้ ลัดดาก็เดินเกมรุกบีบลูกชายทันที
“หย่ากับริสาซะเอก ถ้าเมียเอกไม่ยอมหย่า แม่จะเอารูปนี้ให้ทนายฟ้องหย่า!”
oooooooPowered by Froala Editor










