ตอนที่ 8
“ก็มันเป็นอาชีพของเธอ แล้วที่ฉันซื้อเธอเพราะเธอซื้อง่าย ไม่ผูกมัด! ฉันพอใจก็ซื้อ เสร็จงานก็จบ!”
“พูดดูถูกผมจบรึยัง”
“ฉันไม่ได้พูดดูถูกแต่พูดความจริง อย่ามาบอกว่าเธอมีความรู้สึกอะไรกับฉัน เพราะฉันคงไม่ทิ้งหมอไปยุ่งกับผู้ชายไซด์ไลด์อย่างเธอ”
ป้องกุลมองหน้าเธอนิ่ง ยังไม่เชื่อว่าอาริสาจะทำร้ายจิตใจเขาแบบนี้ อาริสาเห็นสายตาตัดพ้อของเขาก็ถอนใจยาว ก่อนตัดสินใจขอร้องเขาอย่างจริงๆจังๆ
“ปล่อยฉันเถอะป้องกุล...ฉันไม่ต้องการเธออีกแล้ว”
ooooooo
หมอเอกไม่รู้ว่าลัดดาจะบุกถึงโรงแรมที่เขาพักและเห็นภาพเด็ดของอาริสากับชายชู้ มุ่งหน้ากลับกรุงเทพฯเพื่อเจรจากับเกศิรินไม่ให้อธิปแฉเรื่องเขาให้เสียชื่อเสียง
เกศิรินแต่งตัวสวยรอหมอเอกอยู่แล้ว เดินนวยนาดไปเปิดประตู ไม่ยี่หระท่าทางร้อนรนของเขาเลย
“ผมโทร.หาคุณ ทำไมคุณไม่รับสาย”
“หมออาจจะลืมว่าวันนี้เกศเพิ่งออกจากโรงพยาบาล เกศกลับมาเกศก็ต้องพัก พอเกศตื่น ยังไม่ทันได้ทานอะไร หมอก็มาต่อว่าเกศ ต้องให้เกศ ตายเลยไหมคะ...หมอถึงจะพอใจ”
หมอเอกได้ยินดังนั้นก็พยายามข่มอารมณ์ เอ่ยถามเพื่อเอาใจเธอบ้าง
“คุณอยากทานอะไรล่ะ ในห้องมีของสดไหม เดี๋ยวผมทำให้ทาน”
เกศิรินทำเป็นไม่รับรู้ เดินไปหยิบแก้วไวน์มาดื่มประชดหมดแก้ว
หมอเอกส่ายหน้าหน่ายๆ “คุณยังไม่หายดี ไม่ควรจะดื่มไวน์นะ”
“หมอห่วงเกศด้วยเหรอคะ”
พูดจบก็เดินหนีเข้าห้อง หลอกล่อให้หมอเอกตามมา ซึ่งก็สมใจเพราะเขาตกหลุมพรางโดยไม่รู้ตัว
“ถ้าไม่ห่วงคุณ ผมจะมาหาคุณเหรอ”
“เกศก็นึกว่าหมอมาหาเกศเพราะสามีเก่าของเกศซะอีก”
คำว่าสามีเก่าของเกศทำให้หมอเอกชะงัก
“คุณรู้ว่าสามีเก่าคุณขู่ผมงั้นหรือ”
“อธิปมาเยี่ยมเกศ เขาสงสารเกศที่ตกอยู่ในสภาพแบบนี้ เขารู้ดีว่าเกศไม่เคยรักใครเท่าหมอ”
หมอเอกมองเกศิรินอย่างอึกอัก คิดหนักจะเคลียร์ยังไงให้เธอเสียใจน้อยที่สุดและอาริสายังอยู่กับเขา
“ผมเองก็ไม่อยากเห็นคุณเสียใจ ผมพยายามหาทางออกที่ดีที่สุดให้คุณกับผม แต่มันต้องใช้เวลา”
เกศิรินรู้ทันว่าเขาพยายามตะล่อมตัวเอง แต่ยังทำมึน ตีหน้าเศร้าออเซาะ
“เกศเข้าใจค่ะ แต่หมออย่าทำกับเกศเหมือนเกศเป็นผู้หญิงหากินได้ไหมคะ”
“ผมไม่เคยทำกับเกศอย่างนั้นนะ”
“ใช่ค่ะ ไม่เหมือนเพราะผู้หญิงหากิน นอนกับใครแล้วยังได้เงิน...แต่เกศไม่ได้”
ถ้อยคำตัดพ้อของเธอทำให้หมอเอกรู้สึกผิด เกศิรินเห็นดังนั้นก็รีบพูด
“เกศอยู่ในฐานะเมียน้อยก็ได้”
คำว่าเมียน้อยทำให้หมอเอกอึ้งหนัก เกศิริน
เชื่อว่ามาถูกทางรีบกดดัน
“เกศหาเลี้ยงตัวเองได้ หมอไม่ต้องรับผิดชอบเกศเลย ขอแค่หมอไม่ทิ้งเกศ เกศยอมทิ้งศักดิ์ศรีเป็นเมียน้อย”
หมอเอกลำบากใจมาก อยากเลิกก็อยาก แต่ก็กลัวอธิปจะแฉเรื่องเขา เกศิรินเห็นเขาลังเลก็หมั่นไส้ ยื่นข้อเสนอที่ทำให้เขาพูดไม่ออก “สิ่งเดียวที่เกศต้องการคือหมอต้องมาอยู่กับเกศอย่างน้อยอาทิตย์ละสี่วัน!”
ข้อเสนอของเกศิรินทำให้หมอเอกหน้าตึง
อ้าปากจะค้านแต่ก็ถูกเธอดักคอ
“อธิปบอกว่าถ้าหมอทำได้อย่างที่เกศขอ เขาจะไม่เอาเรื่องเราไปบอกผู้ใหญ่ของโรงพยาบาล”
หมอเอกชะงัก เริ่มคิดว่าเกศิรินอาจรู้เห็นเรื่องทั้งหมด
“คุณพูดเหมือนกำลังขู่ผม”
“เกศแค่พูดตามที่อธิปพูด”
เกศิรินผลักหมอลงเตียงและขึ้นนั่งคร่อม ตั้งใจแสดงให้เห็นว่าตัวเองเป็นคนคุมเกม
“ถ้าหมอรับปาก เกศจะโทร.บอกอธิป แต่ถ้าไม่...”
คำขู่ของเกศิรินทำให้หมอเอกมั่นใจว่าเธอเป็นตัวการ แต่เขาจะไม่ยอมจำนนง่ายๆ คิดหาทางยื้อเวลา
“ผมอยู่กับคุณได้สามวัน ผมไม่อยากให้คุณแม่สงสัย ขอเวลาผมหน่อย ผมจะหาทางอยู่กับคุณให้มากกว่านี้”
เกศิรินรู้ทันแต่ทำเป็นเออออ ก้มลงจูบแก้มหมอ
“งั้นคืนนี้หมอต้องอยู่กับเกศ!”
หมอเอกจะปฏิเสธเพราะต้องกลับไปหาอาริสา แต่สุดท้ายก็ต้านทานรสสวาทของเกศิรินไม่ไหว ยอมให้เธอกอดจูบลูบไล้เต็มคราบ ไม่ได้คิดถึงเลยว่า
ตนเองทิ้งอาริสาไว้ในห้องพักคนเดียวจนถึงเช้า!
ooooooo
หมอเอกตาลีตาเหลือกแต่งตัวออกจาก
คอนโดหรูของเกศิรินกลับไปหาอาริสา รู้สึกผิดมากที่ต้องทิ้งเธอไว้ลำพัง ในขณะที่ตัวเองไปสำเริงสำราญกับเกศิริน
อาริสานอนไม่หลับแทบทั้งคืนเพราะรอสามี กว่าจะข่มตานอนได้ก็เกือบรุ่งเช้า เมื่อตื่นมาเห็นสามีนั่งมองหน้าเธอด้วยแววตาเศร้าๆก็ลุกไปหาเพราะห่วงว่าแม่สามีจะอาการไม่ดี
“หมอมาแล้วเหรอคะ...ขับรถมาเหนื่อยไหม แล้วหมอได้นอนรึยัง คุณแม่เป็นยังไงบ้างคะ”
ท่าทางร้อนรนของเธอทำให้หมอเอกยิ่งรู้สึกผิด พึมพำเสียงแผ่ว
“ผมขอโทษ”
อาริสาได้ยินคำขอโทษจากสามีก็ชะงัก ตงิดใจว่าอาจมีเรื่องบางอย่าง
“หมอขอโทษริสาเรื่องอะไรคะ”
“ขอโทษที่เมื่อคืนผมทิ้งริสาไว้คนเดียว ริสานอนตรงนี้เพราะรอผมใช่ไหม”
“ค่ะ...ตกลงคุณแม่เป็นยังไงบ้างคะ”
Powered by Froala Editor










