เดือนประดับดาว

เย็นวันนั้นเพื่อนแวะมาเยี่ยมแพง เจอวรัชช์นั่งป้อนข้าวแพงที่นั่งนิ่งอยู่บนเตียง วรัชช์เอ่ยขึ้นว่าอย่าดุฤดีเพราะตนบังคับให้เขาเปิดประตู เพื่อนถามเขาต้องการอะไร ที่เราตกลงกันไว้ยังไม่ครบอาทิตย์ วรัชช์หัวเราะ ถ้ารอถึงตอนนั้นเธอคงประกาศแต่งงานไปแล้ว

เพื่อนพยายามอธิบายว่าที่ทำลงไปเพื่อแพง วรัชช์ลุกขึ้นจับไหล่เพื่อน พูดใส่หน้า

“แต่คุณไม่ใช่แพงอาภรณ์...นี่เป็นครั้งแรกที่ผมอยากจะจริงจังกับผู้หญิงสักคน อย่าทำให้ผมเสียใจเลยนะ” วรัชช์ชูนามบัตรกันลองเชิงขู่จะโทร.บอกเขา

เพื่อนขอร้องเมื่อถึงเวลาตนจะบอกกันลองเอง วรัชช์ย้อนถามว่าขอร้องในฐานะแพงหรือโฮป เพื่อนตอบว่าแพง เขาไม่พอใจให้เธอตอบใหม่อีกครั้ง เพื่อนขอให้เขาทำเพื่อตนสักครั้ง

“เราทุกคนมันก็อยากทำเพื่อตัวเองด้วยกันทั้งนั้นแหละ และผมก็กล้าพูดอย่างหน้าไม่อายว่าผมมันเห็นแก่ตัว แล้วก็จะทำทุกทางเพื่อให้ได้คุณมา!” เพื่อนยืนอึ้ง วรัชช์พูดเหมือนสั่ง “คืนนี้จะมีปาร์ตี้ฉลองครบรอบ 9 วันของเจี๊ยกกับนนท์ที่ผับเดิม...แล้วผม...จะรอ” พูดจบวรัชช์กลับไป

เพื่อนเครียดกับความหมายกำกวมของเขา...ค่ำนั้น เพื่อนตามมาที่ผับ อวยพรจิตจีรังกับนนท์ จิตจีรังโผกอดยินดีด้วยกับการหมั้นของแพง เพื่อนฝืนยิ้มรับ จิตจีรังชูแก้วให้ชน

“เลือกแล้วก็อย่ากลับมาทำให้ใครบางคนแถวนี้เสียใจอีกล่ะ ไม่งั้นฉันไม่เอาเธอไว้แน่”

เพื่อนชนแก้วด้วยและบอกขอดื่มแค่แก้วเดียว พรุ่งนี้ต้องบินแต่เช้า จิตจีรังล้อมีพรีฮันนีมูนด้วย เพื่อนยิ้มเจื่อนๆหันมาสบตาวรัชช์เข้าพอดี เพื่อนทำตัวร่าเริงตลอดงาน...หลังเลิกงาน จิตจีรังกับนนท์ยืนส่งเพื่อนๆกลับ วรัชช์แกล้งเดินเบียดไหล่เพื่อนออกไป เพื่อนไม่อยากจะใส่ใจ

และแล้วในคืนนั้น เพื่อนมาหาวรัชช์ที่ห้องพักในโรงแรม ขอให้พูดกันดีๆ และขอให้เชื่อตนว่าแพงอาการกำลังดีขึ้น อีกไม่นานตนจะกลับไปเป็นโฮปคนเดิม เพื่อนเห็นนามบัตรกันลองวางอยู่ก็แอบหยิบมาใส่กระเป๋าไว้ วรัชช์เห็นในกระจกแต่ทำเป็นไม่เห็นแล้วถามดักคอ ว่าที่ทำอยู่ทุกวันนี้เพื่อแพงหรือเพื่อตัวเองกันแน่ เพื่อนยืนยันว่าเพื่อแพง

“โกหก!” วรัชช์ไม่เชื่อ เพื่อนโกรธตีเขาเพียะ

“แพงเป็นแฝดไอนะ ก็ต้องช่วยน้องสิ”

“คุณกำลังอิจฉาน้อง อยากได้ทุกอย่างของแพงต่างหาก ถ้าไม่จริงก็ต้องกล้าบอกความจริงกับทุกคน”

“ไอบอกเหตุผลไปเรียบร้อยแล้ว ถ้าอยากให้ชีวิตแพงแล้วก็ชีวิตไอพังลงตรงนี้ นายจะทำอะไรก็เชิญแล้วกัน” เพื่อนโกรธจะกลับ แต่วรัชช์จับแขนไว้และบอก เขาไม่อยากรอ เพื่อนสวนว่าไม่ได้ขอให้รอ วรัชช์ดึงเธอมากอด เพื่อนใจอ่อนบอกไม่เคยพูดว่าระหว่างเราจะไม่เหมือนเดิม

วรัชช์ต่อรองให้ทำให้เขามั่นใจ โชว์มือถือที่กดเบอร์กันลองค้างไว้ เพื่อนหน้าเสียยืนนิ่ง วรัชช์จึงกดโทร. ออก เพื่อนรีบดึงมาตัดสายทิ้ง ทันใดวรัชช์ดึงเพื่อนเข้ามาจูบ เธอตกใจดิ้นขลุกขลัก สักพักก็โอนอ่อนไปตามไฟราคะ วรัชช์กระซิบว่าเธอรู้ว่าตนต้องการอะไร ตนรักเธอ เพื่อนเสียงสั่นถามเขาเมาหรือ ชายหนุ่มส่ายหน้าแล้วทาบตัวทับเธอลงบนเตียง

รุ่งเช้า เพื่อนลืมตาขึ้นมาด้วยหัวใจหวาดหวั่นระคนสุข หันมองหน้าวรัชช์ที่นอนอยู่ข้างๆอย่างสับสนน้ำตาซึม หยิบมือถือวรัชช์ขึ้นมาทำอะไรบางอย่าง แต่พอเห็นภาพหน้าจอเป็นรูปคู่ตนกับเขาก็น้ำตาไหลรินรู้สึกผิด

เพื่อนโทร.บอกกันลองว่าเพิ่งออกจากกองถ่ายจะไปเจอกับเขาที่สนามบินเลย กันลองพยายามไม่คิดมาก วรัชช์ยื้อไม่อยากให้เพื่อนไป เธอสบตาขอร้อง

จากนั้น เพื่อนโทร.หารื่นจิตขอโทษที่ไม่ได้กลับบ้านและบอกว่าจะไปกับกันลอง ขอให้เชื่อใจลูก... รื่นจิตเดินออกมาเจอกันลองกำลังจะขึ้นแท็กซี่หน้าบ้าน เขารีบรับรองกับเธอว่าจะรักษาเกียรติของแพง แล้วหยั่งเชิงถามว่าแพงเอากระเป๋าเสื้อผ้าไปกองถ่ายด้วยใช่ไหม ตนกลัวเธอจะลืม รื่นจิตรู้ทันทีว่าแพงโกหกเขา จึงเออออไปว่าน่าจะใช่

ก่อนไปสนามบิน เพื่อนแวะหาแพง เอาแหวนหมั้นสวมลงที่นิ้วแพง พร้อมบอกว่ามันเป็นของแพง ฤดีรายงานว่า การตอบสนองของคนไข้ดีขึ้นมาก ควรพาไปให้หมอทำกายภาพบำบัด เพื่อให้สมองฟื้นตัว เพื่อนรับปากกลับมาจะรีบพาไป

ooooooo

วรัชช์เห็นคลิปที่เพื่อนอัดไว้ตอนยังนอนอยู่ด้วยมือถือเขา “ไอยอมรับว่ายู คือคนที่รู้จักไอดีที่สุด และถ้ามันไม่มากเกินไปวันนี้ไออยากจะขอให้ยูรอ...ใช่ไอรู้ว่าไอเห็นแก่ตัว แต่ไอ ไอ...” เพื่อนพูดไม่ออกน้ำตา ไหลริน คลิปถูกตัดไป

จิตจีรังกับนนท์เดินมาด้านหลังวรัชช์เห็นคลิป ก็ตกใจที่สองคนเลยเถิดกันขนาดนี้ จิตจีรังซักถามวรัชช์ว่าเห็นแพงเป็นหนึ่งในกิ๊กผลไม้ของเขาหรือเปล่า เขายืนยันว่าคนนี้รักจริง เธอจึงว่าแล้วจะรอช้าทำไม ยุให้ตามแพงไปที่สนามบิน วรัชช์ลังเล จิตจีรังคิดว่าควรบอกให้กันลองรับรู้ ว่าแล้วก็แย่งมือถือวรัชช์มากดส่งคลิป วรัชช์ตกใจพอดูหน้าจอเห็นว่าส่งผิดคน จิตจีรังหน้าเจื่อน

คลิปถูกส่งมาให้แตงโม วรัชช์รีบมาขอให้เธอลบคลิป เกรงจะหลุดออกไป แตงโมเรียกร้องสิ่งแลกเปลี่ยนจนหนำใจ

สุดท้ายเพื่อนต้องแวะซื้อเสื้อผ้าก่อนจะมาเจอกันลองที่สนามบิน กันลองเห็นเธอหิ้วถุงมากมายก็แปลกใจ เพื่อนอ้างว่าลืมกระเป๋า เขาเอะใจแต่กลบเกลื่อนไม่อยากให้หมดสนุก

เย็นวันนั้น กันลองกับเพื่อนมาถึงดอยอินทนนท์ ทั้งสองนั่งชมวิว กันลองเห็นแพงท่าทางเหนื่อยๆ จึงถามเครียดเรื่องอะไร เพื่อนอ้างว่าเรื่องบทละคร เป็นบทนางเอกใจโลเลขี้โกหก กันลองยิ้มๆบอกก็น่าเครียดเพราะตรงข้ามกับตัวแพง เพื่อนกอดแขนกันลองอย่างรู้สึกผิด

พอเข้าพักโรงแรม พนักงานแจ้งว่ามีห้องสูทเหลือเพียงห้องเดียว เพื่อนหน้าเสีย กันลองเห็นสีหน้าเธอจึงชวนย้ายโรงแรม เพื่อนเหนื่อยดึงคีย์การ์ดแล้วเดินนำไป กันลองรู้ว่าเธอจำใจ ตามถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า เพื่อนโบ้ยว่าเหนื่อยจากงานอยากพัก กันลองจึงให้เธอนอนพัก ตัวเขาจะออกไปเดินเล่นแถวนี้...พอกันลองเดินไป เพื่อนลังเลใจอยากเรียกเขาไว้ก็อยาก อยากโทร.หาวรัชช์ก็อยาก เธอว้าวุ่นใจอย่างมาก

ขณะที่หลับ เพื่อนฝันว่าวรัชช์ตามมาต่อว่าที่อยู่กับกันลองแล้วโกหกเขาว่ามาทำงาน เพื่อนถามได้ดูคลิปที่อัดให้หรือยัง จะรอตนได้ไหม วรัชช์ดึงเธอมากอดบอกรอมานานแล้ว กันลองกลับมาเห็น เพื่อนตกใจปกป้องวรัชช์ บอกตนผิดเอง วรัชช์โพล่งขึ้นว่า

“เราสองคนรักกัน คุณปล่อยแพงไปเถอะ”

กันลองไม่ฟัง ดึงมือเพื่อนอยากคุยลำพัง วรัชช์ไม่ยอมดึงมืออีกข้างไว้ กันลองถามแพง

“จะอยู่กับพี่หรือจะไปกับมัน!”

เพื่อนค่อยๆปลดมือวรัชช์ขอร้องให้เขาออกไปก่อน วรัชช์หาว่าเพื่อนเลือกกันลอง เพื่อนส่ายหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก กันลองไล่ซ้ำ วรัชช์ทั้งเจ็บใจระคนเสียใจเดินออกไป ร้องไห้หน้าห้องอย่างสุดกลั้น...ไม่ทันที่กันลองจะถามอะไร เพื่อนตัดสินใจบอกเขาว่า ตนไม่ได้รักเขา กันลองตกใจบีบแขนเธอถามว่าพูดอะไรออกมา

“แล้วฉัน...ฉันก็ไม่ใช่แพง” กันลองหาว่าแพงบ้า “ฉันไม่ได้บ้า ฉันคือเพื่อน ฝาแฝดของแพง...ฉันผิดเอง อุบัติเหตุคราวนั้น ฉันเป็นคนฟื้นขึ้นมา ไม่ใช่แพง”

กันลองเริ่มสับสน นึกได้ว่าวันนั้นแพงนั่งรถไปกับใครอีกคน เพื่อนย้ำว่าเป็นตน ตอนนี้แพงอยู่บ้านเช่าที่กรุงเทพฯ แต่ยังไม่ฟื้น กันลองส่ายหน้าไม่อยากเชื่อ เพื่อนเน้นย้ำ

“แพงรักคุณ ฉันเชื่อว่าเธอยังรอคุณอยู่ ฉันจะพาคุณไปเจอเธอเอง...นะคะ”

กันลองยกมือห้ามด้วยยังงงแล้วเดินออกจากห้อง เพื่อนลงนั่งกุมขมับ...กันลองออกมาเจอวรัชช์ยืนอยู่ จึงเดินไปหาถามเขารู้เรื่องแฝดใช่ไหม วรัชช์พยักหน้ารับ

“แล้วคุณก็เชื่อแพงเหรอ”

“ผมเห็นกับตานะว่าเธอมีแฝด”

“ถ้าเรื่องแฝดมันเป็นเรื่องจริง แล้วคุณจะมั่นใจได้ยังไง ว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่โกหกคุณอีก ถึงเธอจะใช่แพงหรือไม่ใช่แพง แต่ถ้าเธอโกหกผมได้ โกหกประชาชนทั่วประเทศได้ เธอก็โกหกว่าเธอรักคุณได้เหมือนกัน”

“ถึงผมไม่รู้ว่าอะไรคือความจริง แต่ผมก็รักเธอ” วรัชช์หน้าเครียด

“ดีนะที่คุณแค่คิดว่ารักหรือไม่รัก ส่วนผมตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่า คนที่รักอยู่ไหน”

สองหนุ่มสีหน้าเจ็บปวดไม่แพ้กัน เดินแยกกันไปคนละทาง เพื่อนตามออกมา ไม่เหลือใครสักคน เธอทรุดลงร้องไห้ด้วยความอัดอั้น...

เพื่อนสะดุ้งตื่นมองไปรอบห้อง น้ำตายังคลอเบ้า กันลองออกมาจากห้องน้ำ บอกเธอว่าได้โทร.บอกรื่นจิตว่าเรามาถึงแล้ว เพื่อนนึกได้ว่าลืมบอก กันลองส่งถุงใบโตให้ เพื่อนมองงงๆ เขาบอกเห็นเธอเพลียและไม่ได้เอากระเป๋ามา จึงซื้อวิตามินบำรุงมาให้รวมทั้งไก่ฟ้าสูตรใหม่

“ขอโทษนะคะที่ไม่ค่อยร่าเริง พะลองเลยต้องลำบากมาดูแลแพง แล้วก็มีอีกหลายเรื่องที่แพงอยากจะบอกกับพะลอง”

กันลองหวั่นใจรีบตัดบทเปลี่ยนเรื่อง ชวนไปทานอาหารของโรงแรม เห็นเธอไม่ค่อยสบายไม่น่าออกไปไหน เพื่อนฝืนยิ้มรับ...

จิตจีรังหงุดหงิดที่เห็นวรัชช์นั่งเล่นเกมไม่ตามแพงไป วรัชช์ตั้งใจทำตามคำขอในคลิปที่ให้รอ จิตจีรังตอกย้ำถ้าโดนหลอกอย่างเรื่องหมั้นจะทำอย่างไร วรัชช์นิ่งข่มใจไม่ให้ฟุ้งซ่าน

ช่วงเวลาที่นั่งกินข้าวใต้แสงเทียนกับกันลอง เพื่อนคิดถึงแต่วรัชช์ ตลอดเวลาที่กันลองคุยเรื่องในอดีตของเขากับแพง เพื่อนเออออไปแต่ในใจเห็นเป็นภาพวรัชช์กำลังพูดประโยคนั้นๆ

“แปลกดีนะคะ ความทรงจำดีๆของพะลองมีแต่เรื่องเมื่อก่อน แต่ช่วงครึ่งปีที่เราคบกันมา กลับไม่มีเรื่องดีๆให้จำบ้างเลยหรือคะ”

กันลองกุมมือเพื่อน “ไม่ใช่อย่างนั้น อะไรที่เกิดขึ้นระหว่างเรามันก็เป็นความทรงจำดีๆของพะลองทั้งนั้นแหละ เพียงแต่พักหลังมานี้แพงดูแปลกไป เหมือนแพงปิดบังอะไรพะลองอยู่ พะลองแค่รอวันที่แพงจะเปิดใจกับพะลองเหมือนเมื่อก่อน”

เพื่อนกลับเห็นภาพวรัชช์กุมมือตนและบอกว่า...

อยู่กับผมคุณก็แค่เป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องปิดบังอะไร... เพื่อนบีบมือกันลองตอบกลับ “แล้วทำไมพะลองไม่เปิดใจให้แพงก่อนล่ะคะ”

“พะลองไม่เปิดใจให้แพงตรงไหนหรือคะ ในเมื่ออะไรที่พะลองเคยมีให้แพง พะลองก็มีให้เหมือนเดิมทุกอย่าง” กันลองไม่เข้าใจ เพื่อนเผลอหงุดหงิดใส่

“ขอโทษนะคะ วันนี้แพงคงไม่ใช่แพงคนเดิมของพะลอง”

เพื่อนลุกขึ้นเดินไป กันลองตกใจจะตามแต่ยั้งคิด เกิดอะไรขึ้นกันแน่...และแล้วเพื่อนกลับมานั่งโมโหตัวเองที่ไปใส่อารมณ์กับกันลอง หยิบมือถือมาดู ไม่มีข้อความใดๆจากวรัชช์เลย จึงอัดคลิประบายความอัดอั้น

“แพง...ไอไม่น่าไปดราม่าใส่พะลองเลย ถ้าไอสารภาพทุกอย่างออกไป ทุกคนก็คงเกลียดไอ ทุกคนจะเข้าใจไหมว่าไอทำเพื่อแพง ไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง...ใช่... ไอไม่ได้ทำเพื่อตัวเองสักนิด”

ขณะเดียวกัน กันลองยืนชั่งใจอยู่หน้าห้องที่จะเคาะประตู แล้วตัดสินใจเปิดห้องพักใหม่

ooooooo

เช้าวันใหม่ เพื่อนตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่คนเดียวในห้อง กดโทร.หากันลองก็เป็นสัญญาณปิดเครื่อง เพื่อนรู้สึกไม่สบายใจ พออาบน้ำแต่งตัวเดินมาที่ห้องอาหาร ก็เห็นกันลองนั่งทานข้าวอยู่ จึงเดินไปนั่งตรงข้ามและถามว่าเขาไม่ได้กลับไปนอนที่ห้องหรือ

กันลองพยายามทำตัวเป็นปกติ บอกว่าเขาเปิดอีกห้องพัก แล้วชวนแพงทานข้าว มีอะไรไว้คุยกันทีหลัง เพื่อนอึดอัดใจอยากสารภาพความจริงกับเขามาก

ในขณะที่วรัชช์เล่นเกมกับนนท์จนหลับคาเกม จิตจีรังหน้าตาตื่นถือไอแพดมาปลุกให้เขาดูอะไรบางอย่าง ทั้งวรัชช์และนนท์เห็นแล้วแทบช็อก...คนทั่วไปเห็นคลิปชายหญิงนอนบนเตียงใบหน้าเบลอ ห่มผ้าเห็นหัวไหล่เปลือยเปล่า และคำพูดที่แพงพูด...แล้วแชร์ต่อกันว่อน

ชลลดาเห็นคลิปลมแทบจับ รื่นจิตรู้จากมธุรสรีบเปิดคลิปดู พยายามตั้งสติต้องเชื่อใจลูก ราณีกับญาณีเรียกทวิตตี้เข้าไปสอบถาม ทุกฝ่ายต่างเครียด เพราะคอมเมนต์ กระทู้แฟนคลับวัชราภรณ์ยาวเหยียด พวกสืบเสาะพยายามโยงภาพให้เห็นว่า แบ็กกราวด์ในคลิปตรงกับห้องของพระเอกหนุ่ม รายการวิทยุ โทรทัศน์ คุยเรื่องคลิปหลุดกันเมามัน

รื่นจิตกลับบ้านแต่หัววันพยายามติดต่อแพงแต่ยังติดต่อไม่ได้ ทวิตตี้หมั่นโทร.ถามและช่วยติดต่ออีกแรง โรยบุญชะโงกหน้าข้ามรั้วมาถามรื่นจิต ว่าผู้หญิงในคลิปใช่แพงไหม แต่ตนว่าใช่เพราะจำหัวคิ้วได้ รื่นจิตขุ่นเคือง มองไปเห็นชลลดายืนกำกับอยู่ข้างหลังโรยบุญ จึงเดินหนี

เพื่อนนั่งกินกาแฟอยู่กับกันลอง ถอดแหวนหมั้นคืนให้เขาและจะสารภาพความจริง แต่แล้วก็พูดเบี่ยงเบนไปว่า ให้เราสองคนห่างกันสักพักเพื่อทบทวนดูว่าเรารักกันจริงหรือแค่เป็นความผูกพัน กันลองตกใจดึงมือแพงมากุมไม่คิดว่าเธอจะคิดมากขนาดนี้

“มันไม่ใช่ความผิดพะลองคนเดียวหรอกค่ะ เพราะ... แพงเองก็ไม่เหมือนเดิม...”

“แพงจะไม่เหมือนเดิมได้ยังไง ในเมื่อแพงตรงหน้าพะลองคือแพงคนเดิม และก็ไม่เคยมีใครมาแทนที่แพงคนเดิมนั้นได้...หายโกรธพะลองนะคะ พะลองขอโทษ”

กันลองจะสวมแหวนคืนแต่เพื่อนชักมือออก เขาปวดใจอย่างมาก “ถ้าแพงต้องการแบบนั้น พะลองก็จะเก็บแหวนนี้ไว้จนกว่าแพงจะหายงอนนะ”

เพื่อนสวนว่าไม่ได้งอน กันลองย้ำว่าเธองอนและก็งอนตัวเองในอดีต เพื่อนมองตากันลองตัดสินใจพูดความจริง

“พะลองคะ คนที่อยู่ตรงหน้าพะลองไม่ใช่แพงอาภรณ์หรอกค่ะ...”

กันลองหุบยิ้มมองแพงอย่างพูดไม่ออก ทันใดทวิตตี้โทร.เข้ามาขัดจังหวะ เพื่อนรับสาย

“ลูกสาวเห็นข่าวเรื่องคลิปหลุดรึยัง ใครเขาก็หาว่าเป็นลูก เปิดดูเลยนะแล้วโทร.หาเจ๊ด้วย”

เพื่อนงงรีบเปิดคลิปที่ทวิตตี้ส่งมาดู ทันใดก็ต้องหน้าเจื่อน กันลองเห็นและได้ยินเสียงแม้จะเบลอหน้าแต่เสียงที่ได้ยินมันชัดเจน

ด้านวรัชช์หงุดหงิดโมโหจิตจีรังที่เป็นต้นเหตุให้เกิดเรื่อง จิตจีรังจะไปเอาเรื่องแตงโมที่เป็นคนปล่อยคลิป นนท์ปรามและให้คิดเสียว่า วรัชช์ทำกับสาวๆไว้มากจึงโดนเอาคืน วรัชช์โวย

“เออ ผมก็รู้ตัว! ก็พยายามกลับตัวอยู่นี่ไง แล้วแม่งก็เป็นเงียะ...ฉันทำมันพัง พังหมด”

ทั้งนนท์และจิตจีรังช่วยกันห้ามวรัชช์ทำร้ายตัวเอง พลันนิวัติโทร.เข้ามาเรียกวรัชช์ไปพบที่ช่อง เขารับคำหน้าเครียด

ooooooo