เดือนประดับดาว

กันลองเผลอนอนหงายแล้วร้องโอ๊ยเพราะเจ็บก้นกบจากที่ตกกำแพง แพงหัวเราะเยาะ ก่อนจะเปลี่ยนมาถามเขาว่า ถ้าเจอคนที่หน้าเหมือนตนเป๊ะ เขาจะทำอย่างไร กันลองตอบขำๆว่าคงถ่ายรูปคู่แล้วเอามาเทียบว่าใครหน้าตาดีกว่ากัน แพงเซ็งกับคำตอบเขา ชายหนุ่มแก้ตัวใหม่

“อืม...ก็คงอยากรู้จักให้มากขึ้นล่ะมั้ง คนเราเกิดมาหน้าตาเหมือนกันอย่างกับแฝด มันต้องมีอะไรคอนเน็กกันบ้างล่ะ”

แพงคิดตามแล้วตัดบทว่าง่วงขอตัวเข้านอน

กันลองทิ้งท้ายพรุ่งนี้เจอกัน...แพงวางสายแล้วมองเบอร์โทร.โฮป...ด้านโฮปโทร.หามัมแต่ซาร่ารับสายไม่ยอมส่งต่อ อ้างว่ามัมทอดไส้กรอกอยู่ เอาแต่ย้ำให้กลับบ้านเสียที โฮปเซ็งวางสายแล้วพึมพำ บ้านตนอยู่ที่ไหนกันแน่...

รุ่งเช้า เฟยหลันเอาตุ๊กตาวูดูของตัวเองเขี่ยแก้มปลุกโฮป เร่งให้ไปกองถ่ายเพราะแพงกับวรัชช์มีคิวถ่าย มะรืนเราจะกลับกันแล้ว โฮปลังเลอ้างยังปวดท้องให้เพื่อนไปคนเดียวก่อน

ในห้องแต่งตัวกองถ่าย แพงนั่งแต่งหน้าอยู่ วรัชช์เข้ามานั่งจ้องหน้า สักพักเอ่ยถาม เคยเห็นแฟนคลับที่ทำศัลยกรรมจนหน้าเหมือนเธอไหม เหมือนมากจนตนทักผิด ต่างกันที่นิสัย ถ้าอยากเห็นให้ไปที่โรงแรมตนหลังเลิกกอง แพงรู้แก่ใจจะเลี่ยงหนี แต่เสียหลักล้ม วรัชช์คว้าตัวเธอไว้ทัน จ๋อมเข้ามาตามไปเข้ากอง แพงรีบผละตัวออกเขายังกระซิบ

“บอกตามตรงนะ ผมชอบแบบคุณมากกว่ายัยลิงนั่นเยอะเลย”

พอวรัชช์เดินไป แพงก็รีบพิมพ์ข้อความส่งถึงโฮป ...ระหว่างนั้น โฮปเดินมาที่มินิมาร์ท เห็นสแตนดี้รูปแพงถือสินค้า ก็เอามือถือถ่ายเซลฟี่ด้วย แล้วพิจารณาว่าเราต่างกันตรงไหน

ooooooo

เจ๊ทวิตตี้ส่งนามบัตรร้านชุดแฟนซีให้แพง บอกเย็นนี้ให้ไปรับชุดที่ร้านแล้วไปเจอกันที่งานตอนสองทุ่ม เพราะเธอต้องพาเด็กไปแคสติ้ง ย้ำเตือนให้แพงทานข้าวก่อน เพราะเป็นงานค็อกเทล แพงรับคำ ดีใจที่จะได้ไปเจอกับโฮปก่อนที่จะไปงาน

บ่ายวันนั้น โฮปว่ายน้ำเล่นในสระของโรงแรมด้วยชุดกางเกงขาสั้น วรัชช์เข้ามาตำหนิว่าโรงแรมมีกฎต้องใส่ชุดว่ายน้ำ เธอเอามือปิดอกกลัวโป๊เพราะเสื้อผ้าแนบเนื้อ วรัชช์แกล้งหยิบผ้าขนหนูมากางรอให้เธอขึ้นจากสระ โฮปไม่กล้าขึ้น นนท์เดินเข้ามาดึงผ้าเช็ดตัวจากมือเพื่อนไปส่งให้โฮป พร้อมขอโทษที่เพื่อนเสียมารยาท นนท์เข้าใจว่าโฮปเป็นแพง

พอถอยมายืนข้างวรัชช์ นนท์กระซิบถามสนิทกันถึงขนาดพามาว่ายน้ำแล้วหรือ โฮปคลุมผ้าเช็ดตัวจะเลี่ยงกลับห้อง วรัชช์แกล้งตะโกนถาม จะรีบไปไหนยายหมีขาว นนท์ติงเรียกผู้หญิงแบบนั้นได้อย่างไร วรัชช์สวนทีเขาเรียกเจี๊ยกจ๋าได้ล่ะ นนท์หน้าแดงขยับแว่นแก้เก้อ...

โฮปอาบน้ำแต่งตัวแล้วนั่งเช็ดผมหน้ากระจก พอจะเสียบไดร์เป่าผมก็ดึงที่ชาร์จแบตออก มือถือปรากฏข้อความที่แพงส่งมาว่า...สนใจทานข้าวด้วยกันไหม เจอกันบีทีเอสสาทรหกโมงเย็น...โฮปตาเหลือกเหลือเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง รีบเป่าผมแล้วแต่งตัวออกไป

ระหว่างนั้น กันลองโทรศัพท์หาแพงชวนทานข้าวเย็น แต่เธอบอกมีนัด ไม่บอกว่านัดกับใคร เขาทำหน้าไม่สบายใจ ชลลดาเดินมาเห็น เหน็บว่าแพงอาภรณ์เล่นตัวไม่เบา กันลองหยิบแฟ้มที่แม่วางลงบนโต๊ะมาเปิดดูเห็นรูปสาวๆที่จะส่งประกวด ก็อ่อนใจที่แม่ไม่ยอมเลิกโปรโมตแบบเก่าๆ ชลลดายังกำชับว่าเดี๋ยวป้าอุทัยจะพาสาวๆมาให้เขาเป็นคนเลือกว่าคนไหนสวยเข้าตา

“อ้อ แล้วคืนนี้ก็ไปงานเลี้ยงครบรอบสิบปี หนังสือพิมพ์เดอะเบสท์ของคุณหญิงไพลินแทนแม่ด้วยนะ ตั้งแต่กลับมาจากนอก ยังไม่ได้ออกงานสังคมเลยนี่ ไปสร้างเครือข่ายเอาไว้สักหน่อย เห็นว่างานนี้พวกดาราดังๆแห่มาเกือบทั้งวงการเลยนะ” พูดจบชลลดาเดินไป

กันลองกำลังจะปฏิเสธ รีบปิดปากเงียบ โทร.เรียกปิติผู้ช่วยให้มาพบที่บ้าน กันลองให้ปิติแต่งตัวเป็นตนรับหน้าป้าอุทัย...พอป้าอุทัยพาสาวสวยมาสี่คน สาวๆก็วิ่งผ่านหน้าปิติตรงมารุมล้อมกันลอง ปิติทำเสียงเข้มว่า ตนคือกันลอง รัชประภาทวีชัย ทายาทรุ่นที่สี่ของไก่ฟ้าพญาลอ และนั่นคือปิติเป็นเสมียนควบตำแหน่งช่างกล้องของบริษัท อุทัยเหวอออกปากว่าเขาเปลี่ยนไปมากจากตอนเด็ก กันลองแอบขำตัดบทให้รีบถ่ายรูปเพื่อจะได้ไม่เสียเวลา

ระหว่างที่กันลองถ่ายรูป ต้องเข้าไปจัดท่าทางให้หญิงสาว รื่นจิตออกมาจะขึ้นรถที่จอดหน้าบ้าน เห็นกันลองจับต้องสาวก็มองเหยียด พอดีอีกสองสาวเดินหิ้วถุงโอเลี้ยงผ่านหน้ารื่นจิตและคุยกันว่า เห็นกันลองแอบจับก้นเพื่อน รื่นจิตยิ่งรังเกียจมากขึ้นโดยไม่รู้ว่าที่สาวพูดถึงคือปิติ

ooooooo

เฟยหลันนั่งมองวรัชช์ตาเยิ้มอยู่ที่ล็อบบี้ราวจะจดจำเขาไว้ก่อนกลับออสเตรเลีย จิตจีรังเดินเข้ามานั่งข้างวรัชช์ นนท์โผล่มาทักเรียกเธอยัยลิง หญิงสาวตาเขียวใส่ เขาเรียกใหม่ว่าเจี๊ยกจ๋า จิตจีรังตีแขนเขาเพียะ แบบนี้ก็ห้ามเรียก

โฮปวิ่งออกมาจากลิฟต์ เฟยหลันเห็นก็ร้องเรียก วรัชช์ได้ยินมองตามและถามเฟยหลันว่าเพื่อนไปไหน เธอเองก็ไม่รู้ วิงวอนให้เขารอตนกลับมาอย่าเพิ่งไปไหน แล้ววิ่งตามโฮปไป จิตจีรังไม่พอใจที่วรัชช์สนใจสาวอื่น เข้ามากอดแขนชวนเขาไปทานกลางวัน วรัชช์ปฏิเสธอ้างว่ามีงานแล้วปลีกตัวออกไป หญิงสาวหงุดหงิดพาลใส่นนท์

“ผู้หญิงที่วิ่งออกไปคนแรกเป็นใคร หน้าคุ้นๆ”

นนท์อึกอัก จิตจีรังเค้นถามจนรู้ว่าคือแพง นนท์พยายามเอาใจและชมว่าจิตจีรังสวยกว่า เธอบ้ายอยิ้มปลื้มชวนเขาไปกินข้าวด้วยแทน นนท์ดีใจหน้าบาน

ระหว่างที่โฮปยืนโบกแท็กซี่ เฟยหลันตามมาถามจะไปไหน พอรู้ว่าจะไปหาแพงก็ตื่นเต้นที่เพื่อนเจอคู่แฝดแล้ว โฮปยังไม่เล่าอะไรขอให้ช่วยเรียกรถให้ก่อน ทันใดมอเตอร์ไซค์เวสป้าของวรัชช์เข้ามาจอดตรงหน้าแล้วบอกว่าจะไปส่ง โฮปเห็นเวลากระชั้นชิดจึงยอมให้เขาไปส่ง เฟยหลันแทบกรี๊ดที่เพื่อนปาดหน้าเค้กไปแบบนี้

โฮปร้อนใจที่เมืองไทยรถติด ไฟแดงสี่แยกก็นานหลายนาที วรัชช์ทวงค่าตอบแทนด้วยการเลี้ยงข้าว

โฮปบ่นทำไมคนไทยถึงชอบชวนกินข้าว ชายหนุ่มขำก่อนจะเตือนให้เธอจับเอวตนแน่นๆจะซิ่งแล้ว หญิงสาวบ้าจี้กอดเอวเขาแน่น เขายิ้มชอบใจ

พอมาถึง โฮปมองหาแพงหน้ายุ่งเพราะเลยเวลานัด วรัชช์แซวว่านัดหนุ่มไว้แล้วไม่มาก็ไปกับตนแทนได้ โฮปว่าเขาหน้าหนา วรัชช์ลูบหน้าตัวเองถามหมายถึงหน้าด้านใช่ไหมแล้วหัวเราะอวดว่าผู้หญิงทั้งประเทศต่อคิวเดตกับตนเต็มไปหมด โฮปไม่สนใจไล่ให้เขากลับ

พอวรัชช์ขี่รถออกไป แพงก็บีบแตรเรียกโฮป

เธอดีใจมากรีบขึ้นรถและขอโทษที่มาช้าเพราะเพิ่งเห็นข้อความนัด แพงพาโฮปมาที่งานแฟนซี นั่งชิวอยู่ด้านนอก เอาเบอร์เกอร์ให้กิน

“โทษทีนะ พาไปทานข้าวที่ร้านไม่ได้ เดี๋ยวเรามางานต่อไม่ทัน” โฮปถามว่างานอะไร แพงพูดน้ำเสียงเซ็ง “ฉลองปีใหม่ประจำปีของหนังสือพิมพ์ดังน่ะ น่าเบื่อสุดๆ”

“น่าเบื่อตรงไหน งานแบบนี้คนเยอะดี น่าสนุกจะตาย”

แพงกลับไม่ชอบคนเยอะ โฮปกัดเบอร์เกอร์เจอผักดองร้องยี้ แพงกัดของตัวเองแล้วร้องยี้เช่นกัน

ทั้งสองหัวเราะที่ไม่ชอบผักดองเหมือนกัน...แพงค่อยๆกัดและเคี้ยวเบอร์เกอร์ ต่างจากโฮปที่กัดกินเคี้ยวหมับๆ จนเลอะปากไปหมด โฮปถามว่างานคืนนี้เลิกดึกไหม แพงพยักหน้า

“ดึกค่ะ เป็นงานแฟนซียุค 80 ด้วย คงวุ่นน่าดู”

โฮปตาโพลงตื่นเต้นเพราะชอบงานแบบนี้ แล้วถามแพงแต่งชุดอย่างไร แพงเล่าว่ามีร้านจัดไว้ให้ เป็นการโปรโมตเสื้อผ้าทางร้าน

“อาชีพแบบแพงดูน่าสนุกดีเนอะ ได้แสดงเป็นคนโน้นคนนี้ ส่วนคนแพนิคแบบไอ เป็นโฮสต์รายการอาหารยังไม่ได้เรื่องเลย” แพงนึกอะไรได้มองหน้า โฮปถาม “อะไรติดหน้าไอเหรอ”

แพงส่ายหน้ายิ้มๆ ด้วยความที่เบื่องานแบบนี้ แพงจึงให้โฮปแต่งตัวเป็นตน แล้วตัวเองใส่ชุดมาสคอตมังกร เดินจูงมือโฮปเข้างาน...โฮปอยู่ในชุดสาวซ่ายุค 80 เดินประหม่าแทบสะดุดล้ม ผู้คนทักทายเธอเป็นแพง จนมาถึงแบ็กดร็อป นักข่าวเชิญโฮปให้มายืนถ่ายรูป โฮปโพสท่าไม่ถูกใจนักข่าว จิตจีรังเข้ามาแย่งซีน โพสท่าใหญ่มากจนนักข่าวหันไปถ่ายภาพเธอ

แพงซึ่งอยู่ในชุดมาสคอตมังกร จึงทำท่าให้โฮปทำตามอยู่ข้างหลังนักข่าว สักพักโฮปก็ทำเองได้คล่อง นักข่าวให้นางเอกนางร้ายถ่ายคู่กัน สองสาวแข่งกันโพสท่า แพงยกนิ้วชมโฮป พอถ่ายรูปเสร็จ ทั้งสองเดินเข้างาน มีสาวเปรี้ยวพุ่งเข้ามาทักพร้อมยื่นนามบัตรให้

“ต๊าย น้องแพง ดีจริงที่เจอกันที่นี่ พี่มิงค์จากรายการครัวคุณต๋อยที่น้องแพงเพิ่งไปรับเชิญมาไงจ๊ะ คราวก่อนสปอนเซอร์หลักเขาปลื้มน้องแพงมาก เรตติ้งกระฉูดเลยจ้ะ โปรเจกต์หน้าพี่ขอจองตัวน้องแพงได้ไหม ให้เป็นพิธีกรรายการพี่เลย...”

โฮปตาโต “เอ่อ...รายการเกี่ยวกับขนมหวานไหมคะ”

แพงในชุดมังกรดึงมือโฮปให้เลี่ยงมา โฮปจึงขอตัวจากมิงค์ แพงกำชับไม่ให้โฮปพูดมากให้ยิ้มอย่างเดียว พนักงานเข้ามาเสิร์ฟเครื่องดื่ม แพงเลือกหยิบส่งให้โฮป ผู้คนเข้ามาทักทายและขอถ่ายเซลฟี่กับโฮป ต่างชื่นชมว่าวันนี้เก๋มาก โฮปเริ่มสนุกชนแก้วกับคนนั้นทีคนนี้ที พอเพลงดังขึ้น โฮปฉุดแพงในชุดมังกรออกไปเต้น แพงเคอะเขินสักพักก็เริ่มสนุกสนานไปด้วย