นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ชั่วโมงต้องมนต์

    SHARE
    • หน้าที่ 4
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4

    “ยังมีคนแบบนี้อยู่บนโลกอีกเหรอ” ศรันย์อึ้งมาก


    ขณะธีมาเดินออกมาก็ได้รับโทรศัพท์จากฐิติมาภรรยา บอกว่าวันนี้มีประชุมผู้ปกครองตนรออยู่ที่โรงเรียนแล้วหวังว่าเขาไม่ลืมใช่ไหม ธีมาบอกว่าไม่ต้องห่วง ตนกำลังจะไป พูดไม่ทันขาดคำพนักงานก็มารายงานว่านาฬิกาที่จะทำเป็นที่ระลึกในงานมีปัญหา คนออกแบบอยากคุยเรื่องแบบด่วน


    “ได้ งั้นเดี๋ยวผมไปคุยเอง” ธีมาตัดสินใจเดินย้อนกลับไปทันที


    ก้อยเลขาของธีมายังประชุมกับพวกพุฒิเมธต่อ


    เธอชื่นชมการทำงานของธีมาว่า บอสขยันมากลงมือทำเองทุกอย่าง ตารางงานแน่นทุกวันจนแทบไม่ได้พัก พุฒิเมธเลยได้ไอเดียเสนอว่า


    “งั้นพรีเซนต์บริษัท เรานำเสนอให้เห็นความตั้งใจทุ่มเทของคุณลุงในการทำงานดีไหมครับ” เลขาเห็นด้วย “งั้นเดี๋ยวผมกับเพื่อนๆจะลองไปแตกไอเดียนี้มาเสนออีกที”


    “ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันนัดคุณธีมาให้ แล้วจะโทร.ไปแจ้งเวลาสถานที่นะคะ” เลขาสรุป


    พุฒิเมธ บุญสิตากับศรันต์เดินออกมาเห็นธีมายังไม่ออกไปจึงจะไปลา ได้ยินเขาพูดโทรศัพท์กับภรรยาขอโทษที่วันนี้มีงานด่วนตนต้องไปจัดการ ถูกตัดพ้อว่า


    “คุณมีเวลาให้คนอื่นแต่ไม่มีเวลาให้ครอบครัวตัวเองเลย”


    “ท่าทางเราจะคุยกันไม่รู้เรื่องแล้ว...ไว้เราค่อยคุยกันนะ ผมมีนัดคุยงาน”


    ธีมาวางสายอย่างหงุดหงิดแล้วเดินออกจากบริษัทไปเลย พวกพุฒิเมธเลยยืนค้างตัดสินใจอย่าไปลา


    ooooooo


    ณฤทธิ์ติดตามไผ่ไปที่โรงพยาบาล ป้าที่เฝ้าลูกของไผ่ที่โรงพยาบาลบอกว่า หมอบอกให้เขาทำใจลูกคงไม่รอดแล้ว ไผ่แทบสติแตกถามว่าหมอที่ไหนพูดแบบนี้ตนจะไปจัดการ แล้วพูดทั้งน้ำตาว่า


    “พ่อจะทำทุกทางเพื่อยืดเวลาให้ลูก จะยื้อให้เรามีเวลาได้อยู่ด้วยกันให้นานที่สุด อดทนหน่อยนะลูก”


    ไผ่พรวดไปถามพยาบาลว่าหมออยู่ไหน พยาบาลไม่บอกแต่บอกว่าหมอจะมาเข้าเวรหกโมงเย็นณฤทธิ์เห็นอารมณ์พลุ่งพล่านของไผ่ก็กลัวว่าเขาทำร้ายหมอรีบไปสิงร่างบุญสิตาให้มาช่วย


    ไผ่รอจนเห็นรถหมอเข้ามาจึงไปดักหน้าแล้วล้วงไปในถุงที่ถือมา หยิบเงินใส่มือหมอร้องไห้อ้อนวอน


    “ทั้งตัวผมมีเงินเท่านี้ ผมให้หมอหมดเลย ผมจะให้หมออีกเท่าที่หมอต้องการ หมอช่วยรักษาลูกผมต่อเถอะครับ...ผมเชื่อว่าลูกผมจะต้องฟื้น”


    บุญสิตาที่ถูกณฤทธิ์สิงจึงรู้ว่าตัวเองเข้าใจผิดคิดว่าไผ่จะมาทำร้ายหมอ จึงสืบเรื่องไผ่ต่อ โดยทำทีตกใจที่เห็นไผ่เดินหมดอาลัยตายอยากมานั่งทำท่าจะร้องไห้บอกว่าพ่อไม่สบายหมอบอกว่าไม่มีทางรักษาหาย ไผ่บอกว่าลูกตนก็เหมือนกันหมอบอกว่าไม่มีทางรักษาหาย


    บุญสิตาบอกว่าเราเหมือนกันเลย ไผ่ติงว่าไม่เหมือนเธอยังโชคดีมีงานทำ ตนไม่มีงานทำซ้ำยังต้องใช้เงินเยอะเพื่อรักษาลูก บุญสิตาเลยทำเนียนบอกว่าที่บริษัทกำลังเปิดสมัครคนงานเพิ่มให้ลองไปสมัครดู แล้วพยายามพูดให้บริษัทดูดีว่า พ่อของมาร์คใจดีแต่หุ้นส่วนพยายามจะขายบริษัท


    บุญสิตาพูดอ้อมๆกล่อมไผ่ แล้วขอตัวไปทำงาน แต่ก่อนไปก็ให้นามบัตรของพุฒิเมธและเบอร์โทร.ของตัวเองบอกว่า ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้


    รุ่งขึ้น พุฒิเมธ บุญสิตากับศรันต์ไปที่บ้านธีมาตามนัด ไปเจอธีมากับฐิติมากำลังโต้เถียงกันเรื่องธีมาไม่ไปงานโรงเรียนลูก ธีมาขอโทษทั้งสามที่มาเจอบรรยากาศนี้ แล้วชวนคุยเรื่องงานกันเลย


    ธีมาชอบไอเดียที่ทั้งสามเสนอแต่ไม่แน่ใจว่าตนจะมีเวลาถ่ายทำหรือไม่ แล้วขอตัวสั่งงานลูกน้อง บอกว่าวันนี้คิวตนแน่นมาก มีเวลาแค่ชั่วโมงเดียวตอนห้าโมง พุฒิเมธเปรยอย่างหนักใจว่า


    “อยากหาเงินให้ครอบครัวเยอะๆ แต่ก็ต้องแลกกับการทำงานจนไม่มีเวลาให้ครอบครัว”


    บุญสิตาถามว่าจะช่วยเขายังไงดี ณฤทธิ์บอกว่าโรคแบบนี้ต้องรอเขาหรือใครเป็นอะไรก่อนถึงจะคิดได้


    “พูดอย่างกับว่าเขามีเวลา มีจังหวะให้เราแทรกอย่างนั้นแหละ พอจะพูดอะไรเวลาก็หมดต้องรีบไปทำอย่างอื่น” พุฒิเมธงึมงำ


    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"
    30 พ.ย. 2564

    07:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน 2564 เวลา 14:19 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์