เมื่อวานนี้ผมลงคำสัมภาษณ์ของ ดร.กอบศักดิ์ ภูตระกูล รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยงานใหญ่ในรัฐบาลนี้ที่ท่านจะรับผิดชอบตามที่ให้สัมภาษณ์หนังสือ “80 ปีเตรียมอุดม” เอาไว้ ครบถ้วนขบวนความแล้วนะครับโดยเฉพาะงานใหญ่ระดับ “ช้างเผือก” ของรัฐบาลนี้ โครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก หรือ EEC ควบคู่ไปกับนโยบายกระจายโอกาสไปสู่ผู้มีรายได้น้อย เพื่อให้คนไทยที่ยากจนลืมตาอ้าปากได้ เพื่อแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำที่รัฐบาลกำลังดำเนินการก่อนอื่นขอเรียนให้ท่านรัฐมนตรีทราบว่า ผมดีใจมากที่อ่านพบข้อความตอนหนึ่งว่า “ท่านรักงานนี้ที่สุด” และจะทุ่มเทเพื่องานนี้สุดตัวนี่แหละที่เป็นสาเหตุที่ผมต้องเขียนให้กำลังใจท่าน เพราะงานที่ท่านจะทำด้วยความรักที่ว่านี้เป็นงานใหญ่และสำคัญยิ่ง ที่อาจจะนำไปสู่ความสำเร็จและความล้มเหลวได้พอๆกันโดยส่วนตัวผมรู้จักและคุ้นเคยกับท่านรัฐมนตรีพอสมควร เคยพบปะสนทนาด้วยหลายครั้ง ในช่วงที่ท่านทำงานอยู่กับ ธนาคารกรุงเทพมีความชื่นชมยกย่องและเชื่ออย่างไม่มีความเคลือบแคลงใจเลยว่าท่านเป็นทั้งคนเก่งมากและคนดีมาก คนหนึ่งเท่าที่ผมเคยรู้จักเมื่อท่านได้รับการเชิญชวนให้ไปช่วยรัฐบาลในหลายๆหน้าที่ จนล่าสุดได้เป็นถึงรัฐมนตรีผมจึงรู้สึกยินดี และแอบให้กำลังใจท่านตลอดมา รวมทั้งจะขอให้กำลังใจอย่างเต็มสตีมอีกครั้งในวันนี้ในความเห็นส่วนตัวของผม ขอย้ำอีกครั้งว่า ส่วนตัวนะครับ...โครงการ EEC หรือ อีสเทิร์นซีบอร์ดภาค 2 เป็นโครงการที่ใหญ่มากๆเฉพาะเงินทุนเพื่อการสร้างโครงสร้างพื้นฐานรองรับก็สูงมาก แรกๆ มีข่าวว่า 7 แสนล้านบาท หลังๆเห็นว่าเกิน 1 ล้านล้านบาท ไปแล้วด้วยซ้ำ มีทั้งเพื่อสร้างทางรถยนต์ (มอเตอร์เวย์) รถไฟรางคู่ รถไฟความเร็วสูง พัฒนาสนามบินอู่ตะเภา ให้เป็นเชิงพาณิชย์ และศูนย์ซ่อมเครื่องบิน พัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง มาบตาพุด ฯลฯคำถามที่เกิดขึ้นในใจของผมเสมอๆ ทุกครั้งที่มีการลงทุนใหญ่ๆ ก็คือจะมีคนมาใช้บริการที่เราลงทุนรอไว้หรือเปล่าหนอ?นักลงทุนต่างประเทศ เขาจะหอบเงินมาลงทุนในอุตสาหกรรมหรือกิจกรรมใหม่ๆ ทันสมัยๆ อย่างที่เราอยากได้หรือเปล่าหนอ?สนามบินสร้างแล้ว หากไม่มีคนมาใช้ ไม่มีผู้โดยสารมาลง จะเป็นอย่างไร? โรงงานซ่อมเครื่องบิน สร้างแล้วไม่มีใครบินมาซ่อมจะเกิดอะไรขึ้น?รถไฟความเร็วสูงที่จะสร้างเชื่อมกรุงเทพฯ-พัทยา-อู่ตะเภา ก็ดี หรือที่จะเชื่อม 3 สนามบิน ดอนเมือง-สุวรรณภูมิ-อู่ตะเภา ก็ดี หากไม่มีใครมาโดยสาร หรือไม่มาใช้บริการเลย หรือมาใช้อย่างโหรงเหรงเต็มทีจะเป็นยังไง?ผมก็ห่วงของผมไปสารพัด เพราะเคยเห็นโครงการร้างๆมาแล้วในหลายประเทศ เห็นแล้วมันว้าเหว่อย่างบอกไม่ถูกเมื่อช่วงปีใหม่ ท่าน เลขาธิการคณะกรรมการนโยบายการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก...ดร.คณิศ แสงสุพรรณ แวะมาอวยพรปีใหม่แก่ผมในฐานะที่เป็นเพื่อนรุ่นน้องเคยทำงานด้วยกันมาที่สภาพัฒน์เมื่อหลายปีก่อนโน้นผมก็ให้ทั้งพรปีใหม่และกำลังใจกลับคืนแก่ ดร.คณิศ ไปชั้นหนึ่งแล้ว ขอให้งานที่น้องรับผิดชอบอยู่นี้จงประสบผลสำเร็จเถิดวันนี้ก็ต้องให้พรและให้กำลังใจรุ่นน้องเตรียมอุดม ท่านรัฐมนตรี กอบศักดิ์ ภูตระกูล ซึ่งจะควบคุมดูแลโครงการนี้โดยตรงเพราะโครงการอะไรก็ตามที่ต้องพึ่งคนอื่นมันจะเสี่ยงอยู่เสมอๆแหละครับ ยิ่งพึ่งว่าจะมีคนมาร่วมลงทุนกับเราหรือไม่ พึ่งว่าคนจะลงสนามบินหรือไม่ หรือจะมีคนมานั่งรถไฟความเร็วสูงหรือไม่ก็ยิ่งเสี่ยงเพิ่มไปอีกน้องๆอาจจะบอกว่าโครงการนี้ผ่านการศึกษามาแล้ว มีโอกาสสำเร็จมากกว่าล้มเหลว...ก็ขอให้เป็นอย่างนั้นเถอะอย่าให้เป็นเหมือนโครงการใหญ่ๆอีกหลายๆโครงการที่ผลการศึกษาบอกว่าสำเร็จแน่ แต่พอทำจริงๆแล้วล้มครืนก็แล้วกันเพราะถ้าเป็นภาคเอกชนพังครืนก็ช่างเขา อย่างเก่งเราก็แค่แสดงความเห็นใจ แต่ถ้าโครงการภาครัฐพังครืนมันไม่ใช่...เนื่องจากเงินทองที่สูญเสียไปเป็นเงินที่มาจากภาษีของพวกเราทุกคน!ที่พี่ขอให้น้องโชคดีก็เพื่อพี่จะโชคดีด้วย โดยไม่ต้องเสียเงินภาษีอากรไปฟรีๆนั่นแหละน้องเอ๊ย! อีกไม่กี่วันก็จะต้องไปเสียเพิ่มอีกแล้ว!“ซูม”
