มันคือข้อเท็จจริงที่รู้กันทั่วไปว่า นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ นายปิยบุตร แสงกนกกุล และผู้ร่วมจดจัดตั้งอีก 24 คน ได้ก่อกำเนิดพรรคอนาคตใหม่ สถาปนายึดฐานกระแสวัยรุ่นไทย อุดมการณ์เหลือล้น ด้วยนโยบายหัวก้าวหน้า เป็นฝ่ายตรงข้ามพรรคอนุรักษ์นิยม ถูกยุบพรรคกี่ครั้งก็ฆ่าไม่ตาย มาวันนี้ถูกคำถามอย่างแรงถึงจุดยืนเดิมอดีตเพื่อนเก่าทิ้งบอมบ์ขบวนสีส้ม ที่กำลังหาเสียงเลือกตั้งจนปั่นป่วนพอสมควร ต่อข้อความที่โพสต์ผ่าน X ของ น.ส.กัลยพัชร รจิตโรจน์ อดีต สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน (ปชน.)ระบายความอึดอัดหลังลาออกจากพรรค พร้อมตั้งหลายคำถามยิงตรงถึงบรรดาแกนนำของพรรคประชาชน วันนี้พรรคสีส้มเปลี่ยนไปแล้วหรือไม่น.ส.กัลยพัชร บอกเข้าใจดีเรื่องคณิตศาสตร์การเมือง บางครั้งต้องกลืนเลือด ประนีประนอมให้ได้มาซึ่งอำนาจรัฐ แต่อย่าลืมชนะมาด้วยความเป็นตัวตนดีเอ็นเอ พร้อมตั้งคำถามเรื่องกลัวเหตุผลทางการเมือง กลัว 44 สส. โดนตัดสิทธิเลือกตั้ง กลัวเพื่อนคดี 112 โดนตัดสิน จึงต้องไปดึงผู้บริหาร “The professionals” คนนอกเข้ามาแต่ไม่ว่ากี่ร้อยเทคโนแครต ศาสตราจารย์อีลิต น.ส.กัลยพัชร มองว่าไม่มีค่าเท่า สส.อุดมการณ์คนหนึ่งที่ต้องออกไป พรรค ปชน.คิดมากเกินตอนเจอกระแส น.ส.ศุภจี สุธรรมพันธุ์ รมว.พาณิชย์ นายสีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว รมว.ต่างประเทศ นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ รองนายกฯ และ รมว.คลัง แล้วทำไมนายรังสิมันต์ โรม จะเป็น รมว.ยุติธรรม ไม่ได้สรุปยังมีอยู่จริงไหม การเมืองที่คนธรรมดาเปลี่ยนแปลงได้ อดีต สส.สมัยแรกรู้สึกว่าพรรค ปชน.กำลังจะกลายไปเป็นอื่น ทั้งยังก้าวถอยหลังออกจากจุดยืน จนอยู่ในจุดที่คนหมดศรัทธาต่อพรรคและอาจกำลังทำให้ประชาชนสิ้นหวังกับการเมืองใหม่ที่ไม่ใหม่จริง พร้อมตั้งคำถามดังๆ ถึงการประนีประนอมครั้งใหญ่ไปเรื่อยๆแบบนี้อาจสูญเสียตัวตน และแนวร่วมอุดมการณ์ไปตลอดทางคนแล้วคนเล่า เพื่อเข้าสู่อำนาจจอมปลอมนี้ ต้องเล่นตามกรอบและกติกาของเขา และมันสายไปแล้ว เมื่อสูญเสียตัวตนไปมากจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม แล้วมันคุ้มหรือไม่กับการสูญเสียตัวตนจุดยืนที่ดีงามเพื่อให้ได้อำนาจมา คงไม่ต้องถามแล้วว่ายังฝันเหมือนกันอยู่ไหมจิ้งจกทักคนยังฟัง คำเตือนผู้ที่เคยล่มหัวจมท้ายและต่อสู้ ไม่เสียหายหากบรรดาแกนนำพรรคสีส้มจะเอากลับไปทบทวนให้ดีว่ากำลัง great grand compromise หรือประนีประนอมครั้งใหญ่ หมอบให้ฝ่ายอนุรักษ์นิยมอย่างหลงทางอยู่หรือไม่ วันนี้ยังพอมีเวลาให้ครุ่นคิด ยกเว้นว่าจะหลงลืมประชาชน ละทิ้งอุดมการณ์ไปแล้ว.คลิกอ่านคอลัมน์ “บทบรรณาธิการ” เพิ่มเติม
