ในนิทาน 165 เรื่อง ที่ ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์สัน ชาวเดนมาร์ก แต่งไว้เมื่อกว่า 150 ปีที่แล้ว (เทพนิยายแอนเดอร์สัน แสงดาวพิมพ์ พ.ศ.2568) เรื่องที่ฮันส์ยอมรับเอง ฟังมาตั้งแต่เด็กจนแก่ ก็ยังสนุกคือเรื่องชายแก่ทำถูกเสมอในชนบทอัตคัดขัดสน พ่อเฒ่าแม่เฒ่าอยู่ในกระท่อมเก่า มุงจากมีหญ้างอกงามบนหลังคา รั้วบ้านคลุมด้วยพุ่มไม้หนา ในคูกว้าง มีเป็ดและลูกเจี๊ยบแหวกว่าย ในความเงียบสงบนั้น มีอะไรกระโตกกระตาก หมาเฝ้าก็เห่าขรมแต่สิ่งที่มีค่าดูสะดุดตากลับเป็นม้าตัวหนึ่ง มันเล็มหญ้า บางวันผู้เฒ่าก็ขี่มันเข้าเมืองแล้ววันหนึ่งสองผู้เฒ่าก็คิดตรงกัน ควรจะขายม้าเอาเงินเป็นกอบ เป็นกำหรือไม่ ก็แลกกับของบางอย่าง“วันนี้ในเมืองมีตลาดนัด” แม่เฒ่าว่า “แกควรขี่ม้าไปแลกสิ่งที่คุ้มค่า จะอะไรก็ได้ ฉันเชื่อว่าผู้เฒ่าอย่างแกทำถูกทุกอย่าง”แม่เฒ่าแต่งตัวให้ดวงอาทิตย์ปล่อยแสงร้อนแรง ท้องฟ้าใสไม่มีเมฆ ถนนฝุ่นตลบ ผู้คนมากมายไปตลาด ผู้เฒ่าขี่ม้าไปเจอชายต้อนวัว ตัวสะดุดตา เขานึกถึงการให้นมของมันแล้วก็ออกปากขอแลกกับม้าราคาในตลาดตอนนั้น ใครๆก็รู้ม้าแพงกว่าวัว เจ้าของวัวเต็มใจ แลกทันทีผู้เฒ่ามาได้ครึ่งทาง แต่กระนั้นเขาก็ตั้งใจต้อนวัวไปให้ถึงตลาด เจอชายอีกคนกำลังจูงแกะ เขาอยากได้จึงเอาวัวแลก ผู้เฒ่าจึงได้แกะเป็นเพื่อนเดินทางต่อ ผ่านประตูไม้โปร่งบ้านหลังหนึ่ง เจ้าของกำลังอุ้มห่านเขาเสนอเอาแกะแลกห่าน จึงได้ห่านเดินย่ำไปจนถึงด่าน ประตูกั้นถนนเก็บภาษี คนเก็บภาษีผูกแม่ไก่ไว้กับกระจุกมันฝรั่ง เขาก็ขอแลกห่านกับแม่ไก่ผู้เฒ่าเริ่มคอแห้งแวะเข้าโรงแรมจะซื้อเครื่องดื่ม พอดีคนขายแบกกระสอบแอปเปิลเน่าเข้ามา ผู้เฒ่านึกถึงแอปเปิลริมเพิงถ่านที่บ้าน ปีกลายมันให้ผลเดียว แล้วคิดว่าถ้าแม่เฒ่าได้แอปเปิลเน่า คงได้ความรู้สึกที่ดีชดเชยผู้เฒ่าไม่ลังเลเสนอแลกแม่ไก่ เมื่อได้แอปเปิลเน่ากระสอบนั้น เขาเข้าไปในห้องขายเครื่องดื่ม มีคนมากมาย พ่อค้าม้า พ่อค้าวัว และคนอังกฤษร่ำรวยสองคน ในกระเป๋าเต็มไปด้วยเหรียญทองคำเรื่องราวการแลกกระสอบแอปเปิลเน่า กลายเป็นหัวข้อพนัน ชาวอังกฤษยินดีจ่ายร้อยปอนด์ ถ้ามีผลยืนยันแม่เฒ่าดีใจกับทุกการตัดสินใจของสามี ผู้คนที่สนุกกับการลุ้นเดิมพันนั้นก็ยกขบวนกันไปถึงกระท่อมแม่เฒ่าปราดเข้ากอดผู้เฒ่าไม่ได้ใส่ใจอะไรเลย กับคำบอกเล่า “ฉันเอาม้าไปแลกกับมันมา”“ตอนแรกฉันเอาม้าแลกกับวัว” “ขอบคุณพระเจ้าที่เราจะได้นม” แม่เฒ่าบอกพ่อเฒ่าเล่าต่อเอาวัวไปแลกกับแกะ แม่เฒ่าก็ดีใจที่จะได้ดื่มนมแกะ พ่อเฒ่าแลกต่อเอาห่าน แม่เฒ่าก็เตรียมการทำเนื้อห่านเลี้ยงในวันคริสต์มาสที่จะถึง แต่เมื่อรู้ว่าพ่อเฒ่าแลกต่อได้แม่ไก่“อุ๊ย! แม่ไก่จะออกไข่แล้วฟัก เราจะได้มีลูกไก่อีกครอกหนึ่ง”จนถึงการแลกครั้งสุดท้าย การแลกแม่ไก่กับแอปเปิลเน่าหนึ่งกระสอบ ต่อหน้านักพนันและพยานแม่เฒ่าหลุดปาก “วิเศษมาก ต้องจูบเธอสักที” เธอก็ละล่ำละลัก เมียเพื่อนข้างบ้านเคยประชดให้เจ็บใจ “ฉันไม่มีกระทั่งแอปเปิลเน่าสักใบไปแลก ตอนไปขอยืมต้นหอมกำมือเดียว”เหตุการณ์แม่เฒ่าปลื้มแอปเปิลเน่า ถึงขั้นโผกอดจูบริมฝีปากพ่อเฒ่า ฉากเมียผู้เชื่อมั่นในความฉลาดของผัวเป็นฉากตัดสิน สองชาวอังกฤษยอมรับแพ้พนัน ควักเงินเดิมพันร้อยปอนด์ให้พ่อเฒ่าทันทีนิทานเรื่องนี้จบด้วยคำสอนที่ควรเข้าใจร่วมกัน ชายแก่หรือพ่อเฒ่าของลูกๆ ย่อมถูกต้องเสมอบ้านเมืองหนึ่งที่ผมอยู่ผู้คนเขารู้กัน ไม่ว่าพ่อจะคิดจะทำอะไร บางเรื่องขวางหูขวางตาคนอื่นๆบ้าง แต่วุ้ย!ลูกสาว (เป็นนายกฯเสียด้วย) เป็นต้องปลื้มตามจึงไม่แปลกตรงไหน? ที่โลกใบนี้จะมีผู้นำคนหนึ่งที่ได้สมญานายกฯพ่อเลี้ยง ลูกสาวรักมากถึงขนาดไม่ยอมให้ใครออกชื่อ.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
