ผู้รู้จีนถกเถียงกันมานาน...หนึ่งในผู้นำสามก๊ก... “โจโฉ” แท้จริงเป็นทรราช หรือเป็นอัศวินม้าขาวอ่านหนังสือจากสำนักพิมพ์แสงดาว เล่มล่า “บริหารงานด้วยกลยุทธ์สามก๊ก” (บุญศักดิ์ แสงระวี เขียน) ตอน ฆ่าตั๋งโต๊ะไม่ได้โจโฉมอบกระบี่...ให้จบแล้วก็น่าจะได้คำตอบตำนานสามก๊ก ตอน ล้มฮั่นเต้ให้ตันลิวอ๋องครองบัลลังก์...เล่าว่า หลังเลนเต้สวรรคต ตั๋งโต๊ะก็ฉวยโอกาสเผด็จอำนาจในราชสำนัก โค่นฮั่นเต้เล่าเปี่ยนลงจากบัลลังก์ ตั้งตันลิวอ๋องเล่าเหียบขึ้นเป็นฮ่องเต้แทนขุนนางทั้งฝ่ายบุ๋นฝ่ายบู๊ไม่พอใจกันทั่วหน้าวันหนึ่งอ้องอุ้น จัดงานเลี้ยงในบ้าน เมื่อพูดกันถึงการยึดอำนาจของตั๋งโต๊ะ พวกขุนนางต่างก็ร้องไห้ โจโฉจึงพูดทะลุกลางป้องขึ้นว่า“พวกท่านแม้จะร้องไห้กันจากพลบค่ำไปถึงสว่าง จากกลางวันไปถึงกลางคืน ก็ไม่สามารถจะทำให้ตั๋งโต๊ะตายไปได้ดอก”“ท่านมีอุบายดีอย่างไรหรือ?” มีเสียงถามโจโฉตอบว่า “ทุกวันที่ข้าพเจ้าลดตัวมาอยู่ด้วยตั๋งโต๊ะนั้น ความจริงก็เพื่อฉวยโอกาสคิดการใหญ่ บัดนี้ตั๋งโต๊ะก็ไว้ใจข้าพเจ้าอยู่ ข้าพเจ้าเองก็มีโอกาสเข้าใกล้ชิดกับตั๋งโต๊ะ ทราบว่าท่านอ้องอุ้นมีกระบี่วิเศษอยู่เล่มหนึ่ง ถ้าหากให้ยืม ข้าพเจ้าไปฆ่าตั๋งโต๊ะเสีย แม้จะตายก็ไม่เสียดายชีวิตเลย”วันรุ่งขึ้น โจโฉเหน็บกระบี่วิเศษเข้าไปในจวนอุปราช แล้วเข้าไปหาตั๋งโต๊ะที่กำลังนั่งอยู่ในศาลาเล็ก มีลิโป้ยืนรับใช้ข้างๆ ตั๋งโต๊ะถาม “เหตุใดท่านจึงมาช้านัก” โจโฉตอบว่า “ม้าเลวทำให้ช้า”ตั๋งโต๊ะหันไปสั่งลิโป้ “เรามีม้าดีจากเสเหลียงหลายตัว เจ้าไปเลือกให้โจโฉก่อนสักตัว” ลิโป้รับคำแล้วออกไปโจโฉเห็นโอกาสรำพึงในใจ “โจรถ่อยคนนี้ สมควรตาย” คิดจะชักกระบี่ แต่ก็ชะงักเพราะเกรงว่าตั๋งโต๊ะยังแข็งแรงดีมีกำลังมาก ตั๋งโต๊ะรูปร่างอ้วนใหญ่ นั่งไม่ติด ขยับตะแคงตัวลงนอนหันหน้าเข้าข้างในโจโฉได้ที จึงชักกระบี่ยกขึ้นจะแทง ตั๋งโต๊ะมองกระจกด้านหลัง เห็นโจโฉชักกระบี่ จึงรีบหันหน้ามาถาม “ท่านจะทำอะไรหรือ?”เวลานั้น ลิโป้ก็จูงม้าเข้ามาพอดี...โจโฉตกใจเหงื่อแตก รีบคุกเข่าชูกระบี่วิเศษด้วยสองมือยื่นให้ว่า“กระบี่วิเศษเล่มนี้ ข้าพเจ้าใคร่ขอมอบให้แก่ท่านผู้มีพระคุณ”ตั๋งโต๊ะรับกระบี่ไว้ เห็นกระบี่นั้นยาวเซียะเศษ ประดับด้วยนพรัตน์ มีความคมกริบ เป็นกระบี่วิเศษจริง จึงมอบให้ลิโป้ถือไว้ โจโฉปลดฝักส่งให้ลิโป้ไปด้วยตั๋งโต๊ะนำโจโฉออกมาดูม้านอกศาลา โจโฉแสดงความขอบคุณแล้วว่า “ข้าพเจ้าใคร่จะขี่ลองฝีเท้าดู” ตั๋งโต๊ะสั่งจัดอานให้ โจโฉจูงม้าออกนอกจวน ขึ้นม้าได้ก็ลงแส้มุ่งไปทางทิศอาคเนย์โจโฉไม่ทันลับตา ลิโป้กล่าวแก่ตั๋งโต๊ะว่า “เมื่อข้าพเจ้ามา โจโฉมีกิริยาคล้ายจะลอบฆ่าท่านพ่อ แต่กลแตกเสียก่อน จึงแสร้งทำเป็นมอบกระบี่ให้” ตั๋งโต๊ะก็ว่า “บิดาก็สงสัยอยู่”ลิยูที่ปรึกษา แนะว่า “โจโฉอยู่คนเดียวในบ้าน ท่านจงส่งคนไปเชิญมา” ไม่นานก็รับรายงาน โจโฉไม่ได้กลับบ้านแต่ขี่ม้าไปทางตะวันออก...ตั๋งโต๊ะก็แน่ใจ โจโฉตั้งใจมาฆ่าตัวเองจริงนี่คือหนึ่งลีลา ที่โชว์ไหวพริบไร้เทียมทาน...สะท้อนความเป็นโจโฉ จึงไม่แปลกที่สงครามระหว่างสามก๊ก ก๊กเล่าปี่มีขงเบ้งเจ้าปัญญา มีขุนพล กวนอู เตียวหุย จูล่ง ก๊กซุนกวน อยู่ในชัยภูมิดี มีจิวยี่คนเก่งเป็นตัวช่วยสำคัญก็จบลงด้วยก๊กโจโฉชนะในสงครามการเมืองไม่ว่ายุคใดสมัยไหน...ใช้กติกา “ชนะเป็นเจ้า แพ้เป็นกบฏ” ครับ เรื่องใครดีกว่า ใครเลวกว่า คนพวกนั้น เขาเลิกพูดกันไปนานแล้ว.กิเลน ประลองเชิง
