ชีวิตวิถีใหม่ของคนไทยมาตรฐาน ถดถอย นับจากเผชิญมหันตภัยอุบัติใหม่โควิด–19 และสงครามรัสเซีย–ยูเครน ซมอยู่กับผลพวงพิษเศรษฐกิจย่ำแย่ไปตามๆกัน เงินทองหายาก ค่าครองชีพสูง ข้าวยากหมากแพง น้ำมันขึ้นราคาสินค้าพุ่งเป็นเงาตามตัว รัฐบาลกู้เงินติดหนี้มหาศาลมาแก้ไขเยียวยา กลไกรัฐติดๆขัดๆ เลยอยู่กันแบบระแวงระวังเอาตัวให้รอดเหตุการณ์หม้อแปลงการไฟฟ้านครหลวง (กฟน.) เก่าชำรุดระเบิดลุกไหม้อาคาร พาณิชย์ที่สำเพ็งเมื่อปลายเดือน มิ.ย.เพิ่งผ่านพ้นมาเพียงเดือนเศษ มีพยานเห็นก่อนหน้าวันเดียวเจ้าหน้าที่ กฟน.ซ่อมเสร็จไปหมาดๆ กลายเป็นโศกนาฏกรรม ผู้เคราะห์ร้ายไฟคลอกตาย 2 ราย คงปฏิเสธไม่ได้ว่า มาจากความไม่มีมาตรฐานไร้ความตระหนักของผู้รับผิดชอบเกิดเหตุสลดทีไรหน่วยงานรับผิดชอบ ตื่นตัวล้อมคอกกันเป็นพักๆนานไปเป็นไฟไหม้ฟางลืมเลือน ละเลยไม่ค่อยใส่ใจระมัดระวัง จนสูญเสียทรัพย์สินและพรากชีวิตที่นำกลับมาไม่ได้ตลอดกาล ล่าสุดกรณีปูนก่อสร้างซ่อมคานสะพานกลับรถถนนพระราม 2 ถล่มเสียชีวิตถึง 2 ราย ตายกะทันหันไปต่อหน้าต่อตาคนใกล้ชิด สะเทือนหัวจิตหัวใจไปทั้งชีวิตกรมทางหลวงผู้รับผิดชอบงาน ชะล่าใจไม่คาดคิดไม่ปิดการจราจรปล่อยให้รถเสี่ยงวิ่งไปมาใต้สะพาน ซ่อมสร้างไปใช้ไป ทั้งๆที่รู้มาก่อนหน้าแล้วว่า ตัวสะพาน เคยถูกไฟไหม้ แต่ไม่จัดหาวิศวกร ผู้เชี่ยวชาญมาศึกษาวางแผนซ่อมแซมให้เป็นระบบเพื่อความปลอดภัย เพิ่งจะมาสำรวจตรวจ สอบแก้ไขหลังเกิดเหตุสูญเสียเป็นบทเรียนราคาแพงกันแทบทุกทีเลยไม่แปลกที่ 2 อดีต ส.ส.จอมตรวจสอบ วิลาศ จันทร์พิทักษ์ กับวัชระ เพชรทอง พากันตามจิกท้วงติงงานก่อสร้างอาคาร “สัปปายะสภาสถาน” รัฐสภาแห่งใหม่มูลค่า 12,280 ล้านบาท แทบทุกขั้นตอน ฝนตกทีไรน้ำรั่วทะลุอาคาร เมื่อวันที่ 1 ส.ค.ที่ผ่านมาฝนตก น้ำรั่วซ้ำซากตามเคย ต้องมาคิดกันจริงๆแล้วว่า คุณภาพมันคุ้มค่าเงินหมื่นล้านหรือไม่ที่สำคัญคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ประเมินคุณธรรมและความโปร่งใสในการดำเนินงานของหน่วยงานภาครัฐ (ITA) ปี 2565 การันตีให้แต้ม ITA สำนักเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ที่ดูแลงานก่อสร้างรัฐสภา สูงสุดในกลุ่มสำนักงานศาล องค์กรตามรัฐธรรมนูญ หน่วยงานสังกัดรัฐสภา และองค์กรอัยการไม่เชื่อก็ต้องเชื่อขนาดองค์กรที่ ป.ป.ช.ไฟเขียวผ่าน ITA อยู่ในระดับสูงสุด ก็ยังปล่อยปัญหาคาราคาซัง ที่สำคัญมีหน่วยงานประเมิน ITA ถึง 8,303 แห่ง ผ่านเกณฑ์ 5,855 แห่ง ได้คะแนนเฉลี่ย 80 เท่ากับเกรด A แล้วลำดับรองๆลงไปอีกหลายพันแห่งยังนึกภาพไม่ออกว่าจะเป็นอย่างไร มาตรฐาน ป.ป.ช.กับวิถีชีวิตจริงมันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน.
