เรื่องผีๆที่นักบวชฝรั่งเล่าขาน นอกจากหัวหน้า “ซาตาน” หนึ่งใน 18 ผีบริวาร ที่เราเริ่มรู้จักกัน ราวสี่ห้าสิบปีที่แล้ว เมื่อหนังผี ดิเอกซอร์ซิส ฉายผีตนนั้นชื่อ พาซูซู ดุมาก ไม่กลัวคาถา ไม่กลัวไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์พระเยซูมีเหตุผลไม่น้อย ผีพาซูซูตัวนี้ เป็นผีดั้งเดิมระดับตำนาน เชื่อมโยงมาสามสี่พันปี จากยุคเมโสโปเตเมีย แถวอิรัก ในพิพิธภัณฑ์ลูฟ ฝรั่งเศส มีประติมากรรมสำริดพาซูซูตัวใหญ่ ระบุอายุก่อน ค.ศ.800 ปีเกิดมาก่อนพระเยซู นานเสียขนาดนั้น จะให้ยอมกับไม้กางเขน เด็กรุ่นหลังง่ายๆ ก็คงใช่ที่ก่อนหน้า 2,800 ปีไปอีก หินสลักรูปพาซูซู เป็นเครื่องรางเป็นที่นิยมในราชสำนัก มาจนถึงวันนี้ ก็ยังมีนักเลงของโบราณแย่งประมูล ซื้อกันในราคาแพงแสนแพงนี่เป็นเรื่องจริง ที่ทำให้คำถาม ทำไมคนไทยจึงแห่กันไปกราบไหว้ บูชาท้าวเวสสุวรรณที่วัดจุฬามณี เมืองอัมพวา...ไม่ต้องการคำตอบ ขึ้นชื่อว่ามนุษย์ สามสี่พันปีที่แล้ว มาถึงวันนี้ ยังต้องพึ่งพา“ผี” กันอยู่ข้อเด่นสะดุดใจ เนื้อตัวหน้าตาพาซูซู ไม่แค่น่าเกลียดน่ากลัว...เท่านั้น บางชิ้นงาน รอบเอวที่พันรอบเหมือนเข็มขัด แต่ไม่ใช่เข็มขัด ท่านว่าเป็น “คุณไข่” ของคนใต้ หรือ “เจ้าจำปี” ของคนภาคกลางแต่บางชิ้น...ก็ปล่อยทิ้งลงมา บางครั้งดูเหมือนงู บางครั้งก็เห็นเป็น “จู๋” เต็มๆขีดเส้นใต้ช่วยกันจำ ความคล้ายของงู และของจู๋ เอาไว้แล้วย้อนมาฟัง มหากาพย์เรื่องแรกของโลก กิลกาเมซ ยุคเมโสโปเตเมีย ราวห้าพันปี จารึกไว้ในแผ่นดินเหนียว มีคนแปลไว้หลายสำนวนตอนที่พระเอกกิลกาเมซ ขอแรงเพื่อนไปสู้กับฮัมบาบา เทพหรือมารก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าตัวใหญ่ขนาดบังพระอาทิตย์มิด แค่ถูกลมหายใจก็ตายแล้วในจารึกนอกจากมีตัวอักษรบอกเล่า ยังเขียนภาพฮัมบาบาเอาไว้ ผมเห็นรูปหน้า ก็ถึงบางอ้อ! ติดตาภาพหนุมาน ตอนอมพลับพลาที่พระรามนอนหลับ...ไว้นาน ทุกเส้นสายเค้าหน้าตาเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันเลยเรื่องนี้ ฮัมบาบา เป็นเทพรักษาป่าใหญ่ หนุมาน ในรามเกียรติ์ ก่อนเจอพระราม ก็เป็นลิงป่า ผมมโนต่อทันที ต้นแบบรามเกียรติ์ คือกิลกาเมซ นี่แหละมีผู้รู้มโนนำร่อง ทั้งรามเกียรติ์ของแขก สงครามกรุงทรอยของฝรั่ง ขึ้นต้นทศกัณฐ์ ขโมยนางสีดา ขึ้นต้นเจ้าชายปารีส ลักพา เฮเลน ชายาเจ้าสปาร์ตา...เหมือนกัน เวลา 14 ปีที่มีสงครามกัน ก็เท่ากันอีกต้นเรื่องสมัยเมโสโปเตเมีย แตกหน่อขยายกอ ไปทางไหนก็แล้วแต่มโนกันไปเป็นร้อยเนื้อทำนองเดียวย้อนมาหาเรื่องดาวพระเสาร์ ในตำราแขกฝรั่ง...เป็นดาวบาปเคราะห์เดินช้ามาแต่ละครั้งสองปีครึ่ง ตามประวัติ ตอนเกิดขาพิการ เดินขาพันกัน มีคนเขียนขาข้างพิการ ให้เป็นเหมือนงู ทำไปทำมา พระเสาร์มีสามขามโนต่อมาถึงยักษ์ เราคุ้นตาจากโบสถ์พระแก้ว หรือวัดอรุณฯ ไปถึงท้าวเวสสุวรรณยักษ์ถือกระบองใหญ่ ท่วงท่าเข้มแข็งมั่นคง ผมมโนต่อด้วยความชำนาญ กระบองยักษ์ที่เห็นนั่น...แปลงรูปมาจากขาข้างที่พิการ เหมือนงู ของพระเสาร์ นั่นปะไรมาถึงเรื่องของลูกน้องจอมมารซาตาน ที่ชื่อพาซูซู ก็พอมโนเอาได้...ไอ้ไข่หรือไอ้จู๋ ที่ยาวเกินมนุษย์มนา เค้ามาจากเรื่อง ขาที่สาม ของพระเสาร์ พระบิดาเทพซุส และน้อง ของฝรั่งใครจะถามหาหลักฐาน พระคเณศ เกิดจากก้อนขี้ไคลพระอุมา อายุ 8 ปี ฤทธิ์เดชขนาด สองมือเปล่าพระอิศวรเอาไม่อยู่...ถ้าเรื่องพิสดารปานนี้ มีขึ้นได้ เรื่องกระบองยักษ์ จำแลงจากขาที่สาม งูหรือจู๋พระเสาร์ ก็เกิดได้เมื่อมาถึงเรื่อง งูตัวยาวพันแข้งขาพาซูซูก็คือ ดุ้นเดียวกับกระบองยักษ์ใหญ่ ที่มีคนแห่กันไปกราบไหว้ตอนนี้ จึงมโนได้ไม่ยากสักเท่าใดเลย.กิเลน ประลองเชิง
