ผมติดใจข้อเขียนของโอโช บรมครูผู้เปรียบดั่งร็อกสตาร์ แห่งสายจิตวิญญาณฯของอินเดีย เอากระดาษคั่น หนังสือ 365 วัน มหัศจรรย์สมาธิ (กำธร เก่งสกุล แปลแสงดาว พิมพ์ พ.ศ.2566) เอาไว้หลายหน้าไหนๆก็หลวมตัวอ่าน เรื่องละครแสดงเดี่ยวกันไปแล้วถือเป็นลูกติดพัน วันนี้ลองอ่าน เรื่อง “ของปลอม”ก่อนอื่นเราต้องรู้ว่า เรากำลังพกพาของปลอมอยู่ และสิ่งนั้น ก็คือเงินเหรียญปลอมแน่นอน การรู้เช่นนั้นทำให้คุณเศร้าใจ คุณย่อมรู้สึกราวกับว่าคุณได้สูญเสียบางอย่างไปแต่กระนั้น คุณก็ไม่เคยมีสิ่งนั้นมาตั้งแต่แรกแล้วคนเราแค่คิดว่าตนมีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น ความเห็นใจผู้อื่นเป็นคุณสมบัติที่หายากมาก อาจเป็นไปได้ที่จะมีความสงสาร แต่ความเห็นใจเป็นเรื่องสูงส่งกว่านั้นมากครั้นเมื่อคุณเริ่มรู้สึกว่า คุณไม่มีความเห็นอกเห็นใจใดๆให้ผู้อื่น เมื่อถึงตอนนี้คุณจะเริ่มมีโอกาสแล้ว ที่จะมีคุณสมบัติเช่นนั้นนั่นคือ เรื่องยุ่งยากในการมีของปลอม กล่าวคือ หากเงินในกระเป๋าคุณเต็มไปด้วยเหรียญปลอม โดยที่คุณคิดว่าคุณรวย แล้วคุณจะกังวลไปทำไม?แต่เมื่อคุณเริ่มรู้ว่า คุณคือยาจก และเงินเหรียญทั้งหมดที่คุณมีเป็นของปลอม คุณจะเริ่มเศร้าใจขึ้นมาทันทีเพราะเงินทั้งหมด ที่เคยคิดว่ามีอยู่หายไปแต่ตอนนี้ คุณก็พบแล้วว่า จะไปหาเงินจริงได้ที่ไหน และด้วยวิธีใดณ ปัจจุบัน คุณไม่อาจแยกแยะออก ระหว่างสิ่งจริงกับสิ่งไม่จริงและคุณสามารถแยกแยะสำเร็จได้ ก็ต่อเมื่อมีการรวบรวมสติอย่างแท้จริงเกิดขึ้นเท่านั้นและไม่ใช่ว่าในชีวิตคุณ มีสิ่งจริงบางอย่าง และมีสิ่งไม่จริงบางอย่าง ในสภาวะที่คุณไม่มีสติรับรู้เช่นนี้ ทุกอย่างประดุจความฝัน ที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริงแต่ในขณะเดียวกัน ทุกอย่างก็ดูคล้ายกับเรื่องจริงเมื่อคุณเริ่มตื่นรู้ และอยู่ในอีกสภาวะหนึ่ง ที่เป็นเหมือนพระพุทธเจ้าแล้วทุกอย่างคือความจริงและไม่มีอะไรไม่จริงดังนั้น ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ว่า มีบางอย่างจริง และบางอย่างไม่จริงหากคุณไม่มีสติรู้แล้ว ทุกอย่างล้วนไม่จริงแต่หากคุณมีสติรับรู้แล้ว ทุกอย่างคือความจริงแต่คุณจะสามารถรู้ในสิ่งที่ไม่จริงได้ ก็เพียงเมื่อตื่นรู้แล้ว ไม่ใช่ก่อนหน้านั้น*****เป็นไงครับ...คำสอนซับซ้อน ยอกย้อน ฉบับบรมครูอินเดีย ผู้ถูกเปรียบเปรยว่า เหมือนร็อกสตาร์ แห่งสายจิตวิญญาณผมเชื่อว่า คงมีหลายคนที่อ่านทบทวนแล้วพอเข้าใจส่วนผมสารภาพ อ่านกลับไปกลับมาหลายเที่ยว ชอบมากอยู่วรรคเดียว “หากเงินในกระเป๋าคุณ เต็มไปด้วยเหรียญปลอม โดยที่คุณคิดว่าคุณรวย แล้วคุณจะกังวลไปทำไม?”นึกถึงปรัชญาของโสคราตีส ที่กล่าวไว้ในเดือนที่รอเวลาตายครับ “ไม่มีสิ่งใดดีหรือเลว ความคิดทำให้เป็นเช่นนั้น” อือ! ถึงวันนี้ ผมก็เชื่อตามประสาผมแล้วว่า มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
