วีรบุรุษที่ยังมีลมหายใจได้รับการดูแลเอาใจใส่มากน้อยแค่ไหน เมื่อ “กรอบวงเงิน” เยียวยาที่ได้รับทางราชการมีราคาไม่มากพอจะใช้รักษาตัวไปตลอดชีวิต เช่นเดียวกับการปูนบำเหน็จเลื่อนยศตำแหน่งไม่มีสิทธิแม้แต่จะคิดทั้งที่เอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงเสียสละเพื่อชาติบ้านเมืองมีหลายคน ทุพพลภาพ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องรับการรักษาต่อเนื่องภาระหนักตกกับคนในครอบครัว พ่อแม่ที่แก่เฒ่า ลูก เมีย ญาติพี่น้องต้องรับดูแลต่อไป ทั้งที่เขาควรจะต้องเป็นคนดูแลครอบครัวให้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่สุขสบายขึ้นเฉกเช่น ด.ต.เกษม บัวเทศ หน่วยเก็บกู้วัตถุระเบิดของตำรวจภูธรจังหวัดปัตตานี ถูกคนร้ายลอบวางบึมระหว่างเคลียร์พื้นที่ใน อ.สายบุรี จ.ปัตตานี เมื่อเช้าวันที่ 15 เม.ย.2565แรงระเบิดทำร่างลอยกระเด็น มีบาดแผลฉีกขาดบริเวณต้นขาขวา มือซ้ายหัก นิ้วมือด้านซ้ายฉีกขาด สะเก็ดเข้าใส่ตาทั้งสองข้างอาการสาหัสผ่านไป 3 เดือนเขายังพักรักษาอยู่ รพ.มอ.ปัตตานี ในสภาพนิ้วมือด้านซ้ายเนื้อตาย “จำเป็นต้องตัดทั้งมือ” นัยน์ตาข้างซ้ายเจอแรงกระแทกรุนแรงยังไม่สามารถรักษาได้ มีเพียงลูกตาด้านขวาที่ยังพอมีหวัง“มันไม่มากนัก ไม่เหมือนกับคนที่เสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่เป็นการชดเชยเต็มกำลังครั้งเดียวจากสิทธิต่างๆ ไม่ต้องมีค่าดูแลรักษาต่อเนื่อง” เหล่านักรบแดนใต้รำพึงรำพันเปรียบเทียบ “ก้อนเงิน” ประทังลมหายใจไม่แตกต่างจาก “หมวดท็อป” ร.ต.ท.ยุทธนา เทพสถิตย์ วีรบุรุษอีโอดีชายแดนใต้ ที่ร่างกายยังไม่สามารถกลับมาปกติเหมือนเดิม พ่อและแม่ที่ดูแลไม่ห่างกายก็แก่ชราลงทุกวันหรือต้องรอจนกว่าจะตายจากกัน.สหบาท
