ดูภาพพระซุ้มกอพิมพ์ใหญ่ องค์ในคอลัมน์วันนี้ให้เต็มตา แล้วค่อยๆพิจารณาเริ่มต้นที่พิมพ์...พิมพ์ไหน? ซึ่งก็จะสัมพันธ์กับกรุไหน?ในพระดินเผาชุดเบญจภาคี นางพญา พิมพ์มาตรฐานมี 6 พิมพ์ พระรอด 5 พิมพ์ ผงสุพรรณ 3 พิมพ์ ผู้รู้แยกแม่พิมพ์บอกตำหนิพิมพ์ได้ชัดเจน เหลือแต่พระซุ้มกอ แยกใหญ่ กลาง เล็ก จิ๋ว ฯลฯ เฉพาะพิมพ์ใหญ่ เปลี่ยนมือซื้อขายกันตามน้ำหนักความเชื่อ ยังไม่จำเพาะเจาะจง...พิมพ์ใหญ่ แม่พิมพ์อะไรแน่!คุณเชียร ธีรศานต์ ได้ชื่อว่าเจ้าตำรับพระเมืองเหนือ...เป็นเจ้าของพระซุ้มกอพิมพ์ใหญ่ “องค์เจ้าเงาะ” ก็จริง แต่เมื่อคุณเชียรพยายามวางหลักแยกพิมพ์ใหญ่ออกเป็นพิมพ์พิกุลเอก พิมพ์พิกุลโท พิมพ์กำไลสามปล้อง พิมพ์ผ้าพาดขวา วงการขานรับเพียงว่า เป็นพระซุ้มกอแท้คนรักพระกรุกำแพงเพชร...จึงได้แค่... เทียบเคียงกับองค์ดัง องค์ครู เช่น องค์เจ้าเงาะ คุณเชียร องค์คุณจำเริญ องค์ผู้ว่าสุชาติ หรือองค์ผ้าพาดขวาของเฮียหนิง และอีกหลายองค์แต่ยังพอมีร่องรอย...จากความนิยมที่ต่างๆกัน ตามชื่อกรุ กรุวัดพิกุล...สภาพพระขึ้นจากดินมานาน พระพักตร์เป็นรูปไข่ เส้นสายลายพิมพ์ ต่างจาก “คางเหลี่ยม” ของซุ้มกอกรุฤาษี และอีกหลายกรุที่ขึ้นทีหลังซุ้มกอกรุวัดพิกุล...ผิวแห้งสนิท องค์ที่ผ่านการใช้ช้ำ เนื้อหาจะหนั่นแน่นหนึกนุ่มเหมือนเนื้อสีผึ้ง อย่าลืม “แร่ดอกมะขาม” มวลสารหลัก ส่วนรารัก ซึ่งมีทั้งราขาว และราดำ ไม่เห็นชัดเจนเท่ากับพระที่ขึ้นจากกรุฤาษีทั้งราขาวหรือราดำจากธรรมชาติของความชื้น...แห้งสนิทติดแผ่วๆกับผิวเนื้อพระ ราดำ ดำไม่สนิท แค่ดำเหมือนสีกาน้ำ ดูด้วยตาดูประหนึ่งติดแผ่วๆ แต่ความจริงลงรากฝังลึกในเนื้อ ล้างออกยากองค์เจ้าเงาะ คุณเชียรตามไปเกาะปากหลุมซื้อ...สี่ห้าสิบปีที่แล้ว...ราคาหมื่นหนึ่งพัน แพงมากแล้วสมัยนั้น สภาพพระราดำปิดคลุมดำมืดไปทั้งองค์ ถือว่าเป็นพระซุ้มกอแท้องค์ดังมาตั้งแต่นั้นใครมีหนังสือภาพพระสี ของพี่ชุม (ประชุม กาญจนวัฒน์) เล่มแรกๆลองไปหาเปิดดู แต่ถ้ามีหนังสือเล่มชื่อ “วิธีล้างพระ” (ลานโพธิ์พิมพ์ ราว พ.ศ.2520 กว่าๆ) ที่คุณเชียรเขียน...ยิ่งเรียนรู้ชัดเจนคุณเชียรใช้น้ำยาล้างห้องน้ำ ยี่ห้อโอไบร์ท ซึ่งมีขายสมัยนั้น เอาไม้จิ้มฟันขาว กัดปลายให้แหลก จุ่มน้ำผสมน้ำยา ค่อยๆไล้ ค่อยๆ ล้าง ราดำหนาก็ค่อยๆบางลงๆคุณเชียรบอกว่าใจเย็นล้างแบบเบามือซ้ำแล้วซ้ำเล่า รวม 11 ครั้งภาพพระซุ้มกอองค์ที่กลายเป็นองค์ดัง ขึ้นปกนิตยสารพระนับครั้งไม่ถ้วน...นอกจากเห็น เนื้อพระซุ้มกอในมิติใหม่ เนื้อมีหลายสี...กี่สีก็ต้องมโนกันเอง และเห็นทุกเส้นสายลายละเอียด ตั้งแต่เส้นขอบหน้าปาก คิ้ว ตา จมูก ปาก คมกริบชื่อเจ้าเงาะ ซึ่งบอกนัยถึง เมื่อถอดรูปแล้ว เป็นพระสังข์ทอง จึงเรียกขาน ทำสถิติพระซุ้มกอ ที่ซื้อขายกันแพงที่สุด...ราวยี่สิบปีที่แล้ว ยี่สิบล้าน และสี่ห้าปีที่แล้ว มีคนตามซื้อกลับ 50 ล้าน เจ้าของซึ่งเป็นจีนฮ่องกงก็ยังเฉยความที่ซุ้มกอองค์เจ้าเงาะเป็นองค์ดังที่สุด ไม่แปลกที่ซุ้มกอปลอมพิมพ์นี้ จึงมีออกตามจนนับฝีมือไม่ถ้วนพระซุ้มกอพิมพ์ใหญ่ องค์ในคอลัมน์วันนี้ ถ้าติดตาองค์เจ้าเงาะ ก็คงพอเทียบเคียงได้ ทั้งทุกเส้นสายลายพิมพ์ และธรรมชาติของเนื้อทุ่งแท้ๆข้อสำคัญ ก็คือรารักดำที่ยังเหลือประปรายในบริเวณซอกลายกนก ลายบัวฐานทั้งแม่พิมพ์ ทั้งเนื้อหา และธรรมชาติด้านหน้า รวมหลุมร่องด้านหลัง...ทุกองค์ประกอบเป็นธรรมชาติกลมกลืน คนเป็นพระด้วยกัน จึงตัดสินได้ว่าเป็นพระซุ้มกอพิมพ์ใหญ่แท้ได้...ไม่ยากที่เขาว่ากันว่าพระซุ้มกอ ใคร? มีไว้ไม่จน...ก็ดูจะจริง เพราะชื่อวิเชียร ทองรักษาวัฒนา เจ้าของพระที่เจอเมื่อไหร่ก็ส่ายหน้าว่าจน...ความจริงที่รู้ๆกัน คุณวิเชียรไม่เคยจนเลย...มาแต่ไหนแต่ไร!พลายชุมพลคลิกอ่านคอลัมน์ “ปาฏิหาริย์จากหิ้งพระ” เพิ่มเติม
