หนึ่งในความพยายามของสัตว์ที่ต้องการมีชีวิตอยู่รอด นั่นคือการแยกย้ายออกไปหาดินแดนใหม่เพื่อครอบครอง และค้นหาทรัพยากรใหม่ๆ ที่สำคัญคือหลีกเลี่ยงการแข่งขันในช่วงเวลาที่มีประชากรอยู่กันมากเกินไป ซึ่งไม่ยากสำหรับนก ผีเสื้อ และสัตว์ปีกอื่นๆ ที่สามารถเดินทางได้ในระยะไกลแต่กับสัตว์ขนาดเล็กจิ๋วที่อาศัยอยู่ตามพื้นดิน การแสวงหาโอกาสอยู่รอดและเดินทางไปยังพื้นที่อันห่างไกลนั้น ยังสร้างความสงสัยให้กับนักวิจัย ล่าสุด นักวิจัยนำโดยสถาบันเทคโนโลยีแห่งนิวเจอร์ซีย์ ในสหรัฐอเมริกา เผยว่า ได้ศึกษาสัตว์ขาปล้องตัวเล็กๆกลุ่มหนึ่งคือ สปริงเทล หรือแมลงหางดีด (Springtails) ซึ่งการค้นพบซากดึกดำบรรพ์หรือฟอสซิลแมลงหางดีดที่เก็บรักษาไว้ในอำพันอายุ 16 ล้านปีจากสาธารณรัฐโดมินิกัน มีซากแมลงหางดีด 25 ตัวติดอยู่ใกล้ปีกปลวกและมดยุคต้นไมโอซีนทีมวิจัยชี้ว่าซากฟอสซิลนี้ให้ความกระจ่างถึงการแพร่กระจายของแมลงหางดีดโบราณ ซากฟอสซิลได้แสดงจำนวนแมลงหางดีดที่ยึดติดอยู่กับปีกและขาของปลวก การค้นพบครั้งนี้ได้บ่งบอกถึงพฤติกรรมของสัตว์ขาปล้องในการเดินทางไกล นั่นคือ อาศัยสัตว์อื่นเป็นเสมือนพาหนะ และซากนี้ทำให้อธิบายได้ว่าแมลงหางดีดชนิด Symphypleonan springtails ประสบความสำเร็จในการแพร่กระจายไปทั่วโลกได้อย่างไร.Credit : N. Robin, C. D'Haese and P. Barden
