รัฐบาลของทุกประเทศในโลกเราทุกวันนี้ ได้รับการเลือกตั้งมา 4 ปีบ้าง 8 ปีบ้าง ขึ้นมาแล้วก็ไป เป็นรัฐบาลแล้วก็ต้องรักษาฐานเสียง ทำงานให้เป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติบ้านเมืองและโลกได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วยโลกเราอยู่ได้ทุกวันนี้เพราะองค์กรหลักหลายองค์กรที่ตั้งมาหลายร้อยปี แล้วก็มีนโยบายสืบเนื่องต่อกันมา องค์กรพวกนี้มีทั้งฝ่ายบวกและฝ่ายลบ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นฝ่ายบวกเสียมากกว่าอย่างสงครามสหรัฐฯ+อิสราเอลและอิหร่าน ตามทัศนคติของพวกที่มาเป็นนักการเมืองระยะเวลาสั้นๆ ก็จะเอาแค่ชนะคะคาน เป็นเหมือนทฤษฎีเกมที่ฝ่ายหนึ่งแพ้ ฝ่ายหนึ่งชนะ พวกแพ้ก็เป็นศูนย์ พวกชนะก็ได้เต็มร้อยองค์กรยาวนานที่ยืนยงคงกระพันในโลกใบนี้ จะไม่มองทฤษฎีเกม และจะหาทางออกให้คู่ขัดแย้งเสมอ ยกตัวอย่างในสงครามสหรัฐฯ+อิสราเอลและอิหร่าน ไอ้ปื๊ดที่ขึ้นมาสั้นๆไม่กี่ปีอย่างโดนัลด์ ทรัมป์ หรือพีท เฮกเซธ รัฐมนตรีสงคราม ก็อาจจะมองสงครามไม่ออก แต่คนที่สั่งสมประสบการณ์มายาวนานก็จะมองว่าให้อิหร่านมีทางออก ให้สหรัฐฯมีทางออก รวมทั้งให้อิสราเอลมีทางออกอิหร่านเป็นประเทศที่มีอารยธรรมมายาวนาน เท่าที่คุยกับคนอิหร่านบางคน ก็มองว่าอาจจะต้องมอบอะไรให้ทรัมป์สักชิ้นหนึ่งเพื่อไม่ให้ทรัมป์เสียหน้า และโดนประชาชนคนของตนก่นด่าบางกลุ่มในอิหร่านอาจจะมองเสียด้วยซ้ำ ว่าจะให้สหรัฐฯบุกเข้ามาอิหร่านทางไหน ถึงจะไม่เสียกำลังพลมากทั้งสองฝ่าย แต่ดูแล้วยากมากครับ จะมีก็ทางอาร์เมเนีย ทางอาเซอร์ไบจาน และทางตุรกีถ้าเป็นตุรกี ท่านเออร์โดกันคงไม่ยอม อาร์เมเนียก็คงไม่ได้ ที่เป็นไปได้บ้างคือทางอาเซอร์ไบจาน เข้ามายึดแผ่นดินบางส่วนของอิหร่าน เพียงแป๊บๆแว้บๆ พอให้ทรัมป์ได้ประกาศชัยชนะ นี่อาจจะเป็นทางออกเพื่อไม่ให้สงครามยืดเยื้อยาวนานจนเศรษฐกิจโลกล่ม ไม่มีใครทราบความคิดปูตินดอกครับ แต่ความเชื่อส่วนตัว ผมคิดว่าปูตินอาจจะมองในลักษณะอย่างนี้ หรือแม้แต่สี จิ้นผิงเองก็ตาม สิ่งที่ผมอยากสรุปก็คือ ผู้นำระดับโลกที่ชั่วเคยมี ดีเคยผ่าน ผ่านร้อนผ่านหนาวมาจนตกผลึก จะพยายามช่วยหาทางลงให้ประชาชนไม่เจ็บหนักสำหรับผมเอง มองว่าลึกๆแล้ว ทรัมป์เกรงใจปูตินและสีจิ้นผิง แม้จะไม่พูดกันอย่างตรงไปตรงมา แต่ก็มีบางอย่างที่เกรงใจกันทุกประเทศจะมีองค์กรซ้อนองค์กร รัฐเก่าแก่ซ้อนรัฐใหม่ ที่คอยทำหน้าที่เป็นผู้ชี้ทางไม่ให้โลกล่มสลายเช้าวันจันทร์ 6 เมษายน 2026 มีผู้ใหญ่ฝ่ายรัสเซียมาคุยด้วย เล่าถึงเรื่องการประสานความร่วมมือจากฝ่ายสหรัฐฯ อิสราเอล ที่จะทำให้สถานการณ์เบาบางลง และคิดหาบันไดให้ทุกฝ่ายได้เดินลงอย่างสวยงามผมเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องนี้ ก็นั่งฟังเฉยๆ กลับมาถึงบ้านก็จะลองนอนเอาเท้าก่ายหน้าผาก นึกดูว่าอะไรพอจะเป็นไปได้บ้างเรื่องความสัมพันธ์ที่มองไม่เห็นนี่น่าสนใจครับ ครั้งหนึ่งผมต้องผ่าตัดอดีตสุนัขจรที่ซอยอ่อนนุช 86 ซึ่งเป็นสุนัขอยู่ที่กองขยะ และถูกตีจนขาหลังหัก ต้องลากก้นจนเป็นแผล หนอนไชเต็มก้น และต้องผ่าตัดเอาสองขาหลังทิ้ง6 ปีที่แล้ว เรามีการผ่าตัดสุนัขหลายชีวิต ก็จัดการร้องเพลงที่ร้านอาหารเพื่อหาเงินไปเป็นค่ารักษาพยาบาล เพียงแค่โพสต์ไปก็มีคนมาร่วมมือ ทั้งร้องเพลงและเล่นดนตรี มีมาเสนอตัวทั้งชาวรัสเซีย ชาวจีน ชาวอเมริกัน ฯลฯ โดยที่ไม่ได้คิดเรื่องเชื้อชาติเผ่าพันธุ์ หรือความแตกต่างทางอุดมการณ์เช้าวันจันทร์ที่ผ่านมาก็มีการพูดคุยเรื่องทั้งคนรัสเซีย คนอเมริกัน คนอิสราเอล ว่าสงครามสร้างความเดือดเนื้อร้อนใจไปทุกหย่อมหญ้า ถ้าสงครามจบช้า คนจะไม่ได้ตายเพราะการสู้รบเท่านั้น แต่จะตายเพราะความอดอยากขาดแคลน ซึ่งองค์กรเก่าแก่นานาชาติที่มีอิทธิพลต่อโลกสูงกังวลใจในเรื่องนี้เป็นอย่างมากไอ้ปื๊ดอย่างผม ไม่รู้เรื่องอะไรกับเขา นั่งฟังแล้วก็ร้องอื้อ อื้อ เยสโนโอเคตามประสาอดีตเด็กที่มาจากชนบทหลังเขา.นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัยsonglok1997@gmail.com คลิกอ่านคอลัมน์ “เปิดฟ้าส่องโลก” เพิ่มเติม
