พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ทรงเจดีย์องค์ในคอลัมน์วันนี้ สภาพสึกช้ำพองาม ละอองผิวแป้งโรยพิมพ์เหลือจางๆ มวลสาร เม็ดขาว ก้อนดำ อิฐแดงมีพอให้เห็นและฝ้ารักสีน้ำตาล ที่เหลือในซอกแขนขวาคุณสมบัติเหล่านี้ เมื่อรวมกันกับพิมพ์ทรงคุ้นตา...ตัดสินใจได้...ไม่ยากนัก...ว่าเป็นพระแท้เริ่มกันที่แม่พิมพ์ ที่ว่า “คุ้นตา” คนรักพระสมเด็จฯ ที่ติดความคืบหน้าจากหนังสือพระเครื่องที่เชื่อถือได้...ตอนพรีเชียส ของอาจารย์รังสรรค์ ต่อสุวรรณ ออกใหม่ๆผ่านพิมพ์ทรงใหญ่ เล่ม 1 ถึงพิมพ์ทรงเจดีย์ เล่ม 2พรีเชียสจำแนกพิมพ์ทรงเจดีย์ไว้ 5 แม่พิมพ์ แต่เริ่มพิมพ์ที่ 2 (องค์เจ๊แจ๋ว) ไปถึงพิมพ์ที่ 5 แต่ขยัก แม่พิมพ์ที่ 1 ที่ตอนนั้น เรียก “พิมพ์อกกระบอก” เอาไว้ เพราะยังหาภาพพระไม่เจอพอถึงเล่ม 3 พิมพ์ฐานแซม “พรีเชียส” เอาพิมพ์เจดีย์ พิมพ์ที่ 1 สององค์ ซึ่งเคยลงในหนังสือพระเครื่องเล่มแรก ของ ประจำ อู่อรุณ เอามาไว้หน้าฐานแซม เป็นอันได้เห็นเต็มตา ทรงเจดีย์ พิมพ์ที่ 1 เป็นอย่างไรหนึ่งในสององค์ ก็องค์ที่ผิวด้านหน้า มีรอยยุบรอยแยกหนาตา ทั้งด้านหลังมีหลุมบ่อลึกๆ เรียงราย...และข้อสะดุดตา เส้นขอบจีวร คมเล็กเท่าเส้นผม อ่อนช้อยวกเข้ารักแร้ด้านขวา...เส้นขอบจีวรเส้นนี้ เป็นเส้นเล็กละเอียด นับแต่องค์เจ๊แจ๋ว องค์เฮียหนึง (ลอกรักดำ) องค์คุณชาติ (เนื้อขาว) แล้ว มีติดอยู่พอนับองค์ได้...(ไม่ถึงสิบองค์)จะยึดเป็นทีเด็ดเคล็ดลับ ว่ามีเส้นนี้ ต้องเป็นพระแท้ก็ไม่ได้ ของปลอมฝีมือดี...มีเค้าติดบ้าง ติดชัดเส้นก็แข็งกระด้าง หรือติดเป็นเนินบางๆมีให้เห็นประปรายต่อไปคงแก้ไขปลอมได้ใกล้เคียงยิ่งขึ้น พระแต่ละองค์เดิมพันที่เงินล้าน ประมาทไม่ได้ภาพถ่ายในหนังสือพิมพ์ไม่สะใจ เปิดไทยรัฐออนไลน์ เทียบเคียงกับพิมพ์ทรงเจดีย์พิมพ์ที่ 1 ในหนังสือก็ได้นอกจากพรีเชียส เล่ม 3 แล้ว พรีเชียสเล่มพิเศษ และหนังสืออย่างของสำนักท่าพระจันทร์ยังเอามาพิมพ์ไว้ ให้คนรักพระสมเด็จ ได้เทียบเคียง สายตาผมไม่ขัดที่จะเรียก ทรงเจดีย์พิมพ์ที่ 1 ตามวงการ แต่อยากตั้งข้อสังเกต เจดีย์พิมพ์ที่ 1 ที่เห็นอกตันหนา เรียกอกกระบอกนั้น ถ้าพิมพ์ติดเส้นสังฆาฏิ เส้นขอบจีวร เส้นพระอุทร...อาจจะเป็น “แม่พิมพ์” เดียวกับพิมพ์ที่ 2เอาองค์ครู ที่อาจารย์ตรียัมปวาย ตั้งสมญา “พุฒาจารย์” ไปเทียบกับองค์คุณกำพล ที่พาเซียนต้า พาไปหาถึงเชียงใหม่...ทุกเส้นสายคล้ายกันมากถ้าไม่มีองค์จริงในมือ คงไม่รู้ว่า ขนาด เท่ากัน หรือเขื่องกว่ากันองค์ครูตรียัมปวาย...ท่านจำแนกไว้ในหนังสือปริอรรถาธิบายฯพระสมเด็จฯของท่านว่า เป็นพิมพ์สันทัด ครูคงเห็นหลายองค์ จึงบอกว่า เป็นพิมพ์ที่ติดรายละเอียด...ชัดเจนมากและเรื่องแม่พิมพ์ ที่เคยกำหนดไว้ ห้าแม่พิมพ์นั้น ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจ...นับวันที่พระสมเด็จของวงการ โชว์ออกสื่อ...แม่พิมพ์ที่แตกต่างกัน ก็เริ่มเห็นมากกว่าห้าแม่พิมพ์“ตรียัมปวาย” จำแนกไว้แค่สี่ เขื่อง ชะลูด สันทัด ย่อม มาตอนนี้ เอาแค่พิมพ์ชะลูด พิมพ์เล็ก... ก็ทำท่าจะมากกว่าสองสามพิมพ์ ยังไม่รวมพิมพ์เขื่อง ที่เขื่องกว่าเรื่องแม่พิมพ์ พิมพ์ไหน พิมพ์อะไรนั้น สำคัญ แต่ก็ต้องเอาไปรวมพิจารณา กับเนื้อหา และธรรมชาติด้านหน้า ด้านหลัง หลักตัดสินพระเครื่อง เมื่อพิมพ์ใช่ เนื้อก็ต้องใช่ถ้าวงการยอมเปิดใจ เราน่าจะมีพระสมเด็จแท้...พิมพ์ใหม่ มาให้คนรักพระได้เทียบเคียงศึกษาอีกหลายๆองค์น่าเสียดาย ที่กฎกติกาวงการพระวันนี้ ดูเหมือนจะยึดกันอยู่แค่ พระเซียนขาย และมีประวัติ เปลี่ยนมือซื้อขายกันหลายๆมือ ราคาแพงแสนแพง เท่านั้น.พลายชุมพล
