ความยากในการเปิดอ่านหนังสือตูน’ปรัชญาเต๋า (ไช่จื้อจง เล่าเรื่อง เขียนภาพ สุรัติ ปรีชาธรรม โชติช่วง นาดอน แปล) เกิดจากผู้พิมพ์ตั้งใจพิมพ์เหมือนหนังสือจีน ต้องอ่านจากขวาไปซ้าย ความยากขั้นต่อไป คือการไล่เลียงสารบัญ กว่าจะเจอเรื่อง...ที่อยากอ่าน...อย่างเรื่องงานปกครองบ้านเมืองใหญ่...ผมเปิดเจอและคั่นกระดาษไว้...เรื่องยังหาย ยังต้องพลิกหาจนเหนื่อยตา เหนื่อยใจ แต่ก็เอาละ! เมื่อหาเจอกันแล้วก็คงต้องตั้งใจอ่านให้คุ้มค่าเสียเวลากันเสียเลยปกครองประเทศเหมือนการทอดปลาตัวเล็ก (เป็นไง! แค่ประโยคเริ่มต้นก็อึ้ง คิดไม่ถึงกันแล้ว) ภาพการ์ตูนคนจับหางปลาตัวที่ทอด เหลือแต่ก้าง ก่อนถึงคำบรรยาย...แต่ถ้าพลิกกลับไปกลับมาบ่อยๆ ปลาก็เละหากปกครองโดยสงบตามหลักนิรกรรม (คำนิรกรรม ผมขอคัดคำอธิบายจากหนังสืออู๋เหวย ของภิญโญไตรสุริยธรรมา สำนักพิมพ์โอเพ่นบุ๊คส์ เล่มที่เพิ่งได้มาจากงานสัปดาห์หนังสือฯ...เพื่อท่านจะได้เข้าใจมากยิ่งขึ้นเต้าเต๋อจิงของท่านเหลาจื่อ มีกว่า 500 ตัวอักษร ถูกแบ่งออกเป็น 81 บท มีคำคำหนึ่งซึ่งถูกพบ 11 แห่ง นั่นคือคำว่า อู๋เหวย... หรืออกรรมกิริยา ตามสำนวนของท่านเขมานันทะ เป็นคำอธิบายได้ยากยิ่ง...เพราะยิ่งอธิบายเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้อู๋เหวยไม่ยืดหยุ่นต่อการตีความเท่านั้นอู๋เหวยเป็นหนึ่งคำที่สำคัญที่สุดในคัมภีร์เต้าเต๋อจิง จึงถูกทิ้งไว้โดยไม่มีการอธิบาย หากแต่คุณพจนา จันทรสันติ ได้แปลความไว้ว่า “การไม่กระทำ”)ทั้งฟ้า เทวดา ผีสาง และมนุษย์ ต่างก็ดำรงอยู่ตามสภาพของใครของมัน ผีก็ไม่ต้องมาทำร้ายผู้คนเทพก็ไม่มาทำร้ายผู้คน ปราชญ์ก็ไม่ทำร้ายผู้คนผู้ปกครองกับผู้ถูกปกครอง ไม่คิดทำร้ายกันและกัน โลกก็สันติสุขหากผู้ปกครองมั่นสงบตามหลักนิรกรรมแล้ว ผู้คนก็จะอยู่ตามสภาพของแต่ละคนโดยสุขสงบบ้านเมืองใหญ่เหมือนปลายน้ำ เป็นหญิง เป็นจุดรวมแห่งพิภพ หญิงเหนือกว่าชายด้วยความสงบนิ่ง ถ่อมตนต่ำ บ้านเมืองใหญ่ถ่อมตนต่ำต่อบ้านเมืองเล็ก บ้านเมืองเล็กจึงมาพึ่งพิงเมืองเล็กน้อมตนต่อเมืองใหญ่ เมืองใหญ่จึงสงเคราะห์ ฝ่ายหนึ่งถ่อมตนให้เขาพึ่งพิง ฝ่ายหนึ่งน้อมตนเพื่อให้เขาเอื้อเฟื้อ เมืองใหญ่ต้องการสงเคราะห์ เมืองเล็กต้องการพึ่งพา ทั้งสองฝ่ายได้สมปรารถนาเมืองใหญ่ควรเหมือนแม่น้ำทะเลที่อยู่ปลายน้ำ เป็นที่รวมของน้ำทั่วพิภพ เพศหญิงพิภพนี้มักสงบนิ่ง วางตนอยู่ต่ำ จึงมีความเหนือกว่าเพศผู้ดังนั้นหากเมืองใหญ่ถ่อมตนต่อเมืองเล็ก จะสามารถรวบรวมเมืองเล็กไว้ด้วยกัน เมืองเล็กน้อมอ่อนต่อเมืองใหญ่ จะได้รับความเอื้อเฟื้อผ่อนผันฝ่ายหนึ่งถ่อมตนเพื่อให้เมืองเล็กพึ่งพิง ฝ่ายหนึ่งน้อมตนเพื่อให้เมืองใหญ่เอื้อเฟื้อเมืองใหญ่ต้องการรวบรวมเมืองเล็ก เมืองเล็กต้องการพึ่งพาอาศัยเมืองใหญ่ เช่นนี้ทั้งสองฝ่ายจึงสมปรารถนาบ้านเมืองใหญ่จึงควรถ่อมตนไว้เป็นดี เมืองเล็กน้อมตนจึงรักษาเมืองไว้ได้ เมืองใหญ่ถ่อมตนจึงสามารถนำพา ให้ผองชนเดินตามได้มรรถวิถีความสัมพันธ์ระหว่างเมืองใหญ่กับเมืองเล็กควรจะถ่อมตน อ่อนโยน หากแข็งกร้าวกันบ้านเล็กย่อมพินาศ ส่วนเมืองใหญ่ก็ไม่อาจมั่นคงยาวนานเรื่องงานทอดปลาตัวเล็กของเต๋าจบแค่นี้ละครับ เรื่องนี้วิญญูชนจีนเขาอ่านรู้ซึ้งกันดี ส่วนวิญญูชนแขกคงมีคำสอนคล้ายกันให้อ่านบ้าง สำหรับวิญญูชนฝรั่งโดยเฉพาะสหรัฐอเมริกาน่าจะไม่เคยอ่าน เห็นจากการเลือกผู้นำอย่างคุณทรัมป์บ้า ที่กำลังหลงตัวลืมตายป่วนโลกให้บรรลัย...นั่นปะไร!กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
