เลือกพรรค “ส้ม”...ไม่ว่ารุ่นใหม่หรือรุ่นเก่าล้วนอยากให้บ้านเมืองเกิดความเปลี่ยนแปลง เพราะรู้สึกว่าหากเลือกแบบเก่าๆ ทุกอย่างก็เหมือนเดิม พูดง่ายๆ ว่าเบื่อหน่ายกับนักการเมืองรุ่นเก่าพรรคเก่าเต็มประดาแล้ว เนื่องจากไม่สามารถแก้ปัญหาได้และยังหนักกว่าเดิมอีก นี่เป็นความต้องการลึกๆแต่ในสังคมประเทศไทย ใจหนึ่งก็อยากให้เป็นแบบนั้นแต่อีกใจหนึ่งก็ไม่แน่ใจว่าจะทำได้หรือไม่อีกอย่างหนึ่งก็เกรงว่าจะสุดโต่งจนรับไม่ได้ดังนั้นหากจะวัดความต้องการของประชาชนส่วนใหญ่แล้วต้องการให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในสังคมดังนั้นความรู้สึกที่มีต่อพรรค “ประชาชน” จึงค่อนข้างมากพูดง่ายๆ อยากให้ทำอย่างที่พวกเขาประกาศเอาไว้เว้นแต่คนรุ่นใหม่นั้นเทใจเต็มร้อยอยู่แล้วเพราะต้องการความเปลี่ยนแปลงในรุ่นพวกเขาไม่ต้องรออีกแล้วจึงไม่แปลกที่โพลหลายสำนักตรงกัน ว่าต้องการให้ “ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ” ได้เป็นนายกรัฐมนตรี โดย “ประชาชน” เป็นแกนนำรัฐบาลหัวใจสำคัญก็คือนโยบายที่ตรงใจ!แต่ก็มีคนอีกส่วนหนึ่งแม้จะพอใจในนโยบายแต่ก็ไม่มั่นใจว่าพวกเขาจะทำได้อย่างที่พูดหรือไม่ นี่คือปัญหาของพรรคประชาชนนี่คือปัญหาของคนที่จะกาบัตรแบบว่าใจชอบแต่ไม่มั่นใจหากคนที่คิดแบบนี้ฟันธงไปเลยว่าต้องการเปลี่ยนแปลงสังคมก็เลือกไปเลยทุกอย่างก็จบ แต่ผลจะเป็นอย่างไรก็อีกเรื่องหนึ่งคือซื้อใจกันไปเลย!ว่าไปแล้วทุกพรรคการเมืองต่างก็กลัวพรรค “ส้ม” กันทั้งนั้น เพราะหากพวกเขาไปเป็นรัฐบาลและสามารถดำเนินนโยบายดังที่ประกาศไว้สำเร็จพรรคอื่นๆจากนี้ไปก็ไม่ต้องพูดกันแล้วจบทันที!เพราะชาวบ้านได้พรรคการเมืองที่ถูกใจและสามารถแก้ปัญหาให้พวกเขาได้นี่มันเป็นเสียอย่างนี้จึงไม่แปลกที่พวกเขาจะงัดแผนที่เป็น “จุดอ่อน” เพื่อทำลายล้างไม่ให้เกิดมิฉะนั้นก็ไม่มีทางสู้ได้ แต่พวกเขาพร้อมจะแข่งกันเองระหว่างพรรคการเมืองที่มีแนวทางไม่ต่างกันคือแนวคิดแบบเก่าๆอ้างเพื่อชาติเพื่อประชาชนแต่เพื่อพวกเขาเองด้วยสถานการณ์การเลือกตั้งครั้งนี้จึงอยู่ในบรรยากาศแบบเดิมๆ ฝ่ายหนึ่งเป็นฝ่ายรัฐบาลอีกฝ่ายเป็นฝ่ายค้าน“ประชาชน” คือพรรคฝ่ายค้านที่เด่นดังด้วยความนิยมจากโพลจริงๆแล้วหากต้องการให้เกิดความเปลี่ยนแปลงก็ต้องกาให้พรรคไปเลยจะได้รู้ว่าพวกเขาจะทำให้สังคมไทยดีขึ้นหรือไม่ถ้าทำไม่ได้ค่อยว่ากันใหม่!“สายล่อฟ้า”คลิกอ่านคอลัมน์ “กล้าได้กล้าเสีย” เพิ่มเติม
