เมื่อ 6 ปีก่อน วิกฤติการบินไทย ที่โคม่า ร่อแร่ จนอาการสาหัส ชนิดไม่อยู่ก็ไป เพราะ “วิกฤติซ้อนวิกฤติ” ขาดทุนสะสมมหาศาล 1.4 แสนล้าน เจ้าหนี้ 13,000 ราย รวมมูลค่าหนี้ 1.8 แสนล้าน และทุนติดลบ 70,000 ล้าน จาก “การดำเนินการ” ที่ ยุคไหนใครบ้าง ก็รู้เห็นกัน ว่ายำจนเละ จนเป็น ภูเขาพอกหางไดโนเสาร์ พอเจอวิกฤติต่างๆที่กระหน่ำซ้ำเติม ทั้งวิกฤติแฮมเบอร์เกอร์, ราคาน้ำมันพุ่งสูง, น้ำท่วมใหญ่ ปี 2554, สงครามการค้า, การเปิดเสรี การแข่งขันอุตสาหกรรมการบิน, โควิด-19 ฯลฯ ก็ยิ่งทำให้การบินไทยแย่หนัก โบนัสไม่มี เงินเดือนก็ไม่ขึ้น เครื่องไม้เครื่องมือก็เก่า ล้าสมัย และยังมี ปัญหาภายใน ที่ระบบการบริหาร ไม่เป็นธรรม (เป็นมาชั่วกัปชั่วกัลป์) มี แดนสนธยา ใครห้ามแตะผลประโยชน์ที่ครองอยู่ มี วัฒนธรรมแบบเล่นพรรคพวก และสิ่งสำคัญ ที่ ล่มสลาย หายไปเลย คือ ความเชื่อมั่นของลูกค้า