ยังไม่รู้อนาคตว่าเหตุการณ์ที่ตะวันออกกลางจะเป็นอย่างไรต่อไป แม้หลายฝ่ายชี้ทางออกว่าหยุดยิงก่อนแล้วหันหน้ามาเจรจากัน จะเป็นหนทางที่ดีที่สุด“ฮามาส” นั้น พร้อมที่จะไปตามแนวทางนี้แต่ “อิสราเอล” ไม่สนใจมุ่งแต่จะส่งกำลังทหารบุกภาคพื้นดิน เพื่อกวาดให้เรียบที่ฉนวนกาซาฐานที่มั่นสำคัญของฮามาสตรงนี้คือจุดสำคัญ!หลังจากประกาศให้พลเรือนนับล้านคนที่อาศัยในพื้นที่นี้ เคลื่อนออกไปทางใต้โดยให้เวลาชั่วข้ามคืนเท่านั้นปรากฏว่ามีส่วนหนึ่งเดินทางไป กลับถูกโจมตีเสียชีวิตไป จำนวนหนึ่ง ทำให้พวกที่ยังอยู่ที่เดิมไม่กล้าออกไปเพราะกลัวจะถูกยิงถล่มด้วยเหตุและปัจจัยเหล่านี้ทำให้หลายประเทศทั้งที่หนุนหลัง แต่ละฝ่ายและสหประชาชาติเห็นตรงกันว่าอิสราเอลอย่าเพิ่งเคลื่อนกำลัง เพราะจะทำให้ผู้บริสุทธิ์ต้องรับกรรมในวิกฤติมนุษยธรรมที่เห็นพ้องต้องกันแต่นายกรัฐมนตรีอิสราเอล “เบนจามิน เนทันยาฮู” ที่ออก เดินทางไปเยี่ยมทหารบริเวณชายแดนเพื่อให้กำลังใจบอกว่า “นี่เป็นจุดเริ่มต้น” เท่านั้น โดยไม่ได้สนใจข้อเรียกร้องต่างๆคำตอบก็คือพร้อมจะลุยให้ราบเป็นหน้ากองหลังจากได้สั่งตั้งรัฐบาลฉุกเฉินด้วยการระดมทุกฝ่ายให้หันหน้ามาร่วมมือกันเพื่อปฏิบัติภารกิจชาติ อันแสดงว่าต้องปฏิบัติการชำระแค้นและกู้หน้าที่ถูกโจมตี นอกจากหวังผลทางการเมืองแล้ว ยังสร้างความโดดเด่นในฐานะผู้นำที่มีปัญหา ภายในอยู่แล้วพูดง่ายๆว่าสถานการณ์สร้างวีรบุรุษ...ว่างั้นเถอะดังนั้น เรื่องการหยุดยิงเพื่อเจรจาจึงยังไม่ถึงเวลาจนกว่าจะ ปฏิบัติการล้างแค้นให้ลุล่วง และสร้างอำนาจต่อรองที่เหนือกว่าฮามาสนั่นแหละจึงจะหยุดและเปิดโต๊ะเจรจาได้ระยะนี้คงเกิดความรุนแรงในฉนวนกาซาและสถานการณ์ทั่วไปไม่ปกติแม้แต่ในอิสราเอลก็ตาม เพราะปาเลสไตน์ก็คงไม่ยอมให้ถูกกระทำข้างเดียวแรงงานไทยที่ยังอยู่ในพื้นที่ก็คงจะต้องระมัดระวังมากเป็นพิเศษ เพราะไม่มีทางเลือกอย่างอื่น จะกลับก็ยังไม่ได้หาที่ปลอดภัยเอาไว้ก่อนเป็นเบื้องต้นจะดีที่สุดนายกรัฐมนตรี “เศรษฐา ทวีสิน” บอกว่าจะพยายามขนคนไทยกลับให้ได้วันละ 400 คน คงต้องใช้เวลานานพอสมควรกว่าจะหมดรัฐบาลประกาศว่าจะดูแลคนงานไทยให้ดีที่สุดด้วยการออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมดและจะช่วยเยียวยาเมื่อมาถึงประเทศไทยปัญหาหนึ่งที่ยังไม่มีการพูดถึงก็คือหลักประกันความมั่งคงเมื่อกลับมาแล้ว ว่าพวกเขาจะมีรายได้เลี้ยงตัวเองและครอบครัวอย่างไรกระทรวงแรงงานและรัฐบาลต้องคิดถึงเรื่องนี้เป็นวาระเร่งด่วน คือการหางานให้พวกเขาทำเพื่อมีรายได้เลี้ยงชีพหลายคนที่บอกว่ายังไม่ยอมกลับเสี่ยงตายดีกว่าอดตายเพราะไหนจะไม่มีรายได้แล้วยังมีปัญหาหนี้สิน ดังนั้น เมื่อกลับมาแล้วจึงต้องมีความหวังเพื่ออนาคตข้างหน้าแม้หน้างานจะดูดีแต่หลังงานไม่ได้เตรียมการรองรับ คงไม่ได้แน่!“สายล่อฟ้า”คลิกอ่านคอลัมน์ “กล้าได้กล้าเสีย” เพิ่มเติม
