เรื่องเล่า “จุดไฟลวงเจ้าผู้ครองนคร” เล่าต่อๆกันจนเหมือนเป็นนิทาน แต่ความจริง เป็นเรื่องจริงในประวัติศาสตร์จีน เกิดขึ้นในราชวงศ์โจวตะวันตก ก่อน พ.ศ.ราว 579–227 ปี เกือบสามพันปีที่แล้วอาจารย์ ถาวร สิกขโกศล เขียนไว้ใน แลหลังแดนมังกร (นานมี พิมพ์ครั้งที่ 2 พ.ศ.2542) ทิ้งท้ายไว้ในตอนเริ่มราชวงศ์โจว...ว่า ในยุคที่โจวกงช่วยว่าราชการแผ่นดิน ราชวงศ์โจวมีแต่ความเจริญรุ่งเรืองปรากฏไปทั่วทุกหนทุกแห่งมาถึงยุคโจวอิวหวาง ประวัติจีนเขียนว่า เป็นทรราชองค์หนึ่ง ราชการงานเมืองไม่แยแส ใส่ใจแต่เรื่องสุรา นารี ดนตรี และความบันเทิงนานา ขุนนางผู้ใหญ่ ชื่อเจ้าซู่ ทนไม่ไหว เข้าไปเตือน โจวอิวหวางสั่งถอดยศแล้วขับไล่ขุนนางใหญ่คนต่อไป เปาเซี่ยง เตือนด้วยคำแรง จะเอาราชวงศ์โจวไว้ไม่อยู่ ผลก็คือเปาเซี่ยงถูกจับขังคุกครอบครัวเปาเซี่ยง ประชุมหาวิธีช่วย ได้ข้อสรุป ไปหาซื้อสาวงามจากชนบท ตั้งชื่อ “เปาสือ” เอาไปถวาย โจวอิวหวางเห็น นางเปาสือสวยกว่าทุกนางในวัง ก็พอใจ ปล่อยเปาเซี่ยงออกจากคุกโจวอิวหวางได้นางเปาสือ ติดนางเปาสือ ไม่ยอมให้ห่างไปจากตัว แต่ขัดใจนางเปาสือเอาแต่ขมวดคิ้วนิ่วหน้า ไม่มีเค้าความยิ้มแย้มออกมาสักครั้ง“ใครทำให้นางเปาสือยิ้มได้ ข้าจะให้พันตำลึงทอง”สิ้นคำประกาศมีคนทรามช่างสอพลอ กว๋อซื่อฟู อาสา แนะ ให้โจวอิวหวางพานางเปาสือขึ้นไปพักผ่อนหาความสุขสำราญ บนพลับพลาเขาหลีซานบนเขาแห่งนี้ เป็นที่ตั้ง “ร้านไฟ” โจวอิวหวางมีกติกากับเจ้านครข้างเคียง หากมีศึกใหญ่ติดพัน สัญญาณไฟจุดขึ้น เจ้านครเหล่านั้นจะต้องกรีธาทัพเข้ามาช่วยคำแนะนำจากคนทรามช่างสอพลอ ทำเอาขุนนางน้อยใหญ่อ้าปากค้าง ทหารจุดสัญญาณไฟ เจ้านครต่างๆก็ยกทัพเดินทางเข้ามาเป็นวันเป็นคืนถึงเขาหลีซาน ไม่ได้วี่แววข้าศึกที่ไหน เห็นแต่แสงไฟ และ เสียงขับร้องฟ้อนรำบนเขาหลีซาน ทุกเจ้านครรู้ว่าถูกหลอก ก็พากันโกรธ ยกทัพกลับเมือง“สนุกไหม” โจวอิวหวางถาม นางเปาสือรู้สึกว่า เป็นทั้งเรื่องน่าแค้นน่าขำ ยิ้มอย่างเย็นชาออกมานิดหนึ่งแค่นี้โจวอิวหวาง สั่งให้นำทองพันตำลึงให้กว๋อซื่อฟูไม่นาน โจวอิวหวางก็สั่งมเหสีเดิม และยีจิ้ว รัชทายาทออกจากตำแหน่ง ตั้งนางเปาสือเป็นมเหสีคนใหม่ ให้ป๋อฝู บุตรนางเปาสือ เป็นรัชทายาทแทนยีจิ้ว รัชทายาทเดิมหนีไปตั้งหลักนครเซิน ร่วมมือกับชนเผ่า ซีหยง ยกทัพมาประชิดนครเฮ่าจิง เมืองหลวงราชวงศ์โจวครั้งนี้โจวอิวหวางสั่งจุดร้านไฟ แต่เจ้านครข้างเคียงไม่มีใครยกทัพมาเลยศึกนี้โจวอิวหวางถูกฆ่า นางเปาสือถูกจับเป็นเชลยเผ่าซีหยงฉวยโอกาสยึดเมืองเจ็ดปีต่อมา เจ้านครเหล่านั้นรวมตัวกันเข้ามาขับไล่ชนเผ่าซีหยงออกไป ยกยีจิ้วรัชทายาทองค์เดิม ขึ้นเป็นกษัตริย์ พระนามโจวผิงหวาง และย้ายเมืองหลวงไปอยู่นครลั่วหยางเมืองหลวงใหม่นี้ โจวกงสร้างสำรองเอาไว้ สิ้นสุดราชวงศ์โจวตะวันตก เริ่มต้นราชวงศ์โจวตะวันออกผมเล่าเรื่อง ยิ้มพันตำลึงทอง หลายครั้งเต็มที ทุกครั้งที่เล่า แน่ใจว่าสนุกและก็เชื่อว่า ท่านผู้อ่านก็สนุกผู้หญิงสวยยิ้มครั้งเดียวล่มเมืองได้ มีแต่นางเปาสือในเมืองจีนโบราณเท่านั้น เมืองจีนสมัยใหม่ หรือบ้านเมืองไหนๆ แน่ใจได้เลยว่าไม่มี.กิเลน ประลองเชิง
