ผมเจอหนังสือนิทานเกาหลี เขียนโดย ส.พลายน้อย (สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์ พิมพ์ครั้งที่ 4 พ.ศ.2550) เชื่อว่านิทานทุกเรื่องเหมือนหนังเกาหลี แม้เนื้อหาน้ำเน่าก็ต้องมีดี...เห็นเรื่องงูกับคางคก ก็รีบอ่านครั้งหนึ่ง มีหญิงสาวยากจนคนหนึ่ง เธอเป็นคนใจดี ทำงานเลี้ยงตัวเอง และมารดาวัยชราวันนั้นหญิงสาวอยู่ในครัวกำลังคดข้าวใส่ชาม คางคกตัวหนึ่งมันมาจากไหนไม่รู้ จู่ๆมันก็กระโดดขึ้นไปข้างเตาไฟที่มีข้าวหกสองสามเม็ด มันกินอย่างหิวโหย“โถ...เจ้าคงต้องหิวมากละซี” หญิงสาวพูด “เอ้า ฉันจะให้เจ้าอีก” ว่าแล้วหญิงสาวก็ตักข้าวครึ่งทัพพีให้คางคกกินต่อไปจนอิ่มหนำ อิ่มแล้วเจ้าคางคกก็มองหญิงสาว มันคิดว่าเธอเป็นคนสวยและใจดีนับแต่นั้น มันขลุกอยู่ในมุมหนึ่งของครัว ถึงเวลาอาหารมันก็ได้กิน อิ่มแล้วมันก็นอน หนึ่งปีผ่านไปในหมู่บ้านแห่งนั้น ชาวบ้านเดือดร้อนมานาน จากเจ้างูใหญ่ชั่วช้าตัวหนึ่ง เริ่มจากทำลายไร่นาไร่ผักเสียหาย ขโมยวัวขโมยม้าไปกิน แล้วก็เขย่าขวัญชาวบ้าน ด้วยการคาบเด็กและ ผู้หญิงไปกินผู้ชายในหมู่บ้านที่เป็นนักแม่นธนูอาสาตามไปที่ถ้ำงู แต่ก็ฆ่ามันไม่ได้คนทั้งหมู่บ้านอยู่กันอย่างหวาดหวั่น ไม่รู้ว่าเจ้างูร้ายจะออกจากถ้ำเมื่อไหร่ ใครจะเป็นเหยื่องูรายต่อไปต่อมาแม่ชราก็ตายจาก ถึงวันนั้นหญิงสาวไม่รู้ว่าจะมีชีวิตต่อไปทำไม เธอคิดว่าจะต้องมีวิธีสักวิธีที่จะปราบเจ้างูร้าย แล้วก็คิดได้วิธีหนึ่งตัดสินใจได้ ก่อนทำตามแผน...เธอก็นึกถึงเจ้าคางคก เธอเข้าครัว หาข้าวให้มันกินเป็นมื้อสุดท้าย“วันพรุ่งนี้เจ้าจะต้องออกไปหาอาการกินเองนอกบ้านแล้วล่ะนะ”เสียงเธอเศร้า น้ำตาเธอเริ่มไหล บอกลาคางคกแล้วเธอก็สวมรองเท้า เดินออกจากบ้าน ตรงไปที่ถ้ำเจ้างูร้าย ยืนอยู่ปากถ้ำ “ฉันมาแทนชาวบ้าน โปรดกินฉันเถิด” เธอพูด“แต่ฉันขอสัญญา เมื่อกินฉันแล้ว อย่าไปรบกวนชาวบ้านอีก”ไม่มีเสียงตอบ ในถ้ำมีแต่ความเงียบ หญิงสาวพูดซ้ำๆตั้งแต่ตะวันบ่ายจนค่ำ ความมืดเริ่มแผ่ตัวเข้ามา ทันใดนั้นแผ่นดินก็สะเทือน เมื่องูใหญ่เลื้อยออกหญิงสาวเห็นมันเต็มตา เกล็ดของมันสีเขียวคล้ำ ลิ้นแดงราวกับเปลวไฟ พริบตานั้น เธอก็เป็นลมล้มพับงูร้ายปราดถึงตัวหญิงสาว ก็เกิดมีน้ำพิษสีขาวราวกับสายฟ้าแลบพุ่งไปหามัน น้ำพิษสีขาวนั้นพุ่งจากปากเจ้าคางคกตัวนั้น ...มันติดตามหญิงใจดีที่เลี้ยงมันมาเมื่อไรไม่รู้พิษคางคกตัวเล็กแต่ก็มีพลัง สกัดงูร้ายให้ชะงัก แล้วสองสัตว์ก็พ่นพิษสู้กันราวกับลูกดอกปลายแหลมที่ยิงตอบโต้กัน ไม่นานพิษของงูใหญ่เริ่มอ่อนลง ขณะที่พิษคางคกยังกำลังแรงในที่สุด งูร้ายก็แพ้ กลิ้งตกลงข้างภูเขา ส่วนคางคกนั้น ขาดใจตายในเวลาต่อมานิทานเกาหลีก็จบลงตรงชาวบ้านมาช่วยเธอที่นอนสลบไสลไม่ได้สติ เช้าวันรุ่งขึ้นไม่มีใครจินตนาการได้ สงครามระหว่างงูร้ายกับคางคกดุเดือดอย่างไร เพราะหญิงสาวก็สลบไปไม่เห็น แต่เรื่องที่รู้ก็คือศัตรูสำคัญของบ้าน ถูกกำจัดไป เพราะความหาญกล้าของหญิงสาวจนๆ คนเดียวนิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า หัวใจที่เปี่ยมเมตตา วาจาที่งดงาม รวมกันเป็นพลานุภาพยิ่งใหญ่ ช่วยกำจัดเภทภัยได้จริงๆตรงข้ามกับหัวใจที่โกรธขึ้งตึงเครียด วาจาที่หยาบคาย ไม่แค่ทำลายมิตร เพิ่มศัตรู สุดท้ายก็ยังทำลายตัวเอง.กิเลน ประลองเชิง
