“โกลบอลไลเซชัน”...ทำโลกเปลี่ยนเร็ว จากพลังเทคโนโลยีก้าวหน้า จนกลายเป็นดาบสองคมคมหนึ่งสร้างสีสันให้มนุษย์ อีกคมไม่ต่างมฤตยูดำข้ามฟ้า...ไม่ต่างจากไวรัส “โควิด-19” เมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย ที่แพร่ระบาดสู่โลกกว้างอย่างรวดเร็ว และยังคลี่คลายไม่ได้จนปัจจุบันแม้จีนจะปิดประเทศป้องกัน แต่กลับกระจายไปถึง 56 ประเทศ ข้อมูล ณ วันที่ 2 มีนาคม 2563 พบผู้ติดเชื้อ 88,909 ราย โผล่ในไทย 43 ราย ตัวเลขผู้เสียชีวิตค่อนโลกอยู่ที่ 3,046 ศพ... เป็นไทย 1 ศพ อเมริกา 2 ศพเหมือนโลกถูกฉุดให้หยุดหมุน เมื่อหลายประเทศคุมเข้มไม่อยากให้คนเข้าออก ละปฏิสัมพันธ์กันชั่วคราว...กิจกรรมเคยเคลื่อนไหวถูกกดปุ่มให้หยุดการเคลื่อนไหว เช่นการเดินทางท่องเที่ยวชาวโลกปีละ 1.4 พันล้านคน...พลันหายแว้บไปทันที!การแข่งขันกีฬาแมตช์สำคัญถูกยกเลิกเป็นว่าเล่น โอลิมปิกฤดูร้อนแดนปลาดิบกลางปีนี้ อนุมานไม่ได้ว่าจะจัดหรือเลิก?...เพราะเจ้าภาพเองอ่วมโควิด-19 แล้ว 241 ราย ตายไปอีก 5 ศพงานส่งเสริมการขายท่องเที่ยวโลก ITB 2020 จัดมา 54 ปี ที่เบอร์ลิน มีสมาชิกร่วมงาน 180 ประเทศ กำหนดจัด 4-8 มีนาคมนี้ แต่...พอ 28 กุมภาพันธ์ ผู้จัด “โป๊ะแตก” ยกเลิกทันควัน ทุกฝ่ายพร้อมยอมรับ เพราะหลายๆประเทศต่างหยุดชะงักเดี้ยงไปตามๆกัน ด้วยเหตุผล...ไม่มั่นใจในการรับเชื้อ แล้วยังจะถูกกักตัวเฝ้าดูอาการอีก 14 วัน ให้เกิดผลกระทบต่อชีวิตประจำวันทุกหนแห่งจึงเลือกตั้งมั่นกับถิ่นฐาน รอจนไวรัสตัวนี้สงบ เพื่อจะได้ใช้วันเวลาแสดงวิสัยทัศน์ วางแผนเตรียมฟื้นฟูเมื่อสิ่งเลวร้ายคลายกลับสู่ภาวะปกติโมเมนต์นี้...ตามไปดูท่าทีประเทศสิงคโปร์ที่มีผู้ติดเชื้อขณะนี้ 102 ราย...ตายยังไม่ปรากฏ...ได้ขยับก้าวหน้าไปกว่าเรา ด้วยตระหนักถึงผลกระทบถึง ประชาชนที่ต้องรับกรรมกับคุณภาพชีวิต และเศรษฐกิจที่รูดร่วงรอความ “ซึมเศร้า” บ่อนทำลายคนในประเทศเสียก่อนนิตยสาร “ทีทีอาร์” รายสัปดาห์ ฉบับประจำวันที่ 26 กุมภาพันธ์ รายงานว่า สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการท่องเที่ยวแห่งประเทศสิงคโปร์ (Singapore Tourism Board-STB) แกนนำภาคอุตสาหกรรมท่องเที่ยวยอมรับความคืบหน้าไวรัสโควิด-19 จึงรีบสร้างขวัญกำลังใจแก่บุคลากรภาคบริการในสิงคโปร์ที่มีอยู่ราวๆ 5 ล้านคนโดยจับมือองค์กรพัฒนาทักษะวิชาชีพคนสิงคโปร์ สหภาพแรงงาน และสมาคมโรงแรมจัดอบรมในช่วงว่างเว้นผู้ใช้บริการ เพื่อยกระดับคุณภาพความรู้บริการ และเตรียมรับวันฟ้าเปิด...เขาเริ่มก่อน ขณะบ้านเรายังหลับฝัน?โหมดนี้ยังล้ำหน้า...ตรง “รัฐ” เอง ก็รับหน้าเสื่อ “สายเปย์” สนับสนุนการอบรมบริกรทุกสาขาอาชีพ อาทิ ธุรกิจโรงแรมทุกฟังก์ชัน มัคคุเทศก์นำเที่ยว...ที่ถูกต้องตามกฎหมาย การเรียนรู้ตลาดดิจิทัลออนไลน์แนวใหม่ผ่านโปรเฟสชันนอลผู้มีประสบการณ์ถ่ายทอดวิชา ภายใต้หลักสูตร 3 เดือนกับ 6 เดือนสมนาคุณผู้ผ่านการอบรม ให้ได้รับค่าตอบแทนตามมาตรฐานกำหนด อย่างต่ำชั่วโมงละ 10 เหรียญสิงคโปร์ หรือเกือบ 230 บาท เพื่อก้าวต่อไปในอนาคต นี่คือ...ยุทธศาสตร์ที่สิงคโปร์นำมาบรรเทาโลกยามร้อนรุ่มให้ลดน้อยลง“มองเขา” แล้วจง “มองเรา”... ที่ต้องผจญกับภัยมืด โดยเฉพาะคนมีอาชีพที่แขวนอยู่กับธุรกิจท่องเที่ยว แล้วพลิกผันบัดดลเมื่อตลาดทัวร์ทั่วโลกมองไทย...“เป็นเมืองต้องห้าม”แม้กระทั่งตลาด “ไทยเที่ยวไทย” กันเอง ก็ต้องยอมรับตามตรงว่าย่อยยับไม่ต่าง กุ้งขี้ขึ้นหัวด้วยความกลัวสถานประกอบการทุกภาคจึงพากันปิดตัว หนีสภาพรายได้หายรายจ่ายเพิ่ม ปล่อยพนักงานตามยถากรรมนับล้านคน บางแห่งแค่ลดเงินเดือนหรือสลับวันทำงาน 15 วันพัก 15 วันวิกฤตินี้ดูใหญ่หลวงนัก ดีแต่รัฐค่อยๆงัวเงียมาคิดแก้ปัญหาให้ ด้วยวิธีปรับมาตรการการเงินการคลังด้านภาษี พร้อมหว่านเงินช่วยเหลือให้ในอัตราดอกเบี้ยต่ำติดดิน ก่อนเงียบหาย...ไม่มีอะไรใหม่ออกมาเสริม ขณะปัญหามีแต่โหมกระเพื่อมแรงขึ้น...ทุกขณะเวลาอดิษฐ์ ชัยรัตนานนท์ ผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยว และผู้ทรงคุณวุฒิคณะกรรมการธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ ออกมาเผยว่า... ปัญหาใหญ่ที่บรรดาธุรกิจนำเที่ยวกำลังกินไม่ได้นอนไม่หลับ คือการขายบริการนำเที่ยวผ่าน Tourist Supply Chain ซึ่งต้นทางเป็นธุรกิจระดับบิ๊กในคราบ Wholesale...ขายโปรแกรมนำเที่ยวคู่กับสายการบินแบบผูกขาด แล้วนำมาแจกต่อให้ผู้ประกอบการขนาดกลางและเล็ก“วิกฤติโควิด-19 รัฐได้แจ้งสายการบินให้ยกเลิกเที่ยวบินไปพื้นที่เสี่ยง ทำให้นักท่องเที่ยวตัดสินใจยกเลิกการเดินทางไปด้วย โดยขอรับเงินคืนได้เฉพาะรายที่ซื้อตรงกับแอร์ไลน์”แต่...รายที่ซื้อผ่านโฮลเซลล์ ให้ไปเรียกคืนเองกับทัวร์เอเย่นต์ โดยโฮลเซลล์ปฏิเสธความรับผิดชอบ คนทำทัวร์มือสองถึงต้องแบกรับภาระขาดทุนกันระนาว“กระทรวงการท่องเที่ยวฯ มี พ.ร.บ.ธุรกิจนำเที่ยวฯ เป็นเครื่องมือจัดระเบียบผู้ประกอบการนำเที่ยวก็จริง แต่จำกัดอยู่เฉพาะผู้ขายคือทัวร์เอเย่นต์กับนักท่องเที่ยว ไม่ครอบคลุมโฮลเซลล์ซึ่งเป็นต้นทางตัวจริง”อดิษฐ์ แนะด้วยว่า...รัฐควรมีวิธีแก้ปัญหาแบบบูรณาการ ระหว่างรัฐกับเอกชน ก่อนประกาศยกเลิกเที่ยวบินสุ่มเสี่ยง ไม่ให้ผู้ประกอบการรายย่อยเดือดร้อนซ้ำสอง...ซ้ำสาม และควรคำนึงถึงหลักสากลในการคิดค่าธรรมเนียมเมื่อเลื่อนเดินทาง และรับเงินคืน...กรณีไม่สามารถเดินทางได้เนื่องจากภัยร้ายโควิด-19สุดท้ายแก้กฎหมายธุรกิจนำเที่ยวฯ ให้สอดรับกับเหตุการณ์ “โจรนอก พ.ร.บ.” โฮลเซลล์ปฏิบัติการปล้นผ่านระบบ “Tourist Supply Chain” ช่วงวิกฤติไวรัสมฤตยูระบาดกรรมบทนี้...ไม่สามารถระบุได้ว่า ระบาดไปถึงไหน...ใคร? รู้แล้วให้ยกมือขึ้น.
