ทิ้งไว้ข้างหลัง...คำๆนี้ดูเหมือนจะมีการพูดกันบ่อยๆ นำมาใช้มุ่งหวังไปที่การก้าวไปข้างหน้าพร้อมๆกันไม่ทิ้งใครให้ตกขบวนนายกฯ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา กล่าวถึงอยู่บ่อยๆ เพราะเป็นแรงจูงใจอย่างหนึ่งที่ต้องการกระตุ้นให้สังคมเกิดความรู้สึกร่วม“เขา” จะนำพาประเทศไปตามแนวทางที่ดำเนินการอยู่ต่อไปใครไม่เชื่อหรือไม่เห็นด้วยก็ส่งเสียงเตือนไปด้วยตรรกะที่ว่าระวังจะถูกทิ้งเอาไว้ข้างหลังแล้วจะมาโทษกันไม่ได้ว่าไปแล้วคงมุ่งหวังไปที่ประชาชนด้วย คิดว่าเป็นความหวังดีพร้อมกันนั้นก็คงเตือนไปถึงบรรดา “นักการเมือง” ร่วมสภาเดียวกันนั่นแหละ...คำๆเดียวนี่แหละ...หากมองให้ลึกลงไปแล้วด้วยภาพการบริหารราชการแผ่นดินที่นายกฯคนเดียวกันจากรัฐบาล คสช.มาถึงรัฐบาลจากการเลือกตั้งถ้าเอาความจริงเข้ามาพูดทำไมบรรดานิสิต นักศึกษา นักเรียนที่ชุมนุมกันภายในสถาบันต่างๆนั้นแม้มีข้อเรียกร้องใกล้เคียงกันคือไม่เอารัฐบาลเผด็จการ ไม่เอาประยุทธ์ ซึ่งเป็นประเด็นที่มีข้อเท็จจริงเป็นที่ประจักษ์แล้วทางออกทางหนึ่งก็คือการแก้ไขรัฐธรรมนูญแต่ปัญหาที่เป็นจริงของประเทศและทุกคนได้ประสบมาด้วยกันคือเรื่องเศรษฐกิจปากท้องของคนส่วนใหญ่ที่มีผลกระทบไปทั้งระบบ“รวยกระจุก จนกระจาย”...ด้วยความอึดอัดตันใจก็เป็นความจริงที่สะท้อนถึงการแก้ไขของรัฐบาลว่าไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่ควรจะเป็นอยู่ที่ว่ารัฐบาลจะยอมรับหรือไม่ปัญหาเศรษฐกิจนั้นถือว่าเป็นวงจรที่เกี่ยวเนื่องและเชื่อมโยงกันทั้งระบบที่จะต้องไปแก้ไขให้ถูกจุด ถูกประเด็นจึงจะสยบปัญหาได้เมื่อเหตุมันเป็นอย่างนี้โดยที่เราแย่อยู่แล้ว เมื่อเจอเศรษฐกิจโลกที่มีปัญหานับแต่สงครามการค้าระหว่างสหรัฐฯ-จีนซ้ำเติมด้วยไวรัสโควิด-19 เข้าไปอีกยิ่งไปกันใหญ่สภาพสังคมในปัจจุบันนั้น ต้องยอมรับว่าสื่อโซเชียลนั้นมีอิทธิพลต่อโลก ไม่ว่าประเทศไหนก็ตามก็หมายความว่าการรับรู้ของประชาชนนั้นเป็นไปอย่างรวดเร็ว กว้างขวาง มีข้อมูลที่ชัดเจนและสามารถเข้าถึงด้วยตัวเองอะไรทุกสิ่งทุกอย่างมันจึงล่อนจ้อนปกปิดกันไม่ได้ความรับรู้ต่างๆเหล่านี้ จึงสะสมมากเข้าๆ เท่ากับมองเห็นภาพที่ใหญ่ขึ้น และสามารถที่จะตัดสินใจได้ด้วยตนเองปกติการเป็นรัฐบาลนั้นยิ่งอยู่นานคนก็เบื่อ ไม่พอใจ เว้นแต่จะสามารถนำพาประเทศไปในทิศทางที่เจริญก้าวหน้าอย่างเป็นรูปธรรมรัฐบาลชุดนี้ก็ต้องถามตัวเองว่ามีอะไรดีให้เกิดความพึงพอใจบ้าง?คำตอบจากบรรดานักศึกษาที่ออกมาเคลื่อนไหวจากสถาบันต่างๆนั้น แม้จะถูกข้อครหาว่ามีการปลุกระดมของนักการเมือง อาจารย์มหาวิทยาลัย นักเคลื่อนไหวต่างๆก็มีส่วนหนึ่งแต่ถ้าหาคำตอบได้ ยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นได้ ความรู้สึกลึกๆที่แสดงออกเพราะความไม่พอใจรัฐบาล ไม่เชื่อการนำของนายกฯก็เพราะไม่ยอมถูกทิ้งไว้ข้างหลัง แต่ไม่ยอมร่วมขบวนเดียวกันกับผู้มีอำนาจ.“สายล่อฟ้า”
