ช่วงเวลาแหล่งความรู้จำกัด กาญจนาคพันธุ์ แต่งหนังสือชื่อ “หลักไทย” ได้รับรางวัลจากรัชกาลที่ 6 หนังสือเล่มนี้เป็นจุดเริ่มความรู้ คนไทยเดิมมาจากภูเขาอัลไตสมัยนี้แหล่งความรู้กว้างขวาง แพร่หลาย...จนไม่แน่ว่า ไทยจะอพยพมาจากตอนใต้ของจีน...หรือไทยอพยพจากเจ้าพระยาขึ้นไปหาจีนราวๆปี 2517 กลอนของประสิทธิ์ ศิริพันธ์บุญ อาจารย์จากยะลา ตีพิมพ์ในนิตยสาร “จักรวาล” ผมจำกลอนของเพื่อนได้กระท่อนกระแท่นเราเริ่มต้นตรงไหนก็ไม่แน่ เอากันแค่อัลไตกันไว้ก่อน สู่กันซูน เชนสี ทีละตอน แล้วก็ร่อนเร่สู่ยูนนาน ทั้งฮูเป เสฉวน และเกียงสี เราเริ่มมี...หลักเป็นหลักฐานเมือง “ฮูเป” ที่เพื่อนเขียนวันนั้นก็เมืองเหอเป่ย...มณฑลที่มีเมืองอู่ฮั่นวันนี้หนังสือปกแข็งเล่มสวย “ศาลเจ้าวังต้น” ที่คนในสกุลโชควิวัฒน ร่วมกันจัดพิมพ์ เอาเงินเข้าสาธารณะ (ราคา 400 บาท) ทุกเรื่องถูกจริต แต่วันนี้ติดอยู่แค่ “บทนำ”หมอวิชัย โชควิวัฒน เขียนว่า ไทยจีนติดต่อกันมานาน อาจสืบย้อนไปถึงรัชสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (พ.ศ.341-541) พบเครื่องปั้นดินเผาจีนทางภาคใต้ของไทยการอพยพคนจีนสู่ประเทศไทย เกิดจากปัจจัยหลายด้าน การติดต่อค้าขาย เกิดจากทุพภิกขภัย หรือความอดอยากและการศึกสงคราม ด้านไทยก็อาจมีนโยบายส่งเสริมให้ชาวจีนอพยพเข้ามาตั้งแต่สมัยสุโขทัยสมัยอยุธยาชาวจีนมีบทบาทในราชสำนัก ตำราพระโอสถพระนารายณ์ มีหมอจีนชื่อ ขุนประสิทธิโอสถจีน มีชื่อเสียงในการจัดตำรับยาหนึ่งสมัยกรุงธนบุรี ชาวจีนเป็นกำลังสำคัญต่อสู้กู้เอกราช ทั้งการร่วมรบอยู่ในกองทัพ และการมีพ่อค้าวาณิชเข้าร่วม พระราชพงศาวดารว่า “ฝ่ายจีนเจียม ผู้เป็นใหญ่กว่าชาวสำเภาทั้งปวง ยอมสวามิภักดิ์”จึงพาธิดามาถวาย ในเวลานั้นก็เสด็จกลับมา ณ เมืองจันทบูร ยับยั้งอยู่ต่อเรือได้ 100 เศษยุคกรุงรัตนโกสินทร์ ชาวจีนเป็นกำลังสำคัญ รับราชการในพระนครและตามหัวเมืองในราชสำนัก รัชกาลที่ 2 เจ้าจอมอำภา เชื้อสายจีน เป็นเจ้าจอมมารดาของกรมขุนวรจักรธรานุภาพ ต้นราชสกุลปราโมชบทกวีหนึ่ง “สายหยุดพุดจีบจีน เจ้ามีสินพี่มีศักดิ์ คนทั้งวังเขาชังนัก แต่พี่รักเจ้าคนเดียว”เชื่อกันว่าเป็นพระนิพนธ์เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ หรือเจ้าฟ้ากุ้ง สมัยอยุธยา แต่คนสกุลปราโมชยืนยันว่า เป็นพระราชนิพนธ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระราชทานให้เจ้าจอมมารดาอำภาจีนในไทยมาจาก 5 กลุ่มภาษา แต้จิ๋ว กวางตุ้ง แคะ ฮกเกี้ยน และไหหลำ จาก 3 มณฑล กว่างตง ฝูเจี้ยน และไห่หนาน ช่วงพุทธศตวรรษที่ 22-23 คนจีนฮกเกี้ยนอพยพมาสยามมากที่สุดรองลงมาแต้จิ๋วสมัยธนบุรี ชาวแต้จิ๋วมามากกว่าปลายสมัยรัชกาลที่ 5 สำรวจพบว่าชาวแต้จิ๋วมีมากที่สุดรองลงมา กวางตุ้ง ฮกเกี้ยน ไหหลำ และแคะความรู้จากหมอวิชัย...จีนอพยพมาไทยด้วยเหตุแห่งความอดอยากมากกว่าเหตุจากสงคราม เรื่องโรคสมัยใหม่ ชวนให้คิด ไทยอพยพมาจากตอนใต้ของจีน...โรคระบาดเป็นสาเหตุหนึ่งรู้เรื่องนี้แล้ว ผมดูข่าวอพยพคนไทยในอู่ฮั่น กลับบ้านเกิด...เป็นเรื่องธรรมดา มันเคยเกิดขึ้นแล้วเกิดขึ้นอีก และจะเกิดต่อไป รู้แล้วตระหนักแล้วก็อย่าได้ตระหนกตกใจกันไปนักเลยเป็นอย่างที่หมอยงท่านว่า โรคไม่ว่าร้ายแค่ไหน ลองได้เป็นแล้วมากๆภูมิคุ้มกันก็จะเกิดขึ้นเอง ไม่นานไม่ช้าก็จะเป็นโรคธรรมดา เกิดขึ้นตามฤดูกาล...เท่านั้นเอง.กิเลน ประลองเชิง
