เด็กผู้ชายรุ่นผม เวลาโกรธกัน ก็มักจะใช้คำ “ให้ของลับ” กัน ส่วนใหญ่ก็ใช้คำตรงๆ...วยคำนี้ฟังแล้วหยาบ...แต่จริงๆเป็นคำเดิม มีเล่าในบาลี มีทูตคนหนึ่ง ชื่อนาย...วย.ประกอบวิภัติแล้ว เป็น นายควยัง ชาววัดเห็นว่า หยาบ แปลเป็นไทย ให้เพี้ยนเป็น “นายควาย”ผู้รู้ก็ทัก ทำให้เสียความหมายเดิมอาจารย์พุทธทาส ท่านเคยเขียนไว้ว่า คำนี้คนใต้ใช้ว่า “ไข่” หรือไอ้ไข่ ได้คำเดิมความหมายก็ใกล้เคียง เป็นคำนิยม ไปที่ไหนก็เจอแต่ไอ้ไข่อีกคำ “ดอ” มีเรื่องเล่า เด็กหนุ่มคนหนึ่งแน่ใจว่า เก่งในการเล่นคำผวน...ดั้นด้นไปหาคุณลุง ที่ได้ชื่อว่าเป็นสุดยอดนักเล่นคำผวน เจอหน้าก็ออกปากท้า...คุณลุงวางมือจากมีดจักตอกเงยหน้า หลุดคำว่า “อ๋อ...ได้”ไอ้หนุ่มฟังแค่นี้ก็ก้มกราบยอมแพ้...เพราะแค่ออกปากก็เจอคำ “อ๋อ ได้” ที่แปลว่า “ไอ้ดอ” แล้ว ขืนสู้ต่อไป หางชนะคงไม่มีอีกคำที่ชอบใช้...คือ “เจี๊ยว” คำนี้มีเชื้อจีน...หยาบน้อยกว่า น่ารักน่าชังมากกว่าสุรจิต ชิรเวทย์ อดีต ส.ว.สมุทรสงคราม โพสต์เรื่องเจี๊ยวไว้ เมื่อ 18 ม.ค.2562 ก่อนถึงแก่กรรมไม่นาน พลอยลูกสาวเอามาตีพิมพ์เป็นหนังสืออนุสรณ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพคนรักเจี๊ยว อ่านแล้ว จะอ่านอีกสักกี่ครั้งก็ยังรักเจี๊ยวต่อไปมีท่านผู้อาวุโสในประชาคมคนรักแม่กลอง ส่งภาพใบปิดหาเสียงเลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านหมู่ 10 ตำบลท่ายาง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี มาลงในไลน์กลุ่มประชาคมฯโปรดเลือก สมัย (จิ๋ม) หอมฟุ้ง เป็นผู้ใหญ่...ผมดูแล้ว ก็รู้สึกเอะใจ!!!เคยคิดอยู่เหมือนกันในการสมัครลง ส.ว.สมุทรสงคราม เมื่อปี พ.ศ.2551 ว่าถ้าผู้สมัครผู้หญิงที่แข่งกับผม ชื่อเล่นน่ารักอย่างนี้บ้าง ผมคงลำบากเหนื่อยหนักแม้ประชากรหญิงที่เมืองแม่กลอง จะมากกว่าประชากรชายก็ตาม ขนาดนั้นน้ำหนักผมยังลดไป 6 กิโลกรัมตอนไปแจกเอกสารแนะนำตัว ที่วัดประทุมคณาวาส มีกลุ่มผู้ออกกำลังกายที่ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง ให้ผมเข้าไปพูดแนะนำตัวพอผมเดินคล้อยหลังยังไม่ทันพ้น ผู้นำกลุ่มสตรี เจ๊นิดคว้าไมโครโฟนมาถามว่า “ใครไม่ชอบเจี๊ยวบ้าง?”ต่างพากันยิ้มเงียบๆ ท่านจึงถามต่ออีกประโยคว่า “ใครชอบเจี๊ยวบ้าง? ยกมือขึ้น”ทั้งกลุ่มพากันชูมือโห่ร้องอารมณ์ดีกันผมนึกถึงวันที่ผมเกิด ญาติผู้ใหญ่เล่าให้ฟัง หมอตำแยบอกแม่ผม (หลังจากแม่รอมา 5 ท้องแล้ว) ว่า “คนนี้มีเจี๊ยวด้วย”ผมจึงได้ชื่อนี้มาท่ามกลางอารมณ์ดีกัน ผมนึกขอบคุณทั้งหมอตำแยและคุณแม่ ซึ่งตั้งใจจะให้ชื่อเพื่อจะให้ผีเกลียด ตามคติไทยเรา เหมือน “บักหำน้อย” ของคนอีสาน หรือ “ไข่นุ้ย” ของคนใต้ ผีจะได้ไม่มาพรากลูกไปเสียจากแม่ชื่อที่แฝงไว้ด้วยความรักความห่วงใย ได้ตามมาช่วยลูกของแม่ แม้ว่าแม่และพ่อจะจากไปนานแล้วเรื่องของเจี๊ยว ที่คุณเจี๊ยว เขียนไว้จบแค่นี้ แต่ก็ทำให้ผมเปลี่ยนความรู้สึก จากที่เคยคิดว่าเจี๊ยวเป็นคำด่าไปในด้านงดงาม ด้านความดี ความรักความอาทร เต็มร้อยก็คงเหมือนคำว่า “อิเหนา” ล่ะกระมัง...ผมได้ฟังชื่อแล้ว นึกถึงเพลง อิเหนาเอย กรรมแล้วเคย รักเจ้าผิดหวัง...พระเอกอิเหนาในใจผม เจ้าชู้มีเสน่ห์น่ารัก แม้อิเหนาจะเมาหมัดไปบ้าง...ก็ยังทนกันได้ต่อไปอีกนาน.กิเลน ประลองเชิง
