ช่วงชั้นฐานันดรของคนเรืออวน ที่เป็นพรานร่อนเร่ทะเลลึกรุ่นผม ก็ราวๆปี 2507-2512 ก็คงเหมือนๆในสมัยนี้แหละครับ วัดกันที่นาฬิกาข้อมือเถ้าแก่ กับไต้ก๋ง ส่วนใหญ่คาดโอเมก้า...รุ่นหอดูดาวตัวหนังสือห้าแถว ประมาณว่าราคา 3 ถึง 5 พัน รองลงมา นายท้ายเรือ อินยิเนียร์ หัวหน้าคนอวน นิยมมิโด้มิโด้ รุ่นโอเชียนสตาร์ ราคาราวพันสอง...ตั้งแต่พระเอกหนัง เสกสรร สัตยา คาดขึ้นปกหนังสือ ถือว่าเป็นรุ่นยอดฮิต โอเมก้า ตัวหนังสือแถวเดียว ราคาไล่เลี่ยกัน พันกว่าฐานันดรที่สาม ผู้ช่วยนายท้าย ผู้ช่วยอินยิเนียร์ หัวหน้าคนอวน และคนอวน ไปถึงพ่อครัว อ่าวผมเรียก “จ๋งโพ่”ก็ไซโก้ ที่ตอนนั้นโฆษณา ไซโก้ใส่โก้เกินใคร ราคาราว สามสี่ร้อยไซโก้ รุ่นพิเศษคลาสสิก ราคาสองแสนห้า ที่นายกฯประยุทธ์ใส่...ตอนนั้นไม่เคยได้ยินโรเล็กซ์ เรือนทอง ตอนที่เฮียโอป่า เถ้าแก่เรืออวนโชว์ในร้านกาแฟหน้าวัดประทุม ทำเอาพวกเราตะลึง ราคาตั้งสองหมื่นกว่า...เหนือมิโด้ เหนือโอเมก้า ไปพะเรอเกวียนเพื่อนๆที่รักกัน ยืมนาฬิกาดีๆใส่ ตอนไปแอ่วสาว ออกบ่อยไปอย่าว่าแต่นาฬิกา ตอนนั้นเสื้อยืดมองตากูร์ ตัวละสามร้อย กำลังฮิต แพงนักก็ยืมเพื่อนใส่วัฒนธรรม “ยืมเพื่อนใส่” สำหรับชาวเรือ ไม่ใช่เรื่องแปลกพิสดาร ยืมกันมานมนานกาเลเรื่องฝังใจโรเล็กซ์ เรือนละสองหมื่นยังมีต่อครับ ปีสองปีต่อมา เรืออวนเฮียป่าจม ใกล้เกาะช้าง...โอตี่น้องชายเฮียป่า เพื่อนบวชพระพรรษาเดียวกับผม หาศพไม่ได้เหมือนคนเรืออีก 6-7 คนตอนที่เจอศพเฮียป่า...ปลาตอดผมเผ้าเนื้อหนังเฮียจนไม่เหลือเค้าหน้า ถ้าไม่มีโรเล็กซ์ที่ข้อมือ ก็คงไม่รู้ว่าใครเป็นใครข้อดีนาฬิกาแพง นอกจากโก้ตอนเป็น ก็ยังช่วยยืนยันศพ ตอนตาย คุ้มค่าคุ้มราคามากพอมาเป็นนักข่าว ได้เข้าสังคมกับคนมีเงินบ้าง เคยได้ยินคุณอ๊อด ทิฟฟี่ คุยถึงเพื่อนคนที่คาดนาฬิกาเรือนละ 40 ล้านในวงไพบูลย์ เรื่องนิยายจีนแปล ตอนหวงอี้มา ผมก็ได้ยินกับหูว่า เพื่อนที่เคยนั่งเป็นคนจดข่าวในไทยรัฐด้วยกัน รวยถึงขั้นซื้อเรือนละ 10 ล้านแล้วก็ในวงคุยนั้น ผู้สันทัดกรณีนาฬิกาแพง เล่าว่า ถึงเทศกาลเปิดตัวนาฬิการุ่นใหม่ ที่สวิตเซอร์แลนด์...โรงแรมเมืองนั้นถูกจองเต็ม แฟนพันธุ์แท้ที่ไปช้า ต้องนอนอีกเมือง แล้วนั่งรถไปฟังแล้วจับทางได้ นาฬิกาแพง เป็นการลงทุนที่คุ้มค่าของเศรษฐี ซื้อไว้เก็บในตู้เซฟ แล้วเจ้านาฬิการะดับที่ว่านี้สิบล้านขึ้นไปทั้งนั้นเมื่อมีพื้นความ (เสือก) รู้ อย่างนี้ ผมจึงไม่แปลกใจ...หรือหมั่นไส้ใคร โถ เรือนแรกที่เขาว่า 4 ล้าน ก็แค่ราคาขั้นต้น...พอมาถึงเรือนว่า...ออกข่าวกันว่า ล้านห้า...โธ่ ถูกเป็นบ้า ก็แค่ล้านห้าสังคมระดับนำปานนั้น เปลี่ยนนาฬิกา เรือนละล้าน สอง สาม สี่ล้าน...อัศจรรย์ตรงไหน สำหรับเศรษฐีระดับเจ้าสัวตัวจริง ผมว่านะ เขาคงยิ้มเยาะในใจเอาด้วยซ้ำราคาแค่นี้ อย่าว่าแต่ให้ยืมใส่ เหมือนวัฒนธรรมคนเรืออวนรุ่นผม...ให้เปล่า ก็ยังได้ตั้งสติ คิดให้เหมือนผมแล้ว ก็แผ่เมตตา ไปให้ท่านที่เผลอนินทา เถิด...ท่านรับราชการมานาน ก็แค่ขุนนางที่พอจะมีเงิน ขั้นลืมตาอ้าปากได้ ไม่ได้ร่ำรวยผิดปกติแต่ประการใดเลย.กิเลน ประลองเชิง
