ถ้าเอ่ยถึงนวนิยายเรื่อง “120 วันแห่งโซดอม” (120 days of Sodom) คอวรรณกรรมตะวันตกคงรู้จักกันดีกับนวนิยายเรื่องนี้ หรือแม้กระทั่งนักดูหนังก็คงรู้จักเช่นกัน เพราะเคยมีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้ว บทประพันธ์ของ “มาร์กีส์ เดอ ซาด” (Marquis de Sade) นักเขียนชาวฝรั่งเศสที่โด่งดังฉาวโฉ่สุดๆ ทั้งชีวิตส่วนตัวและงานเขียน เรียกว่าจัดอยู่ในข่ายนักเขียนนวนิยายแนวกามารมณ์ที่เต็มไปด้วยความวิปริตรุนแรง จนผลงานหลายเล่มกลายเป็นหนังสือต้องห้าม ถูกประณามว่าชั่วร้ายเกินทานทน ไม่สมควรที่จะเผยแพร่ต่อสาธารณชนประวัติส่วนตัวของมาร์กีส์ เดอ ซาด นี่ก็ไม่ใช่ย่อย มีบันทึกเล่าขานกันว่า นักเขียนดังคนนี้ส่อเค้านิยมชมชอบความรุนแรงมาตั้งแต่เยาว์วัย โตมาก็เป็นหนุ่มที่ขึ้นชื่อลือชาถึงรสนิยมทางเพศที่ดิบเถื่อน ติดเซ็กซ์และชอบทรมานคู่นอนด้วยวิธีวิตถาร แม้จะสมรสอยู่กินกับหญิงสาวแสนดี แต่ก็ไม่ได้หยุดละเลิกพฤติกรรมเลวร้าย มีอันต้องระเห็จไปอยู่ในคุกยาวหลายต่อหลายครั้ง โดยคดีก็เกี่ยวเนื่องกับพฤติกรรมทางเพศแทบจะทั้งนั้น เช่น ก่อคดีทั้งล่อลวงเด็กๆและหญิงสาวมาสังเวยกาม จนกระทั่งสติฟั่นเฟือนถูกจับส่งโรงพยาบาลบำบัดจิตประสาทช่วงชีวิตที่ถูกกักกันนับเป็นความทรมานสำหรับคนที่เคยชินกับการมีเพศสัมพันธ์อย่างไม่หยุดหย่อน ทางเดียวที่เขาจะบรรเทาความกำหนัดก็น่าจะเป็นการเขียนหนังสือ ซึ่งนวนิยาย บทกวี ที่เขาเขียนออกมาก็ไม่พ้นเรื่องลามก แต่ที่กลายเป็นผลงานชิ้นเอกของเขาคือเรื่อง “120 วันแห่งโซดอม” ซึ่งถือเป็นวรรณกรรมอื้อฉาวที่สุดในศตวรรษที่ 18 เท่าที่โลกเคยมีมา ว่าด้วยเรื่องราวพฤติกรรมทางเพศอันสุดจะบรรยายของชายชนชั้นกลาง 4 คนกับเหยื่อจำนวนมากในปราสาทแห่งหนึ่งที่อยู่บนเขาสูงล้อมรอบด้วยป่า และชื่อของมาร์กีส์ เดอ ซาด ก็คือที่มาของคำว่า “ซาดิสม์” (Sadism) ให้โลกได้จดจำคำนี้ต้นฉบับวรรณกรรมดังกล่าวถูกขายเปลี่ยนมือกันมาจนกระทั่งล่าสุด จะมีการนำออกประมูลขายในฝรั่งเศส คาดว่าราคาน่าจะสูงกว่า 200 ล้านบาท แต่ยังไม่ทันไร รัฐบาลฝรั่งเศสได้ประกาศให้ “120 วันแห่งโซดอม” กลายเป็นสมบัติของชาติไปเรียบร้อยก่อนที่การประมูลจะเกิดขึ้น และนี่คือปลายทางของวรรณกรรมที่เคยถูกขึ้นบัญชีเป็นหนังสือต้องห้ามมานานถึง 200 ปี.ภัค เศารยะ
