ปัญหาขายลอตเตอรี่เกินราคารัฐบาลยังคงแก้ไม่ตกหากจะไล่กวาดจับก็ได้แค่ “คนขาย” เป็นพวกเบี้ยบ้ายรายทาง พวกหางของปัญหาทว่า “ต้นตอ” อยู่ตรงไหน ทำไม “หน่วยงานเกี่ยวข้อง” ไม่จัดการปราบปรามอย่างจริงจัง ไม่ต่างจากเรื่อง “หวยเถื่อน” ที่ระบาดเกลื่อนทั่วเมืองแต่เลวร้ายกว่าตำรวจตั้งตัวเป็น “เจ้ามือ” เสียเองโรงพักภูธรแห่งหนึ่งชานกรุง ตำรวจชั้นผู้น้อยได้รับความทุกข์ร้อนจากการเบียดเบียนของ “ผู้กำกับ” นำเบอร์หวยเลขท้าย “สองตัวบน” ของรางวัลที่ 1 มาขายให้ลูกน้องบนโรงพัก ใบละ 1,000 บาท ลุ้นแลกกับรางวัลทองคำหนัก 1 บาทอ้างถึง นายพลชั้นผู้ใหญ่ ในกองบัญชาการตำรวจภูธรภาคส่งมาตำรวจคนไหนไม่ซื้อจะถูกเพ่งเล็งหาว่า กระด้างกระเดื่องพวกเขาบอกว่า เงิน 1,000 บาท ไม่มากสำหรับผู้กำกับ แต่มากสำหรับตำรวจชั้นผู้น้อย เพราะมาจากความทุกข์ร้อนของครอบครัวตำรวจในการดำรงชีวิตประจำวัน ต้องเจียดเงินค่านม ค่าของใช้ทั่วประเทศของตำรวจที่มีลูกน้อง และการจับจ่ายซื้อกับข้าวเลี้ยงครอบครัวบรรดาตำรวจชั้นผู้น้อยไม่รู้จะไปร้องทุกข์กับหน่วยงานใด ด้วยกลัวจะโดนกลั่นแกล้งให้รับโทษทัณฑ์ เนื่องจากผู้กำกับท่านนี้ชอบลงโทษลูกน้องอย่างไม่มีเหตุผลอันควรอยู่เป็นประจำหลายคนขาดกำลังใจในการปฏิบัติงาน เสียขวัญ หาทางออกไม่เจอกับความเดือดร้อนที่ได้รับไปกระทบความเป็นอยู่ของครอบครัวบางคนนั่งร้องไห้ จำต้องทนกับพฤติกรรมของผู้บังคับ บัญชาเมื่อไม่รู้จะพึ่งพาใคร เลยเขียนจดหมายระบายถึง “สหบาท” เป็นกระจกสะท้อนไปยังนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่หันลงมาใส่ใจ “ปัญหาร้อน” ตรงนี้บ้างปากบอกให้ลูกน้องจับหวยเถื่อน แต่ท่านกลับเอาหวยเถื่อนมาปล่อยขายลูกน้องเองแบบนี้สมควรแล้วหรือ!!!สหบาท
