หนังสือ “36 กลยุทธ์แห่งชัยชนะ ในการสัประยุทธ์ทุกปริมณฑล” บุญศักดิ์ แสงระวี (สำนักพิมพ์แสงดาว พ.ศ.2564) กลยุทธ์ที่ 18 จับโจรเอาหัวโจก เป็นบันทึกประวัติศาสตร์ ยุคถัง 55 ยุคถัง 56กลางราชวงศ์ถัง นับแต่อันลู่ซาน (ค.ศ.707-757) ก่อการกบฏ ราชวงศ์ถังจนปัญญาที่จะปราบ เจ้าเมืองต่างๆก็เอาใจออกห่าง ชิงกันขยายอาณาเขตตั้งตนเป็นใหญ่อู่ส้าวหยาง เจ้าเมืองฉ้ายโจว (มณฑลเหอหนานปัจจุบัน) กำเริบมากกว่าเมืองใด ปีที่ 9 แห่งศักราชหยวนเหอ (ค.ศ.814) เริ่มเกณฑ์ทหารปล้นพ่อค้าวาณิชที่ผ่านทาง ราชวงศ์ถังรู้ได้แต่ดูตาปริบๆอู่ส้าวหยางตาย อู่หยวนจี๋ ลูกชายขึ้นกุมอำนาจ ขยายอาณาเขต ปล้นเมืองอู๋หยาง ทำลายเมืองเย่เฉิง ปล้นเมืองหลูซาน เมืองเซียงเฉิง ราชสำนักตั้งเอี๋ยนโซ่วเป็นแม่ทัพใหญ่ ไปกำราบ แต่รบแพ้อู่หยวนจี๋ก็ยิ่งได้ใจราชสำนักถังตั้งหลี่ซู่เป็นเจ้าเมืองถังโจว หลี่ซู่ขอทหารเมืองหลวงเพิ่ม อาสาปราบ เริ่มด้วยการสงบดูท่าที แต่ก็จ้องหาจุดอ่อนเอาชัย วางแผนแยบยล วางหลุมพรางจับหลี่อิ้ว ขุนพลของอู่หยวนจี๋ได้แต่ไม่ฆ่าทั้งยังต้อนรับขับสู้หลี่อิ้วสวามิภักดิ์ บอกความลับสำคัญกำลังหลักของอู่หยวนจี๋อยู่ที่เมืองหุยซี นอกเมืองฉ้ายโจว ส่วนตัวอู่หยวนจี๋เอง พักสบายอยู่ในเมือง ซึ่งมีแต่ทหารแก่และบาดเจ็บหลี่ซู่รู้ดี ยังมีอีกสองเมืองเข้มแข็งเป็นกบฏ พร้อมสมทบกับอู่หยวนจี๋ จึงคิดแผนตัดไฟแต่ต้นลม วางกำลังทหารสกัดกำลังหลักของอู่หยวนจี๋ที่เมืองหุยซีไว้ทุกเส้นทางจากนั้นก็คุมทัพรุกเงียบเข้าเมืองฉ้ายโจว ช่วงนั้นเป็นฤดูหนาว พายุหิมะพัดจัด ทหารหลี่ซู่หิมะจับตัวขาวโพลน ตอนถึงกำแพงเมืองฉ้ายโจว บริเวณนั้นเป็นหนองน้ำใหญ่ เลี้ยงห่านไว้มากทหารหลี่ซู่กระตุ้นให้ห่านร้องเสียงดังกลบความเคลื่อนไหวนับแต่อู่ส้าวหยางแข็งเมืองต่อราชวงศ์ถัง เป็นเวลากว่า 30 ปี ไม่เคยมีทหารหลวงไปถึงเมืองฉ้ายโจว ทหารรักษาเมืองนอนหลับสบาย เมื่อทหารหลี่ซู่เซาะกำแพงเมืองใหญ่เป็นร่องปีนขึ้นไปได้ประตูเมืองฉ้ายโจวเปิดร่าต้อนรับข้าศึกโดยไม่มีการต่อต้านฟ้าสาง หิมะหยุดตก อู่หยวนจี๋ได้รับรายงาน ทหารถังบุกเข้าเมือง เขาไม่เชื่อจนกระทั่งทหารถังบุกถึงหน้าจวน เผาประตูชั้นนอก ยึดคลังแสง ชาวเมืองฉ้ายโจวที่ได้รับแรงกดขี่จากอู่หยวนจี๋มานาน ได้โอกาสช่วยทหารถัง ขนหญ้าและฟืนแห้งมาสุมเผาจวนทหารหลี่ซู่ระดมยิงเกาทัณฑ์ อู่หยวนจี๋หนีไปจนมุมอยู่ที่กำแพงจวนชั้นใน แต่ก็สู้อย่างสุนัขจนตรอก สองวันสองคืนก็หมดกำลัง ถูกทหารหลี่ซู่จับตัวใส่รถนักโทษคุมเข้าเมืองหลวงเป็นอันว่ากลยุทธ์จับโจรเอาหัวโจก ซึ่งเป็นกลอุบายเดียวกับตีงูให้ตีหัวของหลี่ซู่สัมฤทธิผลบุญศักดิ์ แสงระวี บอกไว้ในบทสรุป จับโจรเอาหัวโจก มาจากบทกวีของตู้ผู่ กวีอมตะแห่งยุคราชวงศ์ถังน้าวเกาทัณฑ์ต้องให้ตึง ลูกเกาทัณฑ์ควรจะยาว ยิงคนควรยิงม้า จับโจรเอาหัวโจกตามคติหนึ่งของจีนโบราณ แพ้เป็นโจร ชนะเป็นเจ้า บางบ้านเมืองที่รบกันพัลวัน ทั้งบนถนนและในสภา ผมเริ่มไม่แน่ใจ ฝ่ายใดเป็นฝ่ายใดนี่ก็ยังงงๆอยู่ การหมายหัว อภิปรายผู้นำหมายเลข 1 จงใจไม่พูดถึงหมายเลข 2 เป็นกลยุทธ์ ตีงูให้ตีหัว หรือจับโจรเอาหัวโจกหรือไม่? ใครแน่ใจ ช่วยบอกที.กิเลน ประลองเชิง
