วันที่มีข่าวคนติดโควิด-19 มากกว่าสองพัน มีข่าวโรงพยาบาล “เบ่งเตียง” เพิ่มจำนวนเตียงรับคนไข้ มีข่าวยายชราตายคาบ้าน เพราะไม่มีใครรับไปรักษาในโรงพยาบาล ฯลฯ ผมพยายามเขียนเรื่องอะไรสักเรื่อง อยากจะเรียกรอยยิ้มจากใครให้ได้สักคนเรื่องที่ 58 ในหนังสือ เรื่องคมๆ ความหมายชวนคิด (สำนักพิมพ์อินสไปร์ เครือนานมีฯ พ.ศ.2553) คุณสุริยเทพ ไชยมงคล ตั้งชื่อว่า องค์หญิงผู้ลืมรอยยิ้ม เขาเกริ่นนำว่า นี่เป็นเพียงเทพนิยายเรื่องหนึ่งเท่านั้นกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระราชาแห่งมหานครหนึ่ง ทรงมีพระธิดาผู้เลอโฉมอยู่องค์หนึ่งวันที่พระธิดาประสูติ ไม่ทรงร้องไห้เหมือนเด็กทั่วไป ทรงยิ้มตลอดเวลา ผู้คนไม่ว่าใกล้และไกลพลอยมีความสุขตามไป ต่างร้องรำทำเพลงสนุกสนาน เหมือนล่องลอยอยู่ในความฝันอยู่งานเฉลิมฉลองแต่วันเวลาแห่งความสนุกนั้น ยืนยาวอยู่ได้แค่องค์หญิงเจริญพระชนม์ 18 พรรษา จู่ๆองค์หญิงก็หยุดยิ้มไปเฉยๆ ไม่ว่าพระราชา ไม่ว่าใคร ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรพระราชา ทรงประกาศให้คนอาสามาหาวิธีรักษา มีคนมากมายแวะเวียนมาเล่าเรื่องตลก เล่านิทาน แสดงละคร เล่นมายากล เล่นกายกรรม กระทั่งร้องรำทำเพลง เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ยังไม่มีใครสักคนในนาทีที่หมดหวัง พระเอกของเราก็ปรากฏตัวออกมา เขาบอกว่า “ข้าเป็นคนต่ำต้อย มาจากต่างถิ่น”ชายหนุ่มหยุดตรงหน้าองค์หญิงโค้งคำนับ แล้วถาม “ฝ่าบาท เหตุใดจึงไม่มีความสุขเหมือนเมื่อก่อน”องค์หญิงลังเลอยู่นาน ก่อนจะตรัสตอบ วันเกิดเรื่องเดินเล่นในอุทยาน มีหญิงโฉมงานคนหนึ่ง เดินเข้ามาชื่นชมความงาม แล้วนางก็เปลี่ยนเป็นโศกเศร้า บอกว่า อีกไม่นาน ความงามของเจ้าหญิงจะเปลี่ยนไปเมื่อองค์หญิงแก่เฒ่า ใบหน้าที่เต่งตึงจะเต็มไปด้วยริ้วรอยเหี่ยวย่น“ข้าตกใจมาก ถามเธอว่า มีวิธีใดที่ข้าจะคงความงามต่อไป เธอว่า มีวิธีเดียว ต่อไปนี้ ข้าจะต้องหยุดยิ้มเหตุผลที่ต้องหยุดยิ้ม เพราะทุกครั้งที่องค์หญิงยิ้ม รอยตีนกาจะค่อยๆ เข้ามาอยู่บนใบหน้า”องค์หญิงทรงยอมแลกความสุขกับความงาม ชายหนุ่มรู้ดี หญิงแปลกหน้าแท้จริงคือเทพเจ้าแห่งความทุกข์ ที่แฝงตัวอยู่ทุกสถานที่ที่มีความสุข ชายหนุ่มตะโกนเรียกทันทีนั้นหญิงงามก็ปรากฏตัว เธอว่าถ้าอยากให้องค์หญิงยิ้มได้เหมือนเดิม ขอเพียงมีชายที่รักเธอที่สุด สละชีวิตแลก เธอชายตาไปหาพระราชา“มหานครนี้ ต้องมีพระราชาอย่างข้าปกครอง” พระราชาทรงมีเหตุผลถึงตอนนี้ จะต้องมีชายอีกคน สละชีวิตแทนแน่นอน ตามเค้าเทพนิยาย งานนี้เป็นงานของชายหนุ่มแปลกหน้า เขาหันไปหาองค์หญิง“ฝ่าบาท ข้าพระองค์เดินทางร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ พบเจอหญิงงามมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยเจอหญิงงามใดงามเท่า ถ้าข้าพระองค์จะได้เห็นองค์หญิงทรงยิ้มสักครั้ง แม้ตายก็ไม่เสียดายชีวิต”องค์หญิงทรงรักชายหนุ่มเข้าแล้ว ทรงยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวานทันทีนั้น อานุภาพของรอยยิ้ม อานุภาพแห่งรักแท้ขององค์หญิง เทพเจ้าแห่งความทุกข์ก็สลายหายไป ความสุขหว่านโปรยไปทั่วมหานคร หนุ่มต่ำต้อยไม่ต้องสละชีวิตแม้เขาไม่ใช่เจ้าชายปลอมตัวมา ชายหนุ่มก็ได้อภิเษกสมรสกับองค์หญิง เหมือนตอนจบทุกเรื่องในเทพนิยายผมไม่แน่ใจ อ่านเทพนิยายปลอมเรื่องนี้ จะมีใครยิ้มสักกี่คนแต่ผมเองยิ้มออกมาหลายครั้ง บ้านเมืองของเรา แม้ไม่มีเจ้าชายแปลกหน้ามาอาสา เรามีนายกฯตู่คนเดียวอาสาฟังหมอทำตามหมอไป ไม่ช้า เราจะเอาชนะโรครอบสามนี้ไปได้เอง.กิเลน ประลองเชิง
