ไทยรัฐออนไลน์

สัปดาห์นี้จับตาไปที่การพิจารณาคำร้องการ  แก้ไขรัฐธรรมนูญ มาตรา 291 ของรัฐบาลเข้าข่ายล้มล้างการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขในวันที่ 5-6 ก.ค.นี้ มีพยานฝ่ายผู้ร้องเป็นอดีตนายกฯ ถึงสองคนด้วยกันคือ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และ อานันท์ ปันยารชุน ซึ่งเป็นข่าวตามมาว่า อดีต นายกฯ อานันท์จะปฏิเสธหรือยอมรับในการเป็นพยานครั้งนี้ ยังไม่ชัดเจน

มีเสียงวิจารณ์ตามมาอีกว่า บุคคลที่ถูกเชิญมาเป็นพยานส่วน ใหญ่  จะอยู่ฝ่ายตรงกันข้ามกับรัฐบาล และอาจจะมีความโน้มเอียง ในคำให้การไปด้านใดด้านหนึ่ง  ส่วนของรัฐบาลก็อ้างพยานจากใน พรรคเพื่อไทยที่มีหัวหน้าพรรค ยงยุทธ วิชัยดิษฐ และ ปลอดประสพ สุรัสวดี รองหัวหน้าพรรค เท่านั้น

จะออกหัวออกก้อยโฆษกศาลรัฐธรรมนูญ สมฤทธิ์ ไชยวงศ์ แจงว่าเป็นแค่ขั้นตอนของการไต่สวน  ทั้งสองฝ่ายยังไม่มีการวินิจฉัยชี้ขาด ไต่สวนพยานเสร็จแล้วศาลรัฐธรรมนูญจะประมวลพยานหลักฐานว่ามีเพียงพอที่จะนำไปสู่การวินิจฉัยได้หรือไม่ หากหลักฐานไม่พอก็จะนัดไต่สวนใหม่ แต่ถ้าเห็นว่าพอแล้วก็จะนัดวันวินิจฉัยต่อไป

ก่อนที่ศาลรัฐธรรมนูญจะมีการวินิจฉัยออกมาอย่างใดอย่างหนึ่ง มีข้อวิจารณ์และความวิตกกังวลกับประเด็นนี้หลายกรณีด้วยกัน อย่าง จาตุรนต์ ฉายแสง ในฐานะประธานสถาบันศึกษาพัฒนาประชาธิปไตยมองว่าผลการวินิจฉัยออกมาจะเป็นบรรทัดฐานความสัมพันธ์ระหว่างฝ่ายตุลาการกับนิติบัญญัติ  และบรรทัดฐานการตีความตามมาตรา 68 จะต้องยื่นผ่านอัยการหรือยื่นตรงกับศาลรัฐธรรมนูญได้เลย

เป็นดาบสองคมที่อาจจะทำให้วิกฤติเบาบางลงหรืออาจเข้มข้น ขึ้น จนปิดกั้นการแก้ไขวิกฤติโดยสันติวิธี อยู่ที่การวินิจฉัยจะออกมา เป็นอย่างไร ไม่เฉพาะการเมืองไทยเท่านั้นแต่มีความหมายถึง ประเทศไทยด้วย

ส่วนนักวิชาการชื่อดังอย่าง อัษฎางค์ ปาณิกบุตร แรงหน่อยต้องการให้มีการตรวจสอบตุลาการหรืออำนาจ 3 ฝ่ายเพื่อให้ศาลรักษาอำนาจด้วยความบริสุทธิ์ใจ  ถ้าใช้อำนาจไม่เป็นก็อันตราย  เหยื่อคือประเทศ  ตุลาการต้องมีความรับผิดชอบต่อสังคมด้วย และความเห็นของ  พนัส  ทัศนียานนท์ อดีต ส.ว.ยิ่งแรงเข้าไปใหญ่ มองว่าในแง่กฎหมายไม่มีประโยชน์เพราะมีธงแล้ว และจะเป็นบรรทัดฐานว่าศาลมีอำนาจเหนือรัฐสภา จะกลายเป็นจารีตในระบอบประชาธิปไตยต่อไป

การปกครองในระบอบประชาธิปไตยสำหรับประเทศไทยสับสนวุ่นวายมาโดยตลอด  เพราะแม้แต่ประชาธิปไตยที่ใช้อำนาจตามรัฐธรรมนูญการปกครองเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ ก็ยังไม่มีมาตรฐานในการปฏิบัติบังคับใช้ ยืดได้หดได้ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และสามัญสำนึก

ของแต่ละบุคคล.

หมัดเหล็ก