ตอนที่ 19        (ต่อจากวานนี้)

ทันทีที่เคทเห็นหน้าแดนเทพเดินเข้ามาก็น้ำตาไหลริน แดนเทพกุมมือเธอแน่นบังคับตัวเองไม่ให้ร้องไห้ พูดเสียงแผ่วเบาว่า

"ผมจะอยู่กับคุณ"

"ลูกยังอยู่กับเราค่ะ เคทกำลังจะคลอดเค้าออกมาแล้ว" เคทร่ำไห้อย่างคุมสติไม่อยู่ แต่แล้วก็พูดออกมาอย่างน่าสงสาร "แดนเทพ...ลูกไม่อยู่กับเราแล้วฮือ...คุณหมอคะ เคท อยากเห็นหน้าลูก"

แดนเทพต้องเมินหน้าเพราะกลั้นน้ำตาไม่อยู่ หมอกับพยาบาลมองหน้ากันแล้วหมอก็พยักหน้า พยาบาลจึงบอกเคทว่า

"คุณเคทธี่พร้อมเบ่งนะคะ สูดหายใจลึกๆช้าๆ อย่างนั้น ดีค่ะ คราวนี้เบ่งนะคะ สูดหายใจลึกๆช้าๆ เบ่งค่ะ ดีมากค่ะ"

เคททำตามที่พยาบาลบอกทุกอย่างราวกับเชื่อว่าลูกยังมีชีวิตอยู่...

ooooooo

เวลาผ่านไป เคทสามารถเบ่งทารกออกมาได้ เป็นลูกสาว ทั้งห้องเงียบงันไม่มีเสียงร้องของทารก หมอแจ้งให้เคททราบว่าเป็นลูกสาว แดนเทพขออุ้มลูก หมอพยักหน้าให้พยาบาลที่นำทารกไปล้างเนื้อตัวและห่อด้วย ผ้าขาวสะอาดมาส่งให้ ต่างพยายามกลั้นน้ำตา แดนเทพรับลูกมาเห่กล่อมดูน่าสงสาร เคทเอื้อมมือที่สั่นเทามาลูบผ้าที่ห่อตัวลูกเบาๆ

"ส่งเค้าให้พยาบาลเถอะครับ" หมอเข้ามาปลอบแดนเทพ

แต่แดนเทพยังเห่กล่อมลูกเหมือนไม่ได้ยินที่หมอพูด ใจเขาแทบขาด น้ำตาไหลริน สักพักมีเสียงทารกไอค่อกแค่ก หมอเรียกพยาบาลให้นำเด็กไปทำตามขั้นตอน ไม่ทันไรเสียงเด็กร้องจ้าออกมา ทุกคนหัวเราะทั้งน้ำตา แดนเทพทรุดลงร้องไห้โฮ ซุกหน้ากับตัวเคทที่สะอื้นฮัก

พยาบาลออกจากห้องคลอดมาบอกข่าวไอด้า "ได้น้องสาวแล้วนะคะ ทั้งคุณแม่และน้องปลอดภัยดีค่ะ"

ไอด้ากระโดดกอดเอื้อมดาวด้วยความดีใจ

ooooooo

วันเวลาผ่านไป เคทอุ้มหนูดีกลับมาที่เชิงภูโฮมสเตย์ ทั้งแดนเทพและไอด้าช่วยกันเลี้ยงน้อง ดูวุ่นวายไม่เบาแต่ก็มีความสุข...แดนเทพเดินช็อปปิ้งซื้อของเด็กมากมาย ของถูกทยอยส่งมามากมายจนเคทต้องโวย ภาพข่าวแดนเทพเดินซื้อของเด็กทารกปรากฏบนหน้าหนังสือพิมพ์ ปรายฟ้าได้อ่านข่าว

"ลือหึ่ง ซุปเปอร์สตาร์ซุกลูกอีกแล้ว...แดนเทพดอดช็อปของให้ลูกสาวคนใหม่..."

ตลอดเวลา แดนเทพช่วยอุ้มลูกต้อนรับแขกที่มาพักที่เชิงภูโฮมสเตย์ เคทเห็นภาพพ่อลูกแล้วยิ้มอย่างมีความสุข แต่แล้วความรู้สึกเจ็บปวดที่เคยได้รับก็แวบเข้ามาอีกครั้ง

เคทชวนแดนเทพมาเดินเล่นที่ริมลำธาร แดนเทพคาดเป้อุ้มหนูดีมาด้วย เขาป้อนนมให้หนูดี เคทเห็นแล้วหัวเราะ "ดูคุณรักลูกดีนะ"

"ลูกใครใครก็รัก" แดนเทพตบก้นกล่อมหนูดีไปด้วย

"ยังไงเสียลูกก็ยังเป็นลูกของคุณวันยังค่ำนะ ทั้งไอด้าและหนูดี ฉันไม่ปิดกั้น"

"คุณจะพูดอะไร"

"คุณคือความวุ่นวายที่สุดในชีวิตฉัน ยิ่งอยู่ใกล้คุณมากเท่าไรฉันก็ยิ่งอยากหนีไปให้ไกลมากเท่านั้น"

"คุณคิดไปเอง ตลอดเวลาที่ผมอยู่ที่นี่ทุกคนก็มีความสุขดี  ผมมีส่วนทำให้โรงแรม  เอ้ย...โฮมสเตย์ของคุณเต็มด้วยซ้ำไป"

เคทหาว่าแดนเทพทวงบุญคุณ เพราะแขกที่เข้าพักเต็มแทบทุกวันส่วนใหญ่เป็นเพื่อนของชาวญี่ปุ่นที่แดนเทพช่วยไว้ แต่เคทก็ยังพูดออกมาจนได้ว่า

"ฉันต้องการให้คุณไป คุณกลับไปทำหน้าที่ของคุณ ซะเถอะ ระหว่างเรามันเลยมาไกลเกินไปแล้ว"

"เกินกว่าที่จะให้อภัย โอ๋...ลูก...เกินกว่าที่จะฟังคำอธิบาย เกินกว่าที่จะทำหน้าที่พ่อแม่ร่วมกันงั้นเหรอ โอ๋...โอ๋..." แดนเทพกล่อมหนูดีที่เริ่มร้องไห้งอแง

หนูดีร้องจ้าขึ้นมา เคทเอาลูกมาอุ้ม "ฉันไม่มีเวลาจะพูดมาก คุณไปซะ โอ๋...มีเวลาอยากมาเยี่ยมลูกก็มา แต่ถ้าจะไม่มาก็ โอ๋...ไม่เป็นไร ฉันเลี้ยง...โอ๋...ทั้งสองคนเองได้"

"พูดอะไรของคุณผมฟังไม่รู้เรื่อง"

"เหมือนกัน ฉันก็ไม่รู้เรื่อง เอาขวดนมมา"

แดนเทพส่งขวดน้ำให้ เคทเอ็ดว่าจะเอาขวดนม แต่แดนเทพถือมาแต่ขวดน้ำ เคทจึงว่านี่แหละที่เขาว่าเลี้ยงลูกไม่เป็น เคทอุ้มหนูดีเดินไป ทิ้งแดนเทพยืนอึ้งเพียงลำพัง...

ooooooo

ทุกคนยืนส่งแดนเทพที่รถ  ไอด้าทำร่าเริงกอดแดนเทพและบอกว่าเสร็จงานแล้วให้รีบกลับ แดนเทพมองหน้าเคทงงๆ เคทบอกว่าไอด้าเข้าใจดีว่าเขามีงานมากต้องรีบกลับ แดนเทพขออุ้มหนูดีอีกสักครั้ง เขากอดหนูดีและไอด้าแนบแน่น ไอด้าแปลกใจที่แดนเทพตัวสั่นๆ

"ทำไมพ่อตัวสั่นคะ ไม่สบายรึเปล่า กอดหนูแน่นเชียว หนาวหรือคะ"

เอื้อมดาวรู้สึกผิดสังเกต   มองเคทที่ดูจะหลบหน้า

แดนเทพสั่งไอด้าให้ดูแลแม่กับน้องให้ดี เคทน้ำตาร่วง...พอมีโอกาสอยู่ตามลำพัง เอื้อมดาวจึงถามเคทว่าทำแบบนี้ทำไม

"ลูกสองคนของคุณทั้งน่ารักและน่าสงสาร คุณทำพวกเค้าลงได้ยังไง คุณแดนเทพไม่ได้มีงานด่วน แต่คุณนั่นล่ะที่ผลักไสไล่ส่งคุณแดนเทพไปจากที่นี่"

เคทอึ้งที่เอื้อมดาวรู้ เอื้อมดาวจึงบอกว่ารู้กันหมดทุกคน แม้แต่ไอด้าที่พยายามทำเป็นร่าเริงเพราะไม่อยากให้เคทหน้าแตก "เด็กๆต้องการพ่อนะคะคุณเคท คุณแดนเทพเองก็รักคุณกับลูกมากๆ คุณต้องการอะไรอีก"

"ถูกต้อง แดนเทพรักเธอกับลูกมากนะ" ปรายฟ้าเดินเข้ามาอย่างถือวิสาสะ

เอื้อมดาวกับเคทตกใจ เอื้อมดาวปกป้องเคท กลัวปรายฟ้าจะมาทำร้ายอีก เคทเข้าใจว่าปรายฟ้ามาตามแดนเทพ พอดีไอด้าวิ่งมา พอเห็นปรายฟ้าก็เข้าไปกุมมือดีใจ ปรายฟ้าจึงถามไอด้าว่าเคทไม่รู้เรื่องเธอกับแดนเทพหรือ ไอด้าตอบว่า

ที่นี่ไม่เคยพูดเรื่องที่กรุงเทพฯเลย ปรายฟ้าถึงเข้าใจและบอกว่าเธอมาเพื่อแสดงความยินดีกับน้องใหม่

"ฟังให้ดีนะเคทธี่...ฉันกับแดนเทพไม่เคยแต่งงานกัน ผู้หญิงที่แดนเทพรักคือเธอแล้วก็ไอด้า...เรียกแดนเทพออกมาพูดเองเถอะ"

เคทน้ำตาร่วงบอกว่าแดนเทพไปแล้ว...

ooooooo

ระหว่างทางแดนเทพขับรถไปปากก็บ่นว่าเขาไม่มีวันยอมแพ้ เขารักเคทและลูกมาก ทันใด! มีรถตรง มาชนประสานงากับรถเขาอย่างจัง...

แขกที่พักวิ่งหน้าตื่นมาบอกเคทว่าเห็นรถแดนเทพประสบอุบัติเหตุ เคทถึงกับเป็นลมพับไป...

หลายวันผ่านไป งานศพเสร็จสิ้น เคทท่าทางอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด และปีถัดมาตรงกับวันนั้น เธอก็จัดทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับคนตายและอุบัติเหตุครั้งนั้นอีก เพราะเธอโทษตัวเองที่ขับไล่แดนเทพออกไป   ทำให้รถผู้ตายซึ่ง ยางระเบิดเสียหลักมาชนรถแดนเทพ

"ผมรักคุณจัง คุณเข้าใจทำให้ผมรู้สึกดี รวมทั้งวันนี้ ทำบุญแล้วผมรู้สึกดีจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณผมก็คงคิดเรื่องแบบนี้ไม่ได้" แดนเทพโอบกอดเคทที่ทำทุกอย่างให้เขา

"แต่ก่อนไม่เห็นพูดอย่างนี้เลย มีแต่ทำให้เสียใจ"

"ก็พอกันน่ะล่ะ" แดนเทพจูงมือเคทไปขึ้นรถ เคทเขินเพราะอยู่ในบริเวณวัด...

ที่ผ่านมาทั้งสองได้จัดงานแต่งงานกันโดยมีลูกทั้งสองเป็นพยานรัก ปรายฟ้าได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของครอบครัวและดุท่าจะเริ่มสนิทสนมกับดนัย โอ๋และปั๋งเป็นเพื่อนที่รู้ใจกันมากๆ ต้อมยังคงแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนและเป็นพ่อทูนหัวให้กับหนูดี

ระหว่างทางกลับจากวัด แดนเทพจอดรถชวนเคทมาชมวิวข้างทาง เคทอยู่ที่นี่มานานแต่เพิ่งจะมองอย่างจริงจังว่า

ที่นี่สวย แดนเทพแขวะ "ไงล่ะ ทำพูดมาก สวยมั้ยล่ะ"

"ที่สวยน่ะ ฉันหมายถึงตัวฉันย่ะ"

แดนเทพยอมรับและกอดเคทแนบแน่น ทั้งสองรู้ว่ามีปาปาราซซี่ตามมาถ่ายภาพ   เคทกระซิบถามแดนเทพว่าจะ

ทำอย่างไรดี แดนเทพบอกไม่ต้องหันไปมอง และดึงเคทมาจูบนิ่งนาน ปล่อยให้ปาปาราซซี่รัวกดชัตเตอร์ตามต้องการ

ooooooo

-อวสาน-