ตอนที่ 15 (ต่อจากวานนี้)

จึงใช้โทรศัพท์บริษัทโทร.หาอธิป "ฮัลโหลอธิป ฟังฟ้าให้ดีนะ อธิปจำบ้านที่ขังคุณอมราได้ใช่มั้ย ออกไปเจอกันที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย เราต้องพาคุณอมราหนี"

พยัคฆ์ไหวตัวทันแกล้งชวนฟ้าใสออกไปข้างนอกด้วยกัน ฟ้าใสรู้สึกท่าทีของเขาเปลี่ยนไปเริ่มกลัวไม่กล้าขัดใจหรือทำงอน...ที่ร้านตั้มมีลูกน้องสุนัยมาซุ่มดูหน้าร้าน ส้มเห็นรีบรายงานตั้ม ตั้มออกมามองดูแล้วนึกถึงคำเตือนของฟ้าใส "หรือจะมาเก็บจันทร์จริงๆอย่างที่ฟ้าใสบอก"

พอกลับเข้ามาในร้าน พบพยัคฆ์กับฟ้าใสยืนอยู่ในร้าน พยัคฆ์ยิ้มยียวน ศักดิ์ชายโมโหแทนตั้มจะไล่ แต่ตั้มกลับบอกว่าเราต้องต้อนรับลูกค้าทุกคน สีหน้าฟ้าใสเป็นกังวลมากอยากไปช่วยอมราตามที่นัดกับอธิป พยัคฆ์แกล้งโวยวายว่าอาหารของตั้มไม่สะอาดให้ลูกค้าอื่นได้ยิน ฟ้าใสสงสารตั้ม แต่ตั้มนิ่งมากในการรับมือกับพยัคฆ์ เขาถามว่าต้องการอะไร

"ฉันจะไม่ถือสาหาความ ถ้าแกก้มหัวขอโทษฉันต่อหน้าลูกค้าทุกคน"

"อย่ายอมมันนะครับคุณตั้ม" ศักดิ์ชายรีบบอกฟ้าใสบอกพยัคฆ์แค่คำขอโทษก็พอ แต่พยัคฆ์ไม่ยอม ตั้มตัดสินใจยอมก้มหัวขอโทษ  พยัคฆ์ยิ้มเยาะมองฟ้าใส

อย่างจับผิดว่าจะช่วยอะไรตั้มบ้าง ฟ้าใสต้องทำสีหน้าปกติ ตั้มมองฟ้าใสด้วยความผิดหวังก่อนจะกลับเข้าหลังร้าน ศักดิ์ชายเสียใจที่ตั้มยอมทำ ตั้มบอกว่าเขาไม่ต้องการให้ลูกน้องต้องตกงานอีก พยัคฆ์แกล้งทำเป็นลืมกระเป๋าเงินไว้ที่รถออกไปเอา ฟ้าใสหาวิธีจะบอกตั้ม คิดได้เขียนโน้ตใส่ในหม้อข้าวแล้วร้องบอกส้มว่าข้าวบูดให้ไปเปลี่ยนมาใหม่

ooooooo

ตอนที่ 16

กำลังจะเปิดฝาหม้อดมข้าว  พยัคฆ์โอบฟ้าใสเดินเข้ามาในครัว ศักดิ์ชายกับโก้เข้าขวาง พยัคฆ์ประกาศเสียงดังว่าเขาพาฟ้าใสมาลาเพราะพรุ่งนี้จะบินไปอยู่ ด้วยกันที่สวิตฯ เขาเปิดร้านอาหารไทยให้ฟ้าใสที่นั่น ฟ้าใสตกตะลึงไม่รู้มาก่อน ตั้มมองหน้าฟ้าใสเชิงขอคำยืนยัน พยัคฆ์มอง ฟ้าใสจำต้องขอให้ตั้มช่วยอวยพรให้เธอด้วย พยัคฆ์สะใจโอบฟ้าใสเดินออกไป

ตั้มเสียใจจนเซชนหม้อข้าวหล่นกระจาย ส้มเห็นกระดาษโน้ตหยิบมาอ่านแล้วรีบส่งให้ตั้ม ตั้มอ่าน "คุณอมราอยู่ในอันตราย รีบไปช่วยด่วนตามที่อยู่นี้ อธิปคนเดียวคงไม่ไหว"

กลับถึงบ้าน ฟ้าใสต่อว่าที่พยัคฆ์ไม่ถามเธอสักคำว่าเธออยากไปกับเขาไหม พยัคฆ์ย้อนถามว่าฟ้าใสรักเขาบ้างไหม ฟ้าใสเฉไฉไปว่าเธอยังมียายกับน้องที่ต้องห่วง พยัคฆ์คาดคั้น

"ถ้าฟ้าไม่รักพี่แล้วฟ้าจะมายอมอยู่กับพี่ ยอมให้ยาย ให้ทุกคนโกรธเกลียดฟ้าใสอย่างนี้หรอกจ๊ะ"

พยัคฆ์กลับโกรธที่ฟ้าใสหลอก ตบหน้าเธอล้มคว่ำ แล้วชูมือถือของเธอขึ้น "นี่ใช่มั้ยที่ฟ้าหามันอยู่ ถ้าพี่ไม่เก็บมันได้ ก็คงยังโง่ต่อไป"

ฟ้าใสถูกพยัคฆ์ลากตัวไป เธอขอร้องให้เลิกทำร้ายใครๆ พยัคฆ์กลับย้อนว่า "ฟ้าก็ทำร้ายพี่เหมือนกัน ยังจะปากดีสั่งสอนคนอื่นอีกเหรอ"

"ฟ้าทำไปเพราะหวังดีอยากให้พี่คิดได้ อยากให้พี่กลับตัวซะใหม่"

"ไม่ได้ทำร้ายพี่เหรอ แต่ทำไมตอนนี้พี่ถึงเจ็บมาก ฟ้าทรยศหักหลังพี่ได้ยังไง"

พยัคฆ์ผลักฟ้าใสเข้าไปในห้องนอน พยายามจะปล้ำ โชคดีที่สุนัยโทร.รายงานว่าตั้มกับอธิปไปช่วยอมราออกมาได้ แต่อธิปถูกแทง พยัคฆ์ยิ่งโมโห จับฟ้าใสมัดมือมัดปากยัดเข้าเบาะหลังรถ พอจะขึ้นรถเห็นเงาชฎาฉัตรในกระจกรถจะมาแทงเขา จึงหันมาจับไว้ได้เสียก่อนแล้วซัดเธอจนสลบ...

อมราบอกตั้มว่าฟ้าใสช่วยเหลือทุกคน ยอมไปอยู่กับพยัคฆ์เพื่อหาหลักฐาน ให้ตั้มรีบไปช่วย ตั้มอึ้ง นึกย้อนถึงคำเตือนต่างๆที่ฟ้าใสพยายามจะบอกเขา แต่เขาโง่ไปเองที่ไม่เข้าใจเธอ อมรามาที่บ้านตั้ม ได้ยินสมรคุยกับอารีย์ถึงเรื่องในอดีต

"รีย์ทำร้ายลูก ทำให้ลูกเกิดมาไม่มีพ่อเหมือนเด็กคนอื่น ถ้ารีย์ไม่หลงเชื่อผู้ชายคนนั้น พี่อัมก็คงไม่เข้าใจรีย์ผิดจนเกลียดหลานไปด้วย"

"ฉันไม่น่าแนะนำให้เธอไปเรียนทำอาหารกับมันเลย มันหลอกจีบทั้งพี่น้อง คนๆนี้มันไม่เหมาะจะเป็นพ่อที่ดีของใครได้หรอก"

"ถ้ารีย์รู้ว่าพี่อัมแอบคบกับเค้าอยู่ รีย์จะไม่มีวันทำให้ พี่เสียใจ มันเป็นเวรกรรม เวรกรรมที่รีย์ต้องชดใช้"

อมราน้ำตาไหลเดินเข้ามา "อัมเลวเองที่เอาแต่เคียดแค้น อัมผิดเองทั้งหมด"

อารีย์โผกอดอมราด้วยความดีใจ อารีย์ถามหาชฎาฉัตร ไม่มีใครรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่หรือไม่...ตั้มไปที่บ้านอำนาจไม่พบใคร ขึ้นมาดูบนห้องพบของกระจุยกระจายจึงรู้ว่าพยัคฆ์เอาตัวฟ้าใสหนีไปแล้ว จันทร์กระเซอะกระเซิงมาหาของกินในร้านเลิศรส ถูกจับได้เอาตัวมาหาตั้ม พรฤดี อมรา และอารีย์

"มันมีใครก็ไม่รู้ค่ะเขวี้ยงกล่องลงมาจากชั้นบนของตึก ทำให้จันทร์หนีตายมาได้ แต่จันทร์กลัวโดนตามฆ่าก็เลยไม่กล้าไปบอกใคร" จันทร์เล่าให้ทุกคนฟัง

"ต้องเป็นฟ้าใสแน่ๆที่ช่วยเธอ เพราะเค้ากำลังค้นหาพินัยกรรมให้ฉันอยู่ เฮ้อ ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองเค้าด้วยเถอะ"

ตั้มกังวลใจว่าพยัคฆ์จะพาฟ้าใสไปที่ไหน...ขณะเดียวกัน ฟ้าใสกับชฎาฉัตรถูกเอาตัวมาที่โรงงานเครื่องเทศของพ่อฟ้าใสเอง พยัคฆ์บอกว่าเขาซื้อเอาไว้เพื่อให้ฟ้าใสเป็นของขวัญวันแต่งงาน ชฎาฉัตรหัวเราะเยาะที่คนดีอย่างพยัคฆ์ฆ่าลูกตัวเองได้ ฟ้าใสตกใจ พยัคฆ์สั่งให้หุบปาก ชฎาฉัตรไม่หยุด "เค้าเป็นลูกแก แกจับฉันโยนทิ้งน้ำทั้งๆที่ฉันมีลูกของแกอยู่ในท้อง แกไอ้ฆาตกรฆ่าลูกตัวเอง"

"หยุด ฉันบอกให้หยุด" พยัคฆ์โมโหทำร้ายชฎาฉัตร แล้วสั่งลูกน้องเอาไปขัง

เขาหันมาแก้ตัวกับฟ้าใสว่ามันเป็นอุบัติเหตุ และเด็กในท้องไม่ใช่ลูกเขา ฟ้าใสขอร้องให้เขามอบตัวแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ พยัคฆ์โกรธเหวี่ยงฟ้าใสไปปะทะกระสอบเครื่องเทศ เธอเห็นว่าเป็นโป๊ยกั๊กจึงกำเอามาใส่กระเป๋าไว้

"ฟ้าอยากให้พี่ติดคุกเพื่อจะได้ไปมีความสุขกับไอ้ตั้มใช่มั้ย พี่สู้มันไม่ได้ตรงไหน ทำไมฟ้าไม่รักพี่ ทำไมไม่เลือกพี่" พยัคฆ์โวย

"ความรักมันไม่มีเหตุผล ตั้งแต่ต้นจนถึงวันนี้ ฟ้ารักพี่เหมือนพี่ชาย ถึงพี่จะฆ่าฟ้าให้ตายก็เปลี่ยนความรู้สึกนี้ไม่ได้หรอก"

(อ่านต่อพรุ่งนี้)