ตอนที่ 19     (ต่อจากวานนี้)

ในเวลาเดียวกัน ขณะไอริณนั่งแปรงผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง  ฉุกคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นตอนหัวค่ำแล้วอดขำไม่ได้ ตอนนั้นเธอเข้ามาเห็นวินกำลังช่วยป้าสร้อยทำความสะอาดครัว  จึงสั่งป้าสร้อยนั่งเฉยๆปล่อยให้นายกาแฟทำความสะอาดคนเดียวก็พอ

"โถ...คุณหนูขา สงสารคุณอนาวินเธอเถอะค่ะ...คุณหนูไล่ให้ออกไปทานข้าวข้างนอก แล้วยังจะใช้ให้เก็บกวาดทำความสะอาดครัวอีก"

"ช่างเถอะครับป้าสร้อย...ผมจัดการเองได้...ทำตามคำสั่งเจ๊ใหญ่เขาเถอะครับ"

"เรียกใครเจ๊ใหญ่"

"เรียกคุณไง...ชอบทำตัวเป็นเจ๊ใหญ่ จัดการโน่นนี่นั่น

ดีนัก" วินเหน็บพอคันๆ

"แล้วจะทำไม อาแปะ" ไอริณกับวินจ้องหน้ากันเขม็ง...

ooooooo

ข้อความในหน้าสังคมของหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง ทำให้เช้าอันสดใสของเลอลักษณ์หมองหม่นขึ้นมาทันใด

"ผลิตผลจากปาร์ตี้ยาอีในท้องกำลังจะครบห้าเดือน โดยชายหนุ่มผู้โชคร้ายที่ต้องจำใจรับเป็นพ่อพูดไม่ออก  ได้แต่ กลอกตากล้ำกลืนฝืนทน"

เลอลักษณ์ขยำหนังสือพิมพ์ทิ้ง เดินแกมวิ่งทั้งน้ำตาเข้าไปในห้องนอน  เรวัติกำลังทำอาหารอยู่หน้าเตา  รีบเดินมาหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นอ่าน   สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที รีบตามเลอลักษณ์เข้ามาในห้องนอน   เห็นเธอกำลังร้องไห้ สะอึกสะอื้นอยู่บนเตียง  เรวัติมาทรุดตัวลงนั่งข้างๆดึงเธอเข้ามากอดไว้แนบอก

"ใครจะพูดอะไรก็ช่างมัน  ไม่ต้องไปสนใจ  ไอ้พวกมีปากสักแต่พูด"

"เด่นอาย...ไม่อยากจะออกจากบ้านไปไหนแล้ว"

"ถ้าทำอย่างนั้นมันก็ยิ่งได้ใจ และรังแกเราต่อไปไม่มีวันสิ้นสุด"

"แต่เด่นไม่มีแรงจะสู้มันอีกแล้ว"

เรวัติรับปากว่าจะสู้แทนเธอเอง ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ ดังขึ้นที่ห้องรับแขก เรวัติขอตัวไปรับสาย ไอริณโทร.มาถามว่าอ่านหนังสือพิมพ์หรือยัง เรวัติอ่านแล้วและเลอลักษณ์เสียใจมากร้องไห้ไม่หยุด ไอริณเจ็บแค้นแทนเพื่อน ขอให้เขาคอยปลอบเลอลักษณ์ดีๆ ส่วนเรื่องนี้ปล่อยให้เธอจัดการเอง เธอรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง...

หลังจากถ่ายภาพเปลือยของพีรเทพได้ตามแผน   นิคก็เอารูปมาให้ไอริณที่ออฟฟิศ ไอริณรับซองใส่รูปมาเปิดดู ถึงกับตาเบิกกว้างพูดไม่ออก จังหวะนั้นคุณหญิงป้ามาถึงพอดี ไอริณรอจนนิคกลับออกไป จึงชักชวนคุณหญิงป้ามาดูรูปถ่ายของพีรเทพ คุณหญิงป้าเห็นแล้วถึงกับตาโต หัวเราะคิกคัก

ไอริณไม่รอช้าตรงไปที่ห้องทำงานพีรเทพทันที  เปิดประตูเข้าไป  เห็นเขากำลังหลับสบายอยู่บนเก้าอี้ทำงาน  เดินมายืนตรงหน้ากระแอมเสียงดัง พีรเทพสะดุ้งตื่นเห็นไอริณยืนจ้องอยู่ รีบขยับนั่งตัวตรง

"น้องริณ พอดีเมื่อคืนเดินแบบเสร็จแล้ว พี่เลยไปปาร์ตี้วันเกิดเพื่อนต่อ..."

พีรเทพยังสาธยายไม่จบ ไอริณยื่นรูปให้ดู พีรเทพเห็นแล้วสะดุ้งโหยง รู้ทันทีว่าเป็นฝีมือนิคที่วางแผนให้สาวสวยเซ็กซี่มอมเหล้าเขาแล้วเอาถ่ายรูปไว้  ไอริณยื่นข้อต่อรองทันทีว่าจะคืนรูปพวกนี้ให้ต่อเมื่อเขาเอาคลิปของอรนิชมาแลก พีรเทพหาว่าไอริณแบล็กเมล์เขา

"งั้นมั้ง...อ้อ...แล้วขอเตือนด้วยว่า รูปพวกนี้ ฉันจะให้ลูกนกเก็บเอาไว้ชุดหนึ่ง เพื่อประกันความปลอดภัยในกรณีที่พี่พีเล่นตลกเอาคลิปลูกนกออกมาประจาน"

พีรเทพชี้หน้าไอริณด้วยความโกรธจัดที่เธอกับพวกรวมหัวกันหลอกเขา ไอริณด่ากลับว่าคนชั่วๆอย่างเขาต้องใช้ วิธีนี้มันถึงจะสาสม พีรเทพฮึดฮัด ทำท่าจะเข้ามาทำร้ายไอริณ พลันประตูห้องเปิดออก คุณหญิงป้านำ รปภ.อีกสามคนเข้ามาลากตัวพีรเทพออกไป

จากนั้น ไอริณรีบไปหาอรนุชที่ออฟฟิศ เปิดประตูผลัวะ เข้าไปในห้องทำงานของเธอ โดยมีแอ๊ววิ่งตามมาติดๆ ถามเจ้านายว่าจะให้เรียก รปภ.มาไหม อรนุชให้เรียกตำรวจมาจัดการดีกว่า จะได้แจ้งข้อหาบุกรุกเสียเลย

"เอาซิ...รีบโทร.เดี๋ยวนี้เลย...ฉันจะได้เอาคลิปส่งคืนเจ้าของไป"

อรนุชถามว่าคลิปอะไร ไอริณอยากให้เป็นเรื่องส่วนตัวเลยหันไปไล่แอ๊วออกไปข้างนอก ทีแรกอรนุชไม่ยอม แต่พอเห็นท่าทางจริงจังของไอริณแล้ว พยักพเยิดให้แอ๊วออกไป ไอริณ หยิบคลิปในกระเป๋าถือยื่นให้อรนุช

"คลิปลูกนก ถ่ายโดยนายพีรเทพ...เอาไปดูซะ แล้วก็โปรดเข้าใจด้วยว่า ฉันทำไปเพราะเห็นใจลูกผู้หญิงด้วยกัน แล้วก็อยากจะสั่งสอนนายพีรเทพ ไม่ใช่เพราะอยากจะดีอะไรกับพวกเธอสองคนพี่น้องหรอก"

ไอริณมองสบตาอรนุชอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกลับออกไป อรนุชเปิดคลิปดูแล้วตาเบิกกว้าง ทำท่าจะเป็นลม รีบโทร.ตามน้องสาวมาที่ห้อง อรนิชเห็นคลิปแล้วแค้นใจมากหยิบมาหักเป็นชิ้นเล็ก ชิ้นน้อย แล้วยกมือปิดหน้าร้องไห้

"พี่ลูกน้ำ...ช่วยนกด้วย พี่พีมันทำกับนกแบบนี้ได้ยังไง นกทำดีกับมันสารพัด แต่มันกลับทรยศ...เนรคุณ"

"ขอให้เธอถือไว้เป็นบทเรียนก็แล้วกัน ข้อดีก็คือ เธอจะได้ตัดมันขาดเสียที"

อรนุชดึงน้องสาวมากอด   อรนิชร้องไห้สะอื้นฮักๆ

ถามว่าได้คลิปมาจากไหน   พอเธอรู้ว่าได้มาจากไอริณถึง

กับร้องเอะอะ   เกรงว่าไอริณจะเอาคลิปไปประจานต่อหน้าธารกำนัน

"ไอริณไม่ทำอย่างนั้นแน่ เพราะกว่าจะได้คลิปแผ่นนี้ มา เขาต้องวางแผนหลอกมันอยู่หลายวันเหมือนกัน...พี่เองก็ได้บทเรียนว่า อย่าเพิ่งตัดสินคนจากภายนอก เพราะรูปลักษณ์ มันอาจลวงตาเราได้ คนที่คิดว่าเป็นเพื่อน ภายในใจอาจคิดร้ายกับเรา ตรงกันข้าม คนที่คิดว่าเป็นศัตรู แท้จริง...เขาอาจไม่มีอะไรเลยก็ได้" อรนุชรู้สึกสำนึกผิด

ooooooo

ขณะไอริณ เลอลักษณ์ เรวัติกับคุณหญิงป้ากำลังนั่งกินของว่างไปพลางคุยกันไปพลางอย่างออกรส พลันเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น สักพัก ป้าสร้อยเดินนำ อรนุช อรนิชกับรุทธ์เข้ามา โดยที่อรนุชถือกุหลาบแดง ช่อใหญ่มาด้วย

"ไอริณ...ฉันขอเป็นตัวแทนพวกเราสามคนพี่น้อง มาขอโทษแล้วก็ขอบใจแก" อรนุชยื่นช่อดอกไม้ให้

"โธ่เอ๊ย...เรื่องผ่านไปแล้ว"

"ถูก...จะผ่านไปนานแค่ไหน พวกเราก็จะไม่มีวันลืมบุญคุณของแกเลย...ขอบใจแล้วก็ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง... ฉันคิดร้ายกับแกเสมอมา แต่แกกลับช่วยรักษาชื่อเสียงของฉันกับลูกนก"

"เราเป็นเพื่อนกันนี่" ไอริณกับอรนุชโผเข้ากอดกัน ทุกคนตบมือดีใจ เลอลักษณ์เข้ามากอดด้วย อรนิชกราบที่แขนไอริณกับเลอลักษณ์ ขอโทษพี่ทั้งสองเช่นกัน ส่วนรุทธ์ตามเข้ามาขอโทษเป็นคนสุดท้าย

คุณหญิงป้าดีใจที่ทุกคนรักกัน ดีกว่าเกลียดกันเป็นไหนๆ ไอริณย้อนถามว่าแล้วคุณหญิงป้ากับพี่วาดีกันหรือยัง คุณหญิงป้าทำไม่รู้ไม่ชี้ กลบเกลื่อนว่าไม่ได้โกรธอะไรวาริรินทร์ เรวัติเห็นว่าทุกอย่างลงเอยด้วยดี จึงแนะว่าพวกเราน่าจะดื่มฉลองกัน แล้วอาสาไปหยิบไวน์มาให้...

ฝ่ายวินเดินใจลอยอยู่ที่สนามหน้าบ้านตัวเอง อาทรเดินเข้ามาทักว่าอกหักหรือ วินชะงัก หันมาต่อว่าพ่อว่า พูดจาไม่เป็นมงคล อาทรดูท่าทางหงอยๆของลูกชายแล้วฟันธงว่าอกหักชัวร์

"ผมก็ยังไม่แน่ใจหรอกครับว่าจะอกหักหรือเปล่า เพราะมันขึ้นอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง"

"แล้วแกถามเขาหรือยังล่ะ"

วินส่ายหน้าแทนคำตอบ อาทรโวยลั่นว่าทำไมถึงไม่ถาม วินไม่มั่นใจว่าเธอจะพูดด้วยหรือเปล่า เพราะทุกวันนี้ หน้าเขา เธอยังไม่อยากจะมอง อาทรแนะว่าถ้าไอริณไม่ยอมมอง วินก็ต้องรีบไปเสนอหน้าให้เธอมองบ่อยๆ

"เอาอย่างนั้นเลยหรือครับ"

"ไม่เคยได้ยินหรือว่า ด้านได้ อายอดน่ะ" อาทรหัวเราะร่า ขณะที่วินสูดลมหายใจยาว เกิดฮึดขึ้นมา เดินคิดไปคิดมาอยู่หลายตลบว่าจะโทร.หาไอริณดีไหม ในที่สุด วินตัดสินใจไม่โทร. ...

ไอริณกำลังจะเข้านอน ตอนที่อรนุชโทร.มาปรึกษาเพื่อหาทางออกเรื่องเลอลักษณ์ เพราะเธอร่วมมือกับคิมหันต์ ทำให้เลอลักษณ์เสียชื่อเสียง ทั้งๆที่เลอลักษณ์เป็นคนดีไม่เคยเอาเรื่องใคร ไอริณเห็นว่าเรื่องพวกนั้นมันผ่านไปนานแล้ว ปล่อยมันไปเดี๋ยวคนก็ลืม

"ฟังนะริณ...เรื่องนี้ไม่มีทางจบง่ายๆหรอก เพราะมันเป็นทางหาเงินของนายคิมหันต์ ซึ่งกำลังจนตรอก...แต่ฉันมีวิธีจัดการกับมัน" อรนุชสีหน้าเด็ดเดี่ยวแน่วแน่

ooooooo

อรนุชโทร.นัดคิมหันต์ให้มาพบที่ห้องทำงานของเธอแต่เช้า คิมหันต์แปลกใจมากเมื่อหันมาเห็นอรนุชกับไอริณเข้ามาในห้องด้วยกัน แถมทักทายเขาอย่างอารมณ์ดี คิมหันต์นิ่วหน้า

"นี่มาเล่นตลกอะไรกัน พวกคุณสองคนเกลียดกันยังกับกิ้งกือไส้เดือน แล้วทำไมถึง..."

"ถึงได้มาแท็กทีมกันได้ใช่มั้ยคะ และเป็นทีมที่น่ากลัวเสียด้วย" ไอริณชิงพูดตัดหน้า

"ได้ข่าวมาว่า คุณเอาเรื่องของเด่นไปขายอีก"

แทนที่คิมหันต์จะตอบดีๆ กลับยียวนใส่ สองสาวเลยงัดไม้ตายขึ้นมาขู่ให้หยุดขายเรื่องของเลอลักษณ์ แล้วออกแถลงข่าวขอโทษเธอ ถ้าเขาไม่ยอมทำ ไอริณจะแถลงให้นักข่าวทุกสำนักพิมพ์รู้ว่าใครเป็นคนจัดงานปาร์ตี้ยาอีที่เป็นข่าว คิมหันต์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ ถ้าอยากจะแถลงข่าวก็เชิญตามสบาย เพราะเขาไม่ได้เป็นคนจัดงาน

"ฉันจะไปบอกคนจัดปาร์ตี้ยาอีเมื่อสองเดือนที่แล้วว่า คุณเป็นคนให้เบาะแส"

คิมหันต์ถึงกับสะดุ้งโหยงร้องเฮ้ยลั่น อรนุชขู่ว่าให้ ทำตามที่พวกเราต้องการเสียดีๆ เพราะคนคนนั้นคงไม่ปล่อยเขาลอยนวลแน่ คิมหันต์หน้าซีด จำใจยอมทำตาม...

พอเรวัติรู้ข่าวว่าไอริณกับอรนุชจัดงานแถลงข่าวขึ้นที่โรงแรมหรูกลางกรุงฯ ตอนบ่ายสองโมงวันนี้ โดยเชิญนักข่าวจากทุกสำนักพิมพ์มาร่วมงาน เขารีบโทร.ชวนวินทันที วินสงสัยว่าสองสาวจะมีเรื่องอะไรมาแถลง นอกจากหาเรื่องตบตีกัน เรวัติคิดว่าไม่น่าจะใช่ เพราะทั้งคู่เลิกทะเลาะกันแล้วรีบตัดบทบอกวินให้ไปเจอเขาที่นั่นบ่ายสอง วินยังไม่ทันจะตอบรับหรือปฏิเสธ เรวัติชิงวางสายไปก่อน...

ได้เวลาตามนัด ไอริณ อรนุช อรนิช และคุณหญิงป้า พร้อมด้วยนักข่าวมารอทำข่าวกันแน่นห้อง รุทธ์เดินคุมเข้ม พาคิมหันต์เข้ามานั่งที่โต๊ะแถลงข่าว   คิมหันต์ยกมือไหว้ รอบทิศ

"สวัสดีครับพี่ๆนักข่าว...คือผมอยากจะมาพูดในประเด็นที่เป็นข่าวอยู่ในหนังสือพิมพ์ 2-3 วันมานี้ ทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคุณเลอลักษณ์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานปาร์ตี้ยาอี...เรื่องที่นักข่าวหนังสือพิมพ์ของคุณพ่อเธอ ถูกบังคับให้ต้องแต่งงานด้วย...ไม่เป็นความจริง ทั้งสองคนเขารักกัน"

"แล้วเรื่องปาร์ตี้ยาอีล่ะ"

"ก็ไม่เป็นความจริงเหมือนกันครับ...คุณเลอลักษณ์ไม่ใช่ ปาร์ตี้เกิร์ล ผมยืนยันได้"

"ถ้าอย่างนั้น ทำไมมีข่าวในทำนองนี้ออกมาบ่อยๆล่ะคะ"

คิมหันต์นิ่งคิดอยู่อึดใจ   "เพราะผมรักเขา...ผมขอสารภาพว่า ผมรักคุณเลอลักษณ์ ในเมื่อเธอตัดสินใจแต่งงานกับผู้ชายที่มีความเหมาะสมคู่ควรกับเธอ...ผมถึงได้ออกข่าวกลั่นแกล้งด้วยความอิจฉา" คิมหันต์หันไปมองทางเลอลักษณ์ แล้วยกมือไหว้ขอโทษ นักข่าวต่างรุมถ่ายช็อตเด็ดกันอุตลุด เลอลักษณ์ยิ้มทั้งน้ำตา

"ขอบคุณค่ะ พี่คิม...ขอบคุณมาก"

คุณหญิงป้าเข้ามาโอบไหล่เลอลักษณ์อย่างอ่อนโยน คิมหันต์พยักหน้ารับรู้ และปิดท้ายการแถลงข่าวครั้งนี้ด้วยการบอกพวกนักข่าวว่า อย่าเรียกงานนี้ว่าการแถลงข่าว ให้เรียกว่าเป็นการสารภาพผิดของเขาดีกว่า แล้วกล่าวขอบคุณนักข่าวทุกท่าน นักข่าวต่างกรูเข้ามาขอสัมภาษณ์คิมหันต์ต่อ โดยมีรุทธ์คอยคุมเชิงอยู่ใกล้ๆ

ไอริณถอนใจโล่งอก เหลือบเห็นวินเดินตรงเข้ามาหา รีบหันไปบอกอรนุชว่า เธอมีธุระด่วนขอตัวกลับก่อนแล้วจ้ำพรวดๆออกไปทันที วินจะตามแต่อรนิชมาเรียกไว้ เลยต้องเดินตามอรนิชเข้ามาร่วมวงกับอรนุช วินตัดสินใจว่าวันนี้ต้องพูดกับอรนุชให้รู้เรื่อง จึงชวนออกไปหามุมสงบคุยกัน อรนุชเองก็เหมือนจะรู้ทันว่าวินจะคุยอะไรด้วยจึงทำใจไว้ล่วงหน้า วินเสียใจที่ทำให้เธอเข้าใจผิดมาตลอด

"น้องลูกน้ำเป็นคนสวย เพียบพร้อมทุกอย่าง...แต่มันไม่ใช่เหตุผลที่เราจะรักใครสักคน"

อรนุชน้ำตาคลอ "พี่วินรักริณ"

วินนิ่งอึ้งไม่ตอบ อรนุชชมว่าไอริณเป็นคนดี สมควรแล้วที่เขาจะรัก แล้วแนะให้เขาตามไปง้อไอริณ ส่วนเธอขอตัวกลับก่อน วินอวยพรให้เธอโชคดี อรนุชยิ้มทั้งน้ำตา อวยพรเขาว่าโชคดีเช่นกัน มองตามวินที่เดินออกไปด้วยสายตาเศร้าสร้อย ครู่ต่อมา วินมาหาไอริณที่บ้าน ทรุดตัวลงนั่งโซฟาตัวตรงข้าม ไอริณเงยหน้าจากหนังสือที่กำลังอ่าน ถามว่ามาทำไม วินอยากมาปรับความเข้าใจด้วย ไอริณยังงอนอยู่เลยบอกปัดว่าไม่อยากเข้าใจ

"คุณโกรธผมทำไม ผมทำผิดอะไร นอกจากทำให้คุณเข้าใจผิดว่าผมชอบกับน้องลูกน้ำ"

"เอ๊ะ" ไอริณไม่พอใจที่เขารู้ทัน

"ทั้งๆที่ความจริง ผมไม่ได้รักเขาเลย...ผมรักคุณ...และนับจากนี้ไป ผมจะไม่ยอมให้คุณบ่ายเบี่ยงอีกต่อไปแล้ว...

คุณชอบคิดเองเออเอง ตัดสินใจเองมาตลอด...แต่ตอนนี้ คุณจะต้องฟังผมบ้าง ผมให้เวลาคุณอีกสองเดือน ที่จะเตรียมตัวแต่งงาน...มีอะไรขัดข้องมั้ย"

"ก็ใครไปว่าอะไรล่ะ" ไอริณก้มหน้าไม่ยอมสบตา

"แต่ถึงจะขัดข้อง...หา...เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ"

"ไม่รู้...พูดแล้วพูดเลย"

วินลุกขึ้นมานั่งโซฟาตัวเดียวกับไอริณ แล้วดึงเธอเข้ามากอด "คุณจะแต่งงานกับผมภายในสองเดือนนี้ใช่มั้ย"

"คุณนั่นแหละที่ชอบพูดเอง เออเอง แล้วก็ตัดสินใจเอง"

"ถ้าอย่างนั้นก็เป็นอันตกลงตามนี้นะ" วินก้มลงจูบไอริณด้วยความรัก

ooooooo

'อวสาน'