ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เพลงรักริมขอบฟ้า

SHARE
  • แนว
  • :
  • บทประพันธ์โดย
  • :
  • บทโทรทัศน์โดย
  • :
  • กำกับการแสดงโดย
  • :
  • ผลิตโดย
  • :
  • ช่องออกอากาศ
  • :
  • อื่นๆ
  • นักแสดงนำ
  • :

เพลงรักริมขอบฟ้า ตอนล่าสุด

ตอนที่ 1

ค่ำคืนอันแสนคึกคักและคลาคล่ำไปด้วยแฟนเพลง...นีราหรือน้ำตาล  นักร้องวัยรุ่นซุปเปอร์สตาร์ของค่ายเพลินเรคคอร์ดกำลังจะเปิดคอนเสิร์ตอย่างอลังการ

ที่หน้าเวที กิดาการ ลูกพี่ลูกน้องของนีรามาชมคอนเสิร์ต พร้อมกับญาณีแม่ของนีรา โดยไม่รู้ว่าหลังเวทีนั้นนีราถูกนักข่าว ตามสัมภาษณ์เรื่องข่าวฉาวที่เธอมีสัมพันธ์กับชายหนุ่มหลายคน และข่าวท้องก่อนแต่ง

หลังคอนเสิร์ตสุดอลังการเสร็จสิ้นลงมีการเปิดแถลงข่าว นีราประกาศว่าเธอกำลังจะแต่งงานกับเบน ธนพัฒน์รังสี น้องชาย คนละแม่ของบรม เจ้าของค่ายเพลงที่เธอสังกัดอยู่ นักข่าวตั้งคำถามว่านีราท้องก่อนแต่งหรือเปล่า นีราปฏิเสธ บอกว่าเป็นเพราะเธอได้พบรักแท้กับเบน กิดาการและญาณีได้ยินรู้สึกประหลาดใจมาก  เพราะไม่เคยเห็นเบนเข้ามายุ่งเกี่ยวในชีวิตของนีราเลย

นีราถูกนักข่าวรุมสัมภาษณ์ โดยมีอัญชลี ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัทคอยดูแล  เบนเดินหนีออกมาเจอ กิดาการดักรอถามว่าจะแต่งงานเมื่อไหร่ เบนย้อนไปว่าทำไมต้องแต่ง ทำให้กิดาการเกลียดขี้หน้าทันที เพราะคิดว่าเขาไม่รับผิดชอบลูกในท้องนีรา จึงต่อว่าเขายกใหญ่

บรรณ บรรณาธิการนิตยสารบันเทิงของเพลินเรคคอร์ด... บุริม โปรดิวเซอร์รุ่นเก๋า และบัวบุษยา ครูใหญ่โรงเรียนเพลงเพลิน ในสังกัดเพลินเรคคอร์ด ทั้งสามพี่น้องตามมาจะห้ามเบนไม่ให้ แถลงข่าว โดยมีแจ๊ด พีอาร์สาวสวยที่หลงรักเบนเป็นคนคาบข่าวไปบอกพวกเขา ทุกคนถามเบนว่าทำไมยอมมาแถลงข่าว เบนอึดอัดไม่อยากตอบ ทั้งสามคนรู้ทันว่าบรมไม่ได้หวังดีต่อเบนแน่ เพราะเบนเป็นลูกของชาร์ล็อต เมียคนสุดท้ายของบัณฑิตผู้ก่อตั้งเพลินเรคคอร์ด ส่วนบรรณ บุริม และบัวบุษยาเป็นลูกของทิพย์ เมียคนที่สองของบัณฑิต มีบรมเพียงคนเดียวที่เป็นลูกของเมียหลวงคือเพลิน และเป็นพี่ชายคนโต บรมจึงมักจะข่มน้องคนอื่นให้อยู่ใต้อาณัติเสมอ และเป็นผู้กุมบังเหียนเพลินเรคคอร์ด

หลังจากแถลงข่าวไปแล้ว บรมบังคับให้เบนพานีราไปอยู่บ้านด้วยกันให้นักข่าวเห็นว่าทั้งสองกำลังจะแต่งงานกันจริง เพื่อให้เรื่องเงียบและกลบข่าวฉาวของนีรากับดวงฤทธิ์ หรือด้วง นักร้องค่ายคู่แข่ง นีราขอให้กิดาการย้ายไปอยู่กับเธอที่บ้านเบนเพื่อช่วยดูแลระหว่างตั้งท้อง  กิดาการอึดอัดลำบากใจ แต่สุดท้ายเธอก็ต้องยอม เพราะถูกญาณีขอร้องและฝากฝังให้ดูแลนีราแทนเธอที่ทนกับข่าวฉาวๆของลูกสาวไม่ได้ จะหลบไปปักหลักอยู่ที่เมืองนอก

ทันทีที่นีรากับกิดาการย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของเบน ก็เจอกับกองทัพนักข่าวที่มาดักรอ กิดาการตกใจทำอะไรไม่ถูก แต่นีรากลับรับมือกับนักข่าวอย่างสนุกสนานเพื่อเพิ่มความดังให้กับตัวเอง...ด้วยความเป็นห่วงน้องสาวทำให้กิดาการต้องคอยปกป้องและจัดการกับนักข่าวที่ล้ำเส้นมากเกินไป เบนเองก็อึดอัดไม่น้อย เขาเลี่ยงการต้องอยู่ร่วมบ้านกับนีรา โดยหอบเสื้อผ้าหนีไปต่างประเทศตั้งแต่วันแรก ทำให้กิดาการมีอคติกับเบนมากขึ้น

บัวบุษยามาหานีรา เตือนว่าบรมเจ้าเล่ห์เกินไป ขอให้ นีรากลับไปอยู่บ้าน แต่นีราไม่ยอมให้บัวบุษยาควบคุมได้อีก บัวบุษยาเลยหัวฟัดหัวเหวี่ยงกลับไปบอกเล่าให้บรรณฟังอย่างหนักใจ

"วันนี้บัวไปคุยกับน้ำตาลมา ดูท่าว่าเราจะคุมน้ำตาลไม่ได้แล้ว น้ำตาลเชื่อว่าตัวเองกำลังทำสิ่งที่ถูก"

"อย่าเพิ่งหมดหวังนะบัว เรายังมีคลิปที่ถ่ายไว้ ถ้าน้ำตาลตุกติกยังไง เราก็ใช้มันเป็นเครื่องต่อรองได้"

"บัวไม่อยากใช้มัน จนกว่าจะเป็นไพ่ใบสุดท้าย ให้นายบรมกระอักจนตาย"

"ถ้าจำเป็นเราก็อาจจะต้องใช้ก่อนเวลา วันนี้มันเรียกประชุมครีเอทีฟเตรียมทำเพลงให้บีแล้ว คงจะแน่ใจว่าข่าวน้ำตาลจบลงด้วยดีแน่"

"ไม่มีทาง คราวนี้นายบรมไม่มีทางสมหวัง" แววตาที่หวาดกลัวของบัวบุษยาเปลี่ยนเป็นกร้าวและมุ่งมั่นขึ้นอีกครั้ง

ooooooo

บรมไม่อยากให้บีลูกชายคนเดียวของตนยุ่งเกี่ยวกับข่าวนีรา และเมื่อบีอยากออกอัลบั้ม บรมจึงระดมนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ฝีมือดีมาดูแล บุริมได้รับมอบหมายให้เป็นโปรดิวเซอร์ใหญ่ แต่ความเอาแต่ใจของบีก็ทำให้บุริมเก็บกดด้วยความอัดอั้น

ฝ่ายกิดาการ...การเข้ามาอยู่ในบ้านเบน กิดาการต้องคอยดูแลและจัดระเบียบให้นีราเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเป็นแม่ลูกอ่อน เพราะตัวนีรานั้นเอาแต่ใจและไร้ระเบียบ นึกอยากจะทำอะไรก็ทำ อยากกินอะไรก็กิน ไม่ห่วงลูกในท้องเอาเสียเลย

หลังจากหลบนักข่าวและนีราไปเมืองนอก...คืนนี้เบนกลับเข้าบ้านจะไปนอนในห้องพักแขก  โดยไม่รู้ว่ากิดาการพักอยู่ กิดาการจึงเข้าใจผิดว่าเบนเข้ามาจะทำมิดีมิร้ายกับเธอ เลยต่อว่าเขาไปหลายคำก่อนที่เบนจะเป็นฝ่ายย้ายไปนอนในห้องทำงาน

เช้าขึ้นเบนเจอกิดาการในห้องอาหาร  จึงอธิบายกับเธอว่า

"เมื่อคืนผมไม่ได้คิดจะเข้าห้องคุณ...ผมหมายถึงว่า ไม่ได้คิดจะเข้าไปทำอะไรบ้าๆอย่างที่คุณคิด"

"แล้วฉันคิดเหรอ?" เธอย้อนทันควัน พร้อมจ้องหน้าเขาเขม็งอย่างเอาเรื่อง

"คุณคิดว่าผมจะทำมิดีมิร้ายคุณไม่ใช่เหรอ"

"พูดผิดพูดใหม่ได้นะคุณเบน  ถ้าคุณไม่ทำอะไรบ้าๆก่อน ฉันคงไม่คิดหรอกว่าคนอย่างคุณจะกล้าทำอะไรทุเรศๆแบบนั้น"

"เอาเถอะ คุณจะเข้าใจยังไงก็ตามใจคุณ ผมเพียงแต่บอกให้คุณรู้ไว้เท่านั้นแหละว่าผมไม่ได้คิดทำอะไรแบบนั้นเลย"

กิดาการอ้าปากจะเถียงต่อ แต่เสียงแหลมๆของนีราดังเข้ามาเสียก่อน

"พี่เบน..."

ทั้งสองคนหันไปมองนีราในชุดนอนบางเบาก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้ม

"กลับมาตั้งแต่เมื่อไรคะนี่"

แต่เบนกลับมองด้วยสายตาเมินเฉย แล้วเดินออกไปจากห้องท่ามกลางความงุนงงของสองสาว

"ไม่รู้เขาโกรธหรือเปล่านะ ที่น้ำตาลไปใช้ห้องนอนใหญ่ของเขา แต่ช่วยไม่ได้นี่นา คุณบรมน่าจะคุยกับเขาแล้ว พี่เบนน่าจะเข้าใจสิ"

"น้ำตาล พี่ถามจริงๆเถอะ พอเกิดเรื่องเกิดราวขึ้นแล้ว น้ำตาลไม่ได้คุยกับเขาเลยเหรอว่าจะจัดการยังไง ทำไมปล่อยทุกอย่างให้อยู่ในมือคุณบรมล่ะ นี่มันเรื่องส่วนตัวระหว่างน้ำตาลกับคุณเบนนะ คุณบรมไม่น่าจะมาเกี่ยวด้วยเลย"

"ให้คุณบรมจัดการนั่นแหละดีแล้วพี่ดา น้ำตาลเชื่อว่า ทุกอย่างจะเรียบร้อยด้วยดี"

"แต่พี่ว่าเธอน่าจะไปง้อเขาหน่อยนะ ท่าทางเขางอนๆเธออยู่ ไปสิ..."

เบนเดินออกมาหน้าบ้านอย่างหงุดหงิด กำลังจะเดินไปขึ้นรถ แต่แล้วเขาต้องชะงัก เมื่อเห็นบรรดานักข่าวที่รุมล้อมอยู่หน้ารั้วบ้าน ต่างรัวชัตเตอร์ไม่ยั้ง พร้อมตะโกนถามเข้ามา

"คุณเบนคะ ประชาชนอยากทราบเรื่องงานแต่งงานน่ะค่ะ ว่าจะมีเมื่อไร"

"อยู่กันก่อนแต่งแบบนี้เป็นความคิดของใครกันครับ คุณเบนหรือว่าน้ำตาล"

"ข่าวลือที่ว่าน้ำตาลท้องจริงหรือเปล่าคะ"

เบนหัวเสียรีบเดินไปจะขึ้นรถ กิดาการพานีราออกมาพอดี นีรารีบวิ่งตามเข้าไปเกาะแขนเบน กระตุ้นให้นักข่าวกระหน่ำ ชัตเตอร์อีกครั้ง

"ความจริง...เราโชว์ฉากรักให้พวกนั้นชมเป็นขวัญตาซะหน่อยก็ได้นี่คะพี่เบน จะได้ไปๆกันซะที"

เบนไม่เล่นด้วย ดึงแขนออกจากนีรา ก่อนจะกระซิบเบาๆ แต่เสียงเครียด

"ผมไม่อยากดังมากไปกว่านี้"

"น้ำตาลชินแล้วล่ะค่ะ เป็นนักร้องเป็นดาราก็งี้แหละ คนดังนี่คะ ใครๆก็อยากรู้ว่ามีชีวิตส่วนตัวยังไง"

"แต่ผมไม่ใช่" เบนเสียงแข็งใส่...นีรากลับหัวเราะ ยักไหล่ นิดๆไม่แคร์

"ถึงไม่ใช่ดารา แต่เป็นแฟนคนดังก็ดังตามไปด้วยแหละค่ะพี่เบน"

เบนระงับความโกรธอย่างลำบาก เขามองนีราเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ กิดาการเห็นท่าไม่ดีรีบก้าวเข้าไปประกาศกับนักข่าว

"พวกเขาไม่ได้อยู่ก่อนแต่งนะคะ ฉันมาอยู่เป็นเพื่อนน้ำตาลด้วย น้ำตาลกับคุณเบนจะแต่งงานกันแน่ แต่จะเป็นเมื่อไรนั้นจะประกาศให้ทราบอีกทีค่ะ"

"เมื่อกี้ดูท่าทางคุณเบนจะโกรธๆคุณน้ำตาลหรือเปล่าคะ...น้ำตาลช่วยตอบหน่อยค่ะ สองคนยังรักกันดีอยู่เหรอคะ" เสียงนักข่าวรุกเร่งมาอีก

"น้ำตาลไม่อยากตอบอะไรตอนนี้ค่ะ ขอความเป็นส่วนตัว หน่อยนะคะ...ไปน้ำตาล เข้าบ้าน"

พูดจบกิดาการก็ดึงนีราเข้าบ้าน เบนรีบก้าวฉับๆไปขึ้นรถ นีราไม่วายโบกมือและส่งจูบให้เบนอย่างหวานชื่น นักข่าวรีบถ่ายภาพนั้นเก็บไว้ทันที

เบนขับรถออกมานอกประตูรั้ว นักข่าวที่รออยู่เข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังถ่ายรูปเขาอีกครั้ง พลางตะโกนเซ็งแซ่จะขอสัมภาษณ์เรื่องแต่ง เรื่องนีราท้อง เบนไม่พอใจอย่างมากเลี้ยวรถ ออกไปแทบจะเหยียบเท้านักข่าว

ส่วนนีราจอมก๋ากั่น กลับระรื่นชื่นใจที่เพิ่มความดัง ให้ตัวเองได้ แต่เธอไม่วายบ่นเรื่องง้อเบน ทำไมถึงยากเย็นนัก เมื่อกี้เกือบถูกเขาพ่นไฟใส่

"พี่ให้เราไปง้อเขา แต่เราไปกลับไปพูดยั่วเขาซะอีก"

"ยั่วพี่เบนสนุกจะตายไป ได้เห็นเขาโกรธเขาโมโห ก็ยังดีกว่าเดินสวนกันไปสวนกันมาในบ้านแต่ทำเหมือนมองไม่เห็นกัน"

"ท่าทางโกรธมากนะนั่น"

"ใช่...โกรธ แต่เขาคงไม่กล้าทำอะไรคนท้องหรอก เอาไว้น้ำตาลจะช่วยพี่เบนเอง จะได้ชินกับการเป็นแฟนของซุปเปอร์สตาร์ซะที"

"มันเลยไปจุดประเด็นให้เป็นข่าวขึ้นมาอีก"

"ดีสิพี่ดา น้ำตาลจะได้ขึ้นหน้าหนึ่งทุกวัน" ว่าแล้ว นีราก็เดินขึ้นข้างบนอย่างร่าเริง

ตรงกันข้ามกับเบนที่พอแล่นรถมาถึงหน้าบริษัทก็ต้องแตะเบรกแทบหัวทิ่ม เมื่อพบว่ามีนักข่าวมาดักรออยู่เต็มไปหมด นักข่าวตรงเข้ามารุมล้อมรถเบน และตะโกนถามเซ็งแซ่ แต่เบนไม่เปิดกระจกและไม่ตอบคำถามใดๆ พุ่งรถตรงเข้าไปในบริษัททันที

เบนก้าวเข้ามาในบริษัทอย่างหงุดหงิด แล้วชะงักแปลกใจเมื่อเห็นใครบางคนรออยู่

"พี่บัว...มาหาผมเหรอครับ"

"พี่ร้อนใจ เลยแวะมาหาก่อน ขอคุยด้วยหน่อยนะ"

"ได้สิครับ" เบนมองหน้าพี่สาวต่างมารดา รู้ทันว่าต้องเป็นเรื่องนีราแน่ๆ

"เบนต้องให้น้ำตาลออกจากบ้านเดี๋ยวนี้" บัวบุษยาโพล่งขึ้นมากึ่งขอร้องกึ่งบังคับ

"ผมก็อยากทำอย่างนั้นเหมือนกัน แต่พี่ใหญ่พาเขาเข้ามาอยู่แล้ว จะให้ผมไล่ไปมันก็ลำบากใจครับ"

"พี่ใหญ่เอาเปรียบเบนมาก พี่ไม่อยากให้เธอปล่อยให้ เรื่องนี้คาราคาซังต่อไป ถ้าน้ำตาลท้องโตกว่านี้แล้ว เธอจะยิ่งถอนตัวยาก ทุกคนจะคิดว่าเธอเป็นพ่อของเด็ก ชื่อเสียงของเธอจะต้องเสียหายไปตลอดชีวิต ตอนนี้ข่าวลือหึ่งไปหมดแล้วว่าเธอกับน้ำตาลอยู่กันก่อนแต่ง แล้วยังท้องก่อนแต่งอีก"

"ยังไงผมก็เสียหายไปแล้วครับ   แต่ผมจะไม่ยอมให้

พี่ใหญ่ทำอะไรกับผมได้อีก"

"งั้นเธอก็ต้องให้น้ำตาลออกจากบ้านไปสิ"

"ผมจะออกมาเองครับ ผมเบื่อกับการถูกตามล่าเหมือนเป็นคนดังเต็มที"

"แต่เธอเป็นเจ้าของบ้านนะ ถ้าออกจากบ้านตัวเองแล้วจะไปอยู่ที่ไหน"

"ที่ออฟฟิศมีโซฟาเบด ผมปรับเป็นที่นอนชั่วคราวได้ เลยคิดว่าจะมาอยู่ที่นี่จนกว่าน้ำตาลจะคลอด"

"ดีมากเบน เราต้องดัดหลังพี่ใหญ่ให้เข็ด เขาจะได้มารังแกพวกเราไม่ได้อีก อยากรู้นักพี่ใหญ่จะทำยังไงต่อไป" บัวบุษยาเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน ขณะที่เบนนิ่งไป สีหน้ายังครุ่นคิดกังวลอยู่ลึกๆ

ooooooo

ทันทีที่รถตู้ของบริษัทเพลินเรคคอร์ดแล่นเข้ามาหน้าบ้านเบน นักข่าวที่ปักหลักเฝ้าอยู่ต่างก็ลุกพรวด ตาลุกวาว กรูกันเข้าไปข้างรถพยายามจะขอสัมภาษณ์ บรมกับอัญชลีที่นั่งอยู่ในรถ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้ อะไรคืบหน้า ได้แต่มองตามรถแล่นหายเข้าไปในบ้านอย่างผิดหวัง

บรมยิ้มย่องที่ข่าวฉาวๆคาวๆทำให้นีรายิ่งฮอตกว่าเดิม พอเข้ามาในบ้าน   บรมทำทีถามกิดาการและนีราเหมือนเป็นห่วงว่า

"อยู่กันได้นะ ไม่มีอะไรยุ่งยากวุ่นวายใช่ไหม"

"ถ้าจะมีอะไรที่ยาก ก็คงเป็นคุณเบนนั่นแหละค่ะ ดูเหมือนเขาไม่ค่อยเอาใจใส่น้ำตาลเลย"

"เบนเป็นคนอย่างนั้นเอง อย่าไปสนใจเลย"

"น้ำตาลเบื่อ อยากไปเที่ยวจังค่ะคุณบรม อยู่ที่นี่อุดอู้ จะตายไป เหมือนถูกขังคุกยังไงไม่รู้"

"ช่วงนี้อย่าออกไปไหนเลยน้ำตาล หนูคงไม่อยากให้ พวกปาปารัสซี่แอบถ่ายรูปตอนท้องโย้หรอกใช่ไหมจ๊ะ"

"ยังไม่โย้สักหน่อย ถึงโย้น้ำตาลก็จะเป็นผู้หญิงท้องที่เก๋และเริ่ด ไม่มีวันปล่อยตัวเป็นยายแก่แร้งทึ้งแน่ หรือต่อให้ท้องมีลูก หรืออะไรก็ตาม น้ำตาลต้องกลับมาดังอยู่แล้ว" นีราจงใจแขวะอัญชลี

"เอาเป็นว่าช่วงนี้ ผมว่าฟังคำแนะนำของคุณอัญดีกว่า นะน้ำตาล อย่าไปยุ่งกับนักข่าวเลย"

"ก็ได้ค่ะ น้ำตาลจะพยายาม"

"คุณบรมคะ เราจะให้น้ำตาลกับคุณเบนอยู่กันแบบนี้ ต่อไปเรื่อยๆน่ะเหรอคะ ทำไมไม่เห็นคุณเบนเขากระตือรือร้นเรื่องการแต่งงานสักนิด"

"อย่าห่วงเลยคุณดา ให้เวลาเบนเขาหน่อย เดี๋ยวผมจะหาทางกระตุ้นเขาเอง"

หลังพากันกลับออกจากบ้านเบนไปแล้ว อัญชลีที่เก็บกด อารมณ์โกรธเอาไว้ก็ระเบิดใส่บรมทันทีที่กลับเข้าบ้านพักของเธอ

"คงสบายใจหายห่วงแล้วสินะคะ ได้ไปดูว่าอยู่ดีมีสุขทั้งแม่ทั้งลูก"

"คิดมากอีกแล้วนะอัญ ไม่เอาน่า ผมไม่ชอบเลยเวลาที่คุณเป็นแบบนี้"

"ใช่สิ คุณจะชอบอัญอยู่สองเวลาเท่านั้นแหละ คือเวลาที่อัญทำงานให้คุณงกๆ กับเวลาอยู่บนเตียง แต่อีกหน่อยอย่างหลังนี่คงไม่ต้องแล้วมั้ง อัญมันแก่แล้วนี่คะ"

"ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะอัญ คุณก็น่าจะรู้นี่ว่าผมไม่เคยเห็นใครดีกว่าคุณเลย ผมไม่เคยมีใครนอกจากคุณ"

"ถ้าไม่มีแล้วทำไมนังเด็กนั่นถึงกล้าแว้งกัดอัญล่ะคะ"

"ไม่เอาน่าอัญ คุณน่าจะรู้จักนิสัยน้ำตาลดีว่าพูดจาโผงผางเกินเด็กไปยังงั้นเอง ที่จริงไม่มีอะไรหรอก"

"แล้วคราวแม่แดนเซอร์อะไรนั่นล่ะ"

บรมอึ้งไปนิดหนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า พลางหัวเราะน้อยๆ

"เด็กนั่นมันมาหาค่าเทอม แล้วก็แล้วกันไป ไม่มีอะไรผูกพันจริงจัง โธ่...อัญ คุณจะไปสนใจแบบนั้นทำไมกัน"

"แล้วน้ำตาลล่ะคะ"

"ผมบอกคุณได้อย่างเดียว จะเชื่อหรือไม่ก็ตามใจ น้ำตาลไม่ใช่เมียของผม" บรมย้ำหนักแน่น แต่สีหน้าอัญชลีเหมือนจะยังไม่ไว้วางใจ...

ooooooo

ตกเย็น เบนกลับบ้านก็เจอนีราออกมาต้อนรับด้วยท่าทีหวานชื่น คราวนี้เบนไล่เธอไปด้วยความโมโห นีรากลับหน้าระรื่น แถมยังจู่โจมจุ๊บแก้มเขาโชว์กองทัพนักข่าวที่ยังอออยู่หน้าบ้าน เบนทั้งโกรธทั้งตกใจ เบี่ยงตัวออกแล้วตวาดดุนีราก่อนจะเดินเข้าบ้านผ่านกิดา-การที่ยืนตะลึงนึกไม่ถึงเช่นกันว่านีราจะกล้าทำขนาดนี้

นีรายังไม่สลด เข้ามาตอแยยั่วเบนอย่างนึกสนุก และไม่สนด้วยว่าเบนจะดุด่าว่ากล่าวยังไง ทำให้เบนโมโหผลักนีราอย่างลืมตัว กิดาการเห็นแล้วไม่พอใจ รีบเดินตามไปต่อว่าเบนที่หนีขึ้นข้างบน

"ทำไมคุณถึงทำรุนแรงกับน้ำตาลขนาดนี้ เขากำลังท้องอยู่นะ"

"แล้วเขารู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำอะไรกับคนอื่น เด็กบ้านั่นไม่มีสิทธิ์มาทำทุเรศกับผม เหมือนผมเป็นตัวตลกแบบนั้น"

"แต่เด็กบ้านั่นก็เป็นเมียของคุณ และลูกในท้องก็เป็นลูกของคุณเหมือนกัน"

"อาจจะไม่ใช่ก็ได้"

"คุณนี่มันเป็นผู้ชายประสาอะไรกัน ทำผู้หญิงท้องแล้วไม่ยอมรับผิดชอบ แทนที่จะแต่งงานเสียให้เรียบร้อย ยังมาทำกับยัยน้ำตาลเหมือนแกไม่ใช่เมีย ไม่ใช่คนที่คุณนอนด้วย เป็นลูกผู้ชายอยู่หรือเปล่า"

"ผมไม่รู้ว่าเขาไปนอนกับใครต่อใครมาอีกหรือเปล่า"

พูดเสร็จเบนหยิบหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งโยนลงตรงหน้ากิดาการ ก่อนจะหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าออกไปจากห้อง กิดาการก้มลงมองหนังสือพิมพ์แล้วใจหายวาบ หยิบมันขึ้นมาถือแล้วจ้ำตามเบนออกไป

"คุณเบน นั่นคุณจะไปไหน"

เบนไม่ตอบคำถาม แต่ฝากกิดาการบอกนีราด้วยว่าเชิญตามสบาย อยากทำอะไรก็ตามสบายได้ทุกเรื่อง กิดาการอึ้ง ยกหนังสือพิมพ์ในมือขึ้นดูอีกครั้งอย่างไม่สบายใจ แล้วตัดสินใจนำมันไปให้นีราดู นีราเห็นภาพตัวเองกับชายหนุ่มหลายคน บางภาพหอมแก้ม บางภาพโอบกอดอย่างแนบชิดสนิทสนม ก็โกรธจี๊ดขึ้นมาทันที

"ข่าวบ้าๆ เอาข่าวทุเรศพวกนี้มาลงได้ยังไงกัน"

"คุณเบนเป็นคนเอาภาพนี้มาให้พี่ดู พี่คิดว่าเขาคงโกรธมาก ถึงได้เก็บเสื้อผ้าออกไปแบบนั้น น้ำตาลลองโทร.ไปคุยกับเขาหน่อยดีไหม"

"บ้าชะมัด" นีราสบถก่อนคว้ามือถือมากดโทร.หาใครคนหนึ่ง "ฮัลโหล...คุณบรมเหรอคะ น้ำตาลอธิบายเรื่องภาพพวกนั้นได้นะคะ"

กิดาการมองหน้านีราอย่างแปลกใจ ที่เธอโทร.หาบรมแทนที่จะเป็นเบน ขณะนั้นบรมกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง โดยมีอัญชลีนอนฟังอยู่ข้างๆ สีหน้าของบรมไม่สะทกสะท้านนัก

"ไม่ต้องห่วงหรอกน้ำตาล เดี๋ยวฉันจะให้อัญจัดการให้เอง..." บรมหันมาสบตาอัญชลีเป็นเชิงให้เธอรับรู้ อัญชลีถอนใจเบื่อๆ แต่แล้วอัญชลีก็ต้องมองหน้าบรมอย่างแปลกใจ เมื่อเขาโพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจกว่าเมื่อครู่มาก "อะไรนะ เบนขนของไปนอนที่อื่นเหรอ แล้วนักข่าวจะคิดยังไง...เอาละๆ พรุ่งนี้ผมจะไปคุยกับเบนเอง คุณทำตัวเป็นปกติก็แล้วกัน"

"เด็กนั่นก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวันเลยจริงๆ" อัญชลีบ่นขึ้นมาทันทีที่บรมวางสาย

"มันข่าวเก่าเก็บน่ะอัญ เรื่องข่าวคุณคงจัดการได้สบาย แต่พรุ่งนี้ผมต้องไปเอาตัวเบนกลับบ้านให้ได้" บรมยิ้มมั่นใจ ...ทางฝ่ายนีราก็ยิ้มกริ่ม บอกกิดาการว่าบรมรับปากจะจัดการให้แล้ว

"แต่นี่มันเรื่องส่วนตัวระหว่างน้ำตาลกับแฟน ทำไมต้องให้คุณบรมช่วยจัดการด้วย"

"แต่น้ำตาลเป็นสินค้าชิ้นหนึ่งของเพลินเรคคอร์ดนี่คะ ถ้าคุณบรมยังอยากขายน้ำตาลอยู่ละก็ เขาต้องหาวิธีจัดการเรื่องนี้เองแหละ อย่าห่วงเลยพี่ดา"

"แล้วภาพนั่นมันเรื่องจริงหรือเปล่า"

"บางภาพก็จริง"

"หา! แล้วภาพไหนบ้างที่จริง"

"อย่าไปสนใจเลยพี่ดา บางทีน้ำตาลก็ไปเที่ยวกับพวกเพื่อนๆ แล้วถ่ายรูปเล่นกัน แต่อย่างรูปนายมาร์กี้เนี่ย" ชี้รูปที่ตัวเองจูบกับชายหนุ่มลูกครึ่งคนหนึ่ง "น้ำตาลไม่ได้สนิทกับเขาขนาดจะจูจุ๊บกันซะหน่อย นี่มันตัดต่อชัดๆ"

"งั้นน้ำตาลก็ต้องรีบอธิบายให้แฟนเราเข้าใจก่อนสิ"

"ไม่จำเป็น เดี๋ยวโทร.ไปก็โดนดุอีก ปล่อยคุณบรมเคลียร์ ให้ดีกว่า"

ยิ่งฟัง กิดาการก็ยิ่งไม่เข้าใจความคิดและการกระทำของนีรา...

ส่วนบรม พอสายวันต่อมาเขาก็แจ้นไปเจรจากับเบนให้กลับมาอยู่บ้าน หนีออกมาอยู่ออฟฟิศแบบนี้ นีราจะยิ่งเสียชื่อ เบนเลยย้อนทันทีว่า ทำไมทีอย่างนี้มาระวังรักษาชื่อเสียง ทีตอนทำไม่เห็นคิดอะไรเลย

"เด็กน่าเบน จะไปถือสาทำไม"

"พี่ใหญ่ครับ ผมคิดว่าแค่ผมยอมแถลงข่าวก็น่าจะพอแล้ว แต่นี่พี่ใหญ่ยังจะให้เด็กคนนั้นกับญาติไปอยู่ที่บ้านผมอีก ผมช่วยพี่ต่อไปไม่ได้แล้วครับ"

"เราเป็นพี่น้องกันนะเบน แกลืมไปแล้วเหรอว่า พี่เคยช่วยแกมามากแค่ไหน...น่าเบน พี่ขอร้องเรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้น พอพ้นช่วงยุ่งๆนี่ไปได้เมื่อไหร่ ก็เป็นอันจบ กลับบ้านซะเบน อีกไม่กี่เดือนเท่านั้น เชื่อพี่สิ รับรองน่าว่าพี่มีวิธีจัดการเรื่องนี้ให้เงียบได้ โดยที่แกไม่ต้องยุ่งเกี่ยวด้วยอีกเลย"

"พี่ใหญ่จะทำยังไง"

"พี่จะหาทางแก้ข่าวให้แก แต่ถ้าแกไม่กลับไป ชื่อแกจะเสียยิ่งกว่าเดิม เพราะกลายเป็นทำน้ำตาลท้องแล้วทิ้ง คิดดูให้ดีนะเบน"

บรมทิ้งท้ายพลางตบบ่าเบนสองสามที ก่อนจะเดินออกไป...เบนมองตามครุ่นคิดอย่างกลัดกลุ้ม

ooooooo

ตอนที่ 2

นีราเริ่มเบื่อกับการเก็บตัวจึงนัดจอยและโอมเพื่อนสนิทออกไปเที่ยวกลางคืนด้วยกัน เธอดื่มเหล้าจนเมาและเต้นสุดเหวี่ยงโดยไม่สนใจเด็กในท้อง แล้วก็เจอกับดวงฤทธิ์ที่จอยกับโอมชวนมาด้วย ขณะนีรากับดวงฤทธิ์กำลังจี๋จ๋า บังเอิญปาปาราซซี่เห็นเข้าจึงตามถ่ายรูป ดวงฤทธิ์รีบจูงนีราวิ่งหนีไปหลบหลังผับ แล้วกอดจูบกันอย่างดูดดื่ม  แต่นีราไม่รู้ว่าดวงฤทธิ์แอบใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายคลิปไว้ด้วย

กิดาการรู้ว่านีราหนีไปเที่ยวก็โทร.ตาม พอรู้ว่าอยู่ที่ผับก็ตามไป เธอหานีรากับดวงฤทธิ์จนเจอ และต่อว่านีราเสียยกใหญ่ที่ดื่มเหล้าทั้งๆที่กำลังท้อง แต่นีราก็ไม่ได้รู้สึกสะทก สะท้านแต่อย่างใด...นีรากลับถึงบ้านโดยมีดวงฤทธิ์มาส่ง กิดาการให้เบนอุ้มนีราขึ้นไปนอน นีราได้ทียั่วแหย่เบนอีก ทำให้เขายิ่งโมโห สั่งสอนนีราให้ทำตัวดีกว่านี้ ขอให้นึกถึงอนาคตของตัวเองไว้มากๆ  ส่วนเรื่องดวงฤทธิ์นั้น  เขาไม่เคยสนใจอยู่แล้วว่าจะเป็นอะไรยังไงกับเธอ ฉะนั้นจึงไม่ต้องมาอธิบายอะไรทั้งนั้น

เช้าขึ้นเบนออกไปทำงานก็พบว่าลูกน้องมองเขาแปลกไป...นิล เลขาฯของเขาพยายามปิดบังไม่ยอมให้เขาอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ กระทั่งแจ๊ดมาคุยงานกับเบนจึงถามถึงข่าวนี้ เบนถึงกับอึ้งไปเมื่อพบว่าข่าวของตนกับนีราตอนที่เธอจูบเขา แต่เขาเบี่ยงหนีนั้นกลายเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ไปแล้ว เนื้อข่าวว่ารักของทั้งคู่จืดจาง เบนไม่รักษาสัญญาลูกผู้ชาย...

เวลาเดียวกันนั้น บัวบุษยาได้มายื่นคำขาดกับนีราถึงบ้านเบนอีกครั้ง

"ครูอยากให้น้ำตาลกลับไปอยู่บ้านวันนี้เลย"

"น้ำตาลยังกลับไม่ได้ค่ะ ต้องอยู่ที่นี่จนกว่าจะคลอดตามสัญญา"

"งั้นจะปล่อยให้ใครๆคิดว่าพ่อของเด็กในท้องคือเบนน่ะเหรอ"

"ตอนนี้ใครๆก็คิดอย่างนั้นไปแล้วนี่คะ ยิ่งถ้าน้ำตาลทิ้งพี่เบนไป พี่เบนนั่นแหละจะยิ่งเสียชื่อ"

บัวบุษยาทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ นีราจึงหยิบหนังสือพิมพ์ ยื่นให้ดู...บัวบุษยาเห็นภาพข่าวและคำบรรยายถึงกับตะลึงอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนถามนีราว่าทำอย่างนี้ทำไม นีรายักไหล่ ยิ้มนิดๆ อย่างชอบใจ

"น้ำตาลเดินไปตามเกมของคุณบรมค่ะ เพื่อหลอกให้เขาตายใจ"

"แต่เบนก็ออกจากบ้านไปแล้ว จะมีประโยชน์อะไรล่ะน้ำตาล"

"พี่เบนกลับมาอยู่บ้านแล้วค่ะ หลังจากคุณบรมไปกล่อมแป๊บเดียว"

"เห็นไหมน้ำตาล ว่าคนอย่างเขาเจ้าเล่ห์ขนาดไหน รู้ทั้งรู้ว่าเบนไม่เต็มใจสักนิด ก็ยังบังคับให้เบนทำอะไรตามแผนที่วางไว้ เบนรู้เรื่องนี้หรือยัง"

"น้ำตาลก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่มันจะมีประโยชน์อะไรล่ะคะ พี่เบนแก้ไขอะไรไม่ได้หรอก มันเหมือนเขาตกกระไดพลอยโจนมาแล้ว"

"แล้วถ้าคุณบรมเขาเบี้ยว ไม่ทำตามสัญญาล่ะ"

"เราก็มีทีเด็ดอยู่ในมือเหมือนกันนี่คะครูบัว เพียงแต่ ตอนนี้ใครๆก็เชื่อแล้วว่าพี่เบนเป็นสามีน้ำตาล ถ้าน้ำตาลออกจากบ้านนี้ไปคนที่เสียชื่อก็คือพี่เบนต่างหากไม่ใช่น้ำตาล"

"พี่ใหญ่วางหมากไว้หมดแล้ว" บัวบุษยาเจ็บใจมาก

"คุณบรมเขาขอแค่ให้บีออกอัลบั้มก่อน แล้วพอน้ำตาลคลอด เขาก็จะยกหุ้นให้น้ำตาลตามสัญญา เราก็แค่เดินตามเกมของเขาไปก่อน อดทนรออีกหน่อยก็ได้ทุกอย่างแล้วนี่คะ ครูบัวใจเย็นๆเถอะค่ะ"

"งั้นระหว่างนี้เราทำอะไรไอ้แก่หัวงูไม่ได้เลยเหรอ"

"ทำไปก็เข้าตัวเปล่าๆค่ะ สู้รอได้หุ้นสบายๆดีกว่า น้ำตาลถามจริงๆเถอะนะคะ ทำไมครูบัวถึงไม่รักพี่ชายตัวเองเลย"

"ไม่ใช่ไม่รักหรอก แต่ครูอยากให้เด็กในท้องของน้ำตาลเกิดมาอย่างถูกต้อง ทั้งแม่ทั้งลูกมีสิทธิ์ครบถ้วนทุกอย่าง จะได้ ไม่ต้องเป็นลูกเมียเก็บเมียรอง แล้วมีปัญหาอย่างครู"

"ไม่มีทางค่ะ น้ำตาลกำลังจะได้ทุกอย่างมาเป็นของน้ำตาลแล้ว น้ำตาลมั่นใจว่าปัญหาที่ครูกลัวจะไม่มีทางเกิดขึ้นเด็ดขาด" นีรายิ้มเหี้ยมอย่างน่ากลัว ขนาดบัวบุษยายังแอบผวา...

เมื่อรู้ว่าบัวบุษยากล่อมนีราไม่สำเร็จ บุริมกับบรรณต่างก็หนักใจ

"นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่บัวจะไปกล่อมน้ำตาลแบบนี้อีก"

"ทำไมล่ะบัว"

"ถึงยังไงตอนนี้เราก็ทำอะไรไม่ได้จนกว่าน้ำตาลจะคลอด ในเมื่อเราทำอะไรเองไม่ได้ แต่มีคนอื่นทำให้ มันก็สะใจดีแล้วไม่ใช่เหรอ พี่บรรณ พี่บุ"

"น้ำตาลยังเด็กนัก เมื่อเทียบกับไอ้บรม"

"เล่นเกมแบบนี้แหละมันดีพี่บรรณ บัวเข้าใจแล้วว่าน้ำตาลเป็นเด็กรุ่นใหม่จริงๆ บัวอยู่กับเด็กสมัยนี้ บัวรู้จักพวกนี้ดี กล้าได้กล้าเสีย ถึงไหนถึงกัน บัวเห็นแววตาของน้ำตาลแล้วมันน่าขนลุก น้ำตาลยอมแม้กระทั่งใช้เลือดเนื้อตัวเองเป็นข้อต่อรองสำคัญ บัวถึงได้บอกพี่สองคนไงว่าให้รอดูฉากสำคัญดีกว่า"

"โดนกล่อมเข้าหน่อยก็จะไปเอาออกน่ะสิ"

"ไม่หรอก เชื่อบัวเถอะพี่บุ น้ำตาลลงทุนมาตั้งขนาดนี้แล้ว ไม่มีวันล้มเลิกง่ายๆแน่ เราคอยดูวันหายนะของนายบรมกันได้แล้ว" บัวบุษยายิ้มมั่นใจ บรรณและบุริมสีหน้าค่อยสบายใจขึ้น...

ooooooo


ที่ร้านอาหารภายในห้างสรรพสินค้า...แจ๊ดปลอบใจ เบนเรื่องข่าวฉาว และยินดีจะให้นักข่าวที่เธอสนิทช่วยเขียนแก้ข่าวให้ แต่เบนปฏิเสธทันทีว่า

"อย่าเลย ยิ่งแก้เหมือนจะยิ่งต่อความยาวให้เรื่องมันไม่จบไม่สิ้นไปอีก ปล่อยให้คนลืมๆไปซะดีกว่า"

"แจ๊ดไม่เข้าใจเลย เด็กนั่นนอนกับคนไปทั่ววงการแล้ว เป็นคนละแบบกับที่คุณเบนชอบ คุณเบนคิดยังไงถึงประกาศแต่งงานกับเขา"

"แจ๊ด...อย่าซักผมเหมือนพวกนักข่าวเลยนะ"

"แจ๊ดขอโทษค่ะคุณเบน ถ้าไม่อยากตอบก็ไม่ต้องตอบ ไว้สักวันถ้าคุณอยากบอกความจริงกับแจ๊ด แจ๊ดยินดีรับฟังเสมอนะคะ"

เบนยิ้มจางๆให้แจ๊ด แต่แล้วเบนก็ชะงักเมื่อสายตาไปสะดุดกับพนักงานและลูกค้าซึ่งกำลังมองมาที่ เขาอย่างจำได้ ทุกคนซุบซิบกันเรื่องข่าว และนึกไม่ถึงว่าหญิงสองคนจะตรงเข้ามาซักถาม เบนไม่ชอบใจและอึดอัด หันไปบอกลาแจ๊ดแล้วลุกเดินออกไปทันที

แจ๊ดวิ่งตามเบนไปถึงหน้าลิฟต์ แต่ในลิฟต์คนเยอะมาก และก็มองเบนแปลกๆด้วย เพราะเบนกลายเป็นบุคคลในข่าวที่ใครๆก็สนใจ เบนจึงเลี่ยงไปใช้บันไดหนีไฟ แจ๊ดซึ่งแอบชอบเบนมานานพอมีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกันแบบนี้ แจ๊ดก็แกล้งก้าวพลาดตกบันไดขาแพลง ทำให้เบนต้องประคองไปที่รถ และพาไปส่งถึงบ้าน เท่านั้นไม่พอ แจ๊ดยังออเซาะจนเบนต้องอุ้มเธอไปส่งถึงเตียงนอน แต่พอแจ๊ดทำซึ้งอย่างเชิญชวน เบนก็รีบผละออกและตัดบทขอตัวกลับไปทันที

ooooooo

นีราทนคิดถึงดวงฤทธิ์ไม่ไหว ค่ำนี้เธอหนีกิดา-การออกไปหาเขาที่คอนโดฯ ทั้งสองเกือบจะเลยเถิดมีสัมพันธ์กันเหมือนเมื่อก่อน แต่นีรายับยั้งไว้ทัน ดวงฤทธิ์จึงรู้ว่านีรากำลังท้องจริงๆ นีรายืนยันว่าเธอไม่ได้รักเบน แถมท้าให้ดวงฤทธิ์พิสูจน์ด้วยการถ่ายรูปหอมแก้มกันแล้วใช้มือถือถ่ายเก็บไว้

กิดาการพอรู้ว่านีราหายไปอีกจึงโทร.ตามอย่างร้อนใจ แต่ก็ติดต่อไม่ได้ เธอลงมานอนรอนีราจนผล็อยหลับไป เบนกลับจากทำงานมาเจอ เขาจะห่มผ้าให้ แต่เธอผวาตกใจคิดว่าเขาจะทำมิดีมิร้าย เบนเห็นดังนั้นก็เริ่มสนุกกับการได้แหย่เธอ รู้สึกตัวเองอารมณ์ดีขึ้นอย่างประหลาด

หลังต่อปากต่อคำกันนิดหน่อย เบนก็ให้กิดาการกลับไปนอนที่ห้อง เขาจะอยู่รอเปิดประตูบ้านให้นีราเอง ครั้นนีรากลับมาโดยดวงฤทธิ์มาส่ง นีราใกล้ชิดดวงฤทธิ์หมายจะเห็นเบนหึงหวง แต่เปล่าเลย เบนกลับเดินเข้าบ้านทันทีที่เปิดประตูให้เธอแล้ว

กิดาการแอบดูนีรากับเบน กลัวจะทะเลาะกันเรื่องที่ดวงฤทธิ์มาส่ง พอเห็นเบนเดินหน้าตึงขึ้นข้างบน กิดาการเข้าใจว่าเบนหึงหวงไม่พอใจ จึงให้นีรารีบตามไปอธิบายกับเบนให้เข้าใจ อย่าปล่อยให้คาราคาซัง เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่

นีรายิ้มเจ้าเล่ห์ทำตามคำพี่สาว ก้าวเข้าไปนอนรอเบนบนเตียง เบนออกจากห้องน้ำมาเจอก็ตกใจ ถามเธอเสียงขุ่นว่า เข้ามาทำไม?

"เมื่อกี้พี่เบนหึงน้ำตาลหรือเปล่าคะ"

"หึงทำไม น้ำตาลน่าจะรู้อยู่แล้วนะ"

"ไม่รู้สิคะ น้ำตาลเห็นสีหน้าพี่เบนไม่ค่อยพอใจ น้ำตาลกับด้วงเป็นแค่เพื่อนเก่ากันนะคะ"

"น้ำตาลจะเป็นเพื่อนกับใครผมไม่สน ในเมื่อเราต้องมาอยู่บ้านเดียวกัน มันก็ต้องมีขอบเขตความเป็นส่วนตัว ผมจะไม่ล้ำเส้นน้ำตาล น้ำตาลก็อย่ามารุกล้ำความเป็นส่วนตัวของผม"

"แหม...พูดยังกับเป็นคนดัง ที่จริงคนที่ถูกล้ำเส้นคือน้ำตาลนะคะ ดูสิ นักข่าวเอย ปาปาราซซี่เอย มาดักรอน้ำตาลอยู่หน้าบ้านทุกวัน ที่จริงเราน่าจะสวีตให้นักข่าวเห็นจริงๆ จะได้กลบข่าวลือที่เกิดขึ้น ดีไหมคะพี่เบน"

"ไม่จำเป็น ผมว่าเราต่างคนต่างอยู่ดีกว่า และนี่ไม่ใช่ เวลาที่เราควรจะมาอยู่ห้องเดียวกัน ออกไปซะ"

"แต่เราก็ได้ชื่อว่าเป็นผัวเมียกันแล้วนะคะ เราน่าจะทำให้คนอื่นเชื่อตามนั้นจริงๆ" นีราจะนัวเนียแกล้งยั่ว เบนยิ่งโกรธทำท่าจะออกจากห้อง นีรารีบเข้าไปดึงแขนเขาไว้ "แหม...ล้อเล่นแค่เนี้ยทำเป็นจริงจังไปได้นะพี่เบน ใครๆก็อยากจะใกล้ชิดน้ำตาล มีพี่เบนนี่แหละมองน้ำตาลเหมือนเห็นกิ้งกือไส้เดือน ลองอยู่ใกล้น้ำตาลสิคะ แล้วพี่เบนจะรู้"

"ผมบอกให้ออกไปได้แล้ว" เบนตะคอกพร้อมกับฉุดแขนเธอออกไป นีราตะบึงตะบอนบ่นอุบอิบ แล้วออกมาฟ้องกิดาการที่รอฟังผลว่าเบนไม่ยอมให้เธอนอนในห้อง กิดาการเหลือบมองเบนที่ยืนหน้าห้องด้วยสายตาขุ่นขวาง

"คุณมันคนใจร้าย เป็นสามีประเภทไหนกัน"

"ผมไม่ใช่พ่อพระนะคุณ สักวันถ้าทนไม่ได้ขึ้นมาก็อาจจะทำผิดคำพูดบางอย่างก็ได้" ว่าแล้วเบนกลับเข้าห้อง ปิดประตูดังปัง นีราแกล้งบีบน้ำตาทันที

"พี่เบนเกลียดน้ำตาลมาก ไม่เคยมีใครทำกับน้ำตาลแบบนี้เลยนะ"

"ใจเย็นๆนะน้ำตาล อย่าไปสนคนใจร้ายอย่างนั้นเลย" กิดาการลูบหลังไหล่ปลอบนีรา แต่ในใจนึกหมั่นไส้เบนไม่หาย...

ooooooo

เช้าวันนี้ เชษฐ์ เจ้าของค่ายเพลงคู่แข่งของเพลินเรคคอร์ดอารมณ์ดีเป็นพิเศษ หลังได้ดูคลิปของนีรากับดวงฤทธิ์กอดจูบกันดูดดื่ม

"ฮ่าๆๆ ดีมากด้วง แกเก่งมากว่ะ แค่นี้น้ำตาลก็ต้องดับไม่ได้ผุดได้เกิดแล้ว เฮียจะได้ส่งแวนด้านักร้องหน้าใสแบ๊ว กว่าน้ำตาลเสียบแทนทันที"

"แต่ด้วงว่าตอนนี้น้ำตาลก็แย่แล้วเฮีย เพราะอีกหน่อยก็ต้องป่องออกมาให้คนเห็น"

"หา! นี่มันท้องด้วยเหรอ" ดวงฤทธิ์พยักหน้ารับ เชษฐ์ ตบบ่าเขาอย่างพอใจ "นึกแล้วไม่มีผิด มิน่าถึงประกาศแต่งกะทันหัน...แกอยากได้อะไรวะด้วง"

"ผมไม่อยากได้อะไรมากครับ แค่ขอโปรดิวซ์เองในอัลบั้มหน้า"

"เฮ้ย...เรื่องจิ๊บๆ เดี๋ยวเฮียจัดให้ แถมหนังอีกสองเรื่อง เป็นไงวะ"

"ขอบคุณครับเฮีย เฮียอยากได้อะไรจากน้ำตาลอีกบอกด้วงได้เลย ด้วงจัดให้ได้เหมือนกัน"

"พอแล้วด้วง เดี๋ยวแกจะเสี่ยงเกินไป เท่านี้ไอ้บรมมันก็คงจะหนีไปผูกคอตายแล้ว ฮ่าๆๆ" เชษฐ์หัวเราะร่า มองดูรูปเหล่านั้นอีกครั้งอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง...

ขณะเดียวกันนั้นที่ออฟฟิศของเบน บีลูกชายสุดรักของบรมเอาเพลงในอัลบั้มมาให้เบนช่วยวิจารณ์ เบนเปิดแล้วชมว่าเพราะทุกเพลงเลย บียิ้มหน้าบาน บอกชัวร์อยู่แล้ว ถ้าไม่เพราะป๋าคงไม่ยอมให้มาอยู่ในอัลบั้มบีกู๊ดบอยของตนแน่

"แต่อาว่า...บีน่าจะลดความเป็นตัวเองลงหน่อย แล้วอินกับเพลงและดนตรีให้มากขึ้นกว่านี้ เพราะเพลงความหมายดีอยู่แล้ว"

บีหุบยิ้มทันที ดึงซีดีคืนมาจากมือเบน

"อาเบนคงแก่เกินกว่าจะฟังเพลงพวกนี้แล้วมั้ง บีต้องเอาไปให้เด็กวัยเดียวกันฟังถึงจะอิน"

"ที่จริงเด็กอายุยี่สิบอย่างบีก็ถือว่าเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ เพราะโตพอที่จะรับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองทำได้แล้ว"

บีรู้ว่าเบนหมายถึงอะไร   พูดเสียงอ่อยลง   "เรื่องน้ำตาล...บีเสียใจฮะอาเบน  ป๋าไม่น่าก่อเรื่องเลย  ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่แท้ๆ แล้วยังลากอาเบนมาร่วมวงด้วยอีก"

"แต่ป๋าก็ทำเพื่อบีนะ  แล้วบีจะทำยังไงกับเรื่องนี้ต่อไป"

"ทำยังไง หมายความว่า..." บีถามหน้าซื่อ...แล้วหัวเราะเสียงดังราวกับกำลังฟังเรื่องตลก เมื่อได้ยินเบนพูดเรื่องลูกในท้องน้ำตาล ซึ่งเบนเข้าใจว่าเป็นลูกของบี "อาเบนรู้ได้ยังไงว่าเด็กในท้องน้ำตาลเป็นลูกของบี...อาเบนก็เป็นอย่างป๋าไป อีกคนแล้ว เฮ้อ เรื่องทั้งหมดมาจากป๋าคนเดียวแท้ๆ ยิ่งแถลงข่าวไปแล้วอย่างนี้ จะทำยังไงได้อีกล่ะฮะ อาเบนซวยอยู่คนเดียว บีเสียใจจริงๆนะฮะอาเบน"

เบนนิ่งอึ้งเหมือนถูกสาป ได้แต่มองตามหลานชายเดินออกจากห้องไปอย่างไม่เข้าใจ บีออกมาเจอนีราหรือน้ำตาล เด็กสาววัยไล่เลี่ยกันซึ่งเขาเคยมีสัมพันธ์ด้วย บีทำท่าไม่สนใจน้ำตาล สองคนทักทายกันอย่างหมางเมิน ระหว่างนั้นแจ๊ดมาชวนเบนไปงานเปิดตัวสินค้าด้วยกัน น้ำตาลแยกจากบีก็รีบเข้ามาแสดงความเป็นเจ้าของเบนด้วยท่าทีหึงหวง หนำซ้ำยังด่าแจ๊ดจะแย่งผัวชาวบ้าน เบนตกใจมากนึกไม่ถึงว่าน้ำตาลจะหยาบคายขนาดนี้

แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ สองสาวทะเลาะกันถึงขั้นตบตี ยังดีที่กิดาการตามมาห้าม แต่เธอก็เข้าใจว่าเบนนอกใจน้ำตาลโดยคบกับแจ๊ด จึงต่อว่าเขาหลายคำ เบนจะสุดทนกับ เรื่องบ้าๆ  รีบขับรถออกจากออฟฟิศไปพร้อมกับแจ๊ด  ทิ้งให้กิดาการโมโหหัวเสีย ขณะที่น้ำตาลก็เจ็บใจที่ถูกแจ๊ดลูบคม  พากันกลับมาถึงบ้านเบน น้ำตาลยังแกล้งร้องไห้ไม่เลิกเพราะมีแผนบางอย่างอยู่ในใจ กิดาการไม่รู้อะไร แสดงความห่วงใยน้ำตาลและลูกในท้อง แล้วอาสาจะจัดการเรื่องนี้เอง เบนต้องรับผิดชอบด้วยการประกาศให้ทุกคนรู้ว่าน้ำตาลเป็นภรรยาของเขา โดยแต่งงานกับน้ำตาลให้เร็วที่สุด

"แม้แต่คุณบรมยังบังคับเขาไม่ได้เลย แล้วพี่ดาจะทำได้เหรอ"

"พี่จะคิดหาวิธีเอง น้ำตาลพักให้สบายใจก่อน อย่าคิดอะไรมาก เดี๋ยวพี่ให้ป้าเพ็ญหาอะไรร้อนๆมาให้ดื่มนะ"

น้ำตาลพยักหน้าเศร้าๆ แต่พอลับหลังกิดาการ เธอก็ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

ooooooo

กิดาการรอการกลับมาของเบนจนมืดค่ำ โดยไม่รู้ว่าน้ำตาลแอบหนีออกจากบ้านไปแล้ว เมื่อเบนกลับมา กิดาการต่อว่าเขาเรื่องแจ๊ดที่ตบตีกับน้ำตาลเมื่อตอนกลางวันที่ออฟฟิศของเขา แต่เขากลับเข้าข้างแจ๊ด แทนที่จะปกป้องภรรยาตัวเอง

"น้ำตาลก็ไม่ได้เป็นอะไรมากนี่ครับ"

"ทำไมจะไม่เป็นอะไร น้ำตาลถูกผู้หญิงคนนั้นทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ แต่ที่เขาเสียใจที่สุดก็คือคุณกลับไปเข้าข้างคนอื่นมากกว่าแฟนตัวเอง"

"ผมไม่เคยเข้าข้างใครทั้งนั้น   แต่น้ำตาลเข้าไปหา

เรื่องก่อน ผมอยู่ในเหตุการณ์ตลอด ผมรู้ดี"

"คุณมันผู้ชายเห็นแก่ตัว คุณมีผู้หญิงอื่น คิดจะทิ้งน้ำตาลเพราะเขาท้องใช่ไหม"

"ผมไม่ได้เป็นอะไรกับแจ๊ด เขาเป็นแค่เพื่อนผมจริงๆ ถ้าคุณไม่เชื่อ ผมก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว"

"งั้นคุณก็รีบแต่งงานกับน้ำตาลซะสิ แสดงให้คนอื่นเห็นว่าคุณเป็นลูกผู้ชายจริงๆ กล้าทำก็ต้องกล้ารับผิดชอบ"

"ผมไม่อยากพูดเรื่องนี้อีก ขอโทษนะครับคุณดา"

เบนทำท่าจะเดินเข้าห้อง กิดาการก้าวตามจะเข้าไปขวาง แต่แล้วเข้าไปผิดจังหวะ จึงชนกับเบนอย่างแรงจนเธอเกือบล้ม เบนรีบประคองเธอด้วยความเป็นห่วง กิดาการรู้สึกประหม่าผละออกห่างจากเขา และบอกให้เขารออยู่ที่นี่ เธอจะไปตามน้ำตาลมาคุยให้รู้เรื่อง

แต่เมื่อกิดาการเข้าไปในห้องนอนใหญ่ไม่พบน้ำตาล มีเพียงจดหมายบอกลาไว้หนึ่งฉบับ กิดาการแตกตื่นตกใจกลับออกมาบอกเบน กลัวน้ำตาลจะคิดสั้น แต่เบนเชื่อว่าคนอย่างน้ำตาลไม่ทำอย่างนั้นแน่...จากนั้นทั้งคู่ก็ออกไปตาม หาน้ำตาลท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายหนักขึ้นทุกที

น้ำตาลแกล้งงอน หนีออกจากบ้านเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเบน แต่นึกไม่ถึงว่าตัวเองเกือบจะถูกชายขี้เมาปลุกปล้ำที่ป้ายรถเมล์ ถ้าเบนและกิดาการตามมาช่วยไว้ไม่ทัน เบนจะโทร.แจ้งตำรวจมาจับชายขี้เมา แต่น้ำตาลไม่เอาเรื่อง เพราะไม่อยากเป็นข่าวอีก

เมื่อพากันกลับมาถึงบ้าน น้ำตาลขอคุยกับเบนตาม ลำพัง...เธอตั้งคำถามว่าเขายังอยากให้เธออยู่บ้านนี้ต่อไปอีกหรือเปล่า เบนนิ่งไม่ตอบ น้ำตาลเจ็บใจลุกพรวด ประชดว่าตนไม่น่ากลับมาที่นี่เลย

"เดี๋ยวก่อนน้ำตาล...จะไปไหน"

"น้ำตาลจะไปอยู่ที่อื่นอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก จะไปเช่า คอนโดฯอยู่เองเงียบๆ จะได้ไม่ต้องรบกวนพี่เบนอีก"

"อย่าไปเลยน้ำตาล ผมอยากให้น้ำตาลอยู่ที่นี่ต่อไป"

น้ำตาลลอบยิ้มสมใจ แต่ตีหน้าเศร้าให้ดูน่าสงสาร

"พี่เบนอย่าฝืนใจเลยค่ะ น้ำตาลรู้ว่าพี่เบนเห็นน้ำตาลเป็นตัวยุ่ง ตั้งแต่น้ำตาลเข้ามา ชีวิตพี่เบนก็ปั่นป่วนไปหมด"

"ผมเข้าใจว่าบางเรื่องมันก็เป็นสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ ผมห่วงน้ำตาลเหมือนเป็นห่วงน้องสาวคนนึง ในเมื่อผมรับปากพี่ใหญ่แล้วว่าจะช่วย ผมก็ต้องทำให้ได้"

"งั้นน้ำตาลขอร้องได้ไหมคะ พี่เบนอย่าทำท่ารังเกียจน้ำตาลอีกเลย อย่าทำเหมือนฝืนใจ น้ำตาลอยากให้เราดูเหมือนคนรักกันจริงๆ น้ำตาลอยากให้นักข่าวและประชาชนเชื่อตามที่เราแถลงข่าวไป ไม่งั้นพวกเขาก็จะขุดคุ้ยกันไม่มีวันจบ ยิ่งน้ำตาลมาอยู่ที่นี่มันก็เหมือนน้ำตาลแล่นมาหาผู้ชายเอง มันดูไม่ดีสำหรับน้ำตาล แต่ถ้าเราดูรักกันจริงๆ พวกเขาก็จะเลิกสนใจไปเอง พี่เบนช่วยน้ำตาลได้ใช่ไหมคะ"

เบนถอนใจยาวอย่างคิดหนัก รับปากว่าเขาจะพยายาม น้ำตาลได้คืบจะเอาศอก ปรี่เข้ามาเกาะแขนเขาออดอ้อนอีก

"แม้แต่พี่ดาก็ต้องเข้าใจว่าพี่เบนรักน้ำตาลจริงๆ" เบนชะงักไม่เห็นด้วย ถามว่าทำไมต้องหลอกกิดาการ "ถ้าพี่ดารู้ แม่ก็ต้องรู้ด้วย น้ำตาลไม่อยากให้แม่เสียใจ นะคะพี่เบน"

"ถึงยังไงมันก็เป็นเรื่องสมมตินะน้ำตาล"

"ค่ะพี่เบน แต่เรื่องสมมติเรื่องนี้เราก็ต้องแสดงให้ทุกคนเชื่อตามนั้นให้ได้ โดยเฉพาะพี่ดาจะได้สบายใจ"

เบนนิ่งไปอย่างใจอ่อน...น้ำตาลแอบยิ้ม ฉวยโอกาสสร้างภาพทันทีด้วยการจับมือของเขามาโอบไหล่เธอเดินออกไปหากิดาการที่นั่งรออยู่อย่างกระวนกระวาย

"เราเคลียร์กันเรียบร้อยแล้วค่ะพี่ดา"

"แล้วเรื่องแต่งงานล่ะ"

"เมื่อไรดีคะพี่เบน"

"ก็...คงอีกสักพัก"

"ฉันว่ายิ่งเร็วยิ่งดีค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันจะไปดูฤกษ์ให้ และ จัดการเรื่องงานแต่งให้เอง"

"เมื่อไรที่ผมแต่งงานกับน้ำตาล คุณถึงจะสบายใจใช่ไหม"

"ใช่ค่ะ ฉันอยากให้น้ำตาลกับคุณเบนแต่งงานกันเร็วที่สุด"

เบนอ้าปากจะคัดค้าน แต่น้ำตาลเขย่ามือเขาเป็นการเตือน แล้วผละไปจับมือกิดาการ

"ดีเหมือนกันค่ะพี่ดา เพราะพี่เบนงานยุ่ง ส่วนน้ำตาลก็ต้องเก็บตัว คงไปจัดการเองไม่ได้ งั้นฝากพี่ดาด้วยนะคะ"

"ไม่ต้องห่วงจ้ะ" กิดาการบีบมือน้ำตาลเบาๆ และจะยิ้มให้เบน แต่แววตาของเขาที่มองมายังเธอกลับไม่ยินดีเท่าไรนัก...

หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกลับห้องตัวเอง น้ำตาลล้มตัวลงนอนบนเตียง ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่แผนเด็กๆของตนสำเร็จอย่างง่ายดาย ส่วนกิดาการที่กลับห้องเหมือนจะหมดห่วงเรื่องน้ำตาล แต่แล้วภาพน้ำตาลอิงซบเบนอย่างหวานชื่นกลับแวบเข้ามาในหัว กิดาการชะงักรีบสลัดภาพนั้นออกไป ลุกเดินไปหยิบเสื้อผ้าออกมาเตรียมอาบน้ำ พยายามไม่คิดอะไรอีก ทันใดเสียงเคาะประตูดังขึ้น เธอนิ่วหน้าแปลกใจก่อนร้องถามว่า "ใครคะ"

"ผมเองครับ...เบน"

หญิงสาวเดินไปใกล้ประตูแต่ยังไม่เปิด ร้องถามไปเบาๆ

"มีอะไรเหรอคะ คุณเบน"

"คุณดาสบายใจแล้วใช่ไหมครับ"

"สบายใจ? อ๋อ...ใช่ค่ะ แต่ฉันจะสบายใจกว่านี้ ถ้าคุณแต่งงานกับน้ำตาลอย่างถูกต้องเสียที"

"ผมกำลังทำตามที่คุณเคยขอร้อง ผมจะดูแลน้ำตาลเท่าที่ผมทำได้ เพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า...มันอาจจะไม่ใช่ความจริง"

"หมายความว่ายังไงคะ อะไรที่ไม่ใช่ความจริง คุณจะไม่แต่งงานกับน้ำตาลจริงๆงั้นเหรอ"

เสียงเบนเงียบไป กิดาการเรียกชื่อเขาอีกหลายครั้งก็ยังเงียบเชียบ เธอตัดสินใจเปิดประตูออกมา ปรากฏว่าที่ตรงนั้นว่างเปล่า...เบนกลับมานอนก่ายหน้าผากในห้องทำงาน คิดหนักเรื่องที่คุยกับกิดาการเมื่อครู่ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องรู้สึกแคร์กิดาการด้วย ขณะเดียวกันนั้น

ในห้องพักแขก กิดาการก็นั่งครุ่นคิดสงสัยว่าทำไมเบนต้องมาพูดแปลกๆกับเธอด้วย มันหมายความว่ายังไงกันแน่?

ooooooo

ตอนที่ 3

แจ๊ดแอบให้ข่าวว่าเธอถูกน้ำตาลตบจนกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์บันเทิง บรมถึงกับเต้นผาง รีบให้อัญชลีดำเนินการแก้ข่าวอย่างทันทีทันใด อัญชลีจึงนัดน้ำตาลให้เข้ามาแถลงข่าวที่บริษัทในเย็นนี้เลย เธอจะเตรียมสคริปต์ไว้ให้พูด

ขณะเดียวกันนั้น เบนก็ไม่ค่อยพอใจกับข่าวนี้เหมือนกัน เขาตำหนิแจ๊ดว่าทำไมถึงให้ข่าวไปแบบนั้น เรื่องมันชักจะไปกันใหญ่แล้ว

"ฟังแจ๊ดอธิบายก่อนสิคะคุณเบน...บังเอิญเมื่อวานที่เราไปงานกัน แจ๊ดเจอพี่อุ๋ม หัวหน้าฝ่ายข่าวบันเทิงของเมืองสยาม พี่อุ๋มถามแจ๊ดว่าหน้าไปโดนอะไรมา แจ๊ดก็ตอบไปตรงๆ ไม่นึกว่าเขาจะเอาไปลงหน้าหนึ่งเลยนี่คะ"

"งั้นแจ๊ดช่วยแก้ข่าวให้น้ำตาลได้ไหม"

"ไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าแจ๊ดแก้ข่าวก็เท่ากับว่าเมื่อวานแจ๊ดโกหกสิคะ"

"แค่บอกเขาไปว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันก็ได้"

"คุณเบนก็เห็นนี่คะว่าไม่ใช่เรื่องเข้าใจผิด  ถ้าแจ๊ดไปแก้ข่าวอย่างนั้น  มันก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอกค่ะ เอา เป็นว่า...ถ้ามีใครโทร.มาถามแจ๊ด แจ๊ดจะบอกว่าน้ำตาลมาเคลียร์กับแจ๊ดแล้ว แจ๊ดไม่โกรธไม่ติดใจอะไรอีก ดีไหมคะ"

"อย่างนั้นก็ได้ครับ ผมไม่อยากให้น้ำตาลมีข่าวเสียหายอะไรอีก"

"แจ๊ดเข้าใจค่ะ คุณเบนไม่ต้องห่วงนะคะ แจ๊ดจะไม่ให้ คุณกับน้ำตาลเสียชื่อแน่นอน"

"ขอบคุณครับ"

พอเบนคล้อยหลัง แจ๊ดพีอาร์สาวแสบก็ยิ้มสะใจ พลางกลอกตาไปมาอย่างมีแผนขั้นต่อไป...ฝ่ายกิดาการที่ไม่ค่อยสบายเพราะเมื่อคืนตากฝน แต่พอรู้ว่าน้ำตาลกำลังจะไปแถลงแก้ข่าวเรื่องแจ๊ด กิดาการก็ไม่ยอมให้น้ำตาลไปคนเดียวอย่างเด็ดขาด

บรมกำลังกล่อมอัญชลีเพื่อใช้งาน พอรู้ว่าน้ำตาลมาถึงแล้ว บรมก็ชิ่งทันที ปล่อยให้เป็นภาระหน้าที่ของอัญชลีคนเดียว...เมื่อน้ำตาลได้อ่านสคริปต์จากอัญชลี เธอโยนมันทิ้งลงบนโต๊ะอย่างไม่สบอารมณ์ พร้อมกับตั้งคำถามว่า ทำไมต้องให้เธอบอกว่าเข้าใจผิดด้วย

"มันเป็นทางออกที่ดีที่สุด   แบบบัวไม่ให้ช้ำน้ำไม่ ให้ขุ่น"

"สรุปก็คือคุณอัญเกรงใจทางนั้นด้วย"

"แจ๊ดเป็นพีอาร์ที่คร่ำหวอดในวงการมานาน สนิทกับนักข่าวและบอกอหนังสือทุกฉบับ ฉันไม่อยากให้เธอไปแลกกับเขา"

"ถึงแม้เขากำลังจะแย่งแฟนน้ำตาลเหรอคะ"

จังหวะนี้เอง แป้ว ลูกน้องของอัญชลีวิ่งเข้ามาบอกว่านักข่าวมากันแล้ว น้ำตาลทำท่าจะออกไปทันที แต่อัญชลีขวางหน้าไว้ ต้องการให้น้ำตาลท่องสคริปต์ก่อน น้ำตาลกลับสวนทันควันว่าไม่จำเป็น เธอจำได้หมดแล้ว

เมื่อเผชิญหน้านักข่าวและแฟนคลับจำนวนไม่น้อย น้ำตาลไหว้กราดอย่างรู้งาน จากนั้นก็เริ่มตอบข้อซักถามของนักข่าวด้วยท่าทีสบายๆไร้กังวล โดยมีอัญชลีและแป้วคอยคุมเกมอยู่ข้างๆ ส่วนกิดาการปะปนอยู่กับกลุ่มแฟนคลับ คอยชะเง้อฟังว่าน้ำตาลจะพูดอะไรยังไงบ้าง

และแล้วน้ำตาลก็ทำให้อัญชลีไม่พอใจอย่างมาก เพราะเธอไม่ได้ตอบตามสคริปต์เลยแม้แต่นิด กลับพูดต่อความยาวสาวความยืดท้าทายแจ๊ดอย่างไม่กลัว และหาว่าแจ๊ดจะแย่งแฟนของเธอ ซึ่งเธอไม่ยอมแน่ๆ อัญชลีทนไม่ไหวรีบดึงน้ำตาลออกไปต่อว่าหลังห้อง

"น้ำตาลตอบนักข่าวไปอย่างนั้นได้ยังไง"

"น้ำตาลตอบตามความจริงนี่คะ"

"ถ้าแจ๊ดรู้ละก็ไม่ยอมจบง่ายๆแน่  มันไม่ดีกับภาพพจน์ ของเพลินเรคคอร์ด และไม่ดีกับตัวเธอเองด้วย"

"ไม่ดียังไงคะ คนที่เสียหายคือยัยแจ๊ดนั่นแหละ ในเมื่อเขาฟ้องสื่อก่อน เราก็ต้องตอบโต้กลับไปให้เจ็บแสบที่สุด"

"เธอมันบ้าไปแล้วน้ำตาล"

"น้ำตาลไม่ได้บ้า คุณอัญอย่ามากะเกณฑ์ให้น้ำตาลทำโน่นทำนี่ตามแผนพีอาร์เลย มันไม่ได้ผลหรอก"

อัญชลีมองหน้าน้ำตาลอย่างโกรธจัด แต่พยายามข่มอารมณ์...กิดาการเข้ามาแทรก ชวนน้ำตาลกลับบ้าน แต่น้ำตาลบอกว่าเธอยังให้สัมภาษณ์ไม่เสร็จเลย

"ไม่ต้องสัมภ่งสัมภาษณ์อะไรแล้ว จบแค่นี้แหละ" อัญชลีโพล่งขึ้น

"คุณอัญกลัวผู้หญิงที่ชื่อแจ๊ดคนนั้นเหรอคะ สู้ไม่ได้หรือไง"

"น้ำตาล!" อัญชลีชักเดือด

"พอแล้วน้ำตาล คุณอัญเขาพยายามช่วยน้ำตาลแล้วนะ"

"ไม่มีใครช่วยน้ำตาลได้หรอกค่ะ น้ำตาลรู้ว่าต้องทำ

ยังไง"   น้ำตาลสะบัดหน้าใส่อัญชลีแล้วเดินฉับๆออกไป

กิดาการรีบก้าวตามไปรั้งแขนน้ำตาลไว้

"น้ำตาลอย่าออกไปแถลงข่าวอีกเลย ไม่รู้หรือไงว่าพวกเขามีแต่ต้อนให้เราจนมุม"

"น้ำตาลไม่เห็นกลัวเลย"

"พอเถอะน้ำตาล กลับบ้านกันดีกว่านะ"

"พี่ดา...อะไรๆก็กลับบ้าน น้ำตาลยังไม่อยากกลับค่ะ วันนี้น้ำตาลกะมาเปิดใจเต็มที่ เอาให้ยัยแจ๊ดกระอักไปเลย"

"ตอบโต้กันทางสื่อมันไม่มีประโยชน์หรอก พี่ขอร้องนะน้ำตาล กลับบ้านเถอะ นี่ถ้าคุณเบนเห็นข่าว เขาอาจจะไม่พอใจก็ได้ เดี๋ยวจะพานไม่ยอมแต่งงานกับน้ำตาลอีกนะ"

น้ำตาลชะงักไป พลางยกมือลูบท้องตัวเองอย่างครุ่นคิด

ooooooo

ตกกลางคืน เหตุการณ์ที่น้ำตาลแถลงข่าวก็ไปปรากฏอยู่ในรายการข่าวบันเทิงทางจอโทรทัศน์ แจ๊ดเห็นแล้วโกรธจี๊ด   คิดหาทางแก้เกมอย่างทันทีทันใด

ขณะเดียวกัน น้ำตาลเห็นภาพข่าวของตัวเองผ่านจอก็หัวเราะชอบใจ ตรงกันข้ามกับกิดาการที่นั่งหน้าเคร่งเครียดคิดกังวลไปร้อยแปด

"เห็นไหมคะพี่ดา ข่าวของน้ำตาลกลายเป็นกระแสขึ้นมาอีกโดยไม่ต้องมีตัวช่วยอะไรเลย"

"แล้วถ้าคุณเบนเห็น เขาจะคิดยังไง"

"เขาก็ต้องเข้าข้างน้ำตาลสิคะ เขารับปากน้ำตาลแล้วว่าจะไม่ทำท่า..."น้ำตาลพูดได้แค่นั้นก็หยุดชะงัก เพราะสิ่งที่เบนสัญญานั้นไม่สามารถเปิดเผยกับใครได้

"จะไม่อะไรนะ" กิดาการซักอย่างสงสัย

"เขา...เขาสัญญาว่าจะเข้าใจน้ำตาลให้มากขึ้น พี่เบนไม่ว่าอะไรน้ำตาลหรอกค่ะ"

แต่พริบตานั้น กิดาการก็นิ่งไปเมื่อเห็นเบนยืนอยู่ หน้าบ้าน สีหน้าของเขาตรงข้ามกับคำพูดน้ำตาล...น้ำตาลเห็นเข้าก็ทำหน้าไม่ถูก แต่แล้วก็รีบปรับสีหน้าใหม่ ยิ้มหวานก่อนจะปราดเข้าไปเกาะแขนเบนอย่างเอาใจ

"พี่เบนกลับมาแล้วเหรอคะ   เหนื่อยไหมคะพี่เบนขา"

เบนไม่ยิ้มด้วย สีหน้านิ่งเรียบขรึม ซ่อนความไม่พอใจไว้ในแววตา

"ผมเห็นข่าวที่น้ำตาลแถลงตอบโต้แจ๊ดแล้ว"

"ทำไมพี่เบนทำหน้าอย่างนั้นล่ะคะ   โกรธน้ำตาลเหรอคะ"

"ผมคงโกรธไม่ได้หรอก เพราะมันเป็นเรื่องของน้ำตาล แค่อยากจะเตือนว่าสิ่งที่น้ำตาลพูดไปมันไม่เป็นผลดีกับ

ตัวเองเลย คนอื่นจะมองว่าสิ่งที่แจ๊ดกล่าวหาเป็นความจริง"

"ไม่หรอกค่ะ แฟนคลับต้องเข้าใจน้ำตาล สมัยนี้ถ้านิ่งเงียบไม่ตอบโต้ ก็จะถูกมองว่าป๊อด ไม่กล้าพูดความจริง น้ำตาลอยากให้เขารู้สึกว่าไม่ใช่จะมาทำร้ายกันได้ง่ายๆ"

"งั้นก็ตามใจนะ ผมคงพูดได้เท่านี้แหละ" พูดจบเบนหันกลับไปทางห้องทำงานทันที น้ำตาลหน้าตูมตึง บ่นกระฟัด กระเฟียด

"ยัยแจ๊ดต้องมาฟ้องพี่เบนแน่ๆเลยพี่ดา พี่เบนนะพี่เบน เข้าข้างคนอื่นมากกว่าแฟนตัวเองอีกแล้ว จะหาเรื่องไม่ยอมแต่งกับน้ำตาลน่ะสิ"

กิดาการฟังแล้วครุ่นคิดคล้อยตาม จะไปเซ้าซี้เอาเรื่องเบน แต่เคาะประตูห้องเรียกอยู่ครู่หนึ่งก็ไม่มีแม้แต่เสียงขาน ลองขยับลูกบิด ปรากฏว่าไม่ได้ล็อก จึงตัดสินใจเปิดประตูผลัวะเข้าไป แต่แล้วเธอกลับต้องผงะร้องลั่นและรีบเอามือปิดหน้า หันหลังให้เขาทันที

เบนในชุดผ้าขนหนูผืนเดียวก็ตกใจเช่นกันที่จู่ๆกิดาการพรวดพราดเข้ามา เขารีบเดินไปตู้เสื้อผ้า พลางก็ถามเธอว่า เปิดประตูเข้ามาทำไม?

"ก็คุณอยากไม่ล็อกห้องเองทำไมล่ะ"

"ใครจะคิดว่าจู่ๆจะมีคนเปิดเข้ามา"

"งั้นคุณทำธุระให้เสร็จก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันมาใหม่"

กิดาการก้าวออกจากห้อง แต่เบนเดินมาขวางไว้ เธอถึงกับหน้าเหวอ มองเขาหัวจดเท้าอย่างงุนงงสงสัยว่าทำไมเขาถึงแต่งตัวได้รวดเร็วนัก...ไม่ทันจะพูดอะไรกับเขาอีก เธอก็ไอออกมา เบนรู้ว่าเธอไม่สบายจึงบอกให้ไปนอนพัก พรุ่งนี้ค่อยมาคุยกันใหม่ แต่เธอยืนยันอยากคุยวันนี้ให้จบ เบนถึงกับถอนใจเซ็งๆ

"คุณคิดว่าผมเข้าข้างแจ๊ด...แล้วคุณไม่เห็นเหรอว่าสิ่งที่น้ำตาลพูดมันบ้าบิ่นแค่ไหน"

"ค่ะ ฉันเห็น แต่น้ำตาลยังเด็ก ยังควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ไม่ดีนัก"

"เขาจะทำตัวเป็นเด็กต่อไปอีกไม่ได้แล้ว ในเมื่อเขากำลังจะเป็นแม่คน"

"ใช่ แต่ถึงยังไงน้ำตาลก็ยังมีหัวใจเป็นเด็กอายุสิบแปด"

"แล้วเขาทำตัวเหมือนเด็กอายุสิบแปดหรือเปล่าล่ะ"

กิดาการนิ่งงันถึงกับเถียงไม่ออก รู้สึกว่าเบนพูดถูก

ในที่สุดก็ถามขึ้นมาด้วยเสียงอ่อนลง

"หวังว่าคุณคงไม่เอาเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างในการไม่แต่งงานกับน้ำตาลนะคะ"

"ผมไม่เคยรับปากว่าจะแต่งงานกับน้ำตาลเลย"

"เอ๊ะ! คุณเบน ทำไมคุณถึงเป็นคนกลับกลอกอย่างนี้"

"ผมไม่ได้กลับกลอก ผมแค่อยากให้ทุกคนสบายใจ รวมทั้งคุณด้วย แต่ทุกครั้งผมกลับต้องเป็นฝ่ายอึดอัดใจเสียเอง ผมอยากให้คุณเข้าใจผมบ้างนะคุณดา"

"ทำไมฉันต้องเข้าใจคุณด้วย"

"ก็เพราะ...เพราะสถานการณ์มันบีบบังคับให้เราต้องมาอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน ถ้าคุณไม่เข้าใจผม เราก็จะมีแต่เรื่องเข้าใจผิดกันอยู่เรื่อยๆ ซึ่งผมไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น"

"ฉันก็ไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน เพราะฉันอยากกลับไปมีชีวิตของฉันเหมือนเดิม ถ้าคุณกับน้ำตาลแต่งงานกันเมื่อไร ฉันก็จะออกไปจากชีวิตของคุณทันที และจะไม่มาวุ่นวายกับคุณอีก"

"ขอบคุณครับ" เขาพูดเบาๆ แล้วปิดประตูห้องทันที กิดาการถึงสะดุ้ง เท้าสะเอวพึมพำกับประตูอย่างฉุนๆ

"ถึงยังไงฉันก็จะจับคุณแต่งงานกับน้ำตาลให้เร็วที่สุด"

ooooooo

แล้วแจ๊ดก็ไปออกรายการตอบโต้น้ำตาลอย่างมันหยด แถมยังโชว์หลักฐานบนแก้มเป็นรอยฝ่ามือที่โดนน้ำตาลตบจริง ทั้งที่เธอเข้าไปคุยงานกับเบนตามปกติ ไม่ได้ทำอะไรเสียหายอย่างที่น้ำตาลกล่าวหา ซึ่งเหตุการณ์ครั้งนี้เธอจะแจ้งความว่าถูกทำร้ายร่างกาย เพราะน้ำตาลก้าวร้าวไม่มีสัมมาคารวะแต่ถ้าน้ำตาล จะมาขอโทษเธอต่อหน้าประชาชน เธอก็คงประนีประนอม ยอมความ...

กิดาการเห็นแจ๊ดให้ข่าวแบบนี้ก็ทนอยู่เฉยไม่ได้ รีบร้อนออกจากบ้านไปทั้งที่เป็นไข้ไม่สบาย...ขณะเดียวกันนั้นที่เพลินเรคคอร์ด บรมกำลังโวยวายอัญชลีก่อนจะขอร้องให้

เธอจัดการอีกครั้ง ไม่งั้นบริษัทต้องเสียชื่อแน่ แล้วจะพลอยทำให้อัลบั้มของบีออกตัวยากขึ้นด้วย  จะใช้เงินเท่าไหร่ตน

ก็ไม่ว่า  อัญชลีได้ยินอย่างนี้ค่อยยิ้มออก  ตอนแรกเธอจะปฏิเสธเพราะคิดว่าบรมทำเพื่อน้ำตาล  แต่ที่แท้เขาก็ห่วงลูกชายของตัวเอง

กิดาการเข้ามาในบริษัทของเบนด้วยท่าทางร้อนใจ เบนเห็นเธอก็รีบผละจากลูกน้องมารับหน้า กิดาการแจ้งว่าเธอต้องการพบแจ๊ด แต่เบนบอกกว่าแจ๊ดออกไปพบลูกค้า เธอจึงขอเบอร์โทร.เพราะอยากคุยกับแจ๊ดเดี๋ยวนี้ เบนเหลือบมองพนักงานที่กำลังเพ่งเล็งมา จึงขอให้กิดาการเข้าไปคุยกับเขาในห้องดีกว่า

"ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้อยากคุยกับคุณ ฉันอยากคุยกับคุณแจ๊ดโดยตรง คุณเห็นแล้วใช่ไหมคะว่าเขาทำกับน้ำตาลยังไง"

"ฉันทำกับน้ำตาลเหมือนที่เขาทำกับฉันไงล่ะคะ" เสียงแจ๊ดดังแหลมขึ้นมา กิดาการหันขวับ แล้วปรี่เข้าไปต่อว่าแจ๊ดทันที

"คุณกำลังรังแกเด็ก"

"ฉันต่างหากที่ถูกรังแก เด็กคนนี้เป็นยังไงคุณก็น่าจะรู้ดี เขาทำร้ายฉันก่อน แล้วยังไม่รู้สำนึก"

"มันเป็นเพราะเขาเข้าใจว่าคุณกับคุณเบนสนิทกันเกินเพื่อน"

"นั่นมันเรื่องของฉันกับคุณเบน เขาไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่าย"

"คุณพูดอย่างนี้ก็หมายความว่าคุณยอมรับน่ะสิ"

"คุณก็ลองถามคุณเบนดูสิว่าจริงหรือเปล่า"

สองสาวหันมองเบนเป็นตาเดียว เบนไม่ตอบแต่รีบเข้ามาแทรกกลาง

"คุณกลับบ้านไปก่อนเถอะครับคุณดา ผมจะเคลียร์กับแจ๊ดเอง"

"ไม่ค่ะ ถ้าให้คุณเคลียร์ มันก็จะยิ่งไม่จบ ฉันไม่อยากให้น้ำตาลเครียดอีก"

"ถ้าคุณกลัวน้ำตาลเครียดก็ควรจะให้เขาอยู่เฉยๆ เลิกหาเรื่องคนอื่นซะที ไม่งั้นเขาโดนฟ้องแน่ๆ ฉันขอเตือน" พูดจบแจ๊ดก็เดินเข้าห้องทำงานของตัวเอง กิดาการจะก้าวตาม แต่ถูกเบนรั้งออกไปอีกทาง

"กลับไปเถอะครับคุณดา ผมเคลียร์ให้เอง"

"งั้นคุณจะจัดการเรื่องนี้ยังไง ถ้าเขาจะฟ้องน้ำตาลจริงๆ"

"ผมจะให้น้ำตาลไปขอโทษเขา"

"ไม่มีทาง น้ำตาลไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่ ทำไมคุณถึงแคร์คุณแจ๊ดนัก คุณกิ๊กกับเขาจริงๆใช่ไหม"

"ไม่ใช่นะคุณดา"

"แต่เขายอมรับแล้ว"

"เขาแค่ยอมรับว่าเราสนิทกัน เพราะเขาเป็นหุ้นส่วนผม"

"คุณนี่เปลี่ยนสีไปได้เรื่อยๆนะ ฉันไม่อยากจะเชื่อคุณอีกต่อไปแล้ว ถ้าคุณจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ ฉันจะมาจัดการ ขั้นเด็ดขาดกับคุณแจ๊ดถึงที่นี่เอง"

กิดาการสะบัดหน้าใส่เบนแล้วเดินออกไป แต่แล้วพอเจอแดดที่ร้อนเปรี้ยง เธอก็รู้สึกหน้ามืดยืนโงนเงน เบนตกใจเข้ามาประคองแล้วพาเธอในสภาพหมดสติไปขึ้นรถอย่างเร่งรีบ แจ๊ดเปิดม่านหน้าต่างเห็นภาพนั้นเต็มตา กำลังจะตามออกไป ก็พอดีเสียงมือถือของเธอดังขึ้น...

อัญชลีโทร.มานัดแจ๊ดไปพบที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง แล้วมอบเงินจำนวนไม่น้อยเพื่อให้แจ๊ดยุติการให้ข่าวทำลายน้ำตาล แจ๊ดเห็นเงินก็ตาโตยอมศิโรราบ แต่ในใจยังขุ่นเคืองเด็กเมื่อวานซืนอย่างน้ำตาลไม่หาย...

เบนพากิดา การไปหาหมอที่โรงพยาบาลและอยู่เฝ้าจนเธอฟื้น หมอบอกว่าเธอเป็นไข้หวัดใหญ่แต่ไม่ยอมพักผ่อนรักษาตัว ไข้เลยขึ้นสูงจนเป็นลม เบนคอยดูแลเธออย่างดี ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวแต่พยายามปฏิเสธหัวใจตัวเอง เพราะเข้าใจว่าเขาคือพ่อของเด็กในท้องน้ำตาล

แล้วกิดาการก็ไล่เบน กลับไปจัดการเรื่องน้ำตาลกับแจ๊ด เบนบอกว่าไม่มีอะไรแล้ว เมื่อสักครู่เขาโทร.คุยกับแจ๊ด แจ๊ดหายโกรธน้ำตาลแล้ว และเขาก็โทร.บอกน้ำตาลแล้วด้วย หวังว่าเธอคงสบายใจได้เสียที

"ฉันจะ สบายใจที่สุดก็ต่อเมื่อคุณแต่งงานกับน้ำตาลให้เรียบร้อย" เบนนิ่งไป กิดาการมองหน้าแล้วนึกถึงคำพูดของเขา "หรือว่าคุณจะเบี้ยวอีก คุณหมายความว่ายังไงคะที่คืนนั้นคุณบอกว่ามันอาจจะไม่ใช่ความจริง"

"ผม ก็พูดไปอย่างนั้นเอง เอาละ เดี๋ยวผมเรียกหมอมาดูอาการคุณก่อนดีกว่า เขาจะได้รู้ว่าคุณรู้สึกตัวแล้ว" เบนกดปุ่มเรียกพยาบาล กิดาการยังมองหน้าเขาอย่างข้องใจ แต่เบนกลับยิ้มให้เธออย่างอบอุ่น ทำให้เธอต้องรีบหลบไม่อยากสบสายตาคู่นั้น...

น้ำตาลเพิ่งรู้จากแม่ บ้านว่ากิดาการไม่สบาย เบนพาไปโรงพยาบาล ตอนนี้ปลอดภัยแล้วแต่อาจต้องพักอีกสองสามวัน และเบนก็สั่งไว้ด้วยว่าไม่ให้น้ำตาลไปเยี่ยม เดี๋ยวจะเจอนักข่าวตามอีก น้ำตาลบอกว่าเธอไม่ไปแน่ๆ ไม่ชอบกลิ่นโรงพยาบาล แต่อดข้องใจไม่ได้ว่าทำไมเบนถึงไปดูแลกิดาการเอง ไม่ทำงานทำการหรือไง?

เบน แวะเวียนมาดูแลกิดาการบ่อยจนพยาบาลเริ่มซุบซิบสงสัย   ขณะที่กิดาการเองก็ตะขิดตะขวงใจ   ไล่เขากลับไปดูแลน้ำตาลจะดีกว่า   เพราะน้ำตาลกำลังท้องต้องการคนดูแลมากกว่าเธอ   ตกเย็นเบนเลยจำใจกลับไป   แต่ก็ไม่ได้ดูแลอะไรน้ำตาล หนีเข้าห้องพักผ่อนเงียบอยู่คนเดียว

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น มีข่าวใหญ่ข่าวฉาวเกี่ยวกับน้ำตาลอีกแล้ว อัญชลีถึงกับกุมขมับขณะเปิดคอมพิวเตอร์ดูรูปคลิปหลุดของน้ำตาลกับดวงฤทธิ์

"นี่มันพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกหรือไง ทำไมเคลียร์

ข่าวนั้นแล้วยังมีเรื่องคลิปนี่หลุดออกมาอีก"

"สงสัย ดวงน้ำตาลจะถูกโฉลกกับข่าวฉาวค่ะ ตอนนี้ข่าวแพร่กระจายไปทั่วเน็ต จนบางเว็บถึงกับล่มไปแล้ว เรื่องคลิปหลุดน้ำตาลกลายเป็นกระทู้แนะนำเต็มไปหมด"

"แป้ว...เธอลองเช็กดูสิว่าคุณบรมรู้เรื่องนี้หรือยัง"

"ยังเลยค่ะ เขาอยู่ที่ห้องอัดกับคุณบีตั้งแต่บ่ายแล้ว"

"งั้นเรายังพอมีเวลาคิด" อัญชลีครุ่นคิดหน้าเครียดว่าจะรับมืออย่างไรดี

แต่ ไม่ทันไร บรมก็รู้เห็นคลิปนี้ผ่านจอมือถือของบีเข้าเต็มๆ แต่ท่าทีเขาดูไม่สะทกสะท้านเท่าที่ควร แถมยังบอกกับบีว่าคนอย่างน้ำตาลทำแบบนี้ไม่แปลก แต่ก็ไม่น่าปล่อยให้หลุดออกมาได้

"งั้นป๋าก็ไม่ต้องไปเคลียร์ข่าวยัย น้ำตาลเปรี้ยวให้วุ่นวายอีกแล้ว ข่าวฉาวติดๆกันแบบนี้ไม่มีทางที่ยัยนั่นจะกลับไปเป็นซุปเปอร์สตาร์ได้เหมือน เดิมหรอก"

"แกยังไม่รู้จักวงการนี้ดีพอว่ะบี ทุกอย่างสามารถพลิกขาวกลับเป็นดำ ดำก็กลายเป็นขาวได้ เดี๋ยวป๋าให้คุณอัญจัดการ ไม่ยากหรอก"

บรมหยิบมือถือของตนออกมาโทร.ตามอัญชลีให้มาพบที่ห้องอัดเดี๋ยวนี้เลย...บีได้แต่นิ่งมองพ่ออย่างไม่เข้าใจ

ooooooo

ตอนที่ 4

ที่หน้าบ้านเบน นักข่าวและตากล้องนับสิบกำลังชะเง้อชะแง้เข้ามาในบ้าน บ้างก็ร้องเรียกและร้องถามน้ำตาลเรื่องคลิปฉาวจะขอสัมภาษณ์ให้กระจ่างว่าใคร เป็นคนถ่าย แล้วถ่ายไว้ก่อนหรือหลังการประกาศแต่งงานกับเบน

น้ำตาล อยู่ในบ้านกับป้าเพ็ญ เธอแกล้งเดินเฉียดไปเฉียดมาตรงหน้าต่างแล้วเปิดม่านให้นักข่าวเห็น ป้าเพ็ญตกใจรีบดึงน้ำตาลหลบ ก่อนจะลนลานปิดม่านปิดหน้าต่างทุกบาน น้ำตาลเห็นอาการป้าเพ็ญก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างอารมณ์ดี

"จะปิดทำไมล่ะจ๊ะป้าเพ็ญ"

"ก็ไม่ให้นักข่าวเห็นคุณน่ะสิคะ คุณก็เหมือนกัน ไม่น่าออกมายืนให้นักข่าวเห็นเลย หลบไปข้างในเถอะค่ะ"

"แหม ป้าเพ็ญนี่น่ารักที่สุดเลย ปกป้องน้ำตาลด้วย"

"ก็คุณดาสั่งไว้นี่คะ  แถมคุณน้ำตาลยังเป็นแฟนคุณเบน ป้าก็ต้องดูแลให้เหมือนๆกัน อย่างนี้พอจะเรียกว่าคนดูแลศิลปินได้ไหมคะ"

"ขอบคุณนะจ๊ะป้าที่ดูแลน้ำตาล แต่ยังไงตอนนี้ความดังของน้ำตาล ก็ไม่มีใครฉุดได้แล้วละ ทำไงได้ คนดังใครๆก็สนใจ"

"แต่ที่เขาพูดกันมันข่าวฉาวของคุณนี่คะ"

"ถ้าไม่ฉาวแล้วจะได้เป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์เหรอ ป้าเพ็ญนี่ก็"

เสียงมือถือน้ำตาลดังขึ้น เธอเดินไปหยิบมันขึ้นมามองหน้าจอแล้วเบะปาก แกล้งกรอกเสียงหวานๆใส่อัญชลีที่โทร.เข้ามา

"สวัสดีค่า...คุณอัญ"

"น้ำตาล ตอนนี้นักข่าวอยากได้ข่าวเธอมาก พี่ขอให้เธอเก็บตัวเงียบเข้าไว้ อย่าให้ข่าวใดๆเด็ดขาด แล้วก็อยู่แต่ในบ้านล่ะ ฉันกับคุณบรมจะหาทางแก้เอง"

"รับ ทราบค่าคุณอัญ" เธอวางสายอย่างเซ็งๆ "น่ารำคาญ ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ เดี๋ยวคุณบรมก็คงโทร.มาอีก...ใครอีกล่ะ ครูบัว พี่แป้ว ยัยจอย ไอ้โอม เฮ้อ" ว่าแล้วก็ปิดมือถือไปเลย แล้วลอยหน้ากินผลไม้ จากนั้นก็หยิบรีโมตเปิดทีวีดูข่าวฉาวๆของตัวเองอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว

ตรง กันข้ามกับกิดาการที่โรงพยาบาล พอเห็นข่าวนี้เข้าเธอร้อนใจมากถึงกับขอออกจากโรงพยาบาลก่อนกำหนดเวลา เบนจะมารับกลับจึงไม่เจอเธอ แต่รู้จากพยาบาลว่าเธอออกไปได้สักครึ่งชั่วโมงแล้ว...

ขณะเดียวกัน นั้น ดวงฤทธิ์หรือด้วง นักร้องวัยรุ่นที่ตกเป็นข่าวกับน้ำตาลก็กำลังถูกนักข่าวรุมล้อมสัมภาษณ์ที่ หน้าค่ายเพลงต้นสังกัด ด้วงกำลังจะมีผลงานเพลงเลยถือโอกาสนี้โปรโมต ไปในตัว เขาตอบนักข่าวว่าคลิปนั้นเป็นการถ่ายเล่นกันแบบเพื่อน และที่มันหลุดออกมาได้ก็เพราะเขาทำมือถือหาย เขาต้องขอโทษน้ำตาลด้วยที่ซุ่มซ่ามทำมือถือหายจนเป็นเรื่อง
เมื่อกิดาการ นั่งแท็กซี่กลับมาใกล้จะถึงหน้าบ้านเบน เธอบอกให้คนขับจอดเพราะเห็นนักข่าวเต็มไปหมด ขณะเธอลงจากรถคิดอ่านว่าจะทำยังไงถึงจะเข้าบ้านได้ ก็พอดีเบนขับรถกลับมาเจอ เบนจึงพาเธออ้อมไปเข้าทางลับที่เขาเคยใช้เข้าออกตอนสมัยเป็นเด็ก

ในบ้าน บรมกำลังต่อว่าน้ำตาลว่าคลิปฉาวนั่นเกิดขึ้นได้ยังไง น้ำตาลตอบอย่างไม่ยี่หระว่าคงมีคนแอบถ่ายล่ะมั้ง

"ฉันหมายถึงเธอไปจูบกับนายด้วงได้ยังไง"

"จะจูบได้ยังไง ที่ไหน เมื่อไหร่ มันก็เป็นสิทธิ์ของน้ำตาลนะคะ ทำไมต้องรายงานคุณบรมด้วย"

"น้ำตาล!" บรมโมโหขึ้นเสียง กิดาการกับเบนเข้ามาพอดี น้ำตาลทำไม่รู้ไม่ชี้ปราดไปเกาะแขนเบนทันที

"พี่เบน...วันนี้กลับไวจังค่ะ พาน้ำตาลไปทานข้าวข้างนอกนะคะ น้ำตาลเบื๊อเบื่อค่ะ"

"น้ำตาล ฉันขอเตือนเธอดีๆนะ อย่าทำอย่างนี้อีก...เบน ฉันอยากให้นายดูแลน้ำตาลให้ดีๆหน่อย อย่าปล่อยให้ไปทำเรื่องฉาวโฉ่อีก เป็นแฟนกันยังไง"

"ผมจะรับผิดชอบน้ำตาลเท่าที่จะทำได้ แต่เรื่องพฤติกรรมเขาผมคงคุมไม่ได้ พี่อย่ามาโยนทุกอย่างให้ผมอย่างนี้สิ แค่นี้มันก็มากเกินไปแล้วนะ ทำไมผมต้องมารับผิดชอบในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ ลูกเขาก็ไม่ใช่..."

"เบน!" บรมตวาดสวนขึ้นมา ทำให้เบนต้องเงียบเก็บความอึดอัดไว้

"ไม่ใช่อะไรคุณเบน ลูกน้ำตาลเป็นลูกของใคร" กิดาการ

เริ่ม สงสัย ทุกคนเงียบกริบ เธอก็ยิ่งอยากรู้ "ต้องมีอะไรแน่ๆ ทำไมเงียบกันไปหมด  ใครก็ได้บอกความจริงดามาซักที  คุณเบนไม่ใช่พ่อของเด็กในท้องเหรอ"

"ทำไม จะไม่ใช่ล่ะ...เอาน่าเบน เป็นแฟนกับคนในวงการมันก็กดดันแบบนี้ล่ะ เรื่องก็มาถึงขนาดนี้แล้ว นายต้องยอมรับให้ได้ นักข่าวมารุมกันอย่างนี้ เบนมันก็เครียดเป็นธรรมดา ไม่มีอะไรหรอกครับ ยังไงผมก็ฝากคุณช่วยเบนดูแลน้ำตาลด้วยนะครับ เดี๋ยวพี่จะออกไปคุยกับนักข่าวเอง"

"ไปๆซะที รำคาญ" น้ำตาลพึมพำมองตามบรมตาขวางๆ แล้วออดอ้อนเอาใจเบนอีก  "พี่เบนขา...ไปนั่งพักข้างในเถอะค่ะ เดี๋ยวน้ำตาลเอาขนมมาให้กิน"   แต่เบนแกะมือน้ำตาลออกจากแขน   แล้วเดินเข้าไปข้างในอย่างไม่สบอารมณ์   "พี่เบนอ่ะ...

พี่ดาดูพี่เบนสิ โกรธน้ำตาลอีกแล้ว มีแต่คนโกรธน้ำตาล ทำอะไรก็ผิดไปหมด"

"แล้วน้ำตาลไปยุ่งกับด้วงทำไมล่ะ เป็นใครก็ต้องหึงต้องโกรธทั้งนั้นล่ะ"

"โธ่...พี่ ดา ก็ดูพี่เบนทำกับน้ำตาลสิ เดี๋ยวเมิน เดี๋ยวโกรธ พูดจาก็ห้วนๆใส่ น้ำตาลน้อยใจก็เลยประชดซะเลย คราวนี้พี่เบนคงได้โอกาสเลิกกับน้ำตาลแน่ๆ ถึงได้ทำท่าจะไม่รับผิดชอบลูกในท้องของน้ำตาลอย่างนั้นน่ะ"

"ฉวย โอกาส แย่จริงๆผู้ชายอย่างนี้" กิดาการเจ็บใจแทน น้อง น้ำตาลแอบยิ้มที่ทำให้พี่สาวเชื่อได้...แล้วกิดาการก็ตามไปพูดจาเหน็บแนมเบน ที่อุตส่าห์หนีไปนั่งทำใจอยู่คนเดียว

"แทนที่จะมานั่งกลุ้ม ฉันว่าคุณไปปรับความเข้าใจกับน้ำตาลดีกว่า"

"ทำไมต้องปรับความเข้าใจ ผมไม่เห็นอยากจะเข้าใจอะไรเขาเลย"

"ก็ไม่สนใจแฟนอย่างนี้ไง น้ำตาลถึงได้ไปหาด้วง แฟนแค่คนเดียวก็ดูแลไม่ได้"

"อ๋อ นี่เป็นความผิดผมงั้นเหรอ"

"ถ้าคุณไม่เมินเฉยใส่น้ำตาลเขาคงไม่ต้องประชดคุณอย่างนั้นหรอก เขาทำไปเพราะน้อยใจคุณรู้ไหม"

"นี่คงฟังเรื่องโกหกของน้องคุณมาล่ะสิ ข้อแก้ตัวโง่ๆอย่างนั้นคุณเชื่อเข้าไปได้ยังไง"

"นี่คุณว่าฉันโง่เหรอ"

"ใช่...โง่!"

"ถ้าคุณฉลาดนักทำไมถึงปล่อยให้เรื่องมันบานปลายอย่างนี้ล่ะ จัดการอะไรก็ไม่ได้สักอย่าง"

"ผมทำดีที่สุดแล้วคุณดา ผมไม่อยากมาพัวพันกับเรื่องบ้าๆแบบนี้หรอก"

"เรื่องบ้าๆเหรอ ถ้าคุณไม่อยากรับผิดชอบน้ำตาล แล้วคุณไปยุ่งกับน้ำตาลตั้งแต่แรกทำไม"

"โธ่เว้ย ผมไม่เคยอยากยุ่งกับน้ำตาลเลย ผมไม่ได้รักเขา"

"พูดออกมาได้ คุณมันเห็นแก่ตัว"

"ใช่ ผมมันเห็นแก่ตัว ไม่ใช่แม่พระอย่างคุณนี่ คอยปกป้องน้องสาวจนไม่ลืมหูลืมตา ไม่รู้เลยว่าความจริงมันเป็นยังไง"

"หยุดนะ หยุดกล่าวหาฉันได้แล้ว"

"ไม่ กล้าฟังความจริงเหรอคุณดา ที่จริงเรื่องคลิปหลุดนั่นผมเอามาเป็นเหตุผลที่จะไม่ต้องแต่งงานกับน้ำตาล เลยก็ได้ คุณบังคับผมไม่ได้หรอก"

"เห็นแก่ตัวที่สุด!" กิดาการโมโหเงื้อมือจะตบหน้าเบน แต่กลับเป็นฝ่ายถูกเขาจูบเข้าให้ เธออึ้งไปอย่างเขินอาย แล้วผละจากเขาไปทันทีที่เห็นน้ำตาลเดินตามเข้ามา

หลังเกิดเหตุการณ์นี้ กิดาการก็ไม่กล้าสู้หน้าเบนอีก คอยหลบคอยเลี่ยงและเอาป้าเพ็ญเป็นที่กำบัง   จนกระทั่งเช้า

วัน นี้เองเธอตัดสินใจเผชิญหน้ากับเขา บอกให้เขารู้ว่าเธอจะไปดูฤกษ์แต่งงานให้เขากับน้ำตาล เบนทั้งตกใจและไม่พอใจอย่างมาก แต่ไม่ทันได้ทักท้วงอะไร เธอก็ชิ่งออกไปจากบ้านทันที

กิดาการแวะเข้าไปบอกบรมที่บริษัท บรมตกใจไม่แพ้เบน ย้อนถามเธออีกครั้งให้แน่ใจว่าตัวเองฟังไม่ผิด

"ดูฤกษ์แต่งงานเหรอ"

"ค่ะ คุณต้องบังคับคุณเบนให้จัดงานแต่งเสียที น้ำตาลจะได้ไม่ต้องมีข่าวเสียๆหายๆอีก"

"ผมว่า...รออีกสักพักดีกว่า"

"จะ ให้รอไปถึงคลอดลูกเหรอคะ ไม่รอแล้วล่ะค่ะ น้ำตาลต้องร้องไห้เสียใจที่คุณเบนไม่สนใจ เลยทำประชดไปคบกับด้วง จนเป็นข่าวใหญ่โตอย่างนี้ น้องยังเด็ก ดากลัวว่าน้องจะคิดอะไรบ้าๆเพราะความน้อยใจอีก"

บรมยิ้มจืดๆ รู้ว่าน้ำตาลมารยาแน่ๆ แต่ก็ไม่ขัดไม่ท้วงอะไร

"เห รอ เอ้า ก็ได้ๆ ไว้ผมจะคุยกับเบนให้ แต่ตอนนี้ผมว่าคุณควรจะเตือนให้เบนพาน้ำตาลไปฝากครรภ์ก่อนดีกว่า เรื่องนี้น่ะสำคัญกว่าเรื่องอื่นซะอีก"

"จริงด้วย งั้นดาขอตัวกลับก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ"

บรมมองตามกิดาการแล้วหันกลับมามองรูปน้ำตาลที่ผนังห้องด้วยสีหน้าหนักใจ

"เฮ้อ...อายุแค่ 18 ทำไมถึงสร้างเรื่องได้ขนาดนี้"

จากนั้นเขาเรียกอัญชลีมาพบ ถามเรื่องแก้ข่าวให้น้ำตาลคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว

"เรียบร้อยแล้วค่ะ ด้วงก็ออกมาปฏิเสธว่าเป็นการเล่นกันแบบเพื่อน นักข่าวก็เลยเลิกซัก แต่กลับมาถามเรื่องท้องของน้ำตาลแทน"

"ก็ดี ให้นักข่าวเล่นเรื่องน้ำตาลท้องกับเบนนั่นแหละดีแล้ว เผื่อจะได้ลงเอยกันไปได้จริงๆ เรื่องจะได้จบๆซะที"

"แต่ คุณสั่งให้น้ำตาลเก็บตัว ห้ามให้ข่าว แล้วนักข่าวจะเอาข่าวจากไหนล่ะคะ วันๆก็จะมีแต่ข่าวสงสัยว่าท้องหรือเปล่า สงสัยไปสงสัยมาแค่นั้น"

"ผมให้คุณดาไปเตือนเบนว่าให้พาน้ำตาลไปฝากครรภ์ คุณก็จัดการให้นักข่าวคอยตามดูก็แล้วกัน"

"ค่ะ" อัญชลียิ้มร้ายอย่างเข้าใจ

ooooooo

กิ ดาการเคี่ยวเข็ญบังคับเบนให้พาน้ำตาลไปฝากครรภ์จนได้ โดยตัวเธอเองก็ไปด้วย น้ำตาลแต่งตัวรัดกุมใส่หมวกพรางหน้า แต่พอเห็นนักข่าวเท่านั้นเธอก็เปิดหมวกให้เห็น กะว่าคราวนี้ได้ดังสมใจอีกแน่ๆ

เพียงวันรุ่งขึ้น ข่าวน้ำตาลท้องก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งสื่อโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ และนิตยสารบันเทิง กิดาการร้อนใจจนทนอยู่เฉยไม่ได้รีบไปหาฤกษ์แต่งงานมาให้   ซึ่งได้ฤกษ์

เป็นเดือนหน้า   น้ำตาลดีใจชวนกิดาการไปบอกข่าวดีกับเบน

ถึงบริษัทของเขา

"ที่พากันบุกมาถึงออฟฟิศผม เพื่อจะบอกเรื่องแค่นี้น่ะเหรอ"

"เรื่องแค่นี้อะไรกัน นี่มันฤกษ์แต่งงานของคุณกับน้องฉันนะ"

"ตื่นเต้นจังเลยนะคะพี่เบน เดือนหน้าเราก็จะได้แต่งงาน กันแล้ว"

"แต่ผมยังไม่พร้อม" เบนถลึงตาดุใส่น้ำตาล

"แล้วเมื่อไหร่จะพร้อม คุณควรจะแต่งงานกับน้ำตาลให้เป็นเรื่องเป็นราว   ก่อนที่ท้องของน้ำตาลจะป่องออกมาฟ้องประชาชนนะ"

"แล้ว ที่ข่าวออกครึกโครมอยู่ทุกวันนี้ประชาชนยังไม่รู้กันอีกเหรอ จะแต่งหรือไม่แต่ง พวกคุณก็ปั้นข่าวให้มันเป็นยังไงก็ได้อยู่แล้วนี่"

"นี่คุณ ฉันไม่ได้ปั้นข่าวนะ"

"ก็ไม่รู้ใครปั้นล่ะ แต่ผมยังไม่แต่ง"

"อ้าวพี่เบน อย่างนี้พี่เบนจะเสียหายนะคะ ว่าทำท้องแล้วไม่ยอมแต่ง"

"ยังจะมีอะไรที่เสียหายกว่านี้อีกเหรอ ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ผมไม่แต่ง ก็คือไม่แต่ง"

"นี่คุณกำลังผิดสัญญานะ คุณบอกจะรับผิดชอบน้ำตาลไง ทำไมพูดจาสับปลับอย่างนี้ล่ะ เกิดมาเป็นผู้ชายได้ยังไงเนี่ย"

"จะมากไปแล้วนะคุณ" เบนตบโต๊ะดังปังจนกิดาการผงะตกใจ

"ใจ เย็นๆก่อนเถอะค่ะพี่เบน น้ำตาลกับพี่ดาจะกลับกันแล้วล่ะค่ะ แล้วค่อยไปเจอกันที่บ้านนะคะ อ่ะพี่เบน นี่ฤกษ์แต่งงานของเราค่ะ...ไปค่ะพี่ดา"

กิดาการลุกขึ้นออกไปพร้อมน้ำตาล...เบนหยิบกระดาษฤกษ์นั้นขึ้นมาขยำแล้วขว้างทิ้งอย่างหัวเสีย

ooooooo

ทาง ด้านสามพี่น้อง บรรณ บุริมและบัว...ทุกคนกำลังช่วยกันคิดอ่านว่าจะช่วยเบนยังไงเพื่อไม่ให้เขา เดินไปตามเกมของบรมจนต้องแต่งงานกับน้ำตาลจริงๆ แล้วในตอนเย็นนี้เอง บุริมก็ทำทีมาเยี่ยมน้ำตาลที่บ้านเบน น้ำตาลต้อนรับขับสู้และทำน้ำมะนาวปั่นมาเสิร์ฟจนบุริมนึกแปลกใจ

"ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าเราจะทำอะไรอย่างนี้เป็นด้วย"

"แหม น้ำตาลต้องอยู่บ้านทั้งวัน มันเบื่อๆก็เลยต้องหาอะไรทำบ้างสิคะ"

"แล้วนี่นักข่าวยังมาเฝ้าหน้าบ้านอยู่อีกหรือเปล่า"

"ก็มามั่งไม่มามั่ง พอจะออกไปเที่ยวก็ดันมา คุณบรมก็วุ่นวายมาสั่งโน่นสั่งนี่อยู่ได้ อะไรก็ห้ามๆๆๆๆ น้ำตาลล่ะเบื๊อเบื่อ"

"ถ้างั้นพี่จะหาบ้านให้เราเก็บตัวเงียบๆ จะได้ไม่มีใครมารบกวนเราไง ดีไหม"

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ น้ำตาลอยู่ที่นี่ก็มีความสุขดีแล้ว"

"อ้าว ก็ไหนเมื่อกี๊บอกว่าคนนั้นก็วุ่นวายคนนี้ก็น่าเบื่อไง"

"น้ำตาล ไม่เบื่อก็ตรงที่มีพี่เบนนี่ล่ะค่ะ ได้คุย ได้เล่น ได้แกล้งพี่เบน สนุกจะตาย ยิ่งเห็นพี่เบนทำหน้ามู่ทู่ หรือทำหน้ายักษ์ใส่ ก็ยิ่งอยากแกล้ง"

"เรานี่ยังไงกันนะ แล้วคนที่ว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องเราล่ะ"

"อ๋อ...พี่ดา คงนั่งแปลงานอยู่ในสวนมั้งคะ"

"ท่าทางเขาจะรักเรามากนะนี่ เห็นคอยกันนักข่าว คอยแก้ข่าวให้เราเรื่อย"

"ค่ะ พี่ดาใจดี คุยง่าย บอกอะไรก็เชื่อ เวลาที่น้ำตาลไม่มีใคร ก็มีพี่ดานี่ล่ะค่ะ"

บุ ริมฉุกคิดอะไรบางอย่าง แล้วขอตัวออกไปทักทายญาติผู้พี่ของน้ำตาล กิดาการชื่นชอบผลงานการแต่งเพลงของบุริมอยู่แล้ว เลยคุยกับเขาอย่างถูกคอ

"คุณบุริมมาเยี่ยมน้ำตาลเหรอคะ"

"ครับ...คือ ...ผมมาบอกน้ำตาลว่าจะหาบ้านให้เธอใหม่ เพราะเห็นว่าที่นี่มีนักข่าวมาวุ่นวายมาก พี่บรรณกับบัวก็เป็นห่วงน้ำตาล แต่น้ำตาลไม่ยอมไป บอกว่าอยากอยู่ที่นี่ คุณพอจะช่วยพูดกับน้ำตาลให้หน่อยได้ไหมครับ"

"ดาก็สงสารน้องนะคะ อยากไปไหนก็ไม่ได้ไป ขนาดเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านก็ยังมีเรื่องวุ่นวายจนได้ แต่ถ้าจะให้น้ำตาลไปอยู่ที่อื่น แกคงไม่ยอม แกคงอยากอยู่ใกล้คนรักน่ะค่ะ"

"คนรัก...เบนน่ะเหรอครับ"

"อ้าว ก็ใช่น่ะสิคะ เอ๊ะ ทำไมคุณถึงไม่รู้ล่ะ"

"อ้อ รู้ครับรู้ ผมแค่เห็นเขางอนกันบ่อย เลยนึกว่าน้ำตาลจะเบื่อเจ้าเบนมันแล้ว น้องชายผมมันยิ่งซื่อบื้อเอาใจสาวๆไม่เป็นอยู่"

"คนอย่างนั้นน่ะเหรอซื่อบื้อ ร้ายจะตาย"

"อะไรนะครับ เบนน่ะเหรอร้าย"

กิดาการรู้สึกตัวรีบปฏิเสธว่าไม่มีอะไร ทันใดเสียงเบนดังแทรกเข้ามาว่า

"นินทาอะไรผมอยู่เหรอครับพี่บุ"

"อ้าว...เบน  ไม่เห็นหน้าเห็นตากันหลายวันเลยนะ"

"เบื่อๆน่ะครับ ไม่ค่อยอยากเจอใคร คนที่อยากเจอก็เอาแต่หลบหน้าผม"

"ใครเหรอที่นายอยากเจอ"

กิดาการชะงัก   เหลือบมองเบนอย่างเมินๆ   แล้วเก็บโน้ตบุ๊กและเอกสารจะกลับเข้าบ้าน

"คุณบุริมคะ ดาขอตัวก่อนนะคะ เรื่องน้ำตาล เดี๋ยวดาจะลองพูดให้"

"เดี๋ยว ครับคุณดา...เอ่อ...ผมแต่งเพลงเอาไว้เพลงนึง ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะให้ใครร้องดี ผมอยากให้คุณได้ฟังก่อน อยากฟังคำวิจารณ์จากคุณจะได้ไหมครับ"

"ดาไม่มีความสามารถพอจะวิจารณ์งานของคุณหรอกค่ะ แต่ดาเชื่อว่าต้องเพราะอยู่แล้ว"

"เจอแฟนเพลงเข้าแล้วหรือไงพี่บุ"

"ใช่ คุณดาเขาชอบเพลงทะเลดาวของฉัน ก็เลยคุยกันถูกคอไปเลย"

"ผมคงมาขัดจังหวะสินะ เพลงต่อไปพี่ก็เขียนเพลงรักแรกพบสิ จะได้อินกันถ้วนหน้า"

กิดาการไม่พอใจรู้ว่าเบนจงใจแขวะเธอ   แต่บุริมไม่รู้อะไร  ชมเบนว่าไอเดียดี  ตรงกับใจเขาตอนนี้เลย  แต่ชื่อเพลงเชยไปหน่อย...

"ก็ ดีนะคะ พอคุณบุริมแต่งเสร็จแล้ว อย่าลืมเอามาให้ดาดูนะคะ เผื่อดาจะได้ช่วยเติมเนื้อให้มันหวานบาดใจคนที่มีหัวใจหยาบกระด้างได้บ้าง"

"ด้วยความยินดีเลยครับ" บุริมยิ้มแย้มหัวใจพองโต แต่เบนยืนหน้าหงิกเพราะรู้ว่ากิดาการจงใจประชดประชันแดกดันตน...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

มายาเสน่หา EP.9 บุญวดี เผยด้านมืด เล่าเรื่องเลวๆ ของพีทให้ชาครีย์ฟัง
20 เม.ย. 2564

09:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 20 เมษายน 2564 เวลา 12:58 น.