นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เสน่ห์นางงิ้ว

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4

    ในตอนค่ำ ดำเกิงขายบะหมี่เหม่อลอยครุ่นคิดเรื่องธานีให้บัวแต่งงาน แลกกับการยึดบ้านและคณะงิ้ว เขาหงุดหงิดงุ่นง่านไม่รู้จะหาทางช่วยบัวได้อย่างไร

    กนกวิภากับเพื่อนๆผ่านมาเยาะเย้ยถากถางว่าเป็นงิ้วชั้นต่ำยังต้องมาขายบะหมี่สกปรกอีก ดำเกิงโมโหตวาดไล่ กนกวิภาหน้าเสียแต่ข่มใจทำเสียงหวานบอกเพื่อนๆอย่าตกใจ วันนี้เรามาดี

    “มาดี...ผีผู้ดีอย่างเธอน่ะเหรอ” ดำเกิงสวน

    “สวยขนาดนี้เป็นผีไม่ได้หรอก ฉันมีข่าวดีมาบอก ...ข่าวดีสำหรับครอบครัวฉันน่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นข่าวดีของพวกแกด้วยหรือเปล่า”

    “ทำไม ป๊าม้าเธอติดคุกเพราะข้อหาขี้โกงแล้วใช่ไหม” ดำเกิงเยาะกลับ

    กนกวิภาปรี๊ดด่ากลับที่แช่งป๊าม้าของตน ดำเกิงยังไม่หยุดบอกว่าไม่ได้แช่ง แต่สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม กนกวิภาโกรธจนตัวสั่น เพื่อนๆต้องเตือนสติว่าที่มาวันนี้เอาข่าวดีมาบอก เธอจึงฝืนยิ้มแล้วประกาศว่า พี่ชายตนกำลังจะแต่งงานกับยิ่งจันทร์ ผู้หญิงที่เพียบพร้อมทั้งรูปและทรัพย์ รวยสวยเก๋ เหมาะสมกับชยุติอย่างมาก ฝากไปบอกแม่นางเอกงิ้วด้วย ดำเกิงรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก กนกวิภาสั่งเหมาบะหมี่เป็นการฉลอง วางเงินให้ห้าร้อยบาทแล้วเดินไป

    “อ้าว! เหมาบะหมี่แล้วไม่อยู่รอเอากลับไปเหรอไง”

    “รอทำไม พอแกทำเสร็จก็โยนให้หมากินได้เลย ฉันเหมาให้หมา! ฮ่าๆๆๆ”

    ดำเกิงโกรธเลือดขึ้นหน้า...ขณะที่กนกวิภาเดินหัวเราะร่าไปกับเพื่อนๆ กำลังจะขึ้นรถ มีคนร้ายวิ่งมากระชากกระเป๋า เธอตกใจกรีดร้องแล้ววิ่งตามกลับไปทางร้านบะหมี่ ดำเกิงกำลังกำเงินในมือข้างหนึ่งและถือกระบวยในมืออีกข้างจะตามไปเอาเรื่องกนกวิภา เห็นเธอวิ่งตามชายคนหนึ่งกลับมาก็โวยใส่ให้เอาเงินคืนไป เธอตวาดว่าไม่ต้อง! ให้ช่วยตนก่อน

    ดำเกิงรู้เรื่องหันไปปากระบวยโดนหัวคนร้ายล้มลง คนร้ายหันมาเอาเรื่องดำเกิง เกิดการต่อสู้จนรถบะหมี่ล้มคว่ำ ลูกค้าวิ่งหนีกระเจิง ดำเกิงแบกกนกวิภาพาดบ่าเหวี่ยงเท้าที่สวมรองเท้าส้นสูงใส่คนร้ายกระแทกหน้าจนมึน เพื่อนๆกนกวิภาวิ่งตามมาร้องเรียกตำรวจ คนร้ายจึงถีบดำเกิงกระเด็นแล้ววิ่งหนี ดำเกิงทิ้งกนกวิภาลงก้นกระแทกพื้น เธอร้องลั่นแล้วสั่งเขาเก็บกระเป๋ามาให้ ดำเกิงไม่พอใจเก็บกระเป๋าแล้วต่อรองให้เธอขอบคุณก่อน

    กนกวิภาไม่พูดแต่เสนอเงินให้ ดำเกิงถอนใจบอกคำว่าขอบคุณจากใจ มีค่ากว่าเงินหมื่น พวกคนรวยอย่างเธอคงไม่เข้าใจ เพราะไม่เคยมีน้ำใจกับใคร หญิงสาวโกรธตวาดให้ส่งกระเป๋าคืนมา ดำเกิงหมั่นไส้จึงรวบหน้าเธอเข้ามาจูบ เพื่อนทั้งสองตาโพลง กนกวิภาตกใจผลักเขาออกแล้วตบหน้าฉาดใหญ่ ก่อนจะดึงกระเป๋ามาแล้ววิ่งหนีกลับไปที่รถ

    กนกวิภากลับถึงบ้าน วิ่งกระฟัดกระเฟียดขึ้นห้องไม่พูดจากับวลัยที่ยืนทัก เธอวิ่งเข้าห้องน้ำหยุดมองหน้าตัวเองที่หน้ากระจก นึกถึงตอนถูกดำเกิงจูบแล้วอยากจะร้องกรี๊ด เปิดก๊อกน้ำล้างปากด้วยความขยะแขยง

    ooooooo

    รุ่งเช้า บัวกำลังจะออกไปโรงพยาบาล เห็นดำเกิงเพิ่งกลับเข้ามาหน้าตาอ่อนเพลียก็ทักว่าขายดีจนไม่ได้กลับบ้านเลยหรือ ดำเกิงประชด เก็บร้านซ่อมของถึงเช้าต่างหาก เพราะมีผีคาบข่าวดีมาบอก เลยเกิดเรื่องดีๆทั้งนั้น บัวทำหน้างงไม่เข้าใจ แต่พอฟังเรื่องราวทั้งหมดก็เศร้าลง

    บัวมาเยี่ยมเจียงที่โรงพยาบาล นั่งกุมมือเจียงที่ยังนอนนิ่งน้ำตาไหล แม้จะยืนยันกับดำเกิงว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับข่าวชยุติจะแต่งงาน...แต่ความจริงเธอต้องการที่พึ่งทางใจอย่างมาก

    “บัวไม่มีสิทธิ์เสียใจใช่ไหมป๊า บัวไม่มีสิทธิ์ บัวควรจะเจียมตัวเหมือนที่ป๊าสอน...บัวควรจะเจียมตัวจะได้ไม่เจ็บไปมากกว่านี้...ป๊ารีบตื่นมาเถอะนะ ฟื้นขึ้นมาอยู่ข้างบัว ฟื้นขึ้นมากอดบัวที...” บัวร้องเพลงงิ้วออกมาเป็นการระบายความอัดอั้นในใจ ก่อนจะสะอื้นตัวโยนออกมา

    บ่ายวันเดียวกัน ตรึงจิตนั่งคุยกับนกขมิ้นที่ร้านในตลาด ด้วยความหวั่นใจถ้าเจียงไม่ฟื้นขึ้นมาพวกเราจะทำมาหากินอะไรกัน ไหมฟ้าเดินผ่านแอบส่งสายตาหวานกับนกขมิ้น นกขมิ้นรีบให้เงินตรึงจิตไปเข้าบ่อน เพื่อตัวเองจะได้แอบมาหาความสุขกับไหมฟ้า

    ในขณะที่ขวดออกมาซื้อยาสมุนไพรเพื่อไปต้มให้ธานีกินเพิ่มพลังปึ๋งปั๋ง เห็นไหมฟ้ากับนกขมิ้นกอดนัวเนียกัน เดินเข้าบ้านเช่าก็ตาโต รีบเอาเรื่องกลับมารายงานธานี... ธานีแค้นใจที่โดนสวมเขา ตรงดิ่งไปที่บ้านนกขมิ้น เห็นภาพตำตาด่าว่าและไล่ไหมฟ้าให้ออกไปจากชีวิต

    ด้านชยุติโดนวลี วลัย และกนกวิภา วางแผนให้ยิ่งจันทร์ดึงเขาไปตัดชุดแต่งงาน ยิ่งจันทร์ดีใจหน้าบานเกาะแขนชยุติอย่างกับปลิง

    “จันทร์ดีใจที่ในที่สุดเราก็ไปด้วยกันได้แล้ว...”

    ชยุติพูดนิ่งๆแบบเป็นนัยๆว่า “ยังไงเราก็ฝืนชะตาไม่ได้หรอกครับ...”

    วลีกับวลัยเข้าใจไปว่าคู่กันแล้วไม่แคล้วกัน ยังไงก็หนีกันไม่พ้นกับยิ่งจันทร์ ระหว่างนั้นชยุติสบตากับจี๊ดทำนองมีแผน ตั้งใจให้กนกวิภาเห็น...

    บัวยังก้มหน้าซบมือเจียงร้องไห้ หลอเข้ามาสะกิด บัวเงยหน้ามาเห็นมาลัยมากับจี๊ดก็รีบปาดน้ำตายกมือไหว้ มาลัยถามว่าเป็นอะไร บัวอ้างว่าเหนื่อยนิดหน่อย มาลัยยิ้มให้อย่างเอ็นดูก่อนจะบอกข่าวที่ตั้งใจมา พอมาลัยเกริ่นว่าเป็นข่าวดีของหลานชาย บัวรู้ทันทีว่าเรื่องอะไร รีบขอตัวไปขอยาแก้ปวดหัวจากพยาบาล หลอจึงให้เธอกลับบ้านไปพักผ่อนเลย

    จี๊ดฉวยโอกาสเดินตามบัวออกมาเห็นบัวแอบมานั่งร้องไห้ จึงยื่นจดหมายใส่มือเธอบอกว่าชยุติฝากมาให้ แล้วขอตัวกลับไปดูแลมาลัย...ระหว่างนั้น เจียงรู้สึกตัวขึ้น มาลัยกับหลอดีใจ

    ชยุติวางแผนนัดพบบัวที่ร้านกาแฟข้างร้านที่พายิ่งจันทร์กับกนกวิภามาเลือกชุดแต่งงาน ยิ่งจันทร์ตื่นเต้นลองชุดหลายชุด ชยุติฉวยโอกาสออกมานั่งรอบัวที่ร้าน กนกวิภาเอะใจเกรงว่าเขาจะแอบนัดพบกับบัว จึงชวนยิ่งจันทร์ตามออกไปดู

    บัวเปิดจดหมายออกอ่าน ข้อความที่ชยุตินัดพบ เพื่อพูดคุยให้เข้าใจถึงเรื่องราวทั้งหมด ถ้าเธอเห็นเขาเป็นเพื่อนคนหนึ่ง ขอให้ออกมาพบกันอีกสักครั้ง...บัวตัดสินใจไป ชยุติเปิดฉากขอโทษที่เอาสัญญาคืนจาก

    อาม้าไม่ได้ บัวรีบถามว่าสัญญาฉบับนั้นมาจากวลีหรือ

    “มันเป็นสัญญาที่อาม้าจงใจร่างขึ้นมาให้คุณลงชื่อตัดหน้าผม เพื่อให้คุณกลายเป็นลูกหนี้ของอาม้าแทนผม แต่คุณไม่ต้องห่วงนะ อาม้าบอกว่ายอมคืนสัญญาให้กับผมทันทีที่ผมแต่งงาน”

    “คุณก็เลย...”

    “ครับ ผมยอมแต่งงาน ยังไงผมก็จะเอาสัญญาฉบับนั้นมาคืนคุณให้ได้”

    “คุณไม่จำเป็นต้องทำขนาดนี้ก็ได้ ฉันจะเป็นหนี้คุณหรือแม่คุณ ยังไงก็ต้องใช้คืนอยู่ดี”

    “เพราะผมรู้ว่า ถ้าสัญญายังอยู่ในมืออาม้า มันจะไม่ใช่แค่นั้นแน่”

    ระหว่างที่ทั้งสองคุยกัน กนกวิภากับยิ่งจันทร์ตามมาเห็น ยิ่งจันทร์เดือดดาลแต่กนกวิภารั้งไว้ให้แอบฟังทั้งสองคุยกันก่อน...ชยุติรู้ว่าสองสาวต้องตามมา เข้าแผน

    ที่เขาจะพูดกับบัวว่า

    “ผมจะแต่งงานกับยิ่งจันทร์ให้เร็วที่สุด”

    “คุณยืนยันที่จะทำแบบนี้จริงๆใช่ไหม”

    “เพราะผมไม่ต้องการให้คุณเดือดร้อนอีก...”

    ไม่ทันที่ชยุติจะพูดต่อ กนกวิภากับยิ่งจันทร์ก้าวเข้ามา กนกวิภาจิกว่าบัวได้ยินชัดหรือยังว่าพี่ชายตนจะแต่งงานกับยิ่งจันทร์ ฉะนั้นเลิกยุ่งกับเขาเสียที บัวฝืนยิ้มรับ บอกไม่ต้องห่วงเพราะตนกำลังจะแต่งงานเหมือนกัน ชยุติหน้าเสีย กนกวิภาเยาะว่า

    “แต่งงานหรือไปเป็นผู้หญิงขัดดอกของเสี่ยเงินกู้กันแน่”

    “ฉันจะแต่งกับใคร มันก็นับเป็นข่าวดีทั้งของฉันและของพวกคุณด้วยไม่ใช่เหรอคะ”

    “แน่นอนล่ะย่ะ แกจะได้เลิกทำตัวเป็นแมววิ่งไล่จับหนูอย่างพี่ติซะที เพราะหนูตัวนี้กำลังจะมีเจ้าของแล้ว” ยิ่งจันทร์เข้าไปเกาะแขนชยุติแสดงความเป็นเจ้าของ

    บัวปวดใจกับภาพที่เห็นแต่กลบเกลื่อนแสดงความยินดีกับทั้งสอง ชยุติขอโทษและย้ำว่าจะรีบทำตามสัญญา บัวกลับหลังหันเดินไปก่อนที่น้ำตาจะทะลักออกมา สองสาวหัวเราะร่าสวมกอดชยุติกันใหญ่ที่เขาตัดใจจากบัวได้ ชายหนุ่มยิ้มรับแต่ในใจแอบเป็นห่วงบัว

    บัวเดินตาแดงเข้าซอยบ้าน ดำเกิงเห็นปรี่เข้ามาถามอย่างห่วงใยว่าเป็นอะไร บัวกลบเกลื่อนว่าสะดุดล้มไม่มีอะไร เขาจึงบอกข่าวดีว่าเจียงฟื้นแล้ว บัวหัวใจพองขึ้นในทันที 

    หมอตรวจเช็กอาการเจียงแล้วบอกทุกคนว่า ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง อีกสองวันก็กลับบ้านได้ ทุกคนดีใจรวมทั้งมาลัยที่เข้ามากุมมือเจียงยินดีด้วยอย่างจริงใจ

    เจียงปรายตามองบัวแล้วทัก

    “ลื้อดูซูบไปมาก เป็นอะไรหรือเปล่า”

    บัวส่ายหน้ายิ้มๆ ไม่อยากให้เจียงต้องกังวลใจอะไรอีก ดำเกิงทนไม่ได้ โพล่งออกมาว่าบัวจะต้องแต่งงานกับธานีเพื่อรักษาบ้านกับคณะงิ้วเอาไว้ เจียงอึ้งไปชั่วขณะ มาลัยเองก็ตกใจ

    ooooooo

    ค่ำนั้น กนกวิภา ยิ่งจันทร์และชยุติกลับมา วลีและวลัยเห็นสีหน้าสองสาวยิ้มแย้มมีความสุขก็ถามว่าได้ชุดถูกใจกันหรือเปล่า กนกวิภารีบตอบว่าถูกใจและมีเรื่องน่าประทับใจด้วย

    ชยุติตัดบทขอตัวไปหามาลัยก่อน ปล่อยสาวๆคุยกัน วลีเปรยว่าไปดูอาม่าหน่อยก็ดี ตั้งแต่กลับมาเห็นเก็บตัวเงียบเหมือนไม่สบาย ไม่รู้แอบไปดูงิ้วโรงไหนมาอีก กนกวิภาบอกยิ้มๆว่าไม่ต้องห่วงแล้ว ต่อไปนี้อาม่าคงอดดูงิ้วถาวร และเล่าเรื่องในวันนี้ให้ฟัง วลีกับวลัยฟังแล้วดีใจ

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.1 มุทิตา ช็อก อานนท์ ที่เธอช่วยไว้เป็นผีไม่ใช่คน

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.1 มุทิตา ช็อก อานนท์ ที่เธอช่วยไว้เป็นผีไม่ใช่คน
    19 ต.ค. 2564

    13:08 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 19 ตุลาคม 2564 เวลา 15:03 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์