เสน่ห์นางงิ้ว
ตอนที่ 1
รุ่งเช้า ดำเกิงออกไปจ่ายตลาดยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมีความสุข แต่แล้วกลับเจอเจียงที่มาจ่ายตลาดเช่นกัน ทั้งสองจึงแย่งกันเลือกของสดเพื่อไปทำอาหารให้บัวในวันเกิด...ชาวบ้านต่างพูดชื่นชมบัวให้ได้ยิน ไหมฟ้าซึ่งนั่งกินโอเลี้ยงอยู่ไม่พอใจกระแทกแก้วโครม
ไหมฟ้าเดินตามเจียงไปถึงหน้าโรงงิ้ว พูดทำนองว่าบัวเล่นยังไม่ได้เรื่อง ตนไม่อยากให้คณะเสียชื่อจึงคิดจะกลับมาเป็นนางเอกให้ต่อ ดำเกิงฉุนจะแย้งแต่เจียงชิงพูดก่อน
“เธอก็เป็นคนมีฝีมือนะ ป๊าเสียดายมาก ตอนที่เธอบอกป๊าว่าขอลาออก”
หลอเข้ามาได้ยินพูดเหน็บ “ขอบใจนะที่ลื้อยังอุตส่าห์มีแก่ใจห่วงใยคณะเรา อันที่จริงอาบัวถึงมันจะใหม่ แต่มันก็มีน้ำใจงาม ฝีมือน่ะมันฝึกปรือกันได้ ขอให้มีความอดทน ขยัน แล้วก็รักจะเล่นงิ้วจริงๆเท่านั้นแหละ”
“ครูเข้าข้างมัน บัวมันมีอะไรดี กะอีแค่ลูกนอกไส้ที่ป๊าเก็บมาเลี้ยงจากกองขยะ”
หลอบอกถึงบัวจะไม่ใช่ลูกในไส้ของเจียง แต่ก็มีน้ำใจมีความกตัญญูให้ตนเห็น และตอนนี้บัวก็เป็นนางเอกของคณะแล้ว ถ้าเธอคิดจะกลับมา ตนจะพิจารณาว่าควรเล่นบทอะไร ไหมฟ้าอ้าปากค้างหน้าเสียมองหลออย่างพยาบาท ก่อนจะฟึดฟัดกลับไป
เช้าวันนั้น ดำเกิงมองบัวใส่บาตรอย่างอิ่มเอิบใจก็มีความสุขไปด้วย จากนั้นเขาเอาดอกกุหลาบแดงยื่นให้พร้อมอวยพรวันเกิด บัวยิ้มปลื้มบอกดอกกุหลาบแดงเป็นเครื่องหมายของความรัก ตนก็รักเขาเพราะเราเป็นพี่น้องกัน ดำเกิงผิดหวัง จากนั้นบัวไปไหว้พระที่ศาลเจ้า... หลอตกใจเมื่อเจียงบอกว่าจะให้ไหมฟ้ากลับมาเป็นนางเอกคณะ รีบเตือนว่าจะทำให้เสียการปกครอง ไหมฟ้าประพฤติตัวไม่ดี ถ้าคนอื่นเอาเยี่ยงอย่างจะวุ่นวายกันใหญ่ แต่เจียงกลับบอกว่าหลอเป็นครูต้องคอยดูแล หลอว่า
เจียงกำลังทำลายกฎของคณะเพราะความดื้อรั้น เอาเรื่องบัวต้องเรียนหนังสือมาอ้าง ทั้งที่บัวสามารถเรียนไปแสดงไปได้ เจียงยืนกรานไม่ให้บัวเล่นงิ้ว
ด้านชยุติตื่นมาใส่บาตรแต่เช้ากับมาลัย หญิงชราชื่นชมที่คนรุ่นใหม่อย่างเขารู้จักใส่บาตร แต่พอเขาบอกว่าวันนี้วันเกิดเขา อาม่าก็นึกได้ รีบอวยพรอย่างจริงใจและบอกอย่าไปเชื่อป๊ากับม้ามาก มันดัดจริต ชายหนุ่มหัวเราะกับอารมณ์ขันของอาม่า
วลีเดินมาเคาะประตูปลุกกนกวิภาให้ตื่นไปสอบ วลัยเข้ามาปรามให้ปล่อยหลานนอน จึงโดนต่อว่าเพราะเธอชวนหลานดูทีวีจนดึกดื่น กนกวิภางัวเงียมาเปิดประตู พอม้าบอกว่าวันนี้มีสอบก็นึกได้ ตาลีตาเหลือกไปอาบน้ำแต่งตัว วลีบอกว่าจะให้ชยุติไปส่ง แต่แล้วพอจี๊ดกับจ๊าดรายงานว่าชยุติออกจากบ้านไปใส่บาตรแต่เช้า ไชโยบ่นอุบ
“ไอ้ลูกคนนี้มันยังไงของมันวะ อาป๊าอาม้ามันออกจะทันสมัย มันไปเอาเลือดหัวเก่าโบราณคร่ำครึ
มาจากใคร ถึงวันเกิดต้องทำบุญใส่บาตรเหมือนตาแก่ เชยจริงๆ”
มาลัยหมั่นไส้แกล้งซดข้าวต้มเสียงดังโฮกฮาก วลีปรามให้เบาแต่เธอก็ไม่สนใจ ไชโยประชดซดเสียงดังกว่า ทุกคนมองเขาอึ้งๆ
ที่ศาลเจ้า บัวไหว้พระขอพรอยู่ ชยุติเข้ามาเจอก็ดีใจชวนคุย คิดถึงตอนเด็กที่เราวิ่งเล่นด้วยกัน บัวพยักหน้ายิ้มรับจะเสี่ยงไป แต่เขาตามติด พอเสี่ยงเซียมซีเขาก็เสี่ยงด้วย ทั้งสองได้เบอร์สามเหมือนกัน ชยุติขอให้บัวช่วยอ่านให้ฟัง เธอนิ่วหน้าแต่ก็หยิบมาอ่าน
“ใบที่สามตามตำราว่าเหนื่อยยาก ต้องลำบากฝ่าฟันมุ่งมั่นหมาย ถามหาคู่ว่าดีพาทีทาย อยู่ข้างกายแนบชิดสนิทเอย” อ่านแล้วบัวก็เขินหน้าแดง
“ใบเซียมซีบอกว่าผมกับคุณเป็นเนื้อคู่กันน่ะ”
“ขี้ตู่ ใบเซียมซีไม่ได้บอกไว้ซะหน่อย คุณพูดเองเออเองต่างหาก”
“คำทำนายบอกว่าเนื้อคู่อยู่ข้างกายแนบชิดสนิทเอย ไม่ใช่ผมแล้วจะใคร”
บัวปัดว่าใครก็ได้ไม่ใช่เขา พูดจบก็เดินหนี ชยุติเก็บใบเซียมซีใส่กระเป๋ายิ้มชอบใจ
ooooooo
ดำเกิงจัดอาหารเรียงรายบนโต๊ะ ทั้งอาหารที่เจียงทำและตนทำ เจียงถามหาบัว ดำเกิงบอกว่าไปไหว้พระที่ศาลเจ้า เจียงบ่นวันเกิดทั้งทีน่าจะอยู่ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา ไม่ทันไรบัวกลับมา ดำเกิงเอาใจบัวออกหน้าออกตาจนโดนแซวเขินไป บรรยากาศอาหารมื้อเช้าดูอบอุ่น
ชยุติขับรถกลับมาบ้าน กนกวิภาดีใจที่มีคนไปส่งมหาวิทยาลัย วลัยดักคอว่าอยากเอาพี่ชายไปโชว์ตัวมากกว่า วลีตอกกลับจะโชว์ตัวแล้วหนักหัวใคร วลัยโอดครวญว่ามีหลานชายหน้าตาดีเป็นที่ภาคภูมิใจของวงศ์ตระกูล จะไปว่าอะไรได้
บัวแต่งตัวจะไปมหาวิทยาลัย ตรึงจิตครวญครางเจ็บเท้า หลอบ่นแบบนี้จะแสดงได้อย่างไร บัวจึงขอเล่นแทนอีกสักคืน แต่เจียงไม่ยอมจะตามไหมฟ้ากลับมา บัวเสียใจเดินไป ดำเกิงรีบตาม ตรึงจิตทะลุกลางปล้องขึ้นว่า ทำไมดำเกิงถึงตัวติดกับบัวเป็นปาท่องโก๋ เจียงยิ่งเครียดจัด
ดำเกิงตามมาปลอบใจบัวอย่าคิดมาก ตั้งใจเรียนก็พอ เลิกเรียนแล้วรีบกลับ...ชยุติขับรถมาส่งกนกวิภา เห็นบัวเดินเข้ามหาวิทยาลัยก็รีบจอดทัก บัวหันมองแล้วเดินไป กนกวิภาเหยียดที่พี่ไปรู้จักพวกเต้นกินรำกิน ชยุติบอกบัวแสดงงิ้วได้ดีมาก วันหลังจะพาไปดู เธอเบ้ปากส่ายหน้า
ระหว่างที่คณะงิ้วกำลังซ้อม ธานีมาตะโกนเรียกบัวหน้าบ้าน ดำเกิงออกมาบอกว่าบัวไม่อยู่ ไปเรียน ธานีกับลูกน้องทำท่ายียวนจะวิวาทกัน เจียงรีบออกมาต้อนรับขับสู้ ธานีจึงหันมาทวงดอกเบี้ยแทน เจียงเอาเงินที่บัวให้ไว้จ่ายไป...พอธานีกลับ ดำเกิงบ่นว่าเจียงจะยอมให้เขามาข่มขู่อีกนานแค่ไหน ตนจะออกไปทำบะหมี่ขายหาเงินช่วยอีกแรง เจียงกลับเอ็ดว่าไม่ใช่เรื่องของเขา หลอพยายามขอให้เจียงยอมให้บัวเล่นงิ้ว แต่เจียงไม่ยอมท่าเดียว
หลังเรียนเสร็จ บัวช่วยติวให้เพื่อนๆ พวกเพื่อนจึงชวนไปเลี้ยงตอบแทนแต่บัวขอตัวต้องรีบกลับ ชยุติรออยู่รีบเดินตามบัวไปด้วย อ้างว่ารถยางแบนจะกลับบ้านก็กลับไม่ถูก
ชยุติไม่รู้เลยว่าทางบ้าน วลีกับไชโยกำลังทาบทามยิ่งจันทร์ลูกสาวแสงเดือนไว้ให้ มาลัยได้ยินวลีคุยโทรศัพท์ก็อ่อนใจ เข้าห้องคุยกับรูปสามี ให้ช่วยหลานชายอย่าโดนจับคลุมถุงชน
“อาเทียน ตอนนี้อาตี๋อีกลับมารับช่วงกิจการต่อจากลื้อแล้วนะ ต่อไปนี้อีจะมาดูแลทุกคนในครอบครัวเรา ลื้อช่วยปกป้องคุ้มครองอาตี๋ให้อยู่เย็นเป็นสุข ทำงานราบรื่น อย่าได้มีอุปสรรคเลยนะ อ้อ...หาหลานสะใภ้ดีๆ
ให้อีด้วยล่ะ อั๊วจะได้นอนตายตาหลับ”...
บ่ายวันนั้น ตรึงจิตกับนกขมิ้นออกมานั่งกินโอเลี้ยงที่ตลาด เจอกับไหมฟ้าเกิดมีปากเสียงถึงขั้นตบตีกันยกใหญ่ นกขมิ้นห้ามโดนลูกหลงไปด้วย ธานีผ่านมาเห็นชอบใจได้ดูมวยหญิงฟรี นั่งเชียร์อย่างสนุกสนาน ไหมฟ้าหน้าทิ่มเข้ามานั่งตักธานี หน้าอกหน้าใจกระแทกเขาเต็มๆ แต่ไม่สนใจกลับไปตบตีกับตรึงจิตต่อ สาดโอเลี้ยงใส่กันจนเละเทะไปหมด
ooooooo
