ตุ๊กตาผี
ตอนที่ 15
“ไม่...ฟ้าบอกตามตรงว่าตอนนี้ฟ้ากำลังจะอดตาย ไอ้พิชิตมันถังแตก เงินในทิพย์พิมานก็อยู่ในมือนังนิดหมด ฟ้าต้องทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด ฟ้าไม่อยากลำบาก คุณบอกมาเถอะว่าต้องการให้ฟ้าทำอะไร”
เริงวุฒิหรี่ตาเหมือนไม่เชื่อ พลันก็ยิ้มเจ้าเล่ห์
“ได้...แต่ถ้ามึงทรยศกูวันใดกูไม่เอามึงไว้แน่!”
สรรพนามหยาบคายที่หลุดจากปากเขาทำให้ม่านฟ้าเริ่มกลัว กระนั้นก็ทำใจดีสู้เสือ
“ฟ้าขอสิบล้านแล้วแต่งตั้งฟ้าเป็นรองประธานบริษัท ฟ้าจะได้จัดการทุกอย่างแทนคุณ”
“จะเอาไปทำอะไรตั้งสิบล้าน”
“ฟ้าอยากอุ่นใจ มีเงินก็ดีกว่าไม่มีไม่ใช่เหรอ”
“หวังว่าเศษเงินของกูจะซื้อความซื่อสัตย์จากมึงได้นะอีตัวดี!”
ooooooo
เริงวุฒิมั่นใจว่าม่านฟ้าต้องมีแผนบางอย่างเลยยอมดูแลฐานผลิตยาเสพติดแลกกับเงินสิบล้าน กระนั้นเขาก็ไม่คิดขวางเพราะเชื่อว่าจะเป็นผลประโยชน์กับเขามากกว่า
ม่านฟ้ามัวย่ามใจคิดว่าหลอกเริงวุฒิสำเร็จรีบนำเช็คไปขึ้นและหอบเงินไปให้พิชิตซื้อปืนลงอักขระ เซียนพระเห็นเงินสดๆก็ตาลุก ควักปืนให้พร้อมกระสุนสามลูก พิชิตไม่พอใจแต่โวยไม่ได้เพราะเซียนพระยืนกรานจะขายปืนกับกระสุนสามนัดแลกกับเงินสิบล้าน หากอยากได้กระสุนเพิ่มต้องจ่ายลูกละหนึ่งล้านบาท
พิชิตกับม่านฟ้ามีเงินสิบล้านจึงต้องยอมรับแค่ปืนกับกระสุนสามลูก เซียนพระหัวเราะสะใจก่อนสอนวิธีใช้ปืน
“ปืนกับกระสุนนี่ลงอักขระหัวใจพญามาร... ความขลังจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อบรรจุกระสุนปืนเข้าไป หัวใจพญามารจะรวมกันเป็นดวงเดียว มีพลังมากอาถรรพณ์ใดก็สู้ไม่ได้ อย่าลืมล่ะ...ถ้ากระสุนหมด...ลูกละล้าน!”
ม่านฟ้าจัดการเรื่องปืนให้พิชิตเสร็จก็มุ่งหน้าไปทิพย์พิมานเพื่อทวงตำแหน่งรองประธานบริษัท อติรุจกับธนิดารู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลแต่ไม่มีหลักฐาน ได้แต่จับตามองม่านฟ้าอย่างใกล้ชิด
อติรุจกับธนิดาเริ่มนั่งไม่ติดเมื่อม่านฟ้ามีคำสั่งอนุญาตนำรถบรรทุกหลายคันมาส่งของในโรงงาน ร้อนถึงคมสันต้องส่งตำรวจมาสังเกตการณ์เพราะสงสัยว่าม่านฟ้าจะขนยาเสพติดให้เริงวุฒิ
ม่านฟ้าไม่สนว่าใครจ้องจับผิด วางแผนลวงพวกอติรุจกับตำรวจให้วุ่นวายที่โรงงานของทิพย์พิมาน ส่วนตัวเองกับพิชิตร่วมกันชิงตุ๊กตาวาวาของแป้งร่ำที่บ้านนวลทิพย์
ผีนวลทิพย์ซึ่งยังนั่งสมาธิรักษาตัวที่วัดสัมผัสถึงเรื่องเลวร้ายในทิพย์พิมานและอันตรายของแป้งร่ำ ร่ำไห้กับผีธาดา คร่ำครวญอยากกลับไปหาลูกสาว
“ทิพย์คิดถึงแป้งร่ำ คิดถึงบ้าน เป็นห่วงทุกคนที่บ้าน”
“อดทนอีกไม่กี่วันเราก็ได้กลับบ้านแล้วนะ แป้งร่ำยังมีบริวารของทิพย์ดูแลอยู่ ยัยนิดก็อยู่”
“ทิพย์สังหรณ์ใจยังไงก็ไม่รู้ค่ะธาดา”
“ถ้าเราออกไปเราก็แพ้มันอีก มันหาเครื่องรางของขลังมาสู้กับเราได้ตลอดเวลา ผมว่าเราอดทนอีกไม่กี่วันหรอก”
หลวงพ่อได้ยินเสียงผีนวลทิพย์ร้องไห้ก็เห็นใจแต่ต้องเตือนสติ
“โยมธาดาพูดถูกนะโยมนวลทิพย์ อย่าให้ความเศร้าหมองมาเป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติธรรมเลย”
ooooooo
