ตุ๊กตาผี

พิชิตก็ไม่น้อยหน้าม่านฟ้า รวบรวมเงินก้อนสุดท้ายไปซื้อของขลังป้องกันตัว เซียนพระเห็นเขางบน้อยเลยขายผ้ายันต์ให้ พิชิตคิดหนักจะทวงสมบัติและหุ้นจากเริงวุฒิ จันสงสารลูกชาย ยุให้ปล้ำธนิดาทำเมียเพื่อชิงทุกอย่างคืน

จันกับละม่อมช่วยพิชิตลักพาตัวธนิดาแล้วเอายันต์ปิดหน้าห้อง แป้งร่ำกรีดร้องเพราะถูกจันยื้อแย่งตุ๊กตาวาวา แถมสัมผัสได้จากผีพ่อแม่และเหล่าตุ๊กตาผีว่าธนิดากำลังมีอันตราย

พิชิตใช้กำลังปลุกปล้ำธนิดาอย่างหื่นกระหายและกระชากจี้หยกจากคอเธอ

“จี้หยกนี่ใช่ไหมที่มึงติดต่อกับผีได้ ต่อไปนี้อย่าหวังเลย!”

ปลากับสายซึ่งรู้เรื่องจากแป้งร่ำช่วยกันเคาะประตูหน้าห้องพิชิตร้องเรียกธนิดา ส่วนผีนวลทิพย์ ผีธาดาและเหล่าตุ๊กตาผีก็พยายามฝ่าผ้ายันต์เข้าไปแต่ไม่สำเร็จ กระทั่งอติรุจซึ่งแวะมาคืนมือถือของแฟนสาวที่ลืมไว้ในรถเขามาถึงช่วยพังประตูไปช่วยธนิดาถึงรอดหวุดหวิด!

ผีนวลทิพย์กับผีธาดาแค้นมากถลาทำร้ายพิชิตแต่โดนพระเครื่องแผดเผาจนต้องเตลิดไปขอหลวงพ่อให้รักษา ม่านฟ้าเห็นพิชิตโดนพวกผีรุมเล่นงานเลยชูเบี้ยแก้ช่วยเขา ส่วนอติรุจไม่สนใจใครทั้งนั้นประกาศกร้าวจะเอาเรื่องพิชิตถึงที่สุดที่วางแผนข่มขืนธนิดา

ooooooo

หลวงพ่อถอดจิตมามองผีนวลทิพย์กับผีธาดาที่บาดเจ็บจากการทำร้ายพิชิตด้วยแววตาสงสารปนเวทนา

“วิญญาณของโยมบาดเจ็บเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว เอาเถอะ...ครั้งนี้อาตมาก็จะเปิดให้โยมซะที...เคยคิดบ้างไหมว่าแม้โยมจะได้ตุ๊กตาหยกมาครอบครองใครก็บอกว่าจะทำให้ชีวิตดีขึ้น แต่ทำไมชีวิตของโยมจึงต้องประสบเคราะห์ร้าย ตุ๊กตาหยกช่วยอะไรโยมไม่ได้เลย”

“เรื่องนี้โยมก็สงสัยมาตลอดเจ้าค่ะ”

ผีนวลทิพย์นิ่วหน้าคิดตามแต่ไม่ทันได้คำตอบหลวงพ่อก็ตัดบท “นั่งสมาธิ...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็อย่าถอนออกจากสมาธินะ ถ้าโยมไม่เชื่อ...คราวนี้โยมไม่มีโอกาสได้กลับไปปกป้องคนที่โยมรักได้อีกแล้ว”

พิชิตย่ามใจที่ได้จี้หยกจากธนิดากระนั้นก็ไม่วายอยากได้เบี้ยแก้ของม่านฟ้า ม่านฟ้าลอบเบ้หน้าเซ็งๆ ก่อนโกหกว่าซื้อด้วยเงินตัวเองในราคาแพง จันไม่สนใจของขลังชิ้นไหนทั้งนั้นนอกจากตุ๊กตาหยกที่เธอเชื่อว่าอาจซ่อนในตุ๊กตาวาวาของแป้งร่ำ พิชิตกับม่านฟ้าคล้อยตามและเริ่มวางแผนจะขโมยจากแป้งร่ำ...

ผีนวลทิพย์กับผีธาดานั่งสมาธิรักษาบาดแผลตามคำแนะนำของหลวงพ่อ กระทั่งเกิดมโนภาพเป็นหัวกะโหลกหลายอันลอยไปมาในบ้าน หลวงพ่อรับรู้ได้ด้วยญาณพิเศษเอ่ยเสียงเรียบ

“กะโหลกผีตายโหงเจ็ดป่าช้า...คนทำพิธีเก่งมาก อยู่ในบ้านใครบ้านก็มีแต่ความอัปรีย์ล่มจมหาความสุขไม่ได้”

“มันมาอยู่ในบ้านผมได้ยังไงครับ”

“โยมก็คิดดูว่าโยมมีศัตรูที่ไหนบ้าง”