ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เมียแต่ง

SHARE
  • แนว
  • :
  • บทประพันธ์โดย
  • :
  • บทโทรทัศน์โดย
  • :
  • กำกับการแสดงโดย
  • :
  • ผลิตโดย
  • :
  • ช่องออกอากาศ
  • :
  • อื่นๆ
  • นักแสดงนำ
  • :

เมียแต่ง ตอนล่าสุด

ตอนที่ 1

“ผมไม่แต่งงาน เด็ดขาด” เสียงคงไคยทายาทเพียงคนเดียวของคุณหญิงภวัน ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของพีวีเรียลเอทสเตทดังออกมาจากคฤหาสน์ภัครดีบริรักษ์

“แม่ไม่ใช่เพื่อนเล่นนะคงไทย คิดดูดีๆ ว่าแกมีสิทธิ์พูดคำนี้กับแม่ด้วยเหรอ” ภวันเสียงเข้ม ข้างกายมีทองถมทนายประจำตระกูลยืนเป็นกองหนุน

คงไคยเห็นแม่เอาจริงก็เสียงอ่อนอ้างว่า ปรุงฉัตรนางแบบที่ตนติดพันกำลังรุ่ง และเขากับเธอก็ยังไม่พร้อมจะมีครอบครัว ภวันสวนทันควันว่า ผู้หญิงที่จะแต่งงานกับคงไคยต้องไม่ใช่ปรุงฉัตร เพราะเธอต้องการให้ลูกมีเมียดีๆ ไม่ใช่ เหยื่อตกปลา

ส่วนปรุงฉัตรที่ถูกกล่าวถึงก็กำลังถ่ายแฟชั่นชุดเซ็กซี่พร้อมโพสท่าอย่างร้อนแรงเกินร้อย จนวายุช่างภาพหนุ่มต้องปราม เพราะมันเกินงาม สไตล์ลิสต์เข้ามาตีปากวายุเบาๆ เพราะกลัวปรุงฉัตรโกรธแล้วไม่ยอมถ่ายงานให้ เธอหันมามองวายุอย่างไม่ชอบใจนัก ก่อนลุกเดินไปหาซาซ่ากะเทย เพื่อนซี้ สั่งให้เอาโทรศัพท์มาให้เพราะจะคุยกับคงไคย ซาซ่า ร้องห้ามกลัวเสียงาน แต่ปรุงฉัตรไม่สน เธอรับโทรศัพท์มากดหาคงไคย แต่เขาไม่รับสาย จึงกดหาแต๋วแหววคนใช้บ้านภวันแทน

แต๋วแหววออกมาสืบข่าวให้ปรุงฉัตร ได้ยินภวันบอกกับคงไคยว่า จะให้เขาแต่งงานก็ตาวาวรีบเดินเลี่ยงออกไป ในขณะที่คงไคยยังยืนยันคำตอบเดิมว่า จะไม่ยอมแต่งงานกับผู้หญิงที่แม่เลือกให้เด็ดขาด แล้วเดินหนี  ภวันหนักใจ

หันมาสบตากับทองถม ทองถมรู้หน้าที่หันไปหยิบโทรศัพท์คงไคยเดินตามออกไป

แต๋วแหววมาหลบมุมจะโทร.หาปรุงฉัตร แต่คงไคย เดินหัวเสียออกมาจากห้องรับแขกผ่านมา แต๋วแหววรีบเก็บอาการ รอจนคงไคยเดินผ่านไปแล้วจึงโทร.รายงานปรุงฉัตรเรื่องภวันจะให้คงไคยแต่งงาน

“คุณคงไคยแต่งงานแล้วเกี่ยวอะไรกับแม่ อีกแล้วนะแม่ รู้ใช่ไหมว่าทำแบบนี้มันไม่โอเค” ตุ๊ดตู่เข้ามาทัก

“อะไรไม่โอเคเหรอตุ๊ดตู่” ทองถมตามออกมา

แต๋วแหววปิดปากตุ๊ดตู่ไว้ ทองถมเดาไว้ว่าแต๋วแหววโทร.หาใครจึงแกล้งพูดดังๆ “ได้ยินหมดแล้วสินะแต๋วแหวว คุณคงไคยกำลังจะแต่งงานกับคนที่เหมาะสมกับเขาที่สุด”

ปรุงฉัตรได้ยินทุกถ้อยคำ เธอมั่นใจมากๆว่า ตัวเอง

จึงกดวางสายแล้วหันไปอ้อนสไตล์ลิสต์

“พี่ขา วันนี้เราพอแค่นี้ก่อนได้ไหมคะ ปรุงมีธุระ” ปรุงฉัตรไม่รอฟังคำตอบ เดินฉับๆออกไป

“ไหวไหมนังปรุง อย่ามาทำบีซี่ชะนีไม่ว่าง ธุระอะไรมิทราบ” ซาซ่าเข้าประกบ

“ก็ธุระเตรียมตัวให้พร้อม เพราะมีคนมาขอแต่งงานไง” ปรุงฉัตรฝันหวาน

ขณะที่ทองถมเดินตามคงไคยมาที่รถ คงไคยรีบดักคอเข้าใจว่า ทองถมคงมาพูดเรื่องแต่งงานอีก แต่ทองถมกลับยื่นโทรศัพท์ให้ “คุณลืมโทรศัพท์ครับรู้สึกจะมีมิสคอลแต่ผมไม่รู้ว่าใครโทร.มา เพราะไม่ได้ดู”

“มีเรื่องที่กุนซือใหญ่อย่างคุณทองถมไม่รู้ด้วยเหรอ ใช่สิเดี๋ยวนี้ผมคิดยังไงคุณยังไม่รู้เลย” คงไคยทำงอนแต่ยังยืนกรานจะไม่ยอมแต่งงานเด็ดขาด

“ว่าแล้วต้องไม่เข้าใจ ถ้าคุณมีสิทธิ์เลือกก็ดีสิครับ” ทองถมสรุปตามสไตล์

คงไคยฉุนเถียงไม่ออก เลยเดินหนีขึ้นรถ

“หวังว่าคงจะไม่งอนจนลืมว่าพรุ่งนี้มีประชุมบอร์ดที่พีวีอินเตอร์คอนเวนชั่นช่วงบ่าย และงานเลี้ยงขอบคุณช่วงค่ำนะครับ ผมเตรียมตั๋วเครื่องบินให้แล้ว ไฟลต์เดียวกับคุณหญิง ท่านพรุ่งนี้เช้า” ทองถมย้ำ

“ผมให้เลขาฯเปลี่ยนเป็นไฟลต์ค่ำนี้แล้ว” คงไคยยิ้มอย่างเป็นต่อ แล้วขับรถออกไป

ทองถมถอนใจเดินกลับมาหาภวัน รับคำสั่งให้เตรียมงานแต่งให้พร้อม เพราะมั่นใจว่าคงไคยไม่กล้าขัดใจเธอแน่ ทองถมฟ้องเรื่องคงไคยเปลี่ยนไฟลต์ไปภูเก็ตเป็นตอนค่ำอ้างว่ามีธุระ

“ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าธุระกับใคร ไม่เป็นไร ให้สั่งลากันซะให้พอ คุณทองถมช่วยเตรียมรถให้ด้วยนะ” ภวันลุกขึ้นไปเตรียมตัว ทองถมรับคำสั่งเดาไว้ว่าภวันจะไปไหน

ooooooo

ทองถมพาภวันมาหาอรุณกับประไพที่บ้าน เพราะทั้งสามเป็นเพื่อนรักที่รู้ใจกันเสมอ ประไพยกสละลอยแก้วฝีมืออรุณประไพมาเสิร์ฟ ภวันชื่นชมพลางขอคำตอบ เรื่องที่เธอสู่ขออรุณประไพให้กับคงไคย

“วันถามจริงๆเถอะนะ ทำไมต้องเป็นยายไพด้วย” อรุณข้องใจ

“ฉันเชื่อคำโบราณน่ะอรุณ โบราณว่าดูช้างให้ดูที่หาง ดูนางให้ดูที่แม่” ภวันมองประไพอย่างชื่นชม

“แต่เพื่อนมองเห็นฉันเป็นแม่หรือเป็นช้างกันแน่จ๊ะ” ประไพล้อ

ภวันระเบิดหัวเราะออกมา ทองถมมองเจ้านายพลอยมีความสุขไป ประไพกุมมือภวันขอร้องให้พักบ้าง เพราะรู้ว่าภวันป่วยเป็นโรคร้าย ภวันยืนยันว่ายังไหวแต่ไม่รู้ว่าจะไหว อีกนานแค่ไหน

“พวกนั้นยังตามราวีเธอไม่เลิกเหรอ” ประไพนึกห่วง

ภวันพยักหน้ารับพลางเอ่ย “คมสันเอาชีวิตปกป้องฉันกับคงไคยไว้ เขาอยากให้คงไคยได้ดูแลทุกสิ่งทุกอย่างที่เขากับฉันสร้างให้ลูก แต่ถ้าไม่มีฉัน ชีวิตคงไคยก็คง”

“เธอคิดว่าพวกนั้นจะเก็บคงไคย”

“การตายของคมสันมันบอกจุดประสงค์พวกนั้น และพวกมันคงไม่หยุดจนกว่าจะได้ในสิ่งที่พวกมันต้องการ ฉันมองไม่เห็นใครแล้วนะประไพ ตอนนี้มีแค่หนูไพเท่านั้นที่จะดูแลคงไคยได้”

“แต่การแต่งงานจะกันคงไคยออกจากพวกนั้นได้จริงเหรอ”

“ฉันไม่ได้คิดใช้หนูไพเป็นหนังหน้าไฟนะ แต่ฉันเชื่อว่าหนูไพจะเป็นผู้หญิงที่เหมาะสมที่จะอยู่เคียงข้างคงไคยเธอสองคนเคยช่วยชีวิตฉันกับลูกมาแล้วครั้งหนึ่งช่วยฉันอีกสักครั้งได้ไหม”

“พูดอะไรแบบนั้นวัน ตอนที่ฉันเป็นโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ถ้าเธอไม่ช่วยฉัน ฉันก็คงไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้ ฉันเองก็เป็นหนี้ชีวิตเธอ” ประไพกับภวันมองหน้ากัน รู้ว่าสายใยแห่งความเป็นเพื่อนและบุญคุณไม่สามารถวางเฉยหากอีกฝ่ายเดือดร้อนได้

“เราสองคนก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรหรอกนะวัน แต่ปลูกเรือนก็ต้องตามใจผู้อยู่” อรุณออกตัว

“ฉันเข้าใจ แต่ฉันไม่ไว้ใจใครแล้วนอกจากพวกเธอ แล้วหนูไพล่ะว่าไงบ้าง”

“รู้เรื่องแล้วล่ะ แต่ก็ยังไม่ทันได้พูดอะไรกัน เขาก็ไปทำงานที่ภูเก็ตตามที่เธอขอ” ประไพตอบ

ภวันยิ้มมีความหวัง เธอหันไปมองรูปถ่ายเก่าๆของทั้งสองครอบครัวที่ถ่ายคู่กันไว้ เห็นคงไคยในวัยเด็กนั่งอยู่บนตักภวันเช่นเดียวกับเด็กหญิงอรุณประไพที่นั่งอยู่บนตักประไพ

วันเวลาผ่านไป เด็กหญิงอรุณประไพในภาพเติบโตเป็นหญิงสาวงดงาม และวันนี้เธอก็ช่วยงานภวันที่ภูเก็ต อรุณประไพบรรจงจัดแต่งอาหารบนโต๊ะเพื่อให้กับธีมของโครงการ “ไข่มุกแห่งอันดามัน” เชฟเคนเข้ามาชื่นชม เพราะถ้าไม่ได้อรุณประไพมาช่วยอาหารที่เขาก็คงไม่ดูดีขนาดนี้

“ธีมของงานก็เน้นให้เข้าถึงธรรมชาติอยู่แล้ว ไพก็ได้ไอเดียจากธีมของงานนี่ล่ะค่ะ” อรุณประไพออกตัว

“สวยอย่างที่ธรรมชาติสรรค์สร้างใช่ไหม สมเป็นฟู้ดสไตล์ลิสต์ระดับชาติจริงๆ”

“แต่หัวใจสำคัญก็คือรสชาติของอาหาร ถ้าไม่ใช่ฝีมือเชฟหนึ่งในห้าของเอเชียอย่างเชฟเคน ความสวยงามก็ไม่มีความหมาย”

“เอ้า ยอกันไปยอกันมาแบบนี้ สงสัยวันนี้เราสองคนไม่ต้องกินข้าวกันแล้วล่ะ” เชพเคนล้อแล้วซักต่อ “ฟู้ดสไตล์ลิสต์ระดับชาติแถมคิวทองอย่างไพ ไม่รู้ว่าคุณหญิงภวันท่าน

ร่ายมนตร์อะไร ถึงได้ตัวไพมาร่วมงาน ไปรู้จักกันตอนไหนครับ”

อรุณประไพอ้ำอึ้ง ยังไม่ทันตอบ ภวันกับทองถมเข้ามา ภวันหยิบดอกไม้ที่อรุณประไพแกะสลักขึ้นมาดูอย่างชื่นชมแล้วส่งให้ทองถมพลางเอ่ย “คุณคิดว่าคนที่จะบรรจงแกะสลักได้ละเอียดทุกกลีบขนาดนี้ จะเป็นคนที่ใจเย็นและหนักแน่นขนาดไหน สงสัยคงต้องให้หนูอรุณประไพแกะสลักคงไคยให้สวยงามกับเขาสักคน”

อรุณประไพยิ้มถ่อมตัวรับคำชม เชฟเคนงงถามภวันว่า จะให้คงไคยเรียนแกะสลักหรือ

“เชฟครับ ผมมีเรื่องงานจะปรึกษา เชิญทางโน้นหน่อยได้ไหมครับ ว่าแล้วต้องไม่เข้าใจ” ทองถมพาเชฟเคนออกไป

ส่วนอรุณประไพก็พาภวันกันเดินชมรอบๆห้องจัดเลี้ยงพร้อมรายงานผลการทำงานในส่วนจัดเลี้ยงที่เธอรับผิดชอบ ภวันพอใจในความคล่องแคล่วขันแข็งของอรุณ– ประไพ เธอเอ่ยถามหญิงสาวว่า ได้เจอคงไคยหรือยัง อรุณประไพไม่ทันได้ตอบ ก็หันไปเห็นณรงค์เดินคุยกับโปรดิวเซอร์ที่คุมอีเวนต์บนเวที เธอเข้าใจว่าเขาคือคงไคยก็นึกชื่นชม แต่เนื้อทิพย์กับประกอบเดินเข้ามาพอดี

เนื้อทิพย์ต่อว่าภวันที่ปล่อยให้ณรงค์ลูกชายของเธอทำงานเพียงคนเดียว ทั้งๆที่คงไคยเป็นประธานดูแลโครงการนี้ ภวันเครียด อรุณประไพสังเกตเห็น รีบเปลี่ยนเรื่องยกถาดน้ำตะไคร้เข้ามาให้ทุกคนดื่มเป็นเวลคัมดริ๊งก์ เนื้อทิพย์มองอรุณประไพด้วยสายตาเหยียดหยาม ภวันสังเกตเห็นรีบแนะนำ

“นี่คุณอรุณประไพฟู้ดสไตลิสต์ระดับประเทศ ฉันฉกตัวมาช่วยงานของเรา”

“ขอบคุณมากนะหนู ฝีมือการตกแต่งทั้งหมดของหนูใช่ไหม” ประกอบแสดงมารยาทตามเกม

“ไพแค่วาดคอนเซปต์ ที่เหลือน้องๆของเชฟเคนเป็นคนจัดการ” ประไพยิ้มรับ

ทุกคนมองอรุณประไพอย่างชื่นชม ยกเว้นเนื้อทิพย์

ณรงค์ขอตัวไปเตรียมตัวประชุมในตอนบ่าย เขาส่งยิ้มให้อรุณประไพอย่างเป็นมิตรแล้วเดินออกไป ประกอบกับเนื้อทิพย์ตามลูกชายออกไปด้วย

อรุณประไพหันมามองภวัน ภวันจึงบอกว่า นั่นไม่ใช่คงไคย อรุณประไพนิ่วหน้าอยากรู้ว่าตอนนี้พ่อตัวแสบของภวันอยู่ที่ไหน

ooooooo

คงไคยตามมาเฝ้าปรุงฉัตรถ่ายแบบชุดว่ายน้ำอยู่บนเรือยอชต์ มีวายุเป็นช่างภาพ เขาชักหึงที่เห็นวายุจ้องปรุงฉัตรตาเป็นมัน เพราะเธอโพสได้เซ็กซี่เหลือเกิน เมื่อถ่ายชุดแรกเสร็จ คงไคยก็รีบนำเสื้อคลุมมาสวมทับบนตัวปรุงฉัตรทันที ปรุงฉัตรอมยิ้มรู้ว่าคงไคยหึง เธอแกล้งถามเขา เรื่องประชุมบอร์ด

“คุณก็รู้ว่าเรื่องเล็กๆแค่นั้นไม่ต้องถึงมือผม” คงไคยไม่มีท่าทีวิตกอะไร เพราะรู้ว่าณรงค์ทำหน้าที่แทนได้เป็นอย่างดี

ด้านณรงค์เขากำลังรายงานความคืบหน้าของโครงการให้คณะกรรมการฟังด้วยท่าทางสุภาพ ลุ่มลึกน่าเชื่อถือ คณะกรรมการพอใจกับผลการรายงานของณรงค์ ประกอบกับเนื้อทิพย์ ช่วยกันสร้างภาพให้ลูกชายเพราะอยากให้คณะกรรมการเห็นว่าณรงค์มีความสามารถมากกว่าคงไคยที่เป็นประธาน

ภวันเครียดหันมาสบตากับทองถม ทองถมรู้หน้าที่รีบลุกออกไปโทร.ตามคงไคยที่ยังสวีตกับปรุงฉัตรอยู่บนเรือท่ามกลางสายตาทีมงานนับสิบ แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไร เพราะเรือที่ใช้ถ่ายเป็นของคงไคย เมื่อได้โอกาสปรุงฉัตรก็เปรยกับคงไคยว่า วันนี้มีอะไรเซอร์ไพรส์เธอหรือเปล่า เพราะหวังจะให้เขาขอแต่งงาน แต่คงไคยยังไม่ทันตอบทองถมก็โทร.ตามให้กลับไปประชุม

“ไปเถอะค่ะ คุณโดดงานมาหาปรุงแบบนี้ถ้าคุณแม่คุณรู้ ปรุงก็คงโดนสวดยับแน่ คุณก็รู้ว่าท่านไม่ค่อยจะปลื้มปรุงเท่าไหร่ ไว้เจอกันที่งานเลี้ยงนะคะ” ปรุงฉัตรตัดบท

คงไคยยอมทำตาม  เขาเดินออกไปสวนกับวายุที่จะเดิน เข้าไปวัดแสงให้ปรุงฉัตร แต่พอเห็นเธอกำลังเอาไอแพดอัพโหลด รูปของตัวเองกับคงไคยขึ้นพร้อมเขียนข้อความ “แหวว ก่อนสละโสด”  ก็บ่นพึมพำว่า  ทั้งโง่ทั้งเลว  ใครได้เป็นฝาละมีซวยตาย

ปรุงฉัตรได้ยินก็ไม่พอใจหันมาวีนใส่ทีมงานหวังจะแกล้งวายุ แต่กลับโดนวายุสวนกลับอย่างไม่แคร์

ภวันดูนาฬิกาข้อมือ เริ่มหนักใจกลัวคงไคยมาไม่ทันประชุม เนื้อทิพย์เข้ามาเย้ยว่าลูกชายเธอเหมาะจะเป็นผู้ดูแลพีวีเรียลเอสเตทรุ่นต่อไปมากกว่าคงไคย

“เพื่อนรัก ธุรกิจก็คือธุรกิจ ใครชั้นเชิงเหนือกว่าก็ชนะ ก็เท่านั้นเอง”

“ชั้นเชิง รวมทั้งการใช้ลูกสาวเป็นเครื่องมือ ไม่สำเร็จหรอก ลูกชายฉันแยกได้ว่าอะไรคือเพชรแท้ อะไรคือเพชรเทียม” ภวันแย้ง

“แล้วป่านนี้ลูกชายเธอมัวแต่ไปแยกเพชรอยู่ที่ไหนล่ะ” เนื้อทิพย์ยิ้มเยาะ

ภวันหันมาทางทองถม ทองถมถอยฉากออกไปตามตัวคงไคย

อรุณประไพลงมาสั่งงานที่หน้าบริษัท แล้วจะขึ้นลิฟต์กลับไปห้องจัดเลี้ยง เธอพบคงไคยเดินควงกิฟท์เข้ามาในลิฟต์ ทั้งสองสวีตใส่กันอย่างไม่แคร์สายตา อรุณประไพทนไม่ไหวต้องกดเปิดลิฟต์ แต่เมื่อประตูลิฟต์เปิดเฟิร์นผู้หญิงอีกคนของคงไคยก็พุ่งเข้ามาตบกิฟท์เพื่อทวงสิทธิ์ผู้มาก่อน กิฟท์ไม่ยอมตบสวน สองสาวตบตีกับอุตลุด อรุณประไพหันไปมองคงไคยคิดว่า เขาควรทำอะไรสักอย่าง

“พอได้แล้ว” คงไคยสั่งห้ามพอเป็นพิธี แต่ไม่มีใครฟัง

ทองถมมาถึงพอดี เขาเข้าห้ามสองสาวอย่างชำนาญจนอรุณประไพทึ่ง แล้วหันไปสั่ง  รปภ. ว่าให้พาทั้งสองไปสงบสติอารมณ์ข้างนอก กิฟท์กับเฟิร์นหลบตาทองถมอย่างเกรงๆ แล้วตาม รปภ.ออกไป

“คุณไพครับ เชฟเคนตามหาตัวอยู่แน่ะครับ” ทองถมบอกกับอรุณประไพที่ยืนอึ้ง

คงไคยมองหน้าอรุณประไพเข้าใจว่า เธอเป็นผู้ช่วยของเชฟเคน

อรุณประไพรู้เดินออกไปหาเชฟเคน เป็นเวลาเดียวกับที่เนื้อทิพย์พาบรรดานักข่าวมาสัมภาษณ์ณรงค์ในฐานะหัวเรี่ยวหัวแรงของงานนี้ แต่ณรงค์โบ้ยให้นักข่าวไปสัมภาษณ์คงไคยแทนตามแผนของประกอบ เพราะตั้งใจจะฉีกหน้าคงไคยที่ไม่เคยรับรู้อะไรเกี่ยวกับโครงการนี้เลย แต่คงไคยเอาตัวรอดด้วยการดึงตัวอรุณประไพมาช่วย

“โครงการของเราได้อบรมให้พนักงานทุกระดับเข้าใจถึงเป้าประสงค์เป็นอย่างดี” คงไคยเอ่ย

อรุณประไพอึ้งที่ถูกลากเข้ามาเกี่ยวด้วย แต่เธอก็ช่วยแก้ไขสถานการณ์ได้เป็นอย่างดี นักข่าวพากันชื่นชม ทำให้เนื้อทิพย์ไม่พอใจหันมาเล่นงานประกอบ

ด้านคณะกรรมการก็พอใจกับผลงานในครั้งนี้มากจึงเข้ามาชมคงไคยกับภวัน ภวันมองหน้าเนื้อทิพย์ทั้งสองสบตากันอย่างเชือดเฉือน

เมื่อแผนหักหน้าไม่สำเร็จ เนื้อทิพย์ก็ใช้แผนสองดึงปรุงฉัตรเข้ามาช่วย เธอพาปรุงฉัตรในชุดหรูเซ็กซี่มาร่วมงานเลี้ยงในตอนค่ำด้วย ปรุงฉัตรเข้ามากอดทักทายคงไคยและแสดงความยินดีกับความสำเร็จของโครงการ แต่จู่ๆ เฟิร์นก็เข้ามาเอาแชมเปญราดหัวปรุงฉัตรและจะตบซ้ำ แต่อรุณ–ประไพเข้ามาดึงไว้พร้อมกับพูดเตือนสติ  เฟิร์นทำเหมือนคิดได้จำใจเดินออกไป

“เก่งนะเคลียร์ได้ทุกอย่าง” คงไคยชม

“ก็ผู้ชายอย่างคุณไม่คิดจะแก้ไขอะไรเลย ถามจริงๆ นะคะคุณมีปมด้อยอะไรหรือเปล่า ถึงได้ภูมิใจนักที่เห็นผู้หญิงตบตีกันเพราะคุณ คุณขาดหรือว่าเกินล่ะคะ” อรุณประไพจ้องคงไคยอย่างไม่กลัว

คงไคยโกรธจะเอาเรื่องอรุณประไพ แต่เชฟเคนเข้ามาขวางอ้างว่า ทองถมมีเรื่องจะคุยกับอรุณประไพแล้วพาหญิงสาวออกไปทันที

คงไคยแค้นจะตามไปเอาเรื่อง แต่ปรุงฉัตรเรียกไว้ คงไคยนึกได้เข้ามาดูแลปรุงฉัตร ปรุงฉัตรสวมบทนางเอกที่ถูกรังแกเรียกคะแนนสงสาร จนคงไคยหลุดปากออกมาว่า ตอนนี้เขามีเพียงเธอเท่านั้น

“ปรุงอยากให้ทุกคนรู้ว่าคุณเลือกปรุง ได้ไหมคะ ปรุงเข้าใจค่ะ ปรุงต้องอดทนและรอจนกว่าคุณจะพร้อม จนกว่าคุณจะรู้สึกว่าปรุงคือคนที่เหมาะสม หวังว่ามันคงไม่นานเกินไปนะคะ ปรุงขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะคะ” ปรุงฉัตรทำเป็นน้อยใจออกไป

คงไคยมองตามพลางคิดหนัก ขณะที่ณรงค์คอยเฝ้าดูเหตุการณ์อยู่ห่างๆ เมื่อเห็นปรุงฉัตรเดินไปห้องน้ำก็ตามมาเตือน “จะทำอะไรก็ให้นึกถึงหน้าคุณพ่อคุณแม่ไว้บ้างนะ มันจะเสียมาถึงบ้านเราได้”

“ทราบค่ะว่าคุณณรงค์รับอะไรต่ำไม่ได้ แต่กับคงไคย ใครๆ ก็รู้ว่าเราเป็นอะไรกัน”

“แน่ใจเหรอว่า ถ้าคงไคยมันรู้จักเธอดีพอ เธอยังจะเป็นผู้หญิงที่เขาเลือก” ณรงค์จ้องปรุงฉัตรนิ่ง

“ก็คอยดูสิคะ คุณพี่ชาย” ปรุงฉัตรเน้นตอนท้ายแล้วเดินหนี

ooooooo

เชฟเคนพาอรุณประไพมาที่ลานจอดรถ อรุณ-ประไพมองเชฟเคนอย่างรู้ทันว่า เอาชื่อทองถมมาอ้างกับคงไคยเพื่อช่วยเธอ แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร คงไคยก็ขับรถปาดหน้าแล้วเดินลงมาหาอรุณประไพ

“ฉันลืมไปว่ายังไม่ได้ให้รางวัลเธอเลย  เธอจะเอาค่าเหนื่อยเท่าไหร่ ฉันไม่ชอบติดหนี้ใคร”

“คุณคงไคยคะ ถ้าสิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่เงินล่ะคะ คุณจะให้ได้ไหม”

“ได้สิ เธออยากได้อะไรก็ว่ามา” คงไคยเข้าใจว่าอรุณประไพอยากได้ตัวเอง

“ขอบคุณค่ะ” ว่าแล้วอรุณประไพก็ตบหน้าคงไคยเข้าอย่างจัง “สิ่งที่ฉันอยากได้ที่สุดคือ อยากให้คุณรู้จักให้เกียรติผู้หญิงบ้าง วันนี้ฉันได้เห็นการกระทำที่ไม่ให้เกียรติผู้หญิงของคุณถึงสามครั้ง สองครั้งแรกเกิดกับผู้หญิงที่ฉันไม่รู้จัก แต่ครั้งนี้มันเกิดกับตัวฉันเอง  ฉันขอโทษที่ต้องเตือนสติคุณแบบนี้ แต่คิดว่าคนอย่างคุณถ้าไม่ทำแบบนี้ ก็คงจะสะกดคำว่าสุภาพบุรุษไม่เป็น”

คงไคยหน้าชาจะก้าวเข้าหาอรุณประไพ  เชฟเคนเข้าขวางขอร้องให้อรุณประไพขอโทษคงไคย

“ขอโทษนะคะ” อรุณประไพเอ่ย คงไคยกระหยิ่มคิดว่า เธอยอมขอโทษ  แต่อรุณประไพหันไปหาเชฟเคน “ไพมีธุระต้องขอตัวกลับก่อน สวัสดีค่ะ” อรุณประไพเดินออกไปเลย

เชฟเคนเหงื่อแตกหันไปมองคงไคย คงไคยหน้าเสียตวาดใส่เชฟเคน “อบรมคนของคุณด้วย คราวหน้าผมไม่จบแค่นี้แน่”

คงไคยโมโหกลับไปนั่งในรถแล้วขับออกไป ส่วนอรุณประไพเมื่อเดินมาถึงรถก็เห็นปรุงฉัตรกำลังคุยกับเฟิร์นถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ เพราะทั้งหมดเป็นแผนของปรุงฉัตร เธอถึงกับอึ้งนึกหนักใจแทนภวัน

เมื่อกลับมาถึงบ้านอรุณประไพก็เล่าเรื่องหญิงสาวตบตีกันเพื่อแย่งคงไคยให้แม่ฟังพร้อมตำหนิคงไคยที่ทำเหมือนไม่รู้สึกผิดสักนิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น เธอจึงตบสั่งสอนไปหนึ่งฉาด ประไพตาโตถามลูกสาวว่า ถ้าเป็นแบบนี้แล้วเรื่องที่ภวันมาขอร้องล่ะ อรุณประไพถอนใจไม่แน่ใจว่าควรทำตามคำขอของภวันหรือไม่ ขณะนั้นเสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น อรุณประไพลุกออกไปดู

ภุชงค์อดีตคนรักเข้ามาอ้อนวอนขอโอกาสกับอรุณประไพ เบญตามมาอาละวาดกล่าวหาว่า อรุณประไพจะแย่งสามีและพ่อของลูกในท้องเธอ อรุณประไพสุดทนสั่งให้ภุชงค์พาเบญกลับไปและอย่ามาอีกเพราะเธอกำลังจะแต่งงาน

“แม่คะ บอกคุณป้าภวันว่าไพตกลงแต่งงานค่ะ” อรุณประไพเข้ามากอดแม่

ประไพนึกห่วงเตือนลูกว่า การแต่งงานไม่ใช่เรื่องล้อเล่นและที่สำคัญอรุณประไพไม่ได้รักคงไคย “ความรักที่ไพเคยเชื่อมันไม่มีอีกแล้วค่ะแม่ และถ้าไม่ใช่เพราะคุณป้าวันนี้ไพคงไม่ได้กอดแม่อยู่ตรงนี้  ถ้าการแต่งงานของไพจะตอบแทนบุญคุณของคุณป้าได้ ไพจะทำค่ะแม่ ไพคิดดีแล้วค่ะแม่ อย่างน้อยการมีชีวิตอยู่เพื่อคนที่ดีกับเรา มันก็น่าจะดีกว่าการอยู่เพื่อความรักที่มันตายไปแล้วนะคะแม่” อรุณประไพยืนยัน

ooooooo

เมื่อไม่อาจทัดทานลูกได้ ประไพก็จำใจโทร.บอกภวันว่า  อรุณประไพยอมตกลงแต่งงานกับคงไคย  ภวันดีใจมาก สั่งให้ทองถมนัดช่างมาวัดตัวคงไคยเพื่อตัดชุดเจ้าบ่าวเพราะงานวิวาห์จะมีขึ้นในอีกสองวัน

คงไคยรู้เรื่องก็โวยลั่นแล้วจะเดินหนี แต่ทองแถมเข้ามาขวางพลางค้นตัวคงไคยหยิบกระเป๋าเงินออกมาชักบัตรเครดิตและยึดกุญแจรถมาเก็บไว้  จากนั้นก็ส่งสัญญาณให้  ตุ๊ดตู่ลากกระเป๋าใส่เสื้อผ้าของคงไคยเข้ามา

“แม่ นี่มันอะไรกัน” คงไคยหันมาทางภวัน

“แกเลือกเอา ว่าจะทำตามที่แม่ขอหรือออกไปจากบ้านนี้แต่ตัว” ภวันยื่นคำขาด

คงไคยจ๋อยไม่กล้าขัดใจแม่จึงยอมทำตามคำบัญชา ทองถมเหลือบมองภวันที่ยิ้มอย่างพอใจ

หลังจากวัดตัวเสร็จ  แฉล้มที่เป็นทั้งแม่บ้านและแม่นมก็ขึ้นไปช่วยจัดเสื้อผ้าให้คงไคยพลางเกลี้ยกล่อมให้คงไคยทำตามที่ภวันบอก  เพราะรู้ดีว่าภวันรักคงไคยมากกว่าชีวิตของตัวเองเสียอีก

“ผมรู้” คงไคยเหลือบมองไปที่รูปถ่ายหัวเตียง ภาพในอดีตแวบเข้ามาตอกย้ำ  ทำให้คืนนั้นเขานอนฝันเห็นเรื่องราวเมื่อยี่สิบปีก่อน

คมสันรู้ว่ามีคนคิดจะกำจัดครอบครัวของตนเพื่อฮุบกิจการ จึงพาภวันกับคงไคยในวัยสิบสองปีหนีไปอยู่ที่ไร่ของอรุณ แต่ยังไปไม่ถึงคมสันก็โดนยิงตาย ภวันมองไปข้างหน้าเห็นทางเข้าไร่ของอรุณอยู่ไม่ไกล จึงตัดใจพาคงไคยวิ่งไปอย่างไม่คิดชีวิต  คงไคยเสียหลักล้ม  มือปืนก้าวเข้ามา  ภวันกอดคงไคยไว้แน่นเอาตัวบังทางปืนไว้ เสียงปืนดัง ปังๆ คงไคยสะดุ้งตืี่นเหงื่อแตกพลั่ก

เขาปาดเหงื่อ พยายามทำตัวให้ปกติ ทองถมมาเร่งให้แต่งตัวเพราะเจ้าสาวมารอแล้ว  คงไคยเซ็งบ่นว่าบ้าชัดๆที่ต้องมาแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยเห็นหน้า

“ผมรับรองถ้าคุณเห็นเจ้าสาว คุณจะต้องเปลี่ยนใจ” ทองถมยิ้มมั่นใจ

คงไคยชักสงสัยจึงแอบเข้าไปในห้องแต่งตัวเจ้าสาว  เขาพบอรุณประไพในชุดแต่งงานแบบไทยดูสวยสง่าก็ตกใจ แต่พอตั้งสติได้ก็ส่งยิ้มร้ายเอ่ยว่า “เซอร์ไพรส์จริงๆที่เป็นเธอ” แล้วเดินออกไป

อรุณประไพมองตามไม่รู้ว่าคงไคยจะคิดจะทำอะไรอีก

เมื่อได้เวลาประไพก็พาอรุณประไพออกมานั่งในห้องโถง เพื่อจดทะเบียนสมรส เห็นทุกคนมาพร้อมกันแล้วขาดเพียงคงไคยเท่านั้น ทองถมขยับจะไปตาม แต่คงไคย สวมเสื้อทีเชิ้ตกางเกงสามส่วนเดินลงมาพอดี ทองถมเข้าไปกระซิบเตือนเรื่องชุดที่ไม่เหมาะสม

คงไคยสวนว่าถ้าเขายอมทำตามคุณแม่สั่งชุดไหนก็ได้ทั้งนั้น แล้วเดินเข้ามานั่งข้างๆ อรุณประไพพร้อมถามแบบกวนๆ “ไง ชุดนี้ผมหล่อไหม”

“คุณนี่สะกดคำว่ากาลเทศะไม่เป็นจริงๆนะคะ” อรุณประไพสวน

นายทะเบียนรีบทำหน้าที่เชิญเจ้าบ่าวเจ้าสาวเซ็นชื่อในทะเบียนสมรส เพื่อให้ถูกต้องตามกฎหมาย เป็นเวลาเดียวกับที่ครอบครัวของประกอบได้รับบัตรเชิญให้ไปร่วมงานฉลองสมรสของคงไคยกับอรุณประไพ เนื้อพิมพ์เจ็บใจที่ปรุงฉัตร

จับคงไคยไม่อยู่ ส่วนประกอบก็ฉุนจะไปต่อว่าคงไคยที่ไม่จริงจังกับปรุงฉัตร แต่เนื้อทิพย์ร้องห้ามแล้วออกไปหาปรุงฉัตรที่ร้านเบเกอรี่ของซาซ่า

ด้านปรุงฉัตรที่กำลังช่วย ซาซ่าโปรโมตร้านก็ถึงกับนั่งไม่ติดเมื่อแต๋วแหววโทร.มารายงานเรื่องคงไคยกำลังจดทะเบียนกับอรุณประไพ และยิ่งร้อนใจมากขึ้นเมื่อเนื้อทิพย์เอาบัตรเชิญงานวิวาห์ของคงไคยมาโยนใส่

Ooooooo

หลังจดทะเบียนเสร็จ คงไคยก็บอกกับทุกคนว่า ขอตัวไปนอนต่อแล้วลุกเดินออกไป ภวันโกรธมากสั่งให้แฉล้มช่วยส่งแขกแล้วตามขึ้นไปเล่นงานคงไคยพร้อมกับทองถม

ประไพเข้ามากอดอรุณประไพอย่างให้กำลังใจ

“ไพไม่เป็นไรค่ะแม่ คนเป็นเมียก็ต้องอดทนให้ได้ทุกอย่างไงคะ” อรุณประไพมุ่งมั่น

ภวันเข้ามาตำหนิคงไคย แต่คงไคยไม่รับฟังแถมยังเถียงว่า อรุณประไพเป็นผู้หญิงไม่ดี และที่ยอมแต่งงานกับเขาก็เพราะอยากได้เงิน ภวันจนใจไม่รู้จะบอกลูกอย่างไรจึงให้ทองถมพูดแทน

“ว่าแล้วต้องไม่เข้าใจคุณไพเป็นคนที่คุณหญิงเลือกมา คุณไม่ให้เกียรติคุณไพก็เหมือนไม่ให้เกียรติคุณหญิงด้วยผมว่าคุณคงไคยยอมตามใจท่านเถอะครับ”

“ผมก็ไม่เคยขัดใจแม่อยู่แล้ว ครั้งนี้ก็คงไม่”

“อ้อ คุณคงยังไม่เห็นผมจัดการส่งให้ครอบครัวคุณประกอบเรียบร้อยแล้วนะครับ”  ทองถมส่งการ์ดให้แล้วเดินตามภวันออกไป

คงไคยเห็นการ์ดก็ร้องลั่น เพราะปรุงฉัตรคงรู้เรื่องแล้วแน่ แล้วปรุงฉัตรก็โทร.มาร้องไห้ร้องห่มนัดให้คงไคย ออกไปพบ  เขารีบไปเคลียร์กับปรุงฉัตรทันที  เขาบอกกับเธอว่า จำใจต้องแต่งงานตามความต้องการของแม่ “ปรุงเข้าใจค่ะแต่คงไคย ไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้หรอกนะคะที่คนที่ตัวเองรักต้องไปแต่งงานกับคนอื่น ปรุงยังคิดไม่ออกเลยว่าจะใช้ชีวิตต่อไปยังไง  เมื่อเช้าที่ตื่นลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าคุณเป็นของคนอื่นแล้ว”

“ผมต้องทำยังไงปรุงถึงจะสบายใจ  ผมยอมทำทุกอย่างถ้ามันทำให้ปรุงสบายใจ”

“ถ้าเป็นไปได้ ปรุงก็อยากให้คุณสัญญาว่าคุณจะกลับมา มันคงเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมคะ”

คงไคยนิ่งคิดแล้วยอมรับปาก “ได้ครับ ผมสัญญา ผมจะแต่งงานกับอรุณประไพแค่ปีเดียว ให้คุณแม่สบายใจ แล้วผมจะกลับมาหาคุณ”

“จริงเหรอคะคงไคย” ปรุงฉัตรโผเข้ากอดคงไคยพลางสะอึกสะอื้น “แล้วมันจะเป็นการขอที่มากไปไหมคะ ถ้าปรุงจะขอให้ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนไป ขอให้ทุกอย่างระหว่างเราเหมือนเดิม”

“ได้สิครับปรุง” คงไคยกอดปรุงฉัตรไว้แน่น

ปรุงฉัตรลอบยิ้ม พอใจที่แผนการสำเร็จ

Ooooooo

เช้าวันใหม่ อรุณประไพกับประไพเดินมาที่หน้าห้องแต่งตัวเพราะวันนี้จะมีพิธีรดน้ำสังข์ แต่ทั้งคู่ ต้องชะงัก เมื่อได้ยินเสียงภวันดุแฉล้มดังออกมาจากในห้อง ภวันกำลังตำหนิแฉล้มที่ไม่ยอมบอกเธอว่า คงไคยออกไปหาปรุงฉัตรตั้งแต่วานยังไม่กลับ

“มันก็รู้ว่าวันนี้วันแต่ง มันยังกล้า” ภวันโกรธเปิดประตูเดินนำทองถมออกมา เห็นอรุณประไพกับแม่ยืนอยู่ก็อึ้ง

“ขอโทษค่ะคุณป้าที่ไพมาช้า แต่งตัวทางไหนคะ” อรุณประไพส่งยิ้ม

“ในห้องเลยจ้ะ แม่แล่ม พาหนูไพกับคุณประไพเข้าไปทีสิ” ภวันรีบบอก

แฉล้มมารับอรุณประไพกับประไพเข้าไปในห้อง ภวัน แอบกระซิบถามทองถม “คุณว่าหนูไพเขา”

“ผมว่าคุณไพเลือกที่จะไม่แสดงออกมากกว่านะครับ”

“ฉันเลือกไม่ผิดจริงๆ แต่ตอนนี้เจ้าตัวแสบอยู่ไหน” ภวันถอนใจ

ปรุงฉัตรเข้ามามอร์นิ่งคิสปลุกคงไคยบอกว่าแปดโมงแล้ว คงไคยนึกขึ้นได้ทะลึ่งพรวดขึ้นมา ปรุงฉัตรรีบดึงไว้อ้อนให้อยู่ทานอาหารเช้าด้วยกันก่อน เพราะตั้งใจจะให้คงไคยไปไม่ทันฤกษ์ แต่ภวันโทร.มาตาม คงไคยไม่อยากให้แม่เสียใจ จึงหันมาจูบลาปรุงฉัตรแล้วรีบแต่งตัวออกไป ปรุงฉัตรมองตามอย่างไม่ยอมแพ้

อรุณประไพในชุดรดน้ำสังข์ยืนมองภาพสะท้อนตัวเองในกระจกพลางตั้งคำถามกับตัวเองว่า เธอตัดสินใจถูกจริงๆ หรือนี่ คงไคยก้าวเข้ามากระซิบป่วนประสาท  “ถูกสิ เธอจะสบายไปตลอดชาติ”

“ก็จริงค่ะ แค่ต้องทนพฤติกรรมผู้ชายมักมากสักคน เสียชื่อนิดหน่อยแต่ที่ได้จากคุณ มันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม” อรุณประไพ ปรับเปลี่ยนสีหน้าทันที

“ถ้าคิดว่าฉันจะใจดียอมให้เธอมานั่งกินนอนกิน เธอคิดผิด”

“คุณไม่ยอมแต่คุณป้ายอมนี่คะ หรือคุณจะขัดใจท่าน”

“นี่เธอคิดจะสูบจากฉันจริงๆ” คงไคยมองอรุณประไพ ด้วยสายตาเหยียดหยาม

อรุณประไพเหนื่อยใจรู้ดีว่าพูดอะไรไปคงไคยก็คงไม่มีวันมองตัวเองดีขึ้นจึงแกล้งประชดใส่ ทำให้คงไคยยิ่งเข้าใจผิด เขากระชากอรุณประไพเข้ามาชิดตัวทำท่าจะลวนลาม แต่ทองถมเปิดประตูเข้ามาพอดี อ้างว่า ภวันให้มาตามเพราะใกล้จะได้เวลาแล้ว

อรุณประไพสะบัดจนหลุดจากคงไคย แล้วเดินหนี ทองถมอมยิ้มแซวคงไคยว่า ฤกษ์เข้าหอสามทุ่ม

“มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรอกน่า” คงไคยเดินออกไป

“จะทนได้แค่ไหนเชียว” ทองถมอมยิ้ม

อรุณประไพเดินเข้ามาในห้องรดน้ำสังข์ คงไคยตามมาหาเรื่องต่อ เธอหันมาสวนว่า คงไคยเป็นพวกสมองกลวง ทองถมถือมงคลบ่าวสาวเข้ามาได้ยินก็เปรยออกมา

“สงสัยมวยจะถูกคู่ ไปครับได้เวลาสวมมงคลแล้ว เอ่อหมายถึงมงคลสำหรับรดน้ำสังข์น่ะครับ นึกแล้วว่าต้องไม่เข้าใจ” ทองถมเดินนำไปที่มุมรดน้ำสังข์

คงไคยกับอรุณประไพถูกสวมมงคลบ่าวสาวนั่งคู่กัน คงไคยทำหน้าบอกบุญไม่รับและไม่สนใจว่าใครจะให้พรว่าอย่างไร จนกระทั่งมาถึงอรุณที่เข้ามาจ้องคงไคยนิ่ง

“ฝากลูกผมด้วยนะ เพราะถ้าลูกผมเจ็บ ผมก็เจ็บเหมือนกัน” คงไคยเสียวสันหลังวาบรีบหลบตา

พิธีรดน้ำสังข์ผ่านไป ทองถมพาคงไคยกับอรุณประไพไปพักในห้อง เพื่อเตรียมตัวสำหรับงานเลี้ยงในตอนค่ำ คงไคยแกล้งเปรยถึงปรุงฉัตรหวังจะให้อรุณประไพหึง แต่เธอกลับนั่งนิ่งเหมือนไม่รู้สึกรู้สา แล้วภุชงค์ก็ถือช่อดอกไม้สีขาวเข้ามาแสดงความยินดีกับอรุณประไพ อรุณประไพยอมรับไว้แล้วขอตัวเพราะยังทำใจไม่ได้ แต่เบญในสภาพจิตแตกพุ่งเข้าไปกระชากดอกไม้จากมืออรุณประไพมาขยำขยี้พร้อมด่าประจานว่า อรุณประไพร่านจะแย่งสามีเธอ อรุณประไพตบหน้าเบญ

“พี่ไพ” เบญคลั่งจะโผเข้าหาอรุณประไพ แต่ภุชงค์ดึงตัว ทองถมช่วยอีกแรง ทั้งสองลากเบญออกไป

อรุณประไพเดินเข้าไปในห้องด้วยท่าทีสงบนิ่ง คงไคยตามมาดูอาการพลางเอ่ยถาม

“ไม่มีน้ำตาสักหยดเลยเหรอ แฟนเก่าพ่วงเมียมาอาละวาดด้วยขนาดนั้น ไม่เสียใจเลยหรือไง”

“คุณหวังจะเห็นอะไรจากฉัน ครั้งหนึ่งฉันเคยเห็นคุณภูมิใจที่เห็นผู้หญิงตบตีกันเพื่อแย่งคุณ ไม่คิดว่าคุณจะชอบเห็นความเจ็บปวดของคนอื่นด้วย ฉันว่าคุณคงอยากพบแพทย์”

“อรุณประไพ” คงไคยขยับเข้ามา แต่ทองถมเข้ามาขวาง แล้วพาคงไคยออกไปพักอีกห้อง

คงไคยได้แต่ฮึดฮัดที่ทำอะไรอรุณประไพไม่ได้ จำใจเดินตามทองถมออกไป ทันทีที่เสียงประตูปิด อรุณประไพก็ร้องไห้ออกมา

คงไคยเดินบ่นมากับทองถมว่า ลูกสะใภ้ที่แม่เลือกมาประวัติไม่ดีแถมยังหน้าเงิน แต่ทองถมออกรับแทนแล้วถามกลับ “คุณพูดแบบนี้เหมือนคุณไม่รู้จักคุณแม่ของคุณว่าท่านสายตาคมและละเอียดแค่ไหน สิ่งที่ท่านเลือกให้คุณไม่เคยเลยที่จะไม่ดีที่สุด จริงไหมครับ”

“ถ้าเขาดี แล้วเขามาแต่งงานกับผมทำไม”

“มันก็ต้องมีเหตุผลดีๆเมื่อถึงเวลาคุณก็จะรู้เอง ผมต้องลงไปดูแลความเรียบร้อยข้างล่าง ขอตัวก่อนนะครับ” ทองถมตัดบทเอาดื้อๆ

คงไคยมองตามหงุดหงิดที่ไม่ได้คำตอบสักที

ooooooo

อรุณกับประไพพาอรุณประไพเข้ามาในงานเลี้ยง ภวันรีบไปรับลูกสะใภ้แล้วพาออกไปต้อนรับแขกที่หน้างานกับคงไคยที่มีทองถมคอยขนาบข้าง คงไคยยืนอึ้งมองอรุณประไพที่ดูสวยขึ้นอีกเท่าตัว จนทองถมต้องสะกิดเตือน

แขกทยอยเข้ามาในงาน รวมทั้งครอบครัวของประกอบด้วย เนื้อทิพย์บอกกับสามีและลูกชายว่า เธอเตรียมของขวัญไว้ให้ภวันด้วย ประกอบกับณรงค์นึกสงสัยว่าอะไร แต่เมื่อปรุงฉัตรเดินเข้ามาก็เข้าใจ

เนื้อทิพย์เข้าไปทักทายคงไคยบ่นว่า น่าเสียดายที่ไม่ได้เป็นทองแผ่นเดียวกัน คงไคยอึกอักพูดไม่ออก

“ดีแล้วล่ะค่ะ เพราะถ้าหลอมเป็นแผ่นเดียวกัน แบ่งคนละครึ่งคงยาก เกรงจะโดนฮุบน่ะค่ะ” ภวันประสานตากับเนื้อทิพย์

“จัดงานกะทันหันตั้งตัวแทบไม่ทันเลยนะคะ เจ้าสาวคงไม่ได้” เนื้อทิพย์มองไปที่ท้องอรุณประไพ

แขกในงานได้ยินก็เริ่มเม้าท์กันสนุก และยิ่งสนุกมากขึ้นเมื่อปรุงฉัตรในชุดสีขาวราวกับเจ้าสาวถือกล่องของขวัญมายื่นคงไคยฝากให้เขาเอาไปให้อรุณประไพด้วย คงไคยรับปากแล้วถือกล่องของขวัญไปยื่นให้อรุณประไพที่เดินเลี่ยงออกไป

ภวันไม่ชอบใจ หันมาบ่นกับทองถมว่า ปรุงฉัตรกับเนื้อทิพย์ต้องการมาป่วนงาน ทองถมรู้ใจแนะให้เจ้านายไปสอนครอบครัวนี้สะกดคำว่ามารยาทต่อหน้าคนเยอะๆ เพราะจะได้จำไปนานๆ

ภวันเดินนำทองถมไปหาอรุณประไพกับคงไคย เป็นเวลาเดียวกับที่คงไคยบังคับให้อรุณประไพเปิดกล่องของขวัญดู เพราะอยากรู้ว่าปรุงฉัตรนำอะไรมาให้ อรุณประไพยอมเปิด เห็นในกล่องเป็นกางเกงชั้นในของผู้ชายก็หันมองคงไคย เข้าใจว่าเขาร่วมมือด้วย คงไคยพูดไม่ออกรู้สึกละอาย

ภวันเข้ามารีบต่อว่าลูกชาย แต่อรุณประไพออกรับแทนและช่วยพูดให้คงไคยพ้นผิด

“งั้นก็แม่ปลิงฉัตร หนูไพ ไป ทำให้พวกมันรู้ว่าลูกสะใภ้คุณหญิงภวันไม่ใช่เพื่อนเล่น” ภวันพาอรุณประไพออกไป คงไคยจะตามแต่ทองถมขวางไว้ แล้วออกไปต้อนรับท่านรัฐมนตรีให้เกียรติมาในงาน

ภวันพาอรุณประไพมาที่โต๊ะของครอบครัวประกอบ เพื่อขอคำอธิบายเรื่องของขวัญ

“ปรุงจริงใจนะคะ ก็ในเมื่อคงไคยไม่ใช่ของปรุงแล้วปรุงก็ควรคืนทุกอย่างให้เจ้าของเขาไป ของคนอื่นปรุงไม่อยากจะยุ่ง แต่ถ้าหลังจากนี้ คงต้องฝากเจ้าสาวของเขาดูแลคงไคยให้ดีด้วยนะคะ” ปรุงฉัตรสบตาอรุณประไพยิ้มให้อย่างเสแสร้ง

“ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ อดีตก็คืออดีต ไพอยู่กับปัจจุบัน ถ้าเรารู้ว่าตัวเองยืนอยู่ตรงไหน ยอมรับได้ก็มีความสุขดีนะคะ จริงไหมคะคุณปรุง” อรุณประไพประชันสายตากับปรุงฉัตรอย่างไม่กลัว

ภวันพอใจชวนอรุณประไพกลับไปรับแขกที่หน้างาน แต่ไม่วายหันกลับมายิ้มเย้ยเนื้อทิพย์กับปรุงฉัตร

“เจ้าสาวคงไคยคนนี้น้องปรุงคงจะข่มลงยาก เขายืนเป็นเมียแต่งแล้ว น้องปรุงล่ะเป็นอะไร” น้ำเสียงณรงค์ดูเห็นใจแต่สายตาสะใจมาก ขณะที่ปรุงฉัตรมองตามอรุณประไพด้วยสายตาอาฆาต

ooooooo

ตอนที่ 2

ทองถมทำหน้าที่พิธีกรบนเวที เชิญให้ภวันขึ้นมากล่าวอวยพรคู่บ่าวสาว

“ในชีวิตของดิฉัน  เฝ้ารออยู่สองอย่างก็คือ  ความสำเร็จของพีวีเรียลเอสเตรท และอย่างที่สองก็คือ การหาศรีภรรยาที่ดีให้กับลูกชายที่ดิฉันรักมากที่สุด ที่ผ่านมามันยากเหลือเกินค่ะที่เราจะตามหาเพชรแท้ในหมู่เพชรเทียมให้เจอ แต่หนูอรุณประไพก็คือเพชรแท้ที่เราตามหาจนเจอ พิธีแต่งงานในวันนี้เราจึงจัดขึ้นเพื่อประกาศว่ามีเพียงหนูอรุณประไพเท่านั้นที่ดิฉันจะยกย่องให้เป็นภรรยาของคงไคยลูกชายคนเดียวของดิฉัน”

ภวันปรายตามองไปทางครอบครัวประกอบก่อนจะพูดต่อ “และเมื่อคงไคยได้ผู้หญิงที่ดีมาเป็นคู่ชีวิตแล้ว อีกไม่นานดิฉันคงจะวางมือจากธุรกิจและให้คงไคยขึ้นมาดูแลเต็มตัวในฐานะประธานบริษัท”

เนื้อทิพย์ฟังแล้วแทบเต้นรู้ว่าภวันจงใจหยามเธอ ปรุงฉัตรเข้าประกบเนื้อทิพย์ “ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณแม่ ปรุงสัญญาว่าพวกมันจะได้ยิ้มวันนี้เป็นวันสุดท้าย”

เนื้อทิพย์หันมองปรุงฉัตร เห็นเธอยิ้มยืนยัน จึงหันกลับไปมองภวันบนเวทีด้วยสายตาอาฆาต ในขณะที่ปรุงฉัตรก็ลอบมองเนื้อทิพย์กับณรงค์อย่างพยายามจะเก็บความแค้นไว้ในใจเพื่อรอวันเอาคืน

งานเลี้ยงผ่านพ้นไปก็ได้เวลาส่งตัวเข้าหอ อรุณมองหน้าคงไคยอย่างตั้งใจจะส่งข้อความให้ “ใส่ใจและให้เกียรติ สองคำนี้จะประคองชีวิตคู่ให้ผ่านพ้นทุกอุปสรรค แต่ถ้าสองคำนี้ไม่เกิด ลูกยังมีพ่อกับแม่เสมอนะ” อรุณย้ำตอนท้ายกับลูกสาว

ประไพจับมือสามีปรามให้ใจเย็นๆ ภวันกับทองถมสบตากันรู้อารมณ์อรุณว่า เก็บความไม่พอใจคงไคยเต็มที่ ทั้งหมดเดินออกไปจากห้อง ขณะที่คงไคยลุกขึ้นยืน ทองถมได้โอกาสเตือน

“คุณไม่ใช่เด็กแล้ว ผมขออวยพรให้คุณแยกให้ออกระหว่างคำว่าเมียกับคู่นอน เพราะถ้าจะหาคู่นอนคงมีรอคุณอยู่ข้างถนนเต็มไปหมด แต่ถ้าเป็นเมีย คำนี้มีความหมาย เพราะมันจะทำให้ชีวิตคู่ของคุณมีคุณค่า”

อรุณประไพมองทองถมอย่างขอบคุณที่เห็นค่าเธอ แต่คงไคยยักไหล่ไม่แคร์

“ว่าแล้วต้องไม่เข้าใจ ผมแค่กำลังจะบอกว่าคุณมีเมียแล้ว ก็หัดทำตัวให้มันดีๆหน่อย ง่ายขึ้นไหมครับ”  ทองถมเดินออกไป

คงไคยขยับหันมาทางอรุณประไพ เธอสะดุ้ง แต่เขากลับเดินเลยไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าอาบน้ำ อรุณประไพมองตามถอนหายใจยาวรำพึงกับตัวเอง

“ใส่ใจและให้เกียรติ คงไม่มีวันนั้นหรอกค่ะพ่อ”

ส่วนปรุงฉัตรเข้ามานั่งกระดกเหล้าอยู่ในผับดับแค้น ซาซ่าเข้ามาเห็นก็ตรงมาต่อว่า หวังให้เพื่อนสาวตัดใจเรื่องคงไคย แต่ปรุงฉัตรยืนยันว่า คงไคยเป็นของเธอและเขาก็รักเธอมาก

“ใช่รักมากที่เขาแต่งงานกับคนอื่นแก้คันเท่านั้นแหละ”

“คงไคยรักฉัน ฉันอยากได้เมื่อไหร่เขาก็ต้องมา” ปรุงฉัตรยืนกราน ทำให้ซาซ่าหนักใจ

ooooooo

คงไคยเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นอรุณประไพขยับจะไปอาบน้ำบ้าง แต่ถอดชุดเองไม่ได้ เพราะเต็มไปด้วยกระดุมด้านหลัง จึงเข้ามาช่วยแกะให้ อรุณประไพยืนเกร็ง คงไคยเห็นอาการก็ชักสนุกแกล้งลูบแผ่นหลังล้อ

“ไม่เป็นไรแล้วค่ะที่เหลือฉันทำเองได้” อรุณประไพเบี่ยงตัวหลบ

“ทำไม กลัวผมมีอารมณ์หรือไง บอกให้นะอย่างคุณผมทำไม่ลงหรอก แล้วคืนนี้ผมก็จะไปนอนห้องอื่น เชิญคุณนอนกอดทะเบียนสมรสไปก็แล้วกัน ได้เป็นเมียแต่งแล้วนิ” คงไคยเดินไปเปิดประตู ก็เจอทองถมนั่งเฝ้าอยู่ เพราะรู้ทัน

“ว่าแล้วต้องไม่เข้าใจคืนแรกของการแต่งงาน เขาห้ามเจ้าบ่าวเจ้าสาวออกจากห้อง”

“ผมไม่สน” คงไคยเดินหนี

“ไม่สนหรือไม่กล้า เจอแต่พวกง่ายๆมามาก พอเจอคนจริง คนดี ไปไม่เป็นเลยเหรอครับ”

“ถ้าดีจริงแล้วทำไมแต่งงานเพราะเงิน”

“คุณคิดว่าคุณไพแต่งงานกับคุณเพราะเหตุผลนี้จริงๆ เหรอครับ ถ้าใช่แล้วทำไมเพลย์บอยอย่างคุณไม่จัดการคุณไพซะล่ะครับ เอาล่ะคืนนี้ผมทำเกินหน้าที่ทนายประจำตระกูลไปมากแล้ว ขอตัวนะครับ” ทองถมทิ้งท้ายก่อนจาก

อรุณประไพออกมาจากห้องน้ำ เห็นคงไคยนอนรออยู่ที่เตียงก็ตกใจ

“มาคิดๆดูแล้ว นี่มันคืนแรกก็น่าจะทำให้มันคุ้มกับเงินค่าสินสอดหน่อย” แต่อรุณประไพนิ่งไม่ตอบโต้ “ทำไมคิดจะใช้ความนิ่งสยบการเคลื่อนไหวรึไง”

“เปล่าค่ะ แค่ฉันไม่คุ้นกับการใช้คำพูดหยาบคาย ก็เลยเงียบและฟังเพื่อศึกษาจากคุณ จะได้ตอบเป็นภาษาเดียวกับคุณได้”

“ปากเก่งแบบนี้ แล้วเรื่องบนเตียงล่ะเก่งได้สักครึ่งของปากดีไหม” คงไคยลากอรุณประไพมาที่เตียง  อรุณประไพพยายามจะดิ้นหนี “จะหนีทำไม หน้าที่เมียมันมากกว่านอนกอดทะเบียนสมรสนะ เมียมีหน้าที่ให้ความสุขผัวไม่รู้หรือไง”

อรุณประไพหยุดดิ้น หลับตานิ่งยอมรับชะตากรรม

คงไคยอึ้งกับการกระทำของเธอ “เฮ้ย ผมไม่ได้เป็นผู้ร้ายฆ่าข่มขืนนะ แล้วก็เลิกทำท่าเหมือนผีดิบแบบนี้ซะที” คงไคยผละออกอย่างเสียอารมณ์ พลันเสียงโทรศัพท์มือถือคงไคยก็ดังขึ้น

ซาซ่าโทร.มาหาคงไคยบอกว่า ปรุงฉัตรมาเมาอยู่ที่ผับ อยากให้คงไคยมาดู เพราะอาการไม่ดีนัก คงไคยดึงอรุณเข้ามากอดไว้ อยากให้เธอรับรู้ด้วยก่อนตอบกลับ “ไม่เป็นไรครับคุณซาซ่า เดี๋ยวผมจะไปดูแลปรุงเขาเอง ดีเหมือนกันเพราะกำลังเบื่อผีดิบแถวนี้อยู่พอดี”
อรุณประไพสะบัดหลุดจากคงไคยแล้วเดินหนี คงไคยสะใจ

ด้านซาซ่า เมื่อวางสายแล้วก็ทำท่าหนักใจรู้สึกผิด เพราะปรุงฉัตรไม่ได้เมาอย่างที่บอกกับคงไคย แต่กำลังเต้นโยกย้ายเซ็กซี่ยั่วยวนผู้ชายในผับ ปรุงฉัตรหันมาเห็นก็เข้ามาอ้อนกลัวซาซ่าโกรธ

ซาซ่าสะบัดหน้าหนีพลางต่อว่า“บอกกี่ครั้งแล้วถึงจะเป็นกะเทยฉันก็เป็นกะเทยนักบุญนะยะ ไม่ชอบโกหกหมดธุระฉันแล้วใช่ พอคุณคงไคยมา ฉันก็ต้องไสหัวไป อย่าอยู่ขวางคนเขาจะฟัดกันใช่มะ” ซาซ่าเดินหนี

ปรุงฉัตรยิ้มพอใจแล้วออกไปเต้นต่อยั่วหนุ่มหน้าตาดีท่าทางไฮโซคนหนึ่ง อย่างไม่แคร์สายตาแฟนสาวของเขาที่ออกอาการไม่พอใจ

เป็นเวลาเดียวกับที่ภวันรู้จากแฉล้มว่า คงไคยออกไปเที่ยวข้างนอก จึงเข้ามาคุยกับอรุณประไพ เพื่อยืนยันว่า เธอจะอยู่ข้างอรุณประไพเสมอและจะดูแลลูกสาวคนนี้ให้ดีที่สุด แล้วสั่งให้ทองถมพาเธอกับอรุณประไพออกไปตามคงไคย

คงไคยมาหาปรุงฉัตรที่ผับ ปรุงฉัตรแสร้งทำเป็นเสียใจบีบน้ำตาเรียกคะแนน คงไคยเข้ามากอดปลอบแต่ ปรุงฉัตรทำผลักไส แล้วหนีออกไปเต้นยั่วยวนผู้ชายทั้งผับ ทิ้งให้คงไคยยืนเซ็ง แฟนสาวของหนุ่มไฮโซสบโอกาสพาเพื่อนๆ เข้าไปเต้นยั่วยวนคงไคยเพื่อเอาคืนบ้าง ปรุงฉัตรเห็นก็ไม่พอใจ หญิงสาวกับพวกยิ้มท้าทายแล้วสะบัดเดินตรงไปห้องน้ำ

ปรุงฉัตรรีบตามไปเช็กบิล เธอซ้อมหญิงสาวจน

น่วมแล้วขังไว้ในห้องน้ำโดยที่เพื่อนๆ ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยเพราะปรุงฉัตรอาละวาดเหมือนคนบ้า เมื่อเล่นงานหญิงสาวจนพอใจแล้ว ปรุงฉัตรก็ออกมาชวนคงไคยกลับ แต่ทองถมพาภวันกับอรุณประไพมาถึงพอดี ปรุงฉัตรยิ้มเยาะถามคงไคย เดี๋ยวนี้ต้องให้แม่มาตามกลับบ้านไปกินนมด้วยหรือ

“กลับบ้านดีกว่าครับคุณปรุงฉัตร เมืี่อกี้ตอนเดินเข้ามา ผมเจอเพื่อนนักข่าวหลายคนไม่แน่ใจว่าเขารู้กันรึเปล่าว่าคุณปรุงฉัตรอยู่ที่นี่ ถ้าจำไม่ผิดคุณปรุงฉัตรถูกทัณฑ์บนจากต้นสังกัดไม่ได้เที่ยวกลางคืนอยู่ไม่ใช่เหรอครับ”ทองถมบอก

ปรุงฉัตรชะงักกึก คงไคยดึงปรุงฉัตรเข้ามาอาสาจะพาไปส่ง แต่ภวันไม่ยอม บังคับให้คงไคยกลับบ้านพร้อมอรุณประไพส่วนเธอกับทองถมจะไปส่งปรุงฉัตรเอง

“ไม่ต้อง ปรุงกลับเองได้” ปรุงฉัตรสะบัดหน้าเดิน ออกไป

ภวันมองตามอย่างเอาเรื่อง ในขณะที่คงไคยก็มองหน้าอรุณประไพอย่างโกรธแค้น แต่จำต้องกลับบ้านด้วยกัน แต่เมื่อมาถึงที่รถ หนุ่มไฮโซกับพวกเข้ามาล้อมกรอบคงไคยเพื่อเอาคืนให้แฟนสาวที่โดนปรุงฉัตรเล่นงาน เขาชักปืนออกมาจะยิงคงไคย

“อย่า” อรุณประไพตกใจรีบวิ่งเข้ามาบังคงไคยไว้อย่างไม่กลัวพร้อมแต่งเรื่องหลอกว่า คงไคยสติไม่ดีชอบหนีออกมาเที่ยว เธอกับแม่ต้องออกมาตามทุกคืน “วันนี้ออกมาก็ยังไม่ได้กินยาระงับประสาทเลยค่ะ เอากินยานะ”อรุณประไพควักยาเม็ดสีขาวๆออกมายัดปากคงไคย

“เฮ้ย ผมไม่ได้บ้า ผมไม่บ้า”คงไคยร้องลั่นท่าทางเหมือนคนบ้าจริงๆ

“ปล่อยมันเหอะว่ะ ชนะคนบ้าไม่แมนนะเว้ย”กลุ่มไฮโซขยับจะถอย

อรุณประไพขอบคุณแล้วลากคงไคยมาที่รถ  แต่คงไคยทำแผนแตกบอกพวกนักเลงว่า ตนไม่ได้บ้า แล้วปากล่องยาอมที่อรุณประไพอ้างว่าเป็นยาระงับประสาทลงพื้นให้พวกไฮโซดู

“มึงหลอกกู” พวกไฮโซเข้ามาจับตัวคงไคยแล้วตะลุมบอน

อรุณประไพพยายามช่วยแต่โดนผลักออกไป หนุ่มไฮโซควักปืนเล็งมาที่คงไคย

“อย่า” อรุณประไพโผเข้าผลักไฮโซทำให้ปืนในมือสะบัดปืนหันขึ้นฟ้าเสียงดังปัง

รปภ.กับพนักงานของผับวิ่งกรูกันเข้ามา ตามมาด้วยตำรวจ พวกไฮโซจะหนีแต่ไม่ทันโดนรวบตัวได้ทั้งหมด อรุณประไพถอนหายใจโล่งอก  คงไคยมองอรุณประไพด้วยสายตาเคียดแค้น

ooooooo

เช้าวันใหม่ ภาพข่าวคงไคยกับไฮโซโดนตำรวจรวบตัวขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ  ภวันโกรธมากต่อว่าลูกชายขยันทำลายเครดิตของเธอ  แต่คงไคย

กลับไม่สำนึก ทองถมเข้ามาเตือนเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายมีปืนด้วย คงไคยชะงักนึกถึงตอนอรุณประไพเข้าไปผลักไฮโซ ทำให้เขารอดตาย

“เอาล่ะ อย่าเพิ่งพูดอะไรกันตอนนี้เลย คงไคยแกต้องเตรียมตัวประชุมกับบอร์ดวันนี้ พร้อมใช่ไหม” ภวันเปลี่ยนเรื่อง

คงไคยยักไหล่บอกว่า ไม่มีปัญหาเพราะณรงค์คงจัดการให้แล้ว

“คงไคย แกจะยืมจมูกคนอื่นหายใจตลอดไปไม่ได้หรอกนะ”

“ณรงค์มีหน้าที่เป็นผู้ช่วยผม ให้เขาทำมันก็ถูกแล้ว”

“คงไคย ยังไงณรงค์ก็เป็นคนอื่น”

“คนอื่นที่ไหนครับแม่ ณรงค์น่ะพี่ชายปรุงนะครับ อาประกอบก็เพื่อนคุณพ่อ อาเนื้อทิพย์ก็เพื่อนคุณแม่ คนกันเองทั้งนั้น ถ้าผมแต่งงานกับปรุง ป่านนี้เราก็เป็นญาติกันไปแล้ว”

“คุณไม่ควรประมาทนะครับ ถึงทางเราจะมีหุ้นอยู่หกสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ทางคุณประกอบก็มีอยู่ถึงสามสิบห้าเปอร์เซ็นต์ ถ้าเทียบเปอร์เซ็นต์มันก็ห่างไม่เยอะ ถ้าคุณเผลอขาเก้าอี้คุณอาจจะหักก็ได้นะครับ” ทองถมเตือน

“คุณทองถม ณรงค์เป็นลูกไล่ของผมมาตลอดและมันจะเป็นอย่างนั้นตลอดไป ผมไปออฟฟิศดีกว่า” คงไคยลุกหนี

ทองถมมองตามพึมพำว่าคงไคยไว้ใจคนอื่นมากเกินไป

“ไม่ใช่ไว้ใจ แต่คงไคยกำลังผยอง คุณทองถม คุณเลี่ยงจะพูดคำนี้ใช่ไหม ทุกอย่างจะพังเพราะความผยองของตัวคงไคยเอง” ภวันหนักใจ

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ผมจะไม่ยอมให้คุณคงไคยต้องสูญเสียพีวีไปแน่นอนครับ” ทองถมยืนยัน

“ฉันเชื่อ แต่ฉันอยากให้คงไคยยืนได้ด้วยตัวเขาเอง ไม่ใช่มีเราประคองหลังอย่างนี้ตลอดชีวิต เวลาของฉันมันเหลือไม่นานนักหรอกนะ”

“ถ้าจะเปลี่ยนคุณคงไคย ผมว่า”

“ก็คงมีแค่คนเดียวที่ทำได้ และหวังว่าจะทำได้”

ทองถมมองภวัน รู้ว่าเธอฝากความหวังไว้ที่ใคร

อรุณประไพกลับมาทำงานที่บริษัท ใจดีหัวหน้าและเจ้าของบริษัทเข้ามาแซวเรื่องงานวิวาห์ ตามด้วยป๊อกกี้ผู้ช่วยใจดีที่เข้ามาฟ้องว่า วายุช่างภาพที่เพิ่งรับมาตอนอรุณประไพลาพักร้อน เริ่มติสต์แตกอีกแล้ว เพราะทีมงานจัดของไม่ได้ดังใจ อรุณประไพนิ่งฟัง แล้วออกไปช่วยใจดีแก้ไขสถานการณ์
ooooooo

วายุที่กำลังโวยวาย เมื่อเห็นอรุณประไพเดินเข้ามาก็เงียบสนิท ด้วยความประทับใจ ครั้นได้ยินใจดีแนะนำว่า อรุณประไพเป็นฟู้ดสไตลิสต์ของที่นี่ก็ถึงกับหายติสต์แตก มองตามอรุณประไพที่เข้าไปจัดแต่งสมุนไพรเพื่อเตรียมถ่ายปกด้วยสายตาชวนฝัน ป๊อกกี้สะกิดใจดีให้มองท่าทางวายุมั่นใจว่า ได้สมาชิกชมรมรักเมียชาวบ้านเพิ่มแล้ว

ขณะที่วายุกำลังฝันหวานเรื่องอรุณประไพ คงไคย กลับต้องขวัญผวา เพราะประกอบกำลังโน้มน้าวให้คณะกรรมการบริหารร้อนใจไปกับข่าวที่เขาโดนจับ เพื่อเปิดโอกาสให้ณรงค์ลูกชายของตนขึ้นมาแทน แต่ภวันกับทองถมเตรียมรับมือไว้แล้วจึงเสนอกับที่ประชุมว่า จะร่วมเป็นสปอนเซอร์งานแฟชั่นการกุศล โดยจะใช้สถานที่ในพีวีคอนเวนชั่นการจัดงานครั้งนี้ เพราะนอกจากเป็นการสร้างภาพลักษณ์แล้วยังเป็นการประชาสัมพันธ์พีวีคอนเวนชั่นไปด้วย

คณะกรรมการปรึกษาแล้วพยักหน้าเห็นด้วย เนื้อทิพย์แค้นใจที่คงไคยรอดตัวอีกตามเคย ส่วนณรงค์กับประกอบก็แอบสบตากันอย่างไม่ยอมแพ้ เพราะต้องพลิกสถานการณ์กลับทำคะแนนในสายตากรรมการให้ได้ แล้วประกอบก็โทร.ตามปรุงฉัตรมาที่บริษัทเพื่อเสนอตัวเข้ามาช่วยงานในครั้งนี้

“ปรุงยินดีค่ะ ถ้าปรุงจะช่วยให้ชื่อเสียงของคงไคยและพีวีกลับมาเป็นบวกอีกครั้ง ปรุงจะยืนเคียงข้างคงไคยเองค่ะ”

ภวันหมั่นไส้ปรุงฉัตรที่ยกหางตัวเองจนเกินเหตุจึงสวนกลับ “ก็ดีเหมือนกันฉันก็จะส่งหนูไพลงเดินแบบด้วย ถือเป็นการเปิดตัวลูกสะใภ้เลยก็แล้วกัน หนูปรุงจะได้ไม่เหนื่อยเพราะคงไคยเขามีภรรยาที่ต้องยืนเคียงข้างเขาอยู่แล้ว”

ทุกสายตามองไปทางปรุงฉัตร ปรุงฉัตรหน้าเสีย เช่นเดียวกับประกอบและเนื้อทิพย์ ภวันสะใจสั่งปิดประชุม

ปรุงฉัตรหันมาอ้อนคงไคยชวนไปทานอาหารเย็นด้วยกัน แต่ภวันไม่ยอมสั่งให้ลูกชายกลับไปทานข้าวกับเธอที่บ้านแล้วโทร.บอกอรุณประไพ

อรุณประไพรับโทรศัพท์จากภวัน แล้วก็รีบเก็บข้าวของเพื่อจะกลับไปเตรียมอาหารเย็น ใจดีเข้ามาแซวว่า เล่นมัดใจกันขนาดนี้แม่สามีจะหนีไปได้ วายุที่แอบเก็บภาพอรุณประไพ    อยู่เงียบๆ รอจนอรุณประไพเดินออกไปแล้วก็เข้ามาถามใจดีว่า อรุณประไพแต่งงานแล้วจริงหรือ ใจดีพยักหน้ารับพร้อมกับเตือนให้วายุตัดใจ

“ไม่เป็นไร จะรักกันนานแค่ไหนเชียว” วายุทำหน้ามึนๆออกไป

“ติสต์แล้วยังอย่างหนาอีกนะไอ้คุณวายุ ห้ามทำอะไรตามใจจนยายไพเดือดร้อนนะ” ใจดีตะโกนไล่หลัง

อรุณประไพเข้าครัวทำอาหารเย็น มีตุ๊ดตู่เป็นผู้ช่วยและนักชิม ส่วนต้อยติ่งเป็นผู้สังเกตการณ์อยู่ข้างนอก แต๋วแหววเข้ามาเห็นก็ไม่พอใจ จึงพูดหาเรื่องอรุณประไพ แต่แฉล้มมาได้ยินพอดี เธอลากแต๋วแหววออกไปจัดการ   อรุณประไพตามไปห้าม

“คุณไพ ป้าขอโทษแทนหลานป้าด้วยนะคะที่มันปากเสีย ต้องตีปากให้หลาบจำ นี่ๆๆ” แฉล้มตีแต๋วแหววจนเหนื่อยแล้วหันมาทางตุ๊ดตู่กับต้อยติ่ง ทั้งสองรีบปฏิเสธว่าไม่เกี่ยว

“ช่างเถอะค่ะ ป้าแล่ม ที่จริงไพก็เข้ามายุ่มย่าม”  ประไพออกตัว

“โอ้ย คุณไพเป็นคุณผู้หญิงของบ้านนี้จะทำอะไรก็ได้ค่ะ อย่าไปสนใจนังพวกปากยื่นปากยาวเลย คุณไพคะ คุณหญิงให้มาบอกว่าคุณคงไคยจะมาถึงแล้วค่ะ” แฉล้มนึกได้

อรุณประไพกลับเข้าไปทำอาหารต่อ โดยมีแฉล้ม ต้อยติ่ง ตุ๊ดตู่ช่วยเป็นลูกมือ แต๋วแหววแค้นใจโทร.ฟ้องปรุงฉัตร

ไม่นานนักอาหารฝีมืออรุณประไพก็ถูกลำเลียงออกมาวางบนโต๊ะ ทองถมตื่นตาตื่นใจมาก เพราะอาหารทุกจานดูดีจนไม่กล้ากิน แล้วแอบกระซิบถามภวันว่า คงไคยจะยอมกลับมาทานอาหารด้วยตามที่รับปากไว้แน่หรือ เพราะกลัวจะโดนปรุงฉัตรหิ้วไปเสียก่อน แล้วเสียงปรุงฉัตรก็ดังเข้ามา

“ทำอะไรทานกันคะหอมจัง” ปรุงฉัตรเดินนำคงไคยเข้ามานั่งที่โต๊ะอาหารพลางถามต่อ “มีอะไรทานบ้างคะเนี่ย”

แฉล้มเลื่อนจานไปตรงหน้าปรุงฉัตร พลางแนะนำรายการอาหาร

“ยำแมงดาร่ำไห้ค่ะ เหมาะสำหรับพวกชอบกินไข่นะคะ” แฉล้มมองปรุงฉัตรอย่างตั้งใจ ทองถมชักสนุกเลื่อนจานต่อไปให้แฉล้มแนะนำ “อ้อ อันนี้ผัดสุวรรณมาลีค่ะ เอาดอกขจรไปชุบไข่ทอดเหลืองแล้วมาผัด ต้องชื่อนี้ถูกแล้ว” ปรุงฉัตรสะอึกไม่กล้ากิน เธอมองที่อาหารอีกจานเห็นว่าเป็นกุ้งผัดผงกะหรี่ แต่แฉล้มรีบบอก “จานนั้นนารีหลายผัวค่ะ คุณปรุงชอบไหมคะ”

ปรุงฉัตรตวัดสายตามองแฉล้มไม่พอใจแต่ต้องเก็บอาการไว้ ภวันกับทองถมอมยิ้ม ปรุงฉัตรแค้นหันมาเล่นงานอรุณประไพ เธอพูดดูถูกเรื่องการศึกษาเพราะเข้าใจว่าอรุณประไพจบด้านคหกรรมแบบพื้นๆ ทองถมขยับจะอธิบาย แต่อรุณประไพร้องห้าม เพราะอยากให้ปรุงฉัตรเข้าใจแบบนั้น ปรุงฉัตรถามต่อเรื่องเดินแบบ คงไคยได้ทีเย้ยว่า อรุณประไพคงใส่ส้นสูงไม่เป็น

“แล้วคุณคงไคยใส่เป็นเหรอคะ” อรุณประไพสวนทันควัน

ทองถมกับภวันแอบสะใจ แต่ปรุงฉัตรยังหาเรื่องต่อ เธอบ่นกับคงไคยว่า จะเอาของที่คงไคยลืมไว้ที่ห้องมาคืนให้อรุณประไพ เพราะจะได้สบายใจว่าเธอคืนของให้หมดแล้ว

“วันไหนก็ได้ค่ะ แค่คุณปรุงคิดจะคืนให้ ไพก็ขอบคุณค่ะ” อรุณประไพโต้กลับ

“ไม่ต้องหรอกปรุง เวลาผมจะใช้จะได้สะดวก” คงไคยเข้าข้างปรุงฉัตรหวังเห็นอรุณประไพเจ็บปวด

“แต่แม่ว่าทิ้งไปเถอะ ของเก่าเก็บไว้ก็มีแต่จะเสื่อมสภาพ ไม่ต้องเอามาคืนนะ เพราะป้ามีของใหม่ที่ดีกว่าให้คงไคยแล้ว หนูไพจ๊ะแม่อิ่มแล้วล่ะ ทานไม่ค่อยลง” ภวันวางช้อน

คงไคยพูดไม่ออก ปรุงฉัตรไม่พอใจแต่ต้องเก็บอาการ อรุณประไพเปลี่ยนบรรยากาศลุกไปจัดของหวานมาเสิร์ฟคงไคยเดินตามไปตั้งใจจะเล่นงานอรุณประไพ ระหว่างนั้นเสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น แฉล้มเดินไปรับ วายุโทร.มาขอคุยกับอรุณประไพ แฉล้มจึงไปตามในครัวและเห็นคงไคยทำท่าจะหอมอรุณประไพเพื่อสั่งสอน แฉล้มตกใจคิดว่า ผัวเมียหยอกกันก็ร้องว้ายคงไคยกับอรุณประไพผละออกจากกัน

“มีคนโทร.มาหาคุณไพค่ะ เป็นผู้ชายค่ะ ชื่อวายุ” แฉล้มตั้งใจจะพูดให้คงไคยได้ยิน คงไคยจ้องหน้าอรุณประไพ แล้วเดินออกไปรับโทรศัพท์เอง

แฉล้มอมยิ้มเดินกลับมาหาทองถมกับภวันที่กำลังฟังปรุงฉัตรโม้ว่า เนื้อทิพย์ทุ่มเงินสองแสนเพื่อให้เธอได้เดินชุดฟินาเล ทองถมรู้ทันเจตนาของทั้งคู่จึงว่าแขวะ ปรุงฉัตรหน้านิ่วไม่พอใจ และไม่พอใจมากขึ้น เมื่อเห็นแฉล้มทำท่าทางกระหยิ่มปนเสียวซ่าน “ก็คุณคงไคยสิคะตามไปหวาน หอมซ้ายหอมขวาคุณไพถึงในครัว แถมตอนนี้มีผู้ชายชื่อวายุโทร.หาคุณไพ คุณคงไคยก็โกรธใหญ่เลยค่ะ”

“แม่แล่มรู้ได้ยังไงว่าคงไคยเขาโกรธ” ปรุงฉัตรโกรธจนลืมตัวรีบลุกไปดูคงไคย เห็นเขากำลังต่อว่าวายุที่โทร.มาหาอรุณประไพ ก็ทำเป็นงอนขอตัวกลับเพื่อให้คงไคยไปส่ง แต่ภวันตามเกมทันจึงสั่งให้ไปกับทองถม เพราะกำลังจะกลับพอดี

“ไปครับคุณปรุงฉัตร เกินสามทุ่มผมชอบขับรถหลับในซะด้วย” ทองถมลากปรุงฉัตรออกไป

ส่วนคงไคยก็ขึ้นไปเอาเรื่องอรุณประไพเพราะเสียหน้าที่ชายอื่นโทร.มาหาเมียตน แต่ก็โดนอรุณประไพตอกกลับจนพูดไม่ออก คงไคยเห็นว่าเถียงสู้อรุณประไพไม่ได้ จึงใช้กำลังข่มเหง แต่คราวนี้อรุณประไพไม่ยอม เธอกัดหูเข้าอย่างจังๆ จนต้องถอยไป อรุณประไพอาศัยโอกาสหนีเข้าไปในห้องน้ำพร้อมตะโกนไล่คงไคยออกไปจากห้อง

“ไปแน่ โดนแบบนี้ใครจะไปมีอารมณ์ด้วยก็บ้าแล้ว” คงไคยหัวเสียออกไป

อรุณประไพโล่งอกที่รอดไปได้อีกวัน

ooooooo

เมื่องานเดินแฟชั่นมาถึง ขณะที่ทองถมกับภวันนั่งรออยู่ในงาน เนื้อทิพย์ก็เข้ามาเย้ยเรื่องปรุงฉัตรได้เดินชุดฟินาเล ภวันเจ็บใจสั่งให้ทองถมไปสืบมาว่า เนื้อทิพย์บริจาคเท่าไหร่ เพราะเธอจะทุ่มมากกว่านั้นเพื่อให้อรุณประไพได้เดินชุดฟินาเล ทองถมรับคำแล้วลุกไปจัดการ

ใจดีมาเป็นพี่เลี้ยงให้อรุณประไพอยู่ในห้องแต่งตัว เพราะรู้จักทีมงานทุกคนดี ซาซ่าพาปรุงฉัตรเข้ามา แต่พอเห็นอรุณประไพนั่งอยู่ก็จะลากเพื่อนรักไปแต่งตัวที่มุมอื่น แต่ปรุงฉัตรไม่ยอมเดินเข้าไปนั่งข้างๆอรุณประไพแล้วสั่งให้ช่างที่แต่งหน้าให้อรุณประไพแต่งให้เธอด้วย ช่างแต่งหน้าจำใจแต่งหน้าให้

“คุณไพหมกตัวอยู่แต่ในครัวคงไม่ค่อยได้ออกงาน...

ถ้าขาสั่น สะดุดล้มก็เชิดๆไว้นะคะ” ปรุงฉัตรเอ่ย

“ขอบคุณค่ะที่แนะนำ” อรุณประไพตอบสีหน้าเรียบเฉย

ใจดีชักกรุ่น กระซิบถามอรุณประไพว่ารู้จักปรุงฉัตรด้วยหรือ อรุณประไพพยักหน้ารับ ใจดีจะซักต่อ แต่เหลือบไปเห็นคงไคยเดินเข้ามาพร้อมกับช่อดอกไม้ก็ร้องแซวว่า สามีเอาดอกไม้มาให้กำลังใจภรรยา แต่คงไคยกลับเดินเลยอรุณประไพไปยื่นให้ปรุงฉัตร

“นังนี่มันกิ๊กผัวน้องไพใช่ไหม” ใจดีถึงบางอ้อ

อรุณประไพไม่ตอบ คุณธรรมของซาซ่าก็พลุ่งพล่าน เธอเข้ามาต่อว่าคงไคยที่ทำไม่ถูก แต่คงไคยกลับตอกย้ำว่า ปรุงฉัตรคือคนสำคัญของเขา หวังจะเห็นอรุณประไพเจ็บปวด แต่เธอกลับไม่สนแม้แต่นิดเดียว

“ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้อง หรือไม่ได้เป็นพี่เลี้ยงให้ผู้เดินแบบเชิญออกไปรอด้านนอกค่ะ” ทีมงานเข้ามาไล่

“ผมไปรอดูคุณข้างนอกนะครับปรุง” คงไคยขยับจะเดินออก ปรุงฉัตรโน้มคอมาหอมสั่งลาแกล้งอรุณประไพ แต่อรุณประไพไม่สะทกสะท้าน ปรุงฉัตรขัดใจหันไปดึงซาซ่าให้ช่วยทำอะไรให้หน่อย แล้วกระซิบข้างหูบอกแผนการ

“จะไหวเหรอนังปรุง” ซาซ่าโวยวาย แต่ก็จำยอมช่วยเพราะรักเพื่อน

ส่วนที่หน้างานทองถมก็กลับมารายงานภวันว่าทุกอย่างเรียบร้อย อรุณประไพได้เดินชุดฟินาเลแน่นอน ภวันยิ้มพอใจแต่ซาซ่าที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไร ก็แอบเข้ามาในห้องเสื้อผ้าแล้วใช้มีดโกนเลาะด้ายชุดที่เขียนชื่ออรุณประไพออกจนเกือบขาดตามแผนของปรุงฉัตร จากนั้นก็หลบออกไป  สักพักทีมงานก็เดินคุยกันเข้ามาในห้อง

“ยอดบริจาคเปลี่ยน ต้องเปลี่ยนคนเดินชุดฟินาเล” ทีมงานเอาป้ายชื่อของอรุณประไพกับปรุงฉัตรสลับชุดกัน

ด้านปรุงฉัตรก็โวยลั่นเมื่อไม่ได้เดินในชุดฟินาเลตามที่ตกลง แต่ก็จำใจออกไปทำหน้าที่ แล้วเธอก็ยืนอึ้งเมื่อเห็นอรุณประไพออกมาในชุดฟินาเลดูงดงาม

คงไคยถึงกับเก็บอาการไม่อยู่จ้องอรุณประไพตาไม่กะพริบ ปรุงฉัตรไม่พอใจแกล้งเดินชนอรุณประไพตอนสวนกันอรุณประไพเสียหลักไปนิดหน่อย ปรุงฉัตรยังไม่สะใจจะชนซ้ำรอบสอง แต่คราวนี้อรุณประไพหมุนตัวหลบ จึงเป็นปรุงฉัตรเองที่เสียหลักแต่ประคองตัวไว้ได้ แล้วจู่ๆด้ายที่เย็บตัวเสื้อที่ถูกซาซ่าเลาะไว้เกิดหลุด ทุกคนฮือฮา แต่ปรุงฉัตรกลับไม่มีอาการตกใจ เธอใส่ท่าโพสรูดส่วนที่หลุดกลับคืนที่ราวกับเป็นหนึ่งในโชว์ แสงแฟลชในงานวูบวาบ ซาซ่าเห็นแล้วจะเป็นลม ปรุงฉัตรเชิดหน้าสู้กล้องแล้วหมุนตัวกลับมาตรงจุดโพสที่สาม แล้วเดินตรงมาหาอรุณประไพที่ยืนโพสอยู่สายตาทั้งคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร

“งานนี้มันสงครามชัดๆเลยนะครับ” ทองถมกระซิบกับภวัน ภวันยิ้มมองอรุณประไพอย่างพอใจ แล้วหันไปสบตากับเนื้อทิพย์ที่กำลังจ้องมาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ

ooooooo

บนเวทีแสงแฟลชวูบวาบ ปรุงฉัตรตะครุบชุดเอาไว้แน่น เพื่อให้สองเต้าหลุดออกมามากกว่าที่ควรเป็น อรุณประไพเห็นก็ตกใจจะเข้ามาช่วย แต่ปรุงฉัตรสะบัดหนีแล้วรีบหอบชุดวิ่งเข้าไปด้านหลังเวที

ซาซ่าแหวกฝูงชนตามปรุงฉัตรไป เช่นเดียวกับคงไคย ภวันจะไปตามลูกชาย แต่เนื้อทิพย์เข้าขวางโทษว่า อรุณประไพ ตั้งใจจะแกล้งปรุงฉัตร

ลงจากเวทีแล้ว ปรุงฉัตรก็เข้ามาหลบในห้องน้ำ เธอทำเป็นร้องห่มร้องไห้เรียกความเห็นสงสาร และเมื่อคงไคย มาเคาะประตูเรียก ปรุงฉัตรก็เปิดประตูออกมาโผกอดคงไคย สะอื้น พลางฟ้องว่า เธอถูกกลั่นแกล้งแล้วโยนความผิดไปให้ อรุณประไพ คงไคยหลงเชื่อพาปรุงฉัตรไปเล่นงานอรุณประไพในห้องแต่งตัว

“คุณทำแบบนี้ทำไม คุณเปลี่ยนชุดของคุณกับปรุงใช่ไหม”

“ฉันจะทำแบบนั้นทำไมคะ”

“เพราะคุณต้องการแก้แค้นปรุง เรื่องกางเกงใน เอ่อ ของขวัญแต่งงานที่เขาให้คุณ” คงไคยคิดเองเออเอง

ใจดีทนไม่ไหวสวนทันควัน “อะไรนะคะ คนบ้าที่ไหนมันให้ของขวัญกันเป็นกางเกงใน ไม่มีมารยาทนี่ก็แย่แล้ว แต่ทำแบบนี้มันไม่มีสติด้วยนะคะ เขาเรียกว่า อีบ้าคนที่ยอมให้ทำก็บ้า”

ปรุงฉัตรรู้สู้ไม่ได้แน่รีบบีบน้ำตาขอร้องให้คงไคยพาเธอกลับบ้าน แล้วหันมาส่งสายตาเชือดเฉือนให้อรุณประไพ

อรุณประไพแก้เกมด้วยการบอกกับคงไคยที่ยังยืนลังเล “พาคุณปรุงฉัตรกลับไปก่อนเถอะค่ะ ถ้าอยากเอาเรื่องฉันยังไงซะเราก็อยู่บ้านเดียวกัน คุณกับฉันจะคุยกันเมื่อไหร่ก็ได้”

“นั่นสิคะ ไม่เหมือนพวกพาร์ตไทม์ไม่ได้ว่าใครนะคะแค่แสดงความคิดเห็น” ใจดีเสริม

“ถ้าฉันเป็นแก โดนด่าอย่างสุภาพแบบนี้ ฉันจะกลับไปเลียแผลที่บ้านนะ” ซาซ่ากระซิบ

“งั้นคุณก็กลับไปรอผมที่บ้าน ผมเอาเรื่องคุณแน่” คงไคยเสียงเข้ม

อรุณประไพไม่ตอบแต่จับกระโปรงยกขึ้นเบาๆ แล้วถอนสายบัวเหมือนรับทราบคำสั่งของคงไคย ยิ่งทำให้คงไคยโกรธจนทำอะไรไม่ถูก รีบพาปรุงฉัตรออกไป แต่ทันทีที่คงไคยเปิดประตูห้องแต่งตัว ก็พบว่านักข่าวยืนรออยู่เต็ม แสงแฟลชวูบวาบ ปรุงฉัตรซบหน้าลงกับอกคงไคยเหมือนกับว่าอายมาก

เช้าวันใหม่ คงไคยเห็นภาพตัวเองกับปรุงฉัตรในหน้าหนังสือพิมพ์พร้อมข้อความพาดหัว “นางแบบไฮโซโชว์เต้าเรียกเรตติ้ง กิ๊กหนุ่มผัวชาวบ้านดอดดูใจ” ก็โกรธรีบลงมาถามหาอรุณประไพกับแฉล้ม แฉล้มว่าเธออยู่ในสวน คงไคยเดินดุ่มๆออกไป แฉล้มนึกห่วงอรุณประไพจึงโทร.รายงานทองถมพร้อมกับเดินไปสังเกตการณ์

คงไคยปรี่ไปเอาเรื่องอรุณประไพที่รดน้ำต้นไม้อยู่

“คุณทองถมเคยบอกว่าคุณเข้าใจอะไรยาก แต่ก็ไม่คิดว่าจะยากขนาดนี้ ก็คุณเล่นเป็นข่าวไม่เว้นวันแบบนี้ คุณแม่คุณจะรู้สึกยังไงล่ะคะ ท่านยิ่ง...” อรุณประไพหยุด ก่อนที่จะเผลอพูดเรื่องอาการป่วยของภวันออกไป

“เลิกเฟกได้แล้วอรุณประไพ เลิกทำเป็นหวังดีเป็นห่วงคุณแม่ผมซะที นึกว่าไม่รู้หรือไงว่าที่คุณแต่งงานกับผมก็เพราะเงินของคุณแม่”

“ยอมรับความจริงเถอะค่ะ ว่าถ้าไม่มีเงินของคุณแม่คุณ คุณมันก็มีแต่ตัว ขนาดสมอง ฉันยังไม่มั่นใจเลยว่าคุณจะมี”

“อรุณประไพ” คงไคยตรงเข้าเอาเรื่อง แต่ถูกอรุณประไพ ใช้สปิงเก้ิลฉีดน้ำใส่ไม่ยั้งบอกว่า เป็นการล้างคาวจากนั้นก็หันไปเอาปุ๋ยคอกในถุงป้ายตัวคงไคย

“เฮ้ย ยายผีดิบ เล่นอะไร” คงไคยพยายามปัดปุ๋ยออกจากตัว จนกางเกงแพรที่สวมอยู่หลุดลงมา

อรุณประไพยืนอึ้ง คงไคยได้ทีแกล้งเดินเข้าหา อรุณประไพทำอะไรไม่ถูกวิ่งหนีไป

“ต่อหน้าคุณแม่ทำเป็นหงิม  ฉันมองออกนะอรุณประไพว่าเธอไม่ได้ดีอย่างที่ทุกคนคิด” คงไคยสะใจเดินขึ้นตึกไป

แฉล้มที่แอบดูอยู่ห่างๆ รีบโทร.รายงานทองถมใหม่ “แล่มคงมองผิดไปน่ะค่ะคุณทองถม ตอนแรกแล่มคิดว่าคุณคงไคยจะไปเอาเรื่องคุณไพเรื่องข่าวในหนังสือพิมพ์ ที่ไหนได้ตามไปหยอกเมียค่ะ มีแกล้งทำเป็นกางเกงหลุดหยอกกันด้วยนะคะ”

“ไม่ใช่อย่างนั้นมั้ง” ทองถมหนักใจ

ซาซ่่าเห็นข่าวในหนังสือพิมพ์ก็นึกกลัวปรุงฉัตรจะเสียชื่อ แต่ปรุงฉัตรกลับนั่งจิบกาแฟดำอย่างสบายอารมณ์ คุยว่าช่วงนี้กระแสของเธอมันเงียบๆอยู่ มีข่าวแบบนี้ก็ดีแล้ว

“นังปรุง ไหวไหมแก หัดคิดอะไรให้มันเหมือนมนุษย์มนาเขาบ้างได้ไหม ยางอายนะมีไหม”

“ทำไมต้องอาย ทีมันแย่งของของฉันไป ทำไมมันไม่อาย ไม่เห็นมีใครไปด่ามันบ้าง ทำไมต้องเป็นฉันที่ต้องผิดหวัง”

“เพราะแกไม่เคยรักใครนอกจากตัวเองไงนังปรุง ถ้าตอนที่มีเขาอยู่แกจริงใจกับเขาสักนิด ไม่ใช่มีเขาเพื่อแก้เหงา คนนะไม่ใช่หมา แกจะได้มีไว้เกาคางลูบหัวให้หายเหงา  ฉันอยากจะรู้นักว่าถ้าไอ้คุณคงไคยของแกมันรู้ว่าแกก็เลวไม่ต่างจากเขาเลย เพราะลับหลังเขา แกก็แอบไปโซ้ยกับคนอื่นเหมือนกัน ไม่เว้นแม้แต่ในงานแต่งเขา”

“แกรู้” ปรุงฉัตรชาไปทั้งตัว

“รู้สิ  แล้วฉันก็ได้แต่รอว่าเมื่อไหร่แกจะเลิกทำเลวๆ

แบบนี้ซะที อย่าทำร้ายตัวเองมากไปกว่านี้ได้ไหมนังปรุง” ซาซ่าร้องไห้โฮ เพราะเก็บกดกับพฤติกรรมของปรุงฉัตร

ปรุงฉัตรเข้าไปกอดปลอบซาซ่าไว้แน่นเหมือนกับว่าในโลกนี้คงมีเพื่อนคนนี้คนเดียวที่หวังดีกับเธอจริงๆ เสียงเคาะประตูห้องดัง ปรุงฉัตรเดินไปเปิดประตู เห็นเป็นณรงค์ ยืนอยู่พร้อมตะคอกสั่งให้เธอกลับบ้าน แต่ปรุงฉัตรไม่สน

“กลับเดี๋ยวนี้” ณรงค์คว้ามือปรุงฉัตรบีบแน่น

ซาซ่าเห็นท่าไม่ดีเข้ามาห้าม ณรงค์ตวาดว่า เป็นเรื่องในครอบครัว แล้วทำท่าจะเล่นงานซาซ่าอีกคน ปรุงฉัตรไม่อยากให้เพื่อนเดือดร้อนจึงยอมกลับไปกับณรงค์

ณรงค์ขับรถเข้ามาจอดในบ้าน ปรุงฉัตรลงจากรถจะเดินเข้าไป แต่ณรงค์เรียกไว้แล้วเข้าไปตบหน้าปรุงฉัตร จนมุมปากมีรอยแตกเลือดซึม ณรงค์พอใจรีบลากปรุงฉัตรเข้าไปหาเนื้อทิพย์ในบ้าน

“นังปรุง” เนื้อทิพย์ปรี่เข้ามาจะตบปรุงฉัตร แต่ณรงค์คว้ามือไว้บอกว่า เขาจัดการแล้ว

“ดี จะได้ไม่เสียมือฉัน” เนื้อทิพย์ผลักปรุงฉัตรออกไป พลางบ่นยืดยาวเรื่องที่ปรุงฉัตรทำงามหน้าไว้เมื่อคืน ในขณะที่ปรุงฉัตรหันไปมองหน้าณรงค์เข้าใจแล้วว่าเขาตบเธอทำไม

ooooooo

ประกอบแต่งตัวเตรียมไปออกรอบ เดินลงมาจากชั้นบน เนื้อทิพย์เอ่ยถามสามีว่าจะให้จัดการอย่างไรกับปรุงฉัตร ประกอบไม่สนสั่งให้เนื้อทิพย์จัดการเอาเอง

“แบบนี้ไงฉันถึงไม่เคยชนะยายคุณหญิงภวันเลย ทั้งผัว ทั้งลูก ทั้งเด็กในบ้าน ไม่ได้เรื่องสักคน”

“แล้วคุณจะไปเดือดร้อนอะไรนักหนา อยากได้ไอ้คงไคยมันมาเป็นลูกเขยนักหรือไง”

“ตำแหน่งประธานบริษัทกำลังจะเป็นของคงไคย  คุณมีปัญญาแย่งคืนมาไหมล่ะ”

“ที่โมโหฉุนเฉียวก็เพราะคุณจะใช้ยายปรุงมันจับนายคงไคยใช่ไหม คิดได้แต่เรื่องต่ำๆ”

“ฉันคิดเรื่องต่ำๆแล้วคนชั้นต่ำคิดวิธีได้ดีกว่านี้งั้นสิ”

ประกอบชะงัก หันมามองเนื้อทิพย์อย่างไม่พอใจนัก ณรงค์เข้ามาปรามแล้วหันไปถามน้องว่าจะทำอย่างไรกับเรื่องที่เกิดขึ้น

“เรื่องครั้งนี้ปรุงต้องเอาคืนแน่นอน ปรุงมีวิธีที่จะทำให้คุณหญิงภวันเสียหน้าเหมือนกัน” ปรุงฉัตรยิ้มร้าย

ปรุงฉัตรมาหาคงไคยแล้วถือวิสาสะเข้าไปในห้องนอนของเขา ซึ่งตอนนี้กลายเป็นห้องของอรุณประไพไปแล้ว เธอจงใจพูดยั่วอรุณประไพเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับคงไคย แต่กลับโดนอรุณประไพตอกกลับ

“งั้นก็เชิญคุณรำลึกความหลังไปก็แล้วกันค่ะ  ฉันเข้าใจค่ะว่าอดีตมันหอมหวาน น่าจะลืมยาก  ฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” อรุณประไพลุกหนี

“ฉันไม่เคยเป็นอดีต ถ้าคิดจะสู้กับฉัน” ปรุงฉัตรตามจ้องหน้าเหมือนจะฆ่าอรุณประไพด้วยสายตา แล้วรีบปรับเปลี่ยนท่าที เพราะเห็นคงไคยเปิดประตูเข้ามา เธอทำเป็นร้อนใจฟ้องคงไคย “ปรุงมาเรื่องข่าวน่ะค่ะ ตอนนี้นักข่าวหาว่าปรุงสร้างกระแส ต้นสังกัดบังคับให้ปรุงแถลงข่าว แต่ถ้าปรุงพูดคนเดียวก็เหมือนแก้ตัว ปรุงก็เลยต้องมาขอให้คุณไพช่วยไปยืนยันว่าเหตุการณ์ที่เกิดมันเป็นอุบัติเหตุน่ะค่ะ”

คงไคยไม่ลืมหูลืมตาหลงเชื่อปรุงฉัตรอีกตามเคย  หันมาบังคับให้อรุณประไพไปช่วยปรุงฉัตร  เพราะเป็นความผิดของเธอเหมือนกัน  อรุณประไพยังไม่ทันได้ตอบ  แฉล้มก็เข้ามาบอกว่าภวันให้มาตามอรุณประไพ แล้วหันไปว่ากระทบปรุงฉัตรชุดใหญ่

ปรุงฉัตรอึ้งอ้าปากค้างเถียงไม่ทัน

คงไคยเดินควงปรุงฉัตรลงมาทานอาหารเช้าด้วยกัน ปรุงฉัตรว่าแขวะอรุณประไพเรื่องอาหารที่เตรียมไว้ แต่โดนทองถมตอกกลับจนหน้าชา แถมภวันยังช่วยออกรับแทนลูกสะใภ้ ก่อนตัดบทถามทองถมเรื่องตั๋วเครื่องบินกับที่พัก เพราะจะพาอรุณประไพกับคงไคยไปฮันนีมูน

ปรุงฉัตรตาวาวมองข้ามโต๊ะส่งสายตาประกาศสงครามกับอรุณประไพ

ooooooo

อรุณประไพกำลังจัดอาหารทะเลแบบคาริเบียน เพื่อให้วายุถ่ายภาพ มีป๊อกกี้คอยเป็นลูกมืออยู่ใกล้ สักพักใจดีก็ปรี่เข้ามาหาอรุณประไพพร้อมหนังสือพิมพ์กรอบบ่าย เพราะข้องใจว่าทำไมปรุงฉัตรถึงให้ข่าวว่า อรุณประไพจะไปงานแถลงข่าวเรื่องเต้าหลุดของเธอด้วย แถมคงไคยยังสนับสนุนเต็มที่ วายุเห็นข่าวก็นึกฉุน อาสาไปต่อยคงไคยให้เพราะหมั่นไส้

“ช่างเขาเถอะค่ะ ถ้าเขาคิดว่าทำแบบนี้แล้วสบายใจก็ปล่อยเขา  อีกอย่างมันก็กระทบชื่อเสียงคุณปรุงฉัตรเขา เขาก็ต้องอยากแถลงข่าวเป็นธรรมดา” อรุณประไพทำใจได้

“ตอนแม่คุณไพท้องอ่านนิยายน้ำเน่ารึเปล่าครับ ถึงได้นางเอ๊กนางเอกแบบนี้” วายุล้อ แต่พอเห็นอรุณประไพหน้าเครียดก็ถามต่อ “คุณไพรู้ไหมครับ  เราสามารถจดทะเบียนหย่าวันเดียวกับจดทะเบียนสมรสได้นะครับ”

“รู้ค่ะ”

“แล้วสนใจไหมครับ นามสกุลผมเพราะนะครับ ผมนายวายุ เสียงเสนาะ” วายุนำเสนอ

“ลิเกมาก มาก” ใจดี ป๊อกกี้และทีมงานพูดพร้อมกัน แล้วใจดีก็ส่งสัญญาณให้ป๊อกกี้ลากวายุออกไป เพื่อจะเกลี้ยกล่อมให้อรุณประไพไปภูเก็ตด้วยกัน เพราะทางโรงแรมติดต่อมาว่าอยากทำเว็บเกี่ยวกับอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของโรงแรม จึงอยากให้อรุณประไพไปช่วย แต่อรุณประไพยังแบ่งรับแบ่งสู้ เพราะภวันเพิ่งบอกว่าจะให้ไปฮันนีมูนกับคงไคยที่ภูเก็ตเช่นกัน

“ไม่เป็นไรจ้า กลับไปคิดก่อนแล้วค่อยให้คำตอบพี่ก็ได้ แต่เราไปวันอังคารนะ วันนี้ก็วันเสาร์แล้วด้วยเนอะ” ใจดีเดินออกไป

อรุณประไพรู้ทันว่า ใจดีอยากมัดมือชกจึงได้แต่ยิ้ม

ทางด้านซาซ่าเมื่ออดรนทนไม่ได้ ก็เข้ามาต่อว่าปรุงฉัตร เรื่องจะดึงอรุณประไพมาแถลงข่าวด้วย เพราะเห็นว่าไม่ถูกต้อง แต่ปรุงฉัตรยืนยันว่า เธอต้องการให้อรุณประไพรู้ว่า คนละระดับมันเป็นยังไง ซาซ่าขยับจะเทศนาต่อ แต่เสียงกริ่งดังขึ้น ซาซ่าออกไปเปิดประตูเห็นณรงค์ยืนรออยู่ก็ร้องสั่งให้ปรุงฉัตรหนี แต่ไม่ทัน ณรงค์ตรงเข้าคว้าแขนปรุงฉัตรพลางต่อว่าเรื่องงานแถลงข่าว  เพราะถึงคงไคยจะเสียเครดิต แต่ก็ไม่คุ้มกับการที่นักข่าวจะขุดคุ้ยเรื่องปรุงฉัตรแย่งสามีชาวบ้าน  แถมครอบครัวยังเสียชื่อเสียงอีก แต่ปรุงฉัตรไม่แคร์แถมยังโต้กลับ จนณรงค์โกรธจะเข้ามาสั่งสอน พอดีซาซ่าเข้ามาช่วย แต่โดนณรงค์ชกลงไปกอง ปรุงฉัตรห่วงเพื่อนจึงบอกกับณรงค์ว่าคนที่สั่งให้เธอทำแบบนี้คือเนื้อทิพย์ ณรงค์อึ้งพูดไม่ออก

เช่นเดียวกับประกอบที่ไม่เห็นด้วยกับแผนการโง่ๆ ของเนื้อทิพย์

“แล้วฉลาดอย่างคุณดูไม่ออกหรือไงว่างานแถลงข่าวเนี่ยจะฉีกหน้านังภวันได้เจ็บแสบขนาดไหน ที่สังคมจะได้เห็นว่าลูกสะใภ้มันเป็นผู้หญิงโง่ๆ ที่ไม่มีอะไรเทียบกับยายปรุงได้เลย”

“คุณไม่โง่เลยงั้นสิ นักข่าวคงชอบใจจะได้พาดหัว ลูกสาวคุณเนื้อทิพย์สิ้นท่าต้องไปแย่งสามีชาวบ้าน” ประกอบคะคอกใส่เนื้อทิพย์หน้าเสียที่ลืมคิดข้อนี้ไป แต่ยังมั่นใจว่าจะเอาชนะภวันได้

ใจดีอาสามาส่งอรุณประไพที่บ้านหวังจะกล่อมให้เธอใจอ่อนยอมไปช่วยงานที่ภูเก็ต วายุขอติดรถมาด้วยเพราะอยากใกล้ชิดอรุณประไพ รถแล่นมาได้สักพักใจดีก็ได้รับข้อความจากผู้หวังดีว่า สิทธาสามีของเธอพาคู่ขามาที่คอนโดฯแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นทางไปบ้านภวันพอดี ใจดีจึงแวะไปจัดการและชวนอรุณประไพไปเป็นเพื่อนด้วย

อรุณประไพยืนงง เมื่อเห็นใจดีตรงเข้าซ้อมผู้ชายคนหนึ่ง แต่เขากลับไม่ต่อสู้ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย และเธอก็เริ่มเข้าใจเมื่อได้ยินใจดีสั่งให้เขาไปรอที่บ้าน จากนั้นใจดีก็ชวน อรุณประไพกลับไปที่รถ

อรุณประไพแนะนำให้ใจดีกลับไปดูสามีก่อน แต่ใจดีไม่ยอม เพราะกำลังเดือด วายุได้ยินเรื่องราวก็อดปากเสียไม่ได้ จึงโดนอรุณประไพดุ

“คราวนี้ผมไม่ได้ปากเสียนะครับ พี่เล่นวิ่งไล่โรมรันเขาแบบนี้ แล้วเคยสักครั้งไหมครับที่พี่จะใช้น้ำเย็นเข้าลูบ ผู้ชายน่ะเขาไม่ชอบอยู่กับอะไรร้อนๆ หรอกนะครับ พี่ยังดีนะครับ ผัวพี่ไม่เป็นที่รู้จัก ดูคุณไพสิ ผัวเป็นคนดัง แถมขยันทำตัวเป็นข่าว คุณไพยังเย็นอยู่ได้ ไม่รู้จะรักอะไรกันนักหนา” วายุทิ้งระเบิด

อรุณประไพอึ้งตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่า ทำไมต้องทน

ooooooo

ตอนที่ 3

ทองถมกับภวันปรึกษากันเรื่องส่งตัวแทนไปเจรจากับมิสเตอร์ทานากะที่ญี่ปุ่น เพราะทางประกอบเตรียมเสนอให้ณรงค์ไปสร้างผลงานเพื่อให้คณะกรรมการยอมรับ แต่ทั้งคู่ต้องหยุดการสนทนาลง เมื่อเห็นคงไคยเดินลงมามองไปที่หน้าบ้านเหมือนรออรุณประไพ

ภวันกับทองถมจึงแกล้งยั่วให้คงไคยหึงอรุณประไพ เมื่อเสียงรถเข้ามาในบ้าน คงไคยออกไปดูก็เห็นภุชงค์เดินลงมาจากรถพร้อมกับตะกร้าใส่กล้วยไม้สีขาวก็ยิ่งฉุน จึงตีหน้ายักษ์เข้าไปบอกกับภุชงค์ว่า อรุณประไพไม่อยู่ ภุชงค์เห็นคงไคยหึงก็เข้าใจว่า ทั้งคู่แต่งงานเพราะรักกันจริงๆ จึงสารภาพว่า ตอนแรกเขาคิดว่าอรุณประไพยอมแต่งงานกับคงไคยเพราะอยากให้เขาทำในสิ่งที่ถูกต้อง และเบญจะได้เลิกระแวงเพราะมันส่งผลต่ออาชีพทนายความของเขา

“คุณมาบอกผมทำไม”

“ผมพอดูออกว่า มีผู้หญิงมากมายเสนอตัวให้คุณเพราะเงิน แต่สำหรับไพมันไม่ใช่เลย ไพเป็นคนดีมากนะครับคุณคงไคย เอาไว้วันหนึ่งคุณก็จะเข้าใจครับว่าทำไมผมถึงตัดใจจากผู้หญิงที่ชื่อ อรุณประไพไม่ได้ ฝากบอกไพด้วยนะครับว่าผมแวะมาหา คุณโชคดีมากนะครับที่ได้อรุณประไพเป็นภรรยา ฝากดอกไม้นี่ให้ไพด้วย ไพเขาชอบดอกไม้สีขาว”ภุชงค์ยื่นตะกร้าดอกไม้ให้แล้วเดินจากไป

“จากคนรักเก่า ฝากบอกคนรักใหม่หรือไงวะ ฉันไม่ใช่คนรักใหม่ของยายผีดิบนั่นนะ เชอะ ชอบดอกไม้ขาวงั้นเหรอ” คงไคยนึกเคืองและเริ่มสับสนเมื่อนึกถึงอรุณประไพ

ส่วนใจดี เมื่ออารมณ์เย็นลงแล้ว ก็สั่งให้วายุมาขับรถแทน เพราะจะแวะซื้อก๋วยเตี๋ยวร้านโปรดไปฝากสามี วายุขึ้นมานั่งแทนที่คนขับ แล้วขับรถออกไป

เวลาเดียวกันนั้น ทองถมหันไปถามแฉล้มที่ยกตะกร้าผักสดเดินผ่านไปว่า วันนี้มีอะไรกินบ้าง แฉล้มคุยว่าอรุณประไพเตรียมอาหารเวียดนามไว้ให้แล้ว ตนแค่ใส่ไมโครเวฟอุ่นให้ร้อนเท่านั้น

“คุณไพบอกว่าต้องดูแลเรื่องอาหารให้คุณผู้หญิงเป็นอย่างดี คุณผู้หญิงจะได้แข็งแรง”แฉล้มจงใจให้คงไคยที่เดินเข้ามาได้ยิน

ภวันรับมุกเสริมว่า ลูกสะใภ้แบบนี้จะไปหาที่ไหนได้ แล้วร้องทักคงไคยว่า ไปเอาดอกไม้ที่ไหนมา

“มีผู้ชายฝากไว้ให้ลูกสะใภ้ที่หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วของคุณแม่ไงครับ” คงไคยประชดแล้วเดินหนีขึ้นห้อง

เสียงรถแล่นมาจอดหน้าบ้าน ภวันเร่งให้แฉล้มไปเตรียมอาหาร เพราะอรุณประไพกลับมาแล้วจะได้ทานพร้อมๆกัน ทองถมชะเง้อมองไปหน้าบ้านเห็นวายุมาส่งอรุณประไพก็เปรยว่า คงไม่ได้ทานง่ายๆ

ด้านคงไคย เขาแอบมองทางหน้าต่างห้องนอน เห็น วายุมาส่งอรุณประไพก็หึง จึงพาลอรุณประไพที่เดินเข้ามาโดยกล่าวหาว่า เธอนัดให้ผู้ชายคนหนึ่งมาหา แล้วให้อีกคนมาส่งเพื่อยั่ว อรุณประไพอึ้ง แต่พอหันไปเห็นตะกร้าดอกกล้วยไม้ก็เข้าใจทันทีว่าภุชงค์มาหา เธอเดินเข้าไปดูดอกไม้อย่างอาลัยอาวรณ์

คงไคยเห็นท่าทางของอรุณประไพก็ไม่พอใจตามมาพาลต่อและจะใช้กำลังข่มเหง อรุณประไพดิ้นหนีจนชนเก้าอี้ล้มดังโครม

ทองถม ภวัน และแฉล้มที่ยืนลุ้นอยู่ข้างล่างต่างตกใจ ภวันเป็นห่วงกลัวอรุณประไพจะเป็นอะไรจึงขึ้นมาดู ทองถมบ่นว่า เป็นสิดี เพราะคิดคนละเรื่องกับภวัน แล้ววิ่งตามไป

คงไคยลากอรุณประไพมาที่เตียงเตรียมจะจัดการ แต่อรุณประไพหันไปคว้าแจกันที่หัวเตียงตีหัวคงไคย  เพื่อป้องกันตัว ภวันมาถึงหน้าห้องได้ยินเสียงร้องก็เข้าใจว่า คงไคยทำร้ายอรุณประไพจึงเปิดประตูเข้ามา แต่ภาพที่เห็นกลับเป็นลูกชาย

ตัวเองโดนอรุณประไพเล่นงาน

“บอกแล้วว่าคุณไพไม่เป็นอะไร ว่าแล้วต้องไม่เข้าใจ” ทองถมถอนใจ

ooooooo

คงไคยนั่งกุมหัวตัวเองอยู่ในห้องอาหาร แฉล้มเอาน้ำแข็งเข้ามา ทองถมล้อว่า จะรับอาหารหรือน้ำแข็งประคบหัวก่อนดี ภวันกับอรุณประไพอมยิ้ม ทำให้คงไคย ยิ่งไม่พอใจเพราะเสียฟอร์ม จึงพาลไปลงที่อาหาร

“ไม่มีอะไรจะกินแล้วหรือไง ถึงได้กินผักหญ้าแบบนี้ ผมไม่ใช่วัวใช่ควายนะ”

“แม่บอกหนูไพเองว่าอยากกิน สงสัยชาติก่อนแม่คงเป็นวัวเป็นควายมาก่อนมั้ง” ภวันสวน

คงไคยสะอึกหน้าเสียแต่ก็ยังไม่วายเถียงต่อแบบไม่ยอมรับผิดว่า กลัวแม่จะเบื่ออาหารจืดชืด

“เฮ้อ ว่าแล้วต้องไม่เข้าใจ เรื่องของที่เราจะกินเข้าร่างกายน่ะมันเรื่องใหญ่ พวกมักง่าย กินง่ายก็มักจะไม่เห็นว่าสำคัญ โน่นแหละครับจนท้องร่วงท้องเสียเพราะอาหารเป็นพิษถึงจะรู้” ทองถมตอกย้ำ

แฉล้มเห็นคุณหนูโดนเล่นงานอยู่คนเดียวก็สงสาร จึงรีบตัดบทด้วยการชวนทุกคนทานอาหาร ภวันเลิกสนใจลูกชาย หันไปคุยกับอรุณประไพเรื่องงานแถลงข่าวของปรุงฉัตร เพราะไม่เห็นด้วยที่อรุณประไพจะไปช่วย อรุณประไพยังไม่ทันได้ตอบอะไร คงไคยก็รีบเอ่ย “แล้วแม่คิดเหรอครับว่าสะใภ้ของแม่จะมีน้ำใจขนาดนั้น ไม่มีผลประโยชน์ เขาคงไม่เสียเวลาหรอกครับ” คงไคยมองอรุณประไพอย่างดูถูก

ภวันกับทองถมนึกเห็นใจอรุณประไพ ส่วนอรุณประไพขอตัวขึ้นห้อง เพราะสะเทือนใจกับคำพูดของคงไคย เธอรำพึงกับตัวเอง “ในสายตาคุณ ฉันก็เป็นแค่ผู้หญิงหิวเงิน”

แล้วภุชงค์ก็โทร.เข้ามา อรุณประไพจำใจกดรับ เธอยืนยันกับเขาว่า “เรายังเป็นเพื่อนกันได้ ไพแค่กลัวว่าคุณจะเดือดร้อนถ้าเรายังติดต่อกันอยู่”

คงไคยเดินเข้ามาได้ยินอรุณประไพคุยโทรศัพท์ก็หยุดฟัง ในขณะที่ภุชงค์ปรับทุกข์กับอรุณประไพเรื่องเบญที่ตามอาละวาดหึงเขาไปทั่วจนเขาอับอาย

“ภุชงค์คะ มีคนบอกไพว่าชีวิตคู่เราต้องใช้ความอดทนให้มากค่ะ ไพเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำได้แค่ไหน แต่ไพก็อยากให้คุณอดทนกับชีวิตคู่ของคุณให้มากให้สมกับที่” อรุณประไพพูดค้าง

“สมกับที่ฉันอุตส่าห์เสียสละ” คงไคยหมั่นไส้พูดต่อเอง

“ไพจะเป็นกำลังใจให้คุณนะคะ”อรุณประไพตัดบททั้งที่ในใจเจ็บแปลบ

ภุชงค์รู้คำตอบแล้วว่า เขากับอรุณประไพไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม อรุณประไพขอบคุณภุชงค์เรื่องดอกไม้แล้วจะหันไปหยิบมาดู แต่คงไคยเข้ามาคว้าไปก่อน
“คุณคงไคย อย่านะ ฉันกำลังคุยโทรศัพท์อยู่นะ”

อรุณประไพร้องห้าม

ภุชงค์ได้ยินก็หน้าเสีย เพราะคิดไปไกล คงไคยสะใจเข้าไปแย่งโทรศัพท์มาบอกกับภุชงค์ “แค่นี้ก่อนนะครับผมกับภรรยามีเรื่องต้องทำ”

“บอกว่าอย่าไง คุณคงไคย”อรุณประไพแย่งตะกร้าดอกไม้คืน

ภุชงค์จ๋อยหนักเข้าใจว่าเป็นอีกเรื่องจึงรีบวางสาย ส่วนอรุณประไพกับคงไคยก็ยังคงแย่งตะกร้าดอกไม้กันไม่เลิก แล้วอรุณประไพก็เสียหลักสะดุดล้มไปชนคงไคยล้มไปด้วย ทั้งคู่หน้าเกือบแนบชิดกัน ต่างฝ่ายต่างรู้สึกแปลกอรุณประไพรู้ตัวก่อนขยับลุก ส่วนคงไคยก็รีบออกจากห้องไปก่อนที่จะรู้สึกแพ้ใจตัวเอง

ooooooo

สายวันต่อมาคงไคยโทรมาให้กำลังใจปรุงฉัตรที่กำลังจะขึ้นแถลงข่าว ปรุงฉัตรทำมารยาอ้อนให้คงไคยเข้าใจว่า อรุณประไพแล้งน้ำใจไม่ยอมมาช่วยเธอ ทั้งๆที่อรุณประไพนั่งอยู่ข้างๆ และได้ยินทุกถ้อยคำที่คงไคยกับปรุงฉัตรคุยกัน คงไคยสงสารและเห็นใจปรุงฉัตรจึงชวนเธอไปเที่ยวภูเก็ตเพื่อเป็นการปลอบใจและรำลึกความหลัง

“เว่อร์ไปรึเปล่าคะคงไคย อยากอยู่กับปรุงแค่สองคนในโลกแค่นั้นเหรอคะ ปรุงก็อยากอยู่กับคุณค่ะ แล้วเราจะไปอยู่ด้วยกัน แค่นี้ก่อนนะคะคงไคย”ปรุงฉัตรวางสายยิ้มมีความสุขปนสะใจแล้วหันมาบอกอรุณประไพ“ได้เวลาแล้วค่ะ”ปรุงฉัตรเดินนำอรุณประไพออกไปแถลงข่าว

ด้านคงไคยเมื่อวางสายจากปรุงฉัตรแล้ว ก็เข้ามาทวงถามเรื่องตั๋วเครื่องบินไปภูเก็ตกับภวันบอกว่าจะออกเดินทางบ่ายนี้ ภวันหลงกลเข้าใจว่าคงไคยจะไปกับอรุณ–

ประไพ จึงสั่งให้ทองถมช่วยจัดการงานที่เหลือแทนคงไคย คงไคยอมยิ้มเจ้าเล่ห์ รีบออกไปรับปรุงฉัตร

ในขณะที่ปรุงฉัตรก็กำลังแถลงข่าวเรียกคะแนนให้ตัวเอง เธออ้างว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันเดินแบบเป็นอุบัติเหตุ เพราะเธอมารับเคราะห์แทนอรุณประไพ  เพราะตอนแรกชุดนั้นเป็นของอรุณประไพ

“ให้ความเป็นธรรมกับลูกปรุงด้วยนะคะ ลูกปรุงรับเคราะห์แทนหนูไพแท้ๆ”เนื้อทิพย์รีบเข้าแผน

“เรื่องนี้เกิดกับปรุงดีแล้วหละค่ะแม่ เพราะถ้าเกิดกับคุณอรุณประไพ คุณอรุณประไพคงตกใจจนแก้ไขสถานการณ์ไม่ถูก เป็นแบบนี้ดีแล้วหละค่ะคุณไพ ปรุงไม่เสียใจเลยค่ะ ที่เรื่องนี้เกิดกับปรุง ถึงปรุงจะเคราะห์ร้ายแต่ปรุงก็ยังโชคดีที่มีพี่ๆให้ความเมตตาให้โอกาสปรุงได้แถลงข่าวพูดความจริง”ปรุงฉัตรตีหน้าเศร้า
อรุณประไพรู้ตัวว่าโดนปรุงฉัตรหลอกมาทำให้เสียหน้า เสียงนักข่าวถามต่อเรื่องความสัมพันธ์ระหว่าง ปรุงฉัตร คงไคยและอรุณประไพ ปรุงฉัตรทำท่าไม่พอใจแต่ก็ตอบออกไป“เรื่องความรู้สึกดีๆที่มีต่อกัน มันไม่จำเป็นต้องระบุหรอกค่ะว่าเป็นสัมพันธ์แบบไหน รู้แค่ว่าเราอยู่กันอย่างมีความสุขก็พอ”

“แล้วทำไมคุณอรุณประไพถึงยอมมาช่วยยืนยันล่ะครับ ในเมื่อมีข่าวออกมาว่าคุณคงไคยอาจจะเป็นกิ๊กกับคุณปรุงฉัตร” นักข่าวพุ่งความสนใจมาที่อรุณประไพ
“คุณปรุงฉัตรเป็นเพื่อนของสามี ถ้าเพื่อนของสามีเดือดร้อนฉันก็คงต้องช่วย” อรุณประไพตอบนิ่งๆ

“แหม ไม่เหมือนแถลงข่าวเรื่องเต้าหลุดเลยนะคะ เหมือนมาประกาศให้รู้ว่าใครจะเป็นหลวงใครจะเป็นน้อยมากกว่า แล้วแบบนี้คุณเนื้อทิพย์รับได้เหรอครับ” นักข่าวหันไปทางเนื้อทิพย์

เนื้อทิพย์ไม่พอใจที่เรื่องวนมาตัวเอง เช่นเดียวกับปรุงฉัตร

หลังจากแถลงข่าวเสร็จ คงไคยก็โทร.มาเย้ยอรุณประไพว่า กำลังจะพาปรุงฉัตรไปฮันนีมูน พร้อมตอกย้ำ

“รู้ไว้นะถ้าคุณทำให้ปรุงฉัตรเสียใจ คุณต้องเสียใจกว่าหลายร้อยเท่า”

“เรื่องนั้นฉันทราบดีค่ะ แค่นี้ใช่ไหมคะ” อรุณประไพวางหู แล้วกดโทรศัพท์หาใจดีตอบตกลงจะไปช่วยงานที่ภูเก็ตเพราะอยากจะหนีไปให้พ้นจากสภาพนี้เหลือเกิน

คงไคยพาปรุงฉัตรเข้าพักในรีสอร์ตหรูที่ภวันเตรียมไว้ ปรุงฉัตรเป็นปลื้ม และในระหว่างที่เธอเข้าไปอาบน้ำ ทองถมก็โทร.มาตาม คงไคยคิดแกล้งทองถมจึงเปิดทีวีเสียงดัง แล้วกดโทรศัพท์ไปจ่อกับทีวี จึงเห็นภาพงานแถลงข่าวของปรุงฉัตร และมีอรุณประไพไปร่วมงานด้วย คงไคยอึ้งเช่นเดียวกับปรุงฉัตรที่เดินออกมาพอดี

“มันหมายความว่าไงปรุง” คงไคยหันมาถามปรุงฉัตรตั้งสติได้โกหกว่า เธอไม่รู้ว่าอรุณประไพจะไปร่วมงาน และที่ไม่กล้าบอกคงไคยก็เพราะกลัวเขาเปลี่ยนใจไม่ยอมพาเธอมาเที่ยวพร้อมกับบีบน้ำตาเรียกคะแนนสงสาร คงไคยใจอ่อนอีกตามเคย เขาไล่ปรุงฉัตรไปล้างหน้าตาแล้วพาออกไปทานอาหาร

ในขณะที่รถตู้ของบริษัทใจดีก็มาถึงหน้ารีสอร์ตพอดี และบังเอิญว่า เป็นรีสอร์ตเดียวกับที่คงไคยพาปรุงฉัตรมาพัก อรุณประไพเห็นใจดีนั่งซึมมาตลอดทางก็ไล่ให้วายุไปดูแล ใจดีสารภาพว่า ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นสามีเธอยังไม่กลับบ้านเลย เธอถามที่ทำงานก็ได้ข่าวว่า นังแมวเลขาฯตัวแสบก็หายไปพร้อมกับสามีด้วย

“ใจเย็นค่ะพี่” อรุณประไพจะปลอบใจ แต่ไม่ทันวายุที่ชิงพูดก่อน “ไม่เคยได้ยินหรือไงพี่ ผู้ชายน่ะเหมือนสายลม เขาอยากจะพัดไปไหนก็ต้องปล่อยเขาบ้าง ถ้ายิ่งบังคับเขาก็จะยิ่งไปไกลจากเรา”

ใจดีอึ้งแต่ไม่ยอมรับ เธอเปลี่ยนเรื่องหันไปถามอรุณประไพว่า ทำไมถึงเปลี่ยนใจมาช่วยงาน แต่อรุณประไพไม่บอก แล้วใจดีก็เหลือบไปเห็นรถของสิทธาจอดอยู่ เธอร้องบอกทีมงาน “รถผัวพี่ ผัวฉันอยู่ไหน” ใจดีเดินนำออกไป

“จา พนมมาเอง ตามสามียิ่งกว่าตามช้างอีกนะเนี่ยพี่” ป๊อกกี้ทำท่าจา พนมตามหาช้าง

อรุณประไพกับวายุมองหน้ากันแล้วรีบตามใจดีไป

ooooooo

ใจดีก็เข้าไปสอบถามพนักงานว่า แขกที่ชื่อสิทธา วิทยารัตน์พักอยู่ที่ห้องไหน แต่พนักงานไม่บอกเพราะไม่สามารถให้ข้อมูลของลูกค้าได้ ใจดีของขึ้นพลางประกาศว่าจะต้องหาสามีให้พบแล้วเดินดุ่มๆออกไปตั้งใจจะเคาะประตูเรียกดูทุกห้อง

วายุกับป๊อกกี้ช่วยกันดึงใจดีไว้ ขณะที่อรุณประไพเตือนสติไม่ให้ใจดีวิ่งตามอารมณ์ตัวเอง ใจดีอัดอั้นทำอะไรไม่ได้ก็น้ำตาร่วงด้วยความเจ็บใจ ทุกคนได้แต่ยืนมองด้วยความเห็นใจ แล้วใจดีก็หันไปเห็นพนักงานถือถาดฝอยทองกับเบียร์ผ่านหน้าไป เธอถามพนักงานว่า จะไปเสิร์ฟห้องไหน เพราะคิดว่ามีเพียงสิทธาเท่านั้น ที่กินของหวานแกล้มเบียร์ แต่เธอกลับไปเจอวิชิตเพื่อนสิทธา

“ไอ้สิทธิ์มันให้พี่ยืมรถมา ตัวมันน่ะเร่งทำงานอยู่ที่กรุงเทพฯ เห็นว่าจะสะสางงานให้เสร็จจะได้กลับไปง้อเธอเนี่ย เห็นมันจองโต๊ะในโรงแรมที่มันขอเธอแต่งงาน มันบอกว่ารำลึกความหลังกันซะบ้างเผื่อเธอจะอารมณ์ดีขึ้น” วิชิตแก้ตัวแทนเพื่อน

“โถ ผัวขา เมียขอโทษ” ใจดีมีเชื่อสนิทท่าทีอ่อนลง จนอรุณประไพอ่อนใจ

เป็นเวลาเดียวกับที่พนักงานไปเคาะประตูเรียกคงไคยแล้วส่งตั๋วเครื่องบินให้ คงไคยรับมาเปิดดูเห็นรายละเอียดแล้วรีบส่งคืน เพราะจะไม่ยอมกลับตามที่ภวันต้องการ แต่พนักงานก็ยัดตั๋วใส่มือให้คงไคยจนได้

ปรุงฉัตรทำท่าไม่พอใจที่ภวันตามมายุ่ง คงไคยโยนตั๋วเครื่องบินไว้หน้าห้องอย่างไม่สนใจ แล้วโอบปรุงฉัตรพาไปกินข้าว โดยไม่ทันเห็นวายุที่ยืนอยู่หน้าห้องของวิชิต แต่วายุเห็นคงไคยกับปรุงฉัตร และเริ่มวางแผนในใจ

คงไคยพาปรุงฉัตรเข้ามาในห้องอาหารพร้อมยืนยันกับเธอว่า จะไม่กลับไปเด็ดขาด แล้วภวันก็โทร.เข้ามาถามลูกชายเรื่องตั๋ว เพราะรู้ว่าคงถูกโยนทิ้งไปแล้ว คงไคยคิดแก้เผ็ดแม่จึงเย้ยว่าเขามาฮันนีมูนกับปรุงฉัตร แต่ก็โดนภวันตอกกลับเรื่องความแตกต่างระหว่างรถบ้านกับรถเช่า และเปรียบเทียบปรุงฉัตรเป็นรถบ้านที่มีคนเช่าไปใช้แล้วไม่รู้กี่คนต่อกี่คน “แต่อย่างยายปลิงฉัตรน่ะ ต้องเรียกเมียเช่าถึงจะถูกเอาล่ะฉันไม่รบกวนเวลาที่แกเช่ายายปลิงฉัตรมาแล้ว ที่อยากให้แกรีบกลับมาเพราะอยากให้ช่วยกันคิด ว่าหนูไพเขาหายไปไหน” ภวันเข้าเรื่อง

“ยายผีดิบจะไปไหนได้ไกลเกินรังสิตครับแม่” คงไคยทำน้ำเสียงดูถูก

“ไม่รู้สิ เห็นคุณทองถมโทร.ไปหา หนูไพบอกว่าจะไปสักสามสี่วัน แต่ไม่ยอมบอกว่าไปไหน เอาล่ะ ไม่ช่วยก็ไม่ช่วยขนาดผัวยังไม่เดือดร้อน ฉันจะไปเดือดร้อนอะไรจริงไหม” ภวันวางสายแล้วส่งยิ้มกับทองถมที่นั่งอยู่ด้วย

“คุณคงไคยน่ะเหมือนคนประสาทกลับ ถ้าเราบอกให้ทำอย่างก็จะทำอีกอย่าง เราก็ต้องเหนื่อยไล่ตาม แบบนี้สบายกว่าเยอะครับ” ทองถมเปรย

“บางทีฉันก็รู้สึกว่าฉันเองยังรู้จักลูกชายไม่ได้ครึ่งคุณเลยนะทองถม”

“คุณคงไคยก็เหมือนหลานชายผมคนหนึ่งเหมือนกันนะครับ สบายใจเถอะครับ ผมว่าวิธีนี้ต้องได้ผล ของที่อยู่ในมือคุณคงไคยอาจจะไม่เห็นค่า  แต่ถ้ามีคู่แข่งค่ามันจะเพิ่มขึ้นนะครับ” ทองถมยิ้มรับ

“ผู้ชายก็คงเป็นแบบนี้ ถ้าลูกชายฉันมันโง่นัก ก็คงต้องเป็นฉันที่ทำให้มันหายโง่สินะ” ภวันบอกกับตัวเอง

ด้านคงไคยเมื่อวางสายจากภวันแล้วก็ออกอาการหงุดหงิด ปรุงฉัตรที่นั่งอยู่ด้วยเซ้าซี้ถามว่าภวันว่าอะไรเธออีก คงไคยนึกรำคาญจึงบอกออกไป “คุณแม่ว่าคุณเป็นเมียเช่า”

ปรุงฉัตรหน้าเสีย แล้ววายุที่รอจังหวะอยู่ก็เดินเข้ามาถามเรื่องวงแจ๊สกับกัปตันห้องอาหาร พร้อมกับพูดดังๆ อย่างจงใจว่า จะขอจองโต๊ะในชื่อ วายุกับอรุณประไพ คงไคย หันมามองตาขวางจำวายุได้ติดตาจึงรีบตามไปจัดการ แต่คลาดกับอรุณประไพที่ขอไปรอบนรถ เพราะเบื่อใจดีกับป๊อกกี้ ทะเลาะกันไม่เลิก

ส่วนวายุเมื่อยั่วโมโหคงไคยที่ตามมาจนสะใจแล้วก็เดินตามทุกคนไปขึ้นรถ ปรุงฉัตรตามมาคล้องแขนคงไคยชวนกลับไปทานอาหาร แล้วรถตู้ก็แล่นผ่านมา อรุณประไพเห็นปรุงฉัตรเกาะแขนคงไคยแน่น คนไคยหันหลังกลับมาดูเห็นอรุณประไพอยู่บนรถตู้ ทั้งสองต่างสบตากัน ต่างฝ่ายต่างไม่คิดว่าจะได้เจอกันในสภาพนี้

วายุพอใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน ใจดีตกใจที่เห็นคงไคยกับปรุงฉัตร เธอหันมามองวายุอย่างรู้ทัน “ฝีมือแกใช่ไหมไอ้ติสต์แตก ทำผัวเมียเขาแตกกันมันบาปนะ”

“ผมก็แค่อยากให้คุณไพรู้ แล้วคนที่ทำผิดทำบาปก็ไอ้ไฮโซนั่นต่างหาก”

“แล้วมันเรื่องอะไรที่แกต้องสาระแนไปยุ่งเรื่องของเขา” ใจดีพุ่งข้ามเบาะมาเอาเรื่อง

“พอเถอะค่ะ ไพขออยู่เงียบๆได้ไหมคะ” อรุณประไพ โพล่งออกมา

ทุกคนหุบปากสนิท ปล่อยให้อรุณประไพทอดสายตามองออกไปด้านนอก


ขณะที่คงไคยเดินแค้นใจเข้ามาในห้องอาหาร คำพูด ของภุชงค์ที่บอกว่า อรุณประไพเป็นคนดีขึ้นมาแว็บเข้ามา เขารีบปฏิเสธกับตัวเอง “เนี่ยเหรอผู้หญิงที่แสนดี อรุณประไพ เธอหลอกทุกคน หลอกฉัน เห็นฉันเป็นควายหรือไง” คงไคยนึกฉุนผลุนผลันออกจากห้องไป

ปรุงฉัตรที่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำกลับมาไม่เห็นคงไคยก็จะออกไปตาม แต่ณรงค์โทร.มาสั่งให้เธอกลับบ้านเดี๋ยวนี้ ปรุงฉัตรไม่สนกดวางสาย แล้วกดปิดมือถืออย่างสะใจ

ooooooo

ใจดีพาทีมงานมาทานอาหารที่ตลาดโต้รุ่งริมถนน อรุณประไพยังคงนั่งใจลอยคิดถึงภาพที่เห็น ใจดีโมโหยุให้อรุณประไพไปจัดการกับปรุงฉัตร เพราะถ้าเป็นเธอคงตบคว่ำไปแล้ว แต่ป๊อกกี้กับวายุไม่เห็นด้วย แล้ววายุก็เหลือบไปเห็นสิทธากับแมวยืนเกาะแขนกันรอซื้อโรตีท่าทางหวานแหวว จึงสะกิดให้ใจดีดู

ใจดีไม่รอช้าพุ่งเข้าจัดการกับทั้งคู่ อรุณประไพ วายุ ป๊อกกี้วิ่งมาห้าม เหตุการณ์ดูชุลมุนวุ่นวาย แล้วอยู่ๆคงไคยก็แหวกฝูงชนเข้ามา คว้ามืออรุณประไพลากตัวออกไปที่ชายหาดลับตาคน

คงไคยต่อว่าอรุณประไพที่แอบหนีมาเที่ยวกับชู้ แต่ก็โดนเธอสวนกลับเรื่องปรุงฉัตรแล้วจะเดินหนี คงไคยแค้นตามตะครุบตัวอรุณประไพไว้ ทั้งคู่ก็เสียหลักล้มลงไปด้วยกัน คงไคยยิ้มร้ายทำท่าจะปล้ำอรุณประไพ

อรุณประไพกำทรายปาใส่หน้าคงไคยแล้ววิ่งหนี คงไคยวิ่งตามพลางขยี้ตาไปด้วย วายุตามมาพอดี คงไคยท้าให้อรุณประไพเลือกระหว่างผัวกับชู้

“แล้วคุณล่ะคะ ระหว่างเมียแต่งกับชู้ คุณจะเลือกใคร คงไม่ต้องถามให้เสียเวลาก็รู้แล้วว่าคุณจะเลือกใคร ไปกันเถอะค่ะคุณวายุ” อรุณประไพเหลืออดหันมาชวนวายุกลับ คงไคยจะตามราวี แต่อรุณประไพหันมาขู่ “อย่าตามมานะคะ ไม่งั้นฉันจะถือว่าคุณเลือกฉัน”

คงไคยชะงักกึกแล้วเดินเลี่ยงออกไปอีกทาง แต่สุดท้ายทั้งสามก็ไปเจอหน้ากันที่หน้ารีสอร์ตอีกจนได้ เป็นเวลาเดียวกับที่ใจดีในสภาพหัวหูดูไม่ได้เดินล็อกตัวสิทธาที่อยู่ในสภาพ เดียวกันเข้ามาพอดี ใจดีบอกกับอรุณประไพว่าเธอจะไปนอนห้องสิทธา

“ไม่เป็นไรค่ะ ไพนอนคนเดียวได้”

“ถ้าไม่อยากนอนคนเดียวก็ไปนอนห้องผมไหม”คงไคยทำท่ายียวน

อรุณประไพอ่อนใจที่คงไคยยังไม่เลิกตอแย วายุตอกกลับว่า คงไคยคงไม่ว่างเพราะมีปรุงฉัตรมาด้วย คงไคยไม่ยอมแพ้คว้าข้อมืออรุณประไพจะพาเข้าห้องพักของเธอ วายุไม่พอใจคว้ามือของคงไคยที่จับอรุณประไพไว้อีกที ทั้งสองจ้องหน้ากันนิ่ง อรุณประไพขอร้องวายุให้พอได้แล้ว แต่วายุยังปากดี จึงโดนคงไคยชก อรุณประไพตกใจวิ่งถลาเข้าไปดูวายุ ขณะที่คงไคยจะเข้าไปซ้ำ

“คงไคยคะ” ปรุงฉัตรวิ่งเข้ามา

คงไคยชะงัก ปรุงฉัตรใส่จริตหันไปทักทายอรุณประไพ พร้อมโยนระเบิดเรื่องที่วายุมากับอรุณประไพ ทำให้ใจดีทนไม่ไหวแขวะปรุงฉัตรบ้าง แต่ปรุงฉัตรไม่แคร์หันไปอ้อนคงไคย พลางถามว่ายังอยากอยู่กับเธอต่อหรือเปล่า

“ผมไม่เคยอยากอยู่กับใครนอกจากปรุง ไปครับเรากลับไปพักผ่อนกัน” คงไคยพาปรุงฉัตรออกไป

ปรุงฉัตรสะใจที่หลอกให้คงไคยพูดทำร้ายใจอรุณประไพได้ อรุณประไพมองอย่างสมเพชแล้วหันไปชวนวายุไปทำแผล คงไคยชะงักเข้าใจว่า อรุณประไพจะเอาวายุไปทำแผลที่ห้อง ก็หันมาเล่นงาน แต่ก็โดนตอกกลับ

“แล้วคุณล่ะคะกำลังทำอะไร ขึ้นห้องกับผู้หญิงอื่นโดยชอบธรรมเหรอคะ กติกาของคุณนี่ยืดหยุ่นตามความพอใจดีนะคะ ฉันยอมรับค่ะว่าฉันมันแย่ แต่แย่ที่สุดก็คงที่พลาดมาแต่งงานกับคุณนั่นแหละค่ะ”

“อรุณประไพ” คงไคยเข้าประชิดตัวจะเอาเรื่อง

“ไปกันเถอะค่ะ ปรุงง่วงแล้ว” ปรุงฉัตรเข้าประกบเพราะกลัวคงไคยเปลี่ยนใจ

อรุณประไพประคองวายุออกไป ขณะที่คงไคยลอบมองเพราะนึกหวงอรุณประไพ

คงไคยกลับมานั่งหงุดหงิดอยู่ในห้องเพราะหึงอรุณประไพ แต่ยังไม่ยอมรับความจริง ปรุงฉัตรอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมาในชุดนอนเซ็กซี่ เห็นอาการคงไคยแล้วไม่ค่อยพอใจจึงเข้าพูดใส่ไฟเรื่องวายุ “ตอนนี้คุณอรุณประไพกับเพื่อนเขา คงไม่ต่างจากเราตอนนี้ ปล่อยเขาไปเถอะค่ะคงไคย คุณก็มีปรุงอยู่ทั้งคน” ปรุงฉัตรเข้าคลอเคลีย

คงไคยคิดหนักแต่เมื่อโดนปรุงฉัตรรุกหนักก็จำต้องโอนอ่อนผ่อนตาม ทั้งที่ในใจคิดถึงแต่อรุณประไพ

ooooooo

ใจดีถึงกับสำลักกาแฟเมื่อรู้ว่าอรุณประไพปล่อยให้คงไคยอยู่กับปรุงฉัตรทั้งคืน โดยไม่คิดจะแย่งชิงกลับมา

“ได้กลับมาแล้วก็ลบเหลี่ยมลูกผู้ชายด้วยการให้เขามานั่งจ๋องแบบนี้” วายุมองไปทางสิทธาที่นั่งกินกาแฟจ๋องอยู่คนเดียว เพราะอายทีมงาน


อรุณประไพหันไปเห็นก็แนะนำว่า น่าจะให้สิทธากลับไปก่อน เพราะทำแบบนี้สิทธาจะอึดอัดเปล่าๆ แต่ใจดีไม่ยอม เธออ้างว่านี่เป็นการสั่งสอนที่สิทธาหยามศักดิ์ศรีหนีมากับกิ๊ก

“ศักดิ์ศรีมันจะไปสำคัญกว่าการที่สามีภรรยาต้องรู้จัก ให้อภัยกันได้ยังไงคะ” อรุณประไพเตือน

“น้องไพอยากให้อภัยก็ให้ไปคนเดียวเถอะค่ะ” ใจดีมองออกไปเห็นคงไคยกับปรุงฉัตรเดินเข้ามา

ปรุงฉัตรตั้งใจจะเย้ยอรุณประไพจึงลากคงไคยเข้ามาทักทายทุกคน ใจดีแค้นใจยุให้อรุณประไพทำอะไรสักอย่าง แต่อรุณประไพกลับขอตัวไปเอาไอแพดที่เซฟงานไว้ในห้อง เพราะจะได้ลงมือทำงานกันเสียที วายุจะตามไปด้วย แต่ใจดีรู้ทันรีบห้ามวายุไว้ เพราะไม่อยากให้คงไคยเข้าใจผิดอีก

วายุไม่สน เดินตามอรุณประไพไปที่ห้องจนได้ คงไคย มองตามอย่างไม่พอใจ ปรุงฉัตรเห็นอาการคงไคยอย่างรู้ทันจึงขอตัวเข้าห้องน้ำเพื่อเปิดโอกาสให้ คงไคยตามไปเล่นงานอรุณประไพ

คงไคยตามมาต่อว่าอรุณประไพ  เพราะเข้าใจผิดที่เห็น วายุอยู่ในห้องของเธอ แต่โดนวายุสวนกลับจนพูดไม่ออก

“เธอนี่มันรสนิยมต่ำใช้ได้นะ” คงไคยหันมาเล่นงานอรุณประไพแทน

“แน่ใจเหรอคะว่าคุณสูงกว่า ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว คุณเคยได้ยินไหมคะ คุณออกไปซะเถอะค่ะ”

“ไล่ผัวออกจากห้อง แล้วให้ชู้อยู่ในห้องเนี่ยนะ” คงไคยจะเข้าไปเอาเรื่อง

“คงไคยคะ คุณอยู่ในนั้นรึเปล่า” ปรุงฉัตรเข้ามาเรียกอีกตามเคย

คงไคยชะงัก ไม่ตอบ วายุหันมามองคงไคยอย่างได้ทีแล้วรีบเปิดประตูให้ปรุงฉัตรเข้ามา

ตอนที่ 4

ปรุงฉัตรมาปรับทุกข์กับซาซ่าเรื่องคงไคยรีบกลับกรุงเทพฯ ซาซ่าได้โอกาสเตือนว่า อย่างไรเสีย อรุณประไพก็เป็นเมียแต่ง ปรุงฉัตรสวนทันทีว่า เธอก็เมียเหมือนกัน ทำให้ซาซ่าหนักใจ ระแวงว่าเพื่อนจะทำอะไรไม่ดีอีก

ด้านอรุณประไพเข้ามาจัดเสื้อผ้าให้คงไคยแทนแฉล้มที่ถูกข้าศึกโจมตีวิ่งไปเข้าห้องน้ำ แต่เธอไม่รู้ว่าคงไคย อยู่ในห้องด้วย จึงโดนชายหนุ่มเข้าประชิดตัวหวังให้บทเรียน อรุณประไพตกใจแต่ไม่ขัดขืนแถมยังสวนกลับว่า มันก็เป็นหน้าที่ของภรรยาต้องให้ความสุขกับสามี คงไคยหมดอารมณ์ ปล่อยมือออก

“ถ้าหมดหน้าที่แล้ว ขอตัวนะคะ” อรุณประไพเอ่ยพลางเดินไปที่ประตู

“เฮ้ย ยายผีดิบแกล้งพูดให้ฉันหมดอารมณ์อีกแล้วใช่ไหมเนี่ย” คงไคยนึกได้จะตามไปเอาเรื่อง แต่ปรุงฉัตร โทร.มาอ้อนให้ออกไปพบ คงไคยรีบรับปากเพราะต้องการยั่วโมโหอรุณประไพ

ปรุงฉัตรนัดให้คงไคยมารับที่คอนโดฯ แล้วจ้างช่างภาพมาแอบถ่ายรูปตอนที่เธอกับคงไคยเดินโอบกันนัวเนียมาที่รถ จากนั้นส่งให้หนังสือพิมพ์ลงข่าวในวันรุ่งขึ้น เพื่อทวงคืนคงไคย

เช้าวันใหม่ ณรงค์โกรธมากเมื่อภาพข่าวในหนังสือพิมพ์ที่ลงว่า “นางแบบฉาวนั่งแท่นมือที่สาม” ประกอบกับเนื้อทิพย์เริ่มผิดสังเกตลูกชาย แต่ณรงค์อ้างว่าเขากลัวจะเสียมาถึงครอบครัว เนื้อทิพย์เข้าข้างลูกชายจะไปจัดการปรุงฉัตร แต่ประกอบห้ามไว้เพราะงานนี้ปรุงฉัตรทำดีแล้ว

ส่วนซาซ่ายังเป็นงงไม่เข้าใจว่าปรุงฉัตรลงข่าวทำร้ายตัวเองทำไม แล้วเธอก็ถึงบางอ้อ เมื่อเห็นเพื่อนรักเล่นละครหลอกคงไคยว่า ยังไม่เห็นข่าวเมื่อเช้าเลย แล้วอ้อนให้คงไคยไปเป็นเพื่อนออกรายการสัมภาษณ์ในตอนบ่าย เพราะกลัวถูกถามเรื่องข่าว คงไคยเห็นใจยอมรับปาก

อรุณประไพถึงกับเครียดเมื่อถูกติดต่อขอสัมภาษณ์เรื่องข่าวปรุงฉัตร ใจดีรู้เรื่องก็ยุให้ไปประกาศศักดาให้โลกรู้ว่า ผัวข้าใครอย่าแตะ แต่อรุณประไพปฏิเสธเพราะรู้ฐานะตัวเองดี

“ของแบบนี้อยู่ที่คนกลางจะเลือกค่ะ” ใจดียุต่อ

“งั้นคุณคงไคยคงเลือกแล้วมั้งคะ” อรุณประไพพูด แบบรับสภาพแต่ก็เจือน้ำเสียงน้อยใจนิดๆ

“ถ้าทางรายการเขาติดต่อน้องไพมา ก็คงติดต่อ

ยายปรุงฉัตรไปเหมือนกัน แล้วน้องไพจะแน่ใจได้ยังไงคะว่าเขาจะไม่ไป” ใจดีอดห่วงไม่ได้

“ก็ วัดดวงเอาก็แล้วกันค่ะ” อรุณประไพถอนใจ

เวลาเดียวกันนั้น ปรุงฉัตรเดินควงคงไคยเข้ามาในร้านอาหาร ที่ทีมงานใช้เป็นสถานที่อัดรายการ ปรุงฉัตร ทำเป็นลังเลบอกกับคงไคยว่า จะเข้าไปบอกทีมงานว่าขอยกเลิกการให้สัมภาษณ์ เพราะไม่อยากพูดเรื่องนี้อีก

“เอาให้มันจบๆไปดีกว่าครับปรุง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมอยู่เคียงข้างเสมอนะครับ” คงไคยยืนยัน

“คงมีแต่คุณคนเดียวนะคะคงไคย ที่ไม่เคยทิ้งปรุง สัญญานะคะไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นคุณจะไม่ทิ้งปรุงไป”

“ครับ ผมสัญญา” คงไคยกุมมือปรุงฉัตรให้กำลังใจ

“คุณปรุงฉัตรคะเชิญไปซ้อมคิวเปิดรายการกับพิธีกรได้แล้วค่ะ” ทีมงานเข้ามาตาม

ปรุงฉัตรมองหน้าคงไคยอย่างไม่มั่นใจ คงไคยยิ้ม ให้กำลังใจ ปรุงฉัตรแสร้งทำเป็นตัดใจ แล้วเดินตามทีมงานไป

ooooooo

ภวันวางหนังสือพิมพ์ที่พาดหัวข่าวของปรุง-ฉัตรลง พลางถอนใจ ทองถมเดินเข้ามารายงานเรื่องมิสเตอร์ทานากะเรียกประชุมพันธมิตรทั้งหมดในเอเชีย เพื่อเตรียมตัวรับการประชุมรัฐมนตรีอาเซี่ยน เพราะคิดว่าน่าจะเกี่ยวกับข่าวการเปิดตัวพีวีอินเตอร์คอนแวนชั่น

ภวันนิ่งฟังแล้วออกความเห็นว่า ถ้าดึงวาระใดวาระหนึ่งในการประชุมมาจัดที่โรงแรมได้ คงไคยก็น่าจะเป็นที่ยอมรับของคณะกรรมการ

“ยักษ์ใหญ่อย่างทานากะ เราควรจะเป็นพันธมิตรกับเขามากกว่าเป็นคู่แข่ง เพราะถ้าการก่อสร้างทั้งหมดเป็นไปตามกำหนด เราจะเป็นศูนย์ประชุมที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทานากะเองก็คงมองออก แต่อยู่ที่เขาจะเลือกเป็นมิตรกับเรารึเปล่า” ทองถมมองหน้าภวันเป็นเชิงปรึกษา เตรียมดันคงไคยไปพบมิสเตอร์ทานากะ

แต่ยังไม่ทันได้ข้อสรุป แฉล้มก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาบอกให้ภวันเปิดทีวีดูรายการสัมภาษณ์ปรุงฉัตรเรื่องข่าวฉาวเพราะคงไคยไปด้วย

ภวันเปิดทีวีเห็นปรุงฉัตรตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จตอบคำถามพิธีกรเรื่องมือที่สามว่า “สำหรับปรุงเรื่องของความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้ค่ะ แต่ปรุงเรียกความสัมพันธ์นี้ว่าความรักค่ะ เพราะความรักสำหรับปรุงไม่จำเป็นต้องกำหนดรูปแบบ ขอแค่เราเข้าใจกันดีก็พอ”

“ทำแบบนี้มันก็สวนทางกับศีลธรรมสิครับ”

“เพราะศีลธรรมความถูกต้อง ตามตอกย้ำให้ปรุงเจ็บปวดเสมอค่ะ แต่ปรุงก็อยากจะขอความเห็นใจว่าปรุงก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่รักใครก็รักหมดหัวใจ” ปรุงฉัตรเริ่มปาดน้ำตาเรียกคะแนน

“ผู้หญิงคนนี้ยืนยันว่าเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่รักใครก็รักหมดหัวใจ แล้วบุคคลที่ได้ใจเธอไปล่ะครับ มีความเห็นกับเรื่องนี้ยังไง” พิธีกรหันมาตั้งคำถามกับคงไคยที่นั่งอยู่กับทีมงาน

คงไคยอึ้งมองปรุงฉัตรที่ส่งสายตาวิงวอนแล้วเอ่ยว่า “ผม ผมคงอยากให้ปรุงผ่านเรื่องแย่ๆนี้ไปเร็วๆครับ”

ภวันได้ยินก็ถึงกับเครียด ทองถมโพล่งออกมา “ว่าแล้วต้องไม่เข้าใจ คุณต่างหากที่จะแย่คุณคงไคยเอ๊ย”

ด้านใจดีที่นั่งลุ้นแทนอรุณประไพอยู่หน้าจอ ได้ยินคำตอบของคงไคยก็หันไปตอกย้ำกับอรุณประไพ “พี่บอกแล้วไงคะ ถ้าเราไม่ทำ ไม่ได้หมายความว่าอีกฝ่ายจะไม่ทำ”

อรุณประไพหน้าเสีย วายุเห็นรีบปิดทีวีแล้วโวยวายไล่ทุกคนกลับไปทำงานเพื่อกลบเกลื่อน แต่ใจดีกับป๊อกกี้

ไม่ยอมจบยุให้อรุณประไพออกไปเอาเรื่องปรุงฉัตรในฐานะเมียแต่ง

“ไม่ล่ะคะ ชีวิตไพเรื่องเยอะแล้ว” อรุณประไพพูดพลางลุกมาปิดตาใจดี “ปิดหูปิดตาไม่ต้องรู้อะไรซะบ้าง เราก็จะได้ไม่ต้องมานั่งเดือดร้อนไงคะ”

“เขาไม่เข้าใจหรอกครับ เพราะเขาชอบวอนหาเรื่อง ชอบหานักคำตอบแต่ไม่เห็นจะรับความจริงได้สักที”

ใจดีหันขวับจะเล่นงานวายุ วายุรีบเปลี่ยนประเด็นอ้อน อรุณประไพหวังขายขนมจีบ แต่อรุณประไพเดินหนีเพราะจริงๆแล้วก็เจ็บกับคำพูดของคงไคย


ooooooo

เมื่อเสร็จงาน   คงไคยก็ขับรถมาส่งปรุงฉัตรที่บ้าน ณรงค์ปราดมาคว้าแขนปรุงฉัตรลงจากรถ คงไคยจะห้าม แต่โดนณรงค์สวนว่า เป็นต้นเหตุทำให้ปรุงฉัตรเดือดร้อน เนื้อทิพย์เข้ามาช่วยลูกชาย เธอตำหนิคงไคยและท้าทายว่า กล้ารับผิดชอบปรุงฉัตรไหม คงไคยคิดหนัก ปรุงฉัตรหัวไว ตีหน้าเศร้าเข้ากับสถานการณ์ทันที

ด้านอรุณประไพ เธอเดินเข้ามาในบ้าน ทองถมร้อนใจรีบเข้ามาถามเรื่องข่าว อรุณประไพทำเข้มแข็งบอกว่าช่างมัน แล้วถามเรื่องผลตรวจของภวัน เพราะหมอบอกว่า ต้องทำคีโมอีกครั้ง

“ถ้าต้องเข้าโรงพยาบาลตอนนี้ คุณหญิงท่านคงกังวล เพราะศูนย์ประชุมยักษ์ใหญ่ เริ่มมีปฏิกิริยากับการเปิดตัวของพีวีอินเตอร์คอนแวนชั่น”

“หมายถึงบริษัทของคุณทานากะใช่ไหมค่ะ ไพรู้จักเพราะเคยไปจัดเทศกาลอาหารที่นั่นค่ะ และพอรู้มาว่าคุณทานากะคนนี้ เป็นยักษ์ใหญ่จริงอย่างที่คุณทองถมว่า แต่ตอนนี้สิ่งที่เราควรเป็นห่วงคือ อาการของคุณแม่ เอาเป็นว่าไพจะดูแลเรื่องอาหารการกินของคุณแม่ให้มากขึ้น คนที่เป็น เออ ต้องทานอาหารให้ถูกต้องเหมาะสม ไพจะไปดูแลท่านเองค่ะ”

“ท่านคงดีใจที่รู้ว่าคุณเป็นห่วงแบบนี้ ไม่เหมือน” ทองถมพูดค้าง เพราะเห็นคงไคยเดินเข้ามาพอดี

“อรุณประไพ ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ ไปคุยกันที่ห้อง ตรงนี้ไม่สะดวก” คงไคยทำเสียงเข้มเดินนำออกไป

ทองถมมองตามระแวง ว่าต้องมีเรื่องแน่

เมื่ออยู่กันตามลำพังในห้อง คงไคยก็บอกกับอรุณประไพว่า เขาต้องการหย่ากับเธอ อรุณประไพเก็บความตกใจเอาไว้ จ้องหน้าคงไคยนิ่ง คงไคยเองพอถูกจ้องหนักเข้าก็ชักหวั่นพาลว่า  “บอกตรงๆ ฉันขยะแขยงที่จะอยู่ร่วมกับผู้หญิงอย่างเธอเต็มทนแล้ว”

อรุณประไพปวดร้าวกับคำพูดของชายหนุ่ม แต่ยังไม่ได้เอ่ยอะไร ภวันก็ตามเข้าประกาศ

“หย่าได้ แต่แกต้องให้ค่าทำขวัญหนูไพ สิบล้านบาท”

“สิบล้าน เรียกร้องขนาดนี้ ทำไมไม่แบ่งสมบัติส่วนของผมให้เขาไปด้วยเลยล่ะ” คงไคยประชด

“ฉันทำแน่ รอให้แกมีปัญญาหาเงินสิบล้านมาเป็นค่าทำขวัญให้หนูไพ ฉันก็จะแบ่งสมบัติส่วนของแกครึ่งหนึ่งให้หนูไพเหมือนกัน แกเอาเวลาที่จะมาเถียงแม่ ไปคิดดีกว่าว่าจะเอาเงินมาจากไหน เพราะลำพังตัวแกเงินสิบล้านคงหา

ไม่ได้ง่ายๆ พูดแบบนี้คงเข้าใจนะ ว่าห้ามแตะต้องเงินของแม่เป็นอันขาด” ภวันยิ้มเยาะ

คงไคยโมโห ทำอะไรไม่ได้ เลยออกไปอย่างหงุดหงิด อรุณประไพยืนนิ่ง ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี ภวันเข้ามากอดพลางเอ่ย “จำไว้นะลูก แม่จะไม่ยอมให้ไอ้ตัวแสบมันมารังแกหนูได้ แม่สัญญา อดทนหน่อยนะลูก อดทนให้คงไคยมันได้เห็นว่าลูกสะใภ้คนนี้ของแม่ดีแค่ไหน” ภวันเดินจากไป

อรุณประไพค่อยๆ ปิดประตูห้อง แล้วทรุดลงร้องไห้หมดแรงกับถ้อยคำดูถูกของคงไคย

คงไคยเดินหงุดหงิดลงมาที่ห้องโถง เจอทองถมนั่งทานสละลอยแก้วฝีมืออรุณประไพไปพลางชื่นชมเธอไปพลางก็ยิ่งฉุน ทองถมชอบใจพูดเย้าว่า “ดวงคุณคงไคยปีนี้ตกชะตาขาด พระศุกร์เข้า พระเสาร์แทรก แถมราหูยังจ้องจะอมเอา อมเอา ไม่เหมือนคุณไพ ปีนี้เธอเนื้อหอมครับ” ทองถมมองไปหน้าบ้าน

คงไคยมองตามเห็นว่าภุชงค์กับวายุเข้ามาก็โวยลั่น “ไอ้พวกนี้ทำไมชอบยุ่งกับเมียคนอื่นนักนะ” คงไคยเดินออกไปจัดการ

“เดี๋ยวหย่า เดี๋ยวเรียกเขาว่าเมีย คุณคงไคยเอ๊ย” ทองถม นึกขำแล้วเดินตามคงไคยออกไป

คงไคยไล่ให้ภุชงค์กับวายุกลับไปและสั่งห้ามมาวุ่นวายกับเมียเขาอีก แต่กลับโดนวายุตอบกลับเรื่องที่ภูเก็ต เพราะคงไคยทำเหมือนอรุณประไพไม่ใช่เมีย คงไคยจะเอาเรื่องวายุ แต่ทองถมเข้ามาห้ามและช่วยคงไคยโกหกคำโตว่าอรุณประไพไม่อยู่บ้าน ภุชงค์กับวายุจึงยอมล่าถอย แต่ขอฝากดอกไม้ไว้เป็นตัวแทน

คงไคยกระชากดอกไม้ในมือทองถม เอาเข้าไปให้อรุณประไพในห้องและพาลหาเรื่อง แต่คราวนี้อรุณประไพ มีภวันกับทองถมเป็นตัวช่วย คงไคยจึงเป็นฝ่ายถูกเล่นงาน แถมภวันยังใจดีสั่งให้อรุณประไพชวนวายุกับภุชงค์มาทานข้าวที่บ้านบ้าง เพราะอยากแกล้งลูกชาย

“ไปทานข้าวกันเถอะลูก แม่หิวแล้ว อยู่แถวนี้เดี๋ยวหมาบ้ามันจะกัดเอา” ภวันทิ้งท้าย

ooooooo

คงไคยโมโหออกไปจากบ้าน อรุณประไพ ทองถมพาภวันไปทานอาหาร แต๋วแหววที่แอบดูอยู่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทร.รายงานปรุงฉัตร

“คุณปรุงคะ มีผู้ชายมาหาคุณอรุณประไพพร้อมกันตั้งสองคน คุณคงไคยโกรธใหญ่เลยค่ะ”

คงไคยมาหาปรุงฉัตรที่คอนโดฯและเล่าเรื่องค่าทำขวัญสิบล้านบาทให้ฟัง ปรุงฉัตรตาวาวใส่ไฟต่างๆนานา

“สิบล้านอาจจะเทียบไม่ได้ แต่มรดกของผมครึ่งหนึ่ง ที่คุณแม่จะยกให้เป็นการชดเชย ถ้าผมหย่ากับยายผีดิบนี่สิ มันไม่น้อยนะครับปรุง” คงไคยแค้น

ปรุงฉัตรเริ่มไม่พอใจ แต่ก็พยายามเรียบเรียงคำพูด “เมียคุณมาแต่ตัว แต่พอจะไป ทำไมคุณต้องลงทุนขนาดนั้นด้วย ต้องให้คุณเหลือแต่ตัวหรือไง ถึงจะพอใจ”

“ใครบอกว่าผมเหลือแต่ตัว ยังไงผมก็ยังมีคุณอยู่ไม่ใช่เหรอครับ” ว่าแล้วคงไคยก็เข้านัวเนีย แต่ปรุงฉัตรไม่เต็มใจนักเพราะกังวลว่าคงไคยจะต้องเหลือแต่ตัวจริงๆ

ด้านทองถมกับอรุณประไพพาภวันมาตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล เพื่อเตรียมทำคีโมในอาทิตย์หน้า หมอแนะนำว่าหลังจากทำคีโมแล้วภวันต้องดูแลร่างกายให้แข็งแรงและทำจิตใจให้แจ่มใส่

“อันหลังนั่นแหละที่ทำไม่ได้ ลูกชายก็ไม่ได้เรื่อง ลูกสะใภ้ก็กำลังจะทนความเลวของมันไม่ไหว” ภวันหนักใจ

“คุณแม่คะ ไพจะคอยดูแลคุณแม่เองนะคะ” อรุณประไพ เข้ามากอด

“รับปากคนแก่ แล้วไม่ทำมันบาปนะหนูไพ” ภวันมองอรุณประไพนิ่ง

อรุณประไพยิ้มรับอย่างลำบากใจ เพราะรู้ว่าภวันหมายถึงเรื่องหย่า

ooooooo

เช้าวันใหม่ อรุณประไพจัดเตรียมอาหารเช้าสำหรับทุกคน และเมนูพิเศษสำหรับภวัน คงไคยลงมาเห็นก็พาลหาเรื่องอีกตามเคย แต่โดนภวันกับทองถมเล่นงานจนต้องปิดปาก แล้วเปลี่ยนเรื่องคุย

“งานเลี้ยงลูกค้าที่คลับเฮ้าส์ หัวหิน คุณแม่จะไปพร้อมกับผมไหมครับ” คงไคยทำเข้ม

“ไม่ล่ะ แม่จะไปพร้อมหนูไพ” ภวันตอบ

อรุณประไพชะงักเพราะไม่รู้มาก่อน ภวันส่งสายตาแบบให้เป็นไปตามนั้น เธอจึงไม่กล้าขัดอะไร

เมื่อคงไคยออกไปทำงานแล้ว อรุณประไพก็เข้ามาช่วยจัดเสื้อผ้าให้ภวัน ภวันหันมาขอร้อง “งั้นก็ดูแลทุกอย่างที่เป็นของแม่ด้วยได้ไหม แม่ คงไคย และบริษัทของแม่ บริษัทที่ครั้งหนึ่ง ครอบครัวของหนูเคยช่วยให้แม่ได้กลับมายืนหยัดกอบกู้มันขึ้นมา วันนี้หนูช่วยแม่กอบกู้มันไว้อีกสักครั้งได้ไหมลูก”

“คุณคงไคยก็ดูแลได้ดีอยู่แล้วนี่คะ”

“คงไคยเป็นคนมีฝีมือก็จริง แต่ความทระนงของเขามันก็เป็นจุดอ่อนที่สำคัญ”

คงไคยเข้าประชุมร่วมกับประกอบ ณรงค์ และคณะกรรมการเรื่องการเลี้ยงรับรองแขกต่างชาติตอนค่ำเพราะต้องการให้ทุกคนประทับใจ แล้วคงไคยก็มอบหมายให้ณรงค์จัดการเรื่องนี้ ณรงค์ยิ้มรับคำ

“งั้นผมขอปิดการประชุม เจอกันที่หัวหินค่ำนี้ครับ” คงไคยบอกกับที่ประชุม

คณะกรรมการทยอยออกไป ณรงค์ทำท่าหนักใจเข้ามาปรึกษาคงไคยว่า แขกกรุ๊ปนี้ชอบเอนเตอร์เทน

“งั้นก็จัดให้เขา ผมฝากด้วย” คงไคยเดินออกไป

“ถ้าแม่แกอยู่ คงไม่พอใจท่าทางที่คงไคยสั่งการแก” ประกอบบอกกับลูกชาย

“จุดอ่อนของคงไคย คือความทระนงนี่แหละครับ หวังว่าแผนที่เตรียมมาจะสำเร็จ”

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง พ่อมีวิธีที่จะดึงความสนใจของคงไคยแล้ว” ประกอบยิ้มร้าย เพราะมอบหมายหน้าที่ให้ปรุงฉัตรไปแล้ว

ด้านปรุงฉัตรก็ทำมารยาอ้อนให้คงไคยพาเธอมาร่วมงานที่หัวหินด้วยจนได้แถมพูดเป่าหูเรื่องอรุณประไพอยู่ตลอดจนคงไคยชักสับสน และในระหว่างทั้งคู่นัวเนียกันอยู่ที่ชายหาด ที่บนฝั่งก็มีคนแอบถ่ายรูปไว้

ด้านภวันต้องการให้อรุณประไพดูดีที่สุดในงานเลี้ยง จึงให้ทองถมพาช่างมาช่วยแต่งตัวให้

“ถ้าเรียบร้อยแล้ว คุณหญิงท่านให้คุณไพตามไปที่ห้องเลี้ยงรับรองได้เลยนะครับ” ทองถมย้ำกับอรุณประไพ

บริเวณงาน คงไคยยืนต้อนรับแขกอยู่ ส่วนประกอบกับณรงค์ที่ยืนสังเกตการณ์ แอบซุบซิบกัน

“เรื่องของยายปรุงบวกกับการตัดสินใจ ใช้ผู้หญิงไทยมาต้อนรับแขกต่างชาติ คงทำให้คณะกรรมการลังเลในวิสัยทัศน์ของคงไคยได้” แล้วสองพ่อลูกก็ยิ้มให้กันอย่างสะใจ เป็นจังหวะเดียวกับที่ทองถมเข้ามาหาคงไคยบอกให้เชิญแขกไปที่ที่โต๊ะอาหารได้ คงไคยหันไปเชิญแขกแล้วเรียกปรุงฉัตรในชุดราตรีเซ็กซี่ให้เข้าไปพร้อมกัน

ภวันลุกขึ้นยืนต้อนรับแขกต่างชาติ ทุกคนเข้านั่งประจำที่ ปรุงฉัตรทำเป็นลังเล ไม่กล้าเข้าไปนั่งข้างๆคงไคย

“หนูปรุงจ๊ะ มานั่งข้างๆคุณพ่อดีกว่าค่ะ” ภวันเอ่ยอย่างใจเย็น

ปรุงฉัตรมองคงไคยอย่างขอความช่วยเหลือ แล้วก็ตัดสินใจไปนั่งข้างประกอบอย่างน่าสงสาร

“คุณแม่ครับ จะเว้นที่ไว้ให้ใครล่ะครับ” คงไคยพูดจบ อรุณประไพในชุดราตรีหรู งามสง่า จนผู้ชายทั้งโต๊ะตาค้างรวมทั้งคงไคยด้วยก็เดินเข้ามาที่โต๊ะ

“คงไคย เลื่อนเก้าอี้ให้หนูไพสิ” ภวันสั่ง

คงไคยทำตามแต่ยังมองอรุณประไพค้างๆอยู่ ปรุงฉัตรไม่พอใจแต่พยายามเก็บอาการ

ooooooo

หลังทานอาหารเสร็จก็มีงานเต้นรำต่อ ตัวแทนแขกต่างชาติขอบคุณการเลี้ยงรับรองของภวัน แล้วหันมาชื่นชมอรุณประไพที่กำลังอธิบายเรื่องดอกไม้สด ที่ประดับในงานให้กับบรรดาภรรยาของแขกต่างฟังอย่างงดงาม

แขกคนหนึ่งเข้าไปโค้งขอเต้นรำกับอรุณประไพ เธอมองภวันแบบถามความเห็น ภวันพยักหน้าให้ออกไปตามคำเชิญ คงไคยที่ดื่มไวน์พอกรึ่มๆมองภาพอรุณประไพออก ไปเต้นรำกับหนุ่มต่างชาติอย่างไม่ค่อยพอใจนัก ปรุงฉัตรได้ทีรีบชวนคงไคยออกไปเต้นรำบ้าง คงไคยพาปรุงฉัตรออกไปเต้นรำแบบแนบแน่น เพราะต้องการยั่วอรุณประไพที่มีหนุ่มมาขอเต้นรำด้วยไม่หยุด ปรุงฉัตรแกล้งไล่ให้คงไคยไปดูแลอรุณประไพที่โดนหนุ่มๆรุม

“งั้นผมขอตัวเดี๋ยว” คงไคยผละจากปรุงฉัตรเข้าไปโค้งขออรุณประไพคืนจากแขกหนุ่ม

ณรงค์ได้โอกาสเข้ามาจับคู่เต้นรำกับปรุงฉัตรทันทีปรุงฉัตรไม่พอใจจะเดินหนี แต่ณรงค์คว้าตัวไว้แล้วพาออกไปอย่างสุภาพ เขาพาเธอมาที่ห้องพักของเขาเพราะอยากอยู่กันตามลำพังบ้าง แต่ปรุงฉัตรกลับพูดยั่วว่า คิดจะทำอะไรกันแน่คุณหนูณรงค์ แล้วจะเดินหนีกลับไปหาคงไคย ณรงค์ตัดพ้อว่า ห่างกันสักนาทีไม่ได้หรือไง
“ไม่ค่ะ ปรุงไม่ชอบอยู่ห่างคนที่ปรุงรัก”

“รักเหรอ แล้วฉันล่ะ”

“คุณทำไมคะคุณหนูณรงค์ เราเป็นอะไรกันเหรอคะ”

“ก็เป็น” ณรงค์ดึงตัวปรุงฉัตรเข้ามาใกล้ๆยังไม่ทันพูดอะไร ประกอบก็มาเคาะประตูห้องสั่งให้ณรงค์ออกไปจัดการกับแขกฝรั่งได้แล้ว ณรงค์รับคำแล้วเดินออกไป ประกอบหันมามองปรุงฉัตรอย่างสงสัย ปรุงฉัตรรีบออกตัวว่า ณรงค์แค่อยากให้เธอดึงคงไคยออกมาจากงานเท่านั้น แล้วเดินหนีไป

ด้านอรุณประไพก็จำใจเต้นรำกับคงไคยเพื่อรักษาหน้าของภวัน เพราะแขกในงานพากันชื่นชมว่าทั้งสองเป็นคู่รักแห่งปี ทำให้คงไคยกอดเธอแน่นกว่าเดิม พลางเอ่ยถามเรื่องการหย่า แต่อรุณประไพไม่ตอบ เธอสะบัดหลุดจากอ้อมแขน คงไคยแล้วเดินมาหยิบกระเป๋าตั้งใจจะหนีขึ้นห้อง แต่คงไคยตามราวีเพราะต้องการคำตอบ แถมยกเรื่องเงินมาขู่ จนอรุณประไพโมโหประชด ให้คงไคยไปหาเงินสิบล้านมาให้ได้ก่อนแล้วค่อยมาขอหย่า คงไคยโกรธจะเข้าล็อกตัว อรุณประไพรู้ทัน กระทืบเท้าคงไคยจนเสียหลักไป แล้วรีบเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว

อรุณประไพหนีมาที่มุมหนึ่งของสระว่ายน้ำ เสียงมือถือในกระเป๋าดัง เธอหยิบมากดรับ ได้ยินเสียงภุชงค์ฟ้องเรื่องเบญขู่จะทำร้ายลูกในท้อง แถมยังร้องโวยวายคลุ้มคลั่งอย่างกับคนบ้า

“แต่ผมจะหย่ากับเขา ทันทีที่เขาคลอดลูก” ภุชงค์ยืนยัน

“ที่คุณควรจะรับผิดชอบ ไม่ใช่แค่ลูกในท้องของน้องเบญนะคะ แต่รวมถึงชีวิตของน้องเบญด้วย ภุชงค์ที่ไพรู้จักเขาไม่ทำอย่างที่คุณพูดแน่ กลับไปดูแลน้องเบญเถอะค่ะ แค่นี้นะคะ” อรุณประไพวางสาย ก็ได้ยินเสียงจิ๊บร้องโวยวายเข้ามาเพราะถูกพริตตี้รุ่นพี่หลอกให้มานั่งดริงก์กับลูกค้าในงานเลี้ยง ของคงไคย อรุณประไพหยุดมองเห็นสองพริตตี้จะลากจิ๊บ

กลับไปที่งานเลี้ยงริมสระ แต่จิ๊บสะบัดหนีวิ่งมาขอร้องให้อรุณประไพช่วยเธอด้วย

คงไคยเข้าไปในงานเลี้ยงริมสระเพื่อดูแลแขก เห็นพริตตี้สาวๆกำลังเต้นเอนเตอร์เทนแขกอยู่ ก็ไม่พอใจกลัวเสียภาพพจน์จึงเข้าไปต่อว่าณรงค์ที่นั่งจิบบรั่นดีอยู่กับประกอบ

“เอาน่าคงไคย ลูกค้าเค้าก็แฮปปี้ดี” ประกอบส่งสายตาให้พริตตี้คนหนึ่ง เข้ามาคลอเคลียคงไคย เป็นจังหวะเดียวกับที่พริตตี้ที่มีปัญหากับจิ๊บ ลากจิ๊บเข้ามาตามด้วยอรุณประไพ

“ถ้าจะไม่ทำ ก็คุยกับเจ้าของงานเอาเองก็แล้วกัน” พริตตี้มองไปทางณรงค์กับประกอบอรุณประไพมองตามเห็นคงไคยอยู่ด้วย ก็เข้าใจว่าเจ้าของงานที่หมายถึงคือคงไคย จึงตรงเข้าเล่นเพราะเป็นการดูถูกผู้หญิงไทย คงไคยยืนอึ้ง แต่พอตั้งตัวได้ก็หันมาขอคำอธิบายจากประกอบกับณรงค์ แต่อรุณประไพกลับเข้าใจผิดคิดว่าเขาปัดความผิดให้คนอื่นจึงต่อว่าอีกหนึ่งชุดใหญ่

“เฮ้ย คุณพูดเองเออเองบ้ารึเปล่าวะ ผม” คงไคยจะอธิบาย

“เด็กไปบอกว่าพวกคุณจัดปาร์ตี้ริมสระ แล้วก็เอาพริตตี้มารับแขก นี่คุณทำจริงๆเหรอครับคุณคงไคย ทำแบบนี้คุณหญิงท่านจะไม่พอใจนะ” ทองถมเข้ามาตำหนิ
“คุณทองถมคะ น้องคนนี้เขาถูกหลอกมา” อรุณประไพฟ้องเรื่องจิ๊บ

“คุณไพไปพักผ่อนเถอะครับ ทางนี้เดี๋ยวผมจัดการเอง”

“ก็ได้ค่ะ แถวนี้ก็คงมีแต่คุณทองถมที่พอจะเป็นลูกผู้ชายอยู่บ้าง” อรุณประไพมองคงไคยอย่างเอาเรื่อง

คงไคยมองทุกคนอย่างหนักใจแล้วออกคำสั่ง “คุณทองถมยกเลิกปาร์ตี้ทั้งหมด จัดห้องพักให้น้องคนนี้ แล้วพรุ่งนี้ จัดการเรื่องการเดินทางให้เขาด้วย” คงไคยเดินอารมณ์เสีย ออกไป

จิ๊บมองคงไคยอย่างชื่นชม ทองถมเข้ามาหาจิ๊บจะพาออกไปแต่นึกได้หันมาบอกสองพ่อลูก “หวังว่าคุณประกอบกับคุณณรงค์คงเข้าใจคำว่ายกเลิกนะครับ”

คงไคยเดินตามมาเอาเรื่องอรุณประไพ เพราะโกรธที่เธอต่อว่าเขาต่อหน้าคนมากมาย แต่กลับโดนอรุณประไพตอกย้ำว่าไม่ใช่ลูกผู้ชาย คงไคยฉุนเข้าดึงตัวเธอเข้ามากอด ไว้แน่น จะพาเข้าห้อง แต่ปรุงฉัตรมาเรียกไว้ฟ้องว่าเธอทะเลาะกับพ่อและณรงค์แล้วตีหน้าเศร้าเดินออกไป คงไคย สงสารปล่อยมือจากอรุณประไพ ตามไปดูแลปรุงฉัตร ปล่อยให้อรุณประไพแอบน้อยใจ

ปรุงฉัตรสมใจเพราะคงไคยตามมา เธอพาชายหนุ่มเข้าห้องแล้วตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จว่า ประกอบกับณรงค์ไม่พอใจที่เธอดื้อดึงมางานเลี้ยงกับคงไคยจึงทะเลาะกันอย่างรุนแรงถึงขนาดตัดพ่อตัดลูกกันเลย

“ตั้งแต่เกิดมาท่านไม่เคยโกรธปรุงขนาดนี้เลย ชีวิตปรุงมีแต่พ่อ มีแต่ครอบครัว ถ้าไม่มีพวกท่านแล้วปรุงก็ไม่รู้ จะอยู่ยังไง” ปรุงฉัตรสะอึกสะอื้น

“รออีกนิดนะครับปรุง ผมจะดูแลคุณเอง อีกไม่นานนะอีกไม่นาน” คงไคยกอดปรุงฉัตรแน่นสีหน้าหนักใจเพราะกลัวทำไม่ได้อย่างที่รับปาก

ooooooo

ทองถมกลับเข้ามารายงานภวันถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ภวันหนักใจเปรยว่า คงไคยจะคิดได้ก่อนหรือเธอจะตายเสียก่อน ทองถมเข้าใจความรู้สึกเจ้านายแนะนำให้ภวันบอกเรื่องอาการป่วยให้คงไคยรู้

“ถ้าคงไคยรู้ต้องเป็นห่วงฉันมาก เรื่องนี้จะไม่เป็นความลับอีกต่อไป ทางโน้นก็คอยหาโอกาสเล่นงานเราอยู่ฉันไม่อยากให้ลูกลำบากไปกว่านี้ ธุรกิจที่ฉันกับพ่อคงไคย

สร้างมา ควรจะอยู่ในมือคงไคย” ภวันยืนยันความคิดเดิมแล้วหันไปเรียกอรุณประไพที่เดินเข้ามา ภวันเล่าความจริงเกี่ยวกับครอบครัวของประกอบที่พยายามจะแย่งพีวีเรียลเอสเตทไปเป็นของพวกเขาให้อรุณประไพฟัง อรุณประไพไม่อยากเชื่อ เพราะดูณรงค์เป็นคนดีมาก ภวันว่าคงเป็นเพราะณรงค์ซึมซับความแค้นมาจากแม่

“ที่น่ากลัวก็คือ ทั้งคุณประกอบและคุณณรงค์เป็นคนฉลาดรอบคอบทั้งคู่ และคุณคงไคยเป็นเครื่องมือที่ดีที่สุดของสองพ่อลูกนั้น” ทองถมรีบเสริม

“คุณคงไคยถึงจะเสียเรื่อง เอ่อ แต่เรื่องงานคุณคงไคยก็เป็นคนมีฝีมือคนหนึ่งไม่ใช่เหรอคะ”

“คนเก่งมักจะทระนง และคงไคยก็เป็นแบบนั้น นี่ยังไม่รวมว่ามีแม่ปลิงฉัตรคอยเป่าหูอยู่ทุกวัน ตอนนี้แม่เองก็ไม่อยู่ในสภาพที่แข็งแรงพอจะต่อสู้กับใคร”

“ถ้าคุณไพยอมหย่ากับคุณคงไคยตอนนี้ ก็เท่ากับคุณปรุงฉัตรจะเข้ามาล้างสมองคุณคงไคยได้เร็วขึ้น พีวีเรียลเอสเตทคงตกเป็นของพวกเขาได้ไม่ยาก”

“อย่างน้อยก็ช่วยรักษามันไว้แค่เท่าที่แม่ยังมีชีวิตอยู่ได้ไหมหนูไพ ซึ่งหนูคงอดทนอีกไม่นานหรอกลูก” ภวันขอร้องอรุณประไพคิดหนักปฏิเสธไม่ออก

เช้าวันใหม่ อรุณประไพออกมาใส่บาตรกับภวันที่หน้าบ้าน ภวันชวนลูกสะใภ้กรวดน้ำให้คงไคยหวังให้สัมภเวสีที่เกาะอยู่ยอมปล่อยลูกชายกลับมา เพราะเธอกับอรุณประไพกลับมาตั้งแต่เมื่อคืน แต่คงไคยยังไม่มีใจกลับมาดูแล

อรุณประไพไม่อยากให้ภวันหงุดหงิด จึงเปลี่ยนเรื่องคุยว่าจะทำปากริมปลาเป็นอาหารเช้าให้ทาน เพราะดีต่อสุขภาพแล้วขอตัวเข้าครัว

ในขณะที่ต้อยติ่งกับตุ๊ดตู่ก็ยกถาดขันใส่ข้าวใส่บาตรพระเข้ามาเก็บ แล้วบอกกับแฉล้มที่กำลังจะเตรียมอาหารว่า อรุณประไพจะเข้ามาทำปากริมปลาให้คุณท่านเอง

“ไม่ได้รู้เวล่ำเวลาเล้ย จะทำอาหารหวานให้คุณท่านทานแต่เช้า” แต๋วแหววโวย

“ปากริมปลาแม่ ไม่ใช่ปากริมไข่เต่าแบบที่แม่ชอบกิน คุณไพบอกว่าเป็นอาหารเวียดนาม คุณไพบอกว่าทานตอนเช้าๆมันคล่องคอดี” ตุ๊ดตู่อธิบายอย่างผู้รู้

แต๋วแหววเสียหน้าแต่ไม่ยอมแพ้สวนกลับว่า เมียแต่งอย่างอรุณประไพสุดท้ายก็เป็นได้แค่แม่ครัว  อรุณประไพเข้ามาได้ยินก็หยุดฟัง เสียงต้อยติ่งตอบโต้แทนว่า ก็ดีกว่าพวกสวยไปวันๆอย่างปรุงฉัตร แต๋วแหววตาวาวจะเอาเรื่องน้อง แต่อรุณประไพเข้ามาขวางพลางบอกให้แฉล้มเอาปลากะพงที่ซื้อมาเมื่อวานไปล้าง แล้วหั่นเป็นชิ้นพอคำ เพราะวันนี้เธอจะเป็นแม่ครัวให้

ทุกคนอมยิ้มขำ แต๋วแหววเจ็บใจเย้ยเรื่องคงไคยยังไม่กลับมา แต่ก็ต้องหน้าแตกเพราะเสียงรถคงไคยแล่นเข้ามาจอด สักพักเจ้าของรถก็เข้ามาตามอรุณประไพถึงในครัวบอกว่ามีเรื่องคุยด้วย แล้วดึงตัวเธอออกไป

“มาถึงก็เข้ามาหาคุณไพเลย สงสัยคงคิดถึงเมีย” แฉล้มกับต้อยติ่งเย้ยแต๋วแหววกลับ

คงไคยลากอรุณประไพเข้ามาในสวนเพื่อสอบถามเรื่องหย่า อรุณประไพสวนว่า เธอจะหย่าให้ถ้าคงไคยหาเงินสิบล้านมาให้เธอได้ แล้วจะเดินหนี แต่คงไคยคว้าตัวไว้พลางดูถูกว่า เธอเป็นพวกหิวเงิน

“แล้วใครบ้างล่ะคะที่ไม่ชอบเงิน ปล่อยค่ะ ฉันจะไปทำอาหารให้คุณแม่ ท่านรอทานอยู่ อย่าเสียเวลากับเรื่องไร้สาระเลยค่ะ เดี๋ยวจะเลยเวลาทานยาของท่าน” อรุณประไพจ้องคงไคยนิ่ง ไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย คงไคยเห็นเธอเอาจริงก็ยอมปล่อย

อรุณประไพจัดเตรียมอาหารเช้าให้ทุกคนในบ้านเสร็จ ก็เตรียมจะออกไปทำงาน คงไคยเข้ามาขวางเพราะต้องคุยเรื่องหย่า แต่ตุ๊ดตู่วิ่งมาตามบอกว่า เพื่อนชื่อวายุมารับพร้อมยิงคำถามชุดใหญ่ว่า วายุเป็นใคร สนิทกันมากไหมแล้วทำไมต้องมารับด้วย แต่อรุณประไพไม่ตอบขยับจะเดินออกไปหาวายุเพื่อหนีหน้าคงไคย
คงไคยตามมาดึงตัวไว้ อรุณประไพหันมาท้า “ถ้าทำแบบนี้ฉันจะนับว่าคุณหึงฉันนะคะ”

“ใครไปหึงคุณ” คงไคยกลัวเสียฟอร์มปล่อยอรุณ–ประไพไป

“ลูกพี่หึงคุณไพชัวร์ๆ” ตุ๊ดตู่ทำท่าแก่แดด

“เดี๋ยวจะโดนเตะไอ้ตุ๊ดตู่” คงไคยเดินตามอรุณประไพ ออกไป

อรุณประไพเดินออกมาหาวายุ แปลกใจที่เขามารอรับเพราะไม่ได้นัดกันไว้ แต่วายุยืนยันว่าเต็มใจ แล้วส่งหมวกกันน็อกให้ อรุณประไพลังเล แต่พอเห็นคงไคยออกมายืนดูที่หน้าบ้านก็รีบรับมาใส่ แล้วขึ้นซ้อนท้ายวายุออกไป คงไคยมองตามอย่างหัวเสีย ตุ๊ดตู่ตามมาล้อว่า คงไคยหึงอรุณประไพชัวร์ ทำให้ คงไคยหัวเสียหันมาจะเล่นงาน

“อย่าใช้กำลังกับเด็กเดี๋ยวจะได้เรต ฉ. คุณหญิงให้มาตามคุณคงไคยบอกว่าให้ไปที่บริษัทด้วยกัน” ตุ๊ดตู่อ้าง

คงไคยเข้ามาในห้องทำงานก็พบปรุงฉัตรนั่งรออยู่ เธอสอบถามเขาเรื่องหย่า แต่พอได้ยินคำตอบก็ตัดพ้อว่าอรุณประไพคงต้องการแกล้งตนจึงไม่ยอมหย่าให้ หรือบางทีเธอก็อาจตกหลุมรักคงไคยเข้าแล้ว

“ผู้หญิงคนนั้นจะรักใครเป็น ขนาดคนรักเก่ายังทิ้งมาได้หน้าตาเฉย แถมไอ้คนใหม่ก็จะเอา”

“ไม่ว่าเขาจะเป็นยังไง คุณแม่คุณก็เห็นคุณค่าของเขานะคะ ไม่งั้นคงไม่ตั้งราคาตั้งสิบล้านหรอกค่ะ”

“ผู้หญิงคนนั้นไม่มีค่าขนาดนั้นหรอกปรุง ผมขอตัวไปประชุมก่อนนะครับ” คงไคยเดินออกไป

เมื่อคงไคยเดินมาถึงหน้าห้องประชุมก็เจอณรงค์ดักรออยู่ ณรงค์แสร้งทำเป็นเสียใจขอรับผิดกับคงไคยเรื่องงานเลี้ยงที่หัวหิน

“ผมต่างหากที่ผิดพลาด อย่าลืมสิ ผมเป็นหัวหน้าแต่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ผมต้องรับผิดชอบ คุณสบายใจเถอะ อย่าคิดมาก ผมรู้ว่าคุณทำทุกอย่างก็เพื่องานของเรา” พูดจบคงไคยก็เดินเข้าห้องประชุมไปอย่างมั่นใจ

เมื่อการประชุมเริ่มขึ้น คณะกรรมการขอคำอธิบายเรื่องงานเลี้ยงที่หัวหิน ณรงค์ทำฟอร์มจะออกรับ แต่คงไคยประกาศขอรับผิดชอบเอง เพราะเป็นคนสั่งให้ณรงค์ดำเนินการทั้งหมดเอง ภวันกับทองถมหนักใจกับความวู่วามของคงไคย จึงหาทางช่วยด้วยการดึงเรื่องปฏิกิริยาของทานากะกรุ๊ปเข้ามาเป็นหัวข้อเพื่อขอคำปรึกษา เพราะจะส่งคงไคยในฐานะประธานดำเนินงานพีวีอินเตอร์คอน เป็นตัวแทนไปเจรจากับทานากะ แต่คณะกรรมการค้านว่า “ด้วยภาพลักษณ์ตอนนี้ประกอบกับวิสัยทัศน์ที่เราได้เห็นจากงานเลี้ยงที่ผ่านมา ทำให้เราไม่แน่ใจว่าคุณคงไคยยังคงเป็นผู้ที่เหมาะสม”

“ถ้าอย่างนั้นไม่ทราบว่าที่ประชุมพอจะให้โอกาสณรงค์ดูได้ไหมคะ อย่างน้อย ณรงค์ก็เป็นอีกคนที่รู้เรื่องโครงการนี้ดี” เนื้อทิพย์รีบเสียบแล้วหันมาสบตากับภวันอย่างไม่ยอมกัน

“ผมว่าทำแบบนั้นไม่เหมาะสม มันเป็นการไม่ให้เกียรติคงไคยเลย” ประกอบเดินแผนต่อ

“ถ้าอย่างนั้นคุณคงไคย และคุณณรงค์คุณทั้งสองคนไปวางแผนงานที่จะเข้าเจรจากับคุณทานากะให้ได้ ใครทำสำเร็จเราคงต้องมีการพิจารณาตำแหน่งประธานโครงการของพีวีอินเตอร์คอนเวนชั่นกันอีกครั้ง” คณะกรรมการออกความเห็น

ภวันกับทองถมมีท่าทีไม่เห็นด้วยขยับจะค้านแต่ประกอบรีบสรุป “ถ้างั้นก็คงต้องเป็นไปตามมติ เราสรุปกันตามนี้เพื่อให้คงไคยกับณรงค์ไปเร่งวางแผนงานดีกว่าครับ”

ภวันกับทองถมพูดอะไรไม่ออก คงไคยลำบากใจหันมามองณรงค์ ณรงค์แสร้งทำรู้สึกผิด เมื่อคงไคยเครียดกลับเข้ามาในห้องทำงาน ก็พบณรงค์นั่งรออยู่แทนที่จะเป็นปรุงฉัตร ณรงค์ว่า ประกอบเรียกปรุงฉัตรไปต่อว่าเพราะไม่พอใจเรื่องข่าว ที่ลง คงไคยรีบออกรับแทน ณรงค์ทำเป็นเข้าใจแล้วลุกมา ขอโทษคงไคยเรื่องมติคณะกรรมการ

“ไม่เป็นไรหรอกณรงค์ ก็ลองดูกันสักตั้งก็ได้ว่าแผนงานของคุณหรือของผมที่จะสำเร็จ” คงไคยส่งยิ้มให้

ในขณะที่ณรงค์กำลังกล่อมให้คงไคยตายใจอยู่นั้น ประกอบกับเนื้อทิพย์ก็วางแผนจะส่งปรุงฉัตรไปญี่ปุ่นกับคงไคยด้วย เพื่อขัดขวางการทำงานของเขา

ooooooo

ภวันกับทองถมเข้ามาชวนคงไคยกลับไปทานข้าวเย็นที่บ้านด้วยกัน เพราะนัดกับอรุณประไพไว้แล้ว แต่คงไคยปฏิเสธอ้างว่านัดกับปรุงฉัตรไว้เหมือนกัน ทองถมยิ้มรับเปรยกับภวันว่า วันนี้อรุณประไพจะพาเพื่อนมาทานข้าวด้วย แล้วชวนภวันกลับไปรอต้อนรับเพื่อนๆของอรุณประไพ คงไคยชะงักกึกเปลี่ยนใจขอตามแม่กลับไปด้วย

สักพักปรุงฉัตรก็เข้ามาตาม แต่ไม่เห็นคงไคยอยู่ใน ห้องก็แปลกใจ

วายุขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาส่งอรุณประไพในบ้านก็พบภุชงค์ยืนรออยู่ เพราะจะมาปรึกษาอรุณประไพเรื่องเบญ วายุรีบกันท่า แล้วคงไคยก็พาภวันมาถึงพอดี เขาลงไปไล่วายุกับภุชงค์ให้กลับไป แต่ภวันกลับเชิญทั้งคู่อยู่ทานอาหารเย็นด้วยกัน วายุ และภุชงค์กระหยิ่มยิ้มย่องใส่คงไคย

คงไคยไม่พอใจจึงเข้ามาต่อว่า ภวันได้ทีสวนกลับว่า จะสนทำไมในเมื่อคงไคยจะหย่ากับอรุณประไพอยู่แล้ว

“แต่นี่มันถิ่นผม แม่ให้พวกมันเข้ามาก็หยามหน้าผมชัดๆ”

“ที่แกทำตัวทุกวันนี้มีเกียรติของสามีอยู่ด้วยเหรอ” ภวันตอกกลับแล้วเดินนำไปที่โต๊ะอาหาร เห็นวายุและภุชงค์นั่งรออยู่แล้ว

ทองถมสอบถามเรื่องอาหารบนโต๊ะกับอรุณประไพ เพราะเป็นห่วงสุขภาพภวัน อรุณประไพยืนยันว่าภวันทานได้ทุกอย่างแน่นอน แล้วหันไปตักซุปให้ภวันลองชิม ภวันแกล้งยั่วลูกชายสั่งให้อรุณประไพตักซุปให้ภุชงค์กับวายุด้วย

“มาผมจะตักให้คุณไปนั่งเถอะ” คงไคยหึงหันไปตักซุปแล้ววางกระแทกให้วายุกับภุชงค์คนละถ้วย

ภวันกับทองถมแอบมองยิ้มๆ แต๋วแหววโผล่มาสอดแนมแล้วโทรศัพท์รายงานปรุงฉัตร

เมื่อทานอาหารเสร็จ อรุณประไพก็ขอตัวออกมาเดินเล่นเพราะอึดอัดเต็มที แต่ภุชงค์ตามมาปรึกษาเรื่องจะหย่ากับเบญเพราะทนพฤติกรรมเธอไม่ไหวแล้ว วายุตาม
มาทำท่าจะเปิดศึกกับภุชงค์อีกรอบ ทองถมจึงเข้ามาห้ามแล้วเชิญทั้งสองกลับเพื่อให้อรุณประไพได้พักผ่อนเสียที

คงไคยยืนมองเหตุการณ์ที่หน้าต่างอย่างหงุดหงิด แล้วแอบเข้าไปรอเล่นงานอรุณประไพอยู่ในห้อง อรุณประไพเกือบพลาดท่า เมื่อถูกคงไคยระดมหอมอย่างอ่อนโยน ริมฝีปากของทั้งคู่ใกล้กันเข้าไปทุกที แต่แล้วเสียงปรุงฉัตรก็ดังขึ้น

“คงไคยคะ” ปรุงฉัตรบุกขึ้นมาตามคงไคยถึงหน้าห้องของอรุณประไพกับแต๋วแหวว

อรุณประไพเบือนหน้าหนีคงไทย พลันได้ยินเสียงปรุงฉัตรตะโกนเรียก

“นี่ไม่ใช่ห้องคุณคงไคย นี่มันห้องคุณอรุณประไพ” แฉล้มเข้ามาดึงปรุงฉัตร

แต่เธอไม่ยอม เคาะประตูห้องเสียงดังลั่น อรุณประไพผลักคงไคยให้พ้นตัวแล้วเดินตรงไปเปิดประตู แต่คงไคยคว้าตัวมากอดไว้ไม่ยอมให้เปิด

“ทำไมคะ กลัวแฟนคุณจะรู้ว่าคุณอยู่ในนี้เหรอคะ” อรุณประไพลืมตัวแสดงความเจ็บปวดออกมา

คงไคยโดนคำถามแทงใจดำก็ตอบไม่ถูก

“พอได้แล้ว ปรุงฉัตรมีอะไรกับลูกชายฉัน” ภวันเดินเข้ามา

“มีค่ะ” ปรุงฉัตรส่งหนังสือพิมพ์ประเภทกอสซิป ที่มีภาพตอนที่คงไคยกับปรุงฉัตรนัวเนียกันในทะเลให้ภวันดู ภวันนิ่งๆไม่แสดงอาการอะไรพลางเอ่ยว่า “คงไคยอยู่ในห้องหนูไพไม่ต้องบอกนะว่าผัวเมียอยู่ในห้องด้วยกันเขาทำอะไรกัน หนูไปรอข้างล่าง คงไคยเสร็จธุระแล้วฉันจะตามลงไปข้างล่างให้”

ปรุงฉัตรเจ็บใจแต่ต้องเก็บอาการเดินไปรอข้างล่างตามด้วยแต๋วแหวว

“คงไคย แกออกมาจัดการเรื่องของแกได้แล้ว” ภวันสั่ง

ประตูห้องเปิดออก คงไคยค่อยๆออกมาจากห้อง ภวันมองข้ามหัวลูกชายตัวแสบไปเพราะเป็นห่วงอรุณประไพมากกว่า

คงไคยตามลงมาคุยกับปรุงฉัตรเรื่องข่าวในหนังสือพิมพ์ ในขณะที่ภวันหันไปเรียกตุ๊ดตู่กับแฉล้มให้เข้ามาดูละครเพื่อหากองหนุน ปรุงฉัตรตีหน้าเศร้าบอกกับคงไคยและภวันว่า เธอถูกต้นสังกัดลงโทษ

“นั่น สมน้ำหน้ามัน ต้องโดนแบบนี้สะใจอีแล่มนัก” แฉล้มตบเข่าฉาดทำเหมือนลุ้นละครในทีวี

“แต่ปรุงถูกตัดสิทธิ์ไม่ให้ไปเดินแบบที่ปารีสนะคะ”

ปรุงฉัตรเล่าต่อ

“ดู๊ ดูมันกล้าขอความเห็นใจ” แฉล้มสวนกลับแต่ตายังจ้องอยู่หน้าจอ

“นั่นมันตั้งแต่คดีเก่าที่หนูโชว์ เอ๊ย พลาดทำเต้าหลุดแล้วไม่ใช่เหรอจ๊ะ ถ้าฉันเป็นต้นสังกัดของหนู ฉันคงไล่หนูออกไปนานแล้ว นี่เขาก็เมตตาหนูอยู่มากนะ แล้วลูกชายฉันจะช่วยอะไรหนูได้เหรอจ๊ะ จะให้ออกไปยืนยันว่าผู้ชายในรูปเป็นผมเอง แล้วก็ยกมือไหว้ขอโทษต่อหน้าสื่อนะเหรอ  แบบนั้นก็เป็นการยอมรับว่าเราผิดสิจ๊ะ แล้วไอ้คนที่มันเที่ยวได้ถ่ายรูปคนอื่นไปลงแบบนั้นมันไม่ผิดเหรอจ๊ะ ฉันว่าเผลอๆมันคงมีคนบงการอยู่เบื้องหลังแน่” ภวันใส่ไม่ยั้งเพราะรู้ทันปรุงฉัตร

“แต่เราก็น่าจะช่วยอะไรปรุงฉัตรบ้างนะครับ” คงไคยเอ่ย

“เอาไว้ให้มีปัญญาจะช่วยเขาจริงๆก่อนแล้วแกค่อยพูดคงไคย เอาล่ะหนูปรุง ฉันว่าหนูกลับบ้านไปเถอะ เดี๋ยวคุณพ่อหนูเขาจะมาตามเอาเรื่องคงไคยมันอีก ไปสิจ๊ะ” ภวันตัดบท

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

มายาเสน่หา EP.9 บุญวดี เผยด้านมืด เล่าเรื่องเลวๆ ของพีทให้ชาครีย์ฟัง
20 เม.ย. 2564

09:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 20 เมษายน 2564 เวลา 16:59 น.