ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

สื่อรักสัมผัสหัวใจ2

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ระหว่างมีการต่อสู้กันเอาเป็นเอาตายที่สวนสาธารณะนั้น ตำรวจอารักขานายหนึ่งแจ้งณัฐเดชว่า กำลังจะพาผู้การไปขึ้นรถหนีก่อน พูดแล้ววางสายเลยเพราะถูกสมคิดกับกรกฎไล่ล่ามาติดๆ

ตำรวจอารักขาอีกนายติดต่อกับคนขับรถให้รีบเอารถมารับผู้การเร็วๆ

หารู้ไม่ว่า คนขับรถของผู้การถูกสมุนของสมคิดจัดการไปเรียบร้อยแล้ว และพวกมันขึ้นมาสวมรอยเป็นคนขับรถแทน ซ้ำมันยังเอาระเบิดที่บังคับด้วยรีโมตไว้ที่ท้ายรถด้วย!

สมคิด กรกฎ และสมุนที่ปลอมตัวแทรกอยู่ในกลุ่มผู้ร่วมเดินรณรงค์ต้านยาเสพติด ปฏิบัติการกันอย่างเผาขน ยิงตำรวจที่มาอารักขาตายเป็นเบือ ยิงผู้คนที่มาร่วมเดินร่วงระนาว ส่วนที่เหลือวิ่งหนีกันอลหม่าน

นอกจากใช้สมุนปลอมปนเข้ามาและพวกมอเตอร์ไซค์ ที่ซ่อนอยู่ในคอนเทนเนอร์แล้ว พวกมันยังมีนักรบระเบิดพลีชีพอีกสองคนมาปฏิบัติการ แต่คนหนึ่งถูกณัฐเดชรู้ทันยิงตายไปก่อน อีกคนถูกไตรรัตน์แย่งกระเป๋าระเบิดได้และอัดมันสลบ มันหมดสติไปทั้งที่ยังหัวเราะค้างอยู่เพราะเมายา

ณัฐเดชเป็นห่วงผู้การ เมื่อนึกถึงที่เบญจาเคยพูดว่าผู้การกับคนอีกนับไม่ถ้วนต้องตาย โชคดีที่จุนจีใช้ความสามารถด้านการแสดงที่ฝึกปรือมาแย่งรถมอเตอร์ไซค์ของลูกน้องสมคิดได้โฉบมารับณัฐเดช เขาสั่งให้รีบไปที่รถของผู้การทันที

ooooooo

ตำรวจอารักขาพาผู้การกับรองสาโรจน์หนีมาขึ้นรถ แต่พอตำรวจสองนายนั้นกลับไปก็ถูกยิงตาย

“หมวดกิต!ขับเลี้ยวอ้อมสวนสาธารณะไปนะ ผมจะทิ้งลูกน้องกับประชาชนให้ไอ้สมคิดมันฆ่าเหมือนผักปลาไม่ได้ ผมเป็นผู้การ ผมจะเอาตัวเองรอดคนเดียวไม่ได้” ผู้การแสดงภาวะผู้นำอย่างกล้าหาญ

“หึๆๆ!แล้วใครบอกว่าผู้การจะรอด” คนขับรถที่เป็นลูกน้องสมคิดหัวเราะเยาะ

ผู้การจึงรู้ว่าคนขับรถเป็นลูกน้องของสมคิด พร้อมๆกับถูกรองสาโรจน์เอาปืนจ่อ สั่งผู้การให้หุบปากและอยู่เฉยๆ

“นี่คุณร่วมมือกับพวกมันงั้นเหรอ คุณทำไปได้ยังไง! คุณต้องการอะไร?” ผู้การโวยวาย

“ไม่น่าถามโง่ๆเป็นถึงระดับผู้การ แค่นี้ก็อ่านเกมไม่ออกเหรอ ว่าฉันต้องการอะไร แล้วไอ้สมคิดมันต้องการอะไร” รองสาโรจน์เยาะเย้ย

“หึ...ทำไมนะ ระดับความสามารถและสติปัญญาของท่านรองถึงไม่สูงเท่าความอิจฉาตาร้อนที่มีอยู่ ไม่งั้นท่านรองคงได้เป็นผู้การแทนผมไปนานแล้วฮ่ะๆๆ”

รองสาโรจน์หน้าแดงก่ำ  จะเอาด้ามปืนตบหน้าผู้การ ถูกผู้การจับไว้ เลยปล้ำยื้อแย่งกันอยู่เบาะหลัง

“เวรเอ๊ย! เสือกมาฟัดกันในนี้” ลูกน้องสมคิดที่ขับรถอยู่สบถอย่างหัวเสีย

ในที่สุด ผู้การก็สับศอกใส่รองสาโรจน์จนสลบแล้วพุ่งเข้าใส่คนขับรถล็อกคอดึงเบรกมืออย่างแรง รถหมุนคว้างชนมอเตอร์ไซค์ที่จุนจีพาณัฐเดชไล่ตามมาอย่างแรงก่อนพุ่งลงข้างทาง ณัฐเดชกับจุนจีกลิ้งลงจากรถได้ทัน รีบไปช่วยผู้การที่อยู่ในรถ จุนจีให้ณัฐเดชรีบพาผู้การออกไป ทางนี้ตนจัดการเอง

ooooooo

ติณห์กับหมอวรวรรธไล่ตามสมคิดไป สมคิดยิงกระสุนหมดรีบเปลี่ยนกระสุน ณัฐเดชสั่งให้หยุด ก็ถูกสมุนสมคิดยกปืนจะยิง แต่หมอวรวรรธไวกว่าเก็บมันก่อน สมคิดจะยิงติณห์ หมอยิงปืนมันตกมือเลือดสาด แล้วก็จู่โจมรวบตัวมันทันที

ระหว่างนั้นมือถือสมคิดดังขึ้น สมคิดหลอกล่อว่าไหนๆก็จะพาตนส่งโรงพักแล้วขอรับโทรศัพท์สั่งเสียหน่อย สองหนุ่มอนุญาตแต่ให้เปิดสปีกเกอร์โฟน

ลูกน้องโทร.มารายงานว่าผู้การอยู่บนรถแล้ว สมคิดพูดพลางปล่อยรีโมตที่เป็นมือถือเล็กๆไหลจากแขนเสื้อมาอยู่ในฝ่ามือ บอกสองหนุ่มว่านี่คือรีโมตกดระเบิด ถ้าไม่อยากให้ผู้การตายก็ให้วางปืนลง สองหนุ่มจำต้องวางปืนลง สมคิดสะบัดมีดสปริงออกจากแขนเสื้อปักจ่อที่คอติณห์ทันที!

“ไอ้อ่อนหัดเอ๊ย...ป๋าน่ะเจ็บใจตัวเองมากที่เคยพลาดท่าให้พวกแกจับถอนขน เอย...ถอนของ แต่ป๋ายังดวงดีที่ไม่ตาย แต่พวกแก ไม่ดวงดีขนาดนั้น”

วินาทีนั้น ติณห์รวบรวมสมาธิเข้าญาณทันที หมอร้องห้ามสมคิดเข้าไปขวางก็ถูกลูกน้องคนหนึ่งของสมคิดยิงเข้าสีข้างล้มลง มันจะยิงซ้ำ ถูกหมอกระโดดเข้าต่อย อัดจนมันสลบไป แต่หมอเองก็นอนเจ็บและเสียเลือดมาก

หมอสมคิดกดรีโมต แล้วหันมากดมีดจ่อคอติณห์อยู่แทงลงไปจนมิดด้าม!

รถของผู้การถูกระเบิดไฟลุกท่วม ดีที่ณัฐเดชตะโกนให้จุนจีหลบออกมาทัน แล้วกดผู้การหมอบราบหลบสะเก็ดระเบิด ทั้งสองนอนดูรถที่ถูกระเบิดไฟลุกท่วมตะลึง!

ส่วนกรกฎอยู่ที่สวนสาธารณะ ถูกพงอินทร์กระโดดอัดแต่กลับเด้งออกมาเจ็บเอง ไตรรัตน์เข้าไปช่วย เลยถูกมันอัดจนน่วมไปทั้งสองคน...แต่ในที่สุดกรกฎก็ถูกไตรรัตน์ใช้เชือกทำเป็นบ่วงเข้ารัดขามัดไว้แล้วลากไปผูกห้อยหัวกับกิ่งไม้ รอตำรวจมาเอาตัวไป

ooooooo

สมคิดระเบิดหัวเราะออกมาอย่างผู้ชนะ คิดว่าตัวเองระเบิดรถผู้การและกำจัดพวกติณห์ได้ราบคาบแล้ว พลันก็ชะงักเมื่อรู้สึกว่าติณห์ที่ตนเอามีดปักคอตายไปแล้วเหมือนจะหายไปทั้งที่ร่างยังอยู่

มันเพิ่งจะรู้ว่าติณห์ถอดจิตใจได้ เมื่อติณห์จิตโปร่งใสของติณห์บอกมันว่า “แกไม่ชนะหรอกสมคิด!”

สมคิดยกมีดหมายทำลายกายหยาบของติณห์ จิตติณห์เข้าร่างทันที จับมือสมคิดตรึงไว้ ทั้งสองสู้กันด้วยกำลัง ติณห์พลาดถูกอัดล้มลง สมคิดวิ่งหนีถูกหมอที่บาดเจ็บหนักขัดขาล้ม สมคิดพุ่งเข้าปล้ำจับหมอที่บาดเจ็บเหวี่ยงไปแล้วรีบวิ่งหนี

แต่มันไปไม่รอด ถูกตำรวจล้อมและจับตัวไปในที่สุด ติณห์ประคองหมอลุกขึ้นดูสมคิดที่ถูกคุมตัวขึ้นรถตำรวจไป

เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจ ทั้ง 6 หนุ่มและ 5 สาว ก็กลับมา เพราะ 5 สาวบอบช้ำน้อยกว่าจึงต่างดูแลหนุ่มของตัวเอง

กรรณาพาพงอินทร์มาที่บ้านเวียงทับ แม้จะห่วงใยแต่ก็ไว้ฟอร์มทำเป็นไม่แยแส แต่พอพงอินทร์อ้อนทำเป็นเจ็บสาหัสก็ตกใจดูแลอย่างดี กระนั้นก็ยังพูดอย่างไว้ฟอร์มว่าที่ดูแลเพราะยังไม่ได้รับค่าจ้างสองเท่าที่เขาจ้างบริษัทสืบคดีการตายของพิมอร

พงอินทร์ง้อจนเหนื่อย กรรณาก็ยังเล่นตัว เลยพูดอย่างหมดความอดทนว่า เธอเล่นตัวเกินงามไปแล้ว กรรณางอน คว้ากระเป๋ากลับ พงอินทร์ยืนมองอย่างอ่อนใจ ไม่รู้จะทำอย่างไรให้เธอเลิกมีทิฐิเสียที

ส่วนณัฐเดช กลับมาคราวนี้เขาได้เห็นถึงธาตุแท้ของสุพิชชา เมื่อเธอคิดว่าเนตรสิตางศุ์ตายแล้วก็หันไปคว้าหมอวรวรรธ พร่ำรำพันว่าตนยอมทุกอย่างเพื่อที่จะได้อยู่กับหมอ ทำให้ณัฐเดชรู้ว่าที่ผ่านมาตัวเองถูกหลอกใช้เท่านั้น สุพิชชาไม่ได้มีเขาอยู่ในใจเลยแม้เท่ากระผีกริ้น!

ณัฐเดชจำต้องจับสุพิชชาข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับสำนักเบญจาและบงการฆ่าเนตรสิตางศุ์ ทำให้สุพิชชาคลั่งขึ้นมาพุ่งเข้าจะฆ่าเนตรสิตางศุ์ให้ได้ เมื่อถูกณัฐเดชกันไว้ก็ยิ่งคลุ้มคลั่ง จนในที่สุดเส้นเลือดในสมองแตกเป็นอัมพฤกษ์

ooooooo

เบญจาถูกนำตัวเข้าโรงพยาบาล ในสภาพที่หมอ บอกว่าเธออยู่ได้ด้วยเครื่องช่วยหายใจ อวัยวะภายในบอบช้ำมาก แต่หมอก็ขอตรวจอาการละเอียดอีกครั้ง

หลังจากหมอเข้าไปตรวจอาการและทำอะไรบางอย่างครู่เดียว เบญจาก็ค่อยๆรู้สึกตัว พวกติณห์ที่ยืนลุ้นอยู่ข้างนอกพากันดีใจ จนเห็นเบญจามองมาทางติณห์ ญาณินเดาใจว่าเธอคงอยากให้ติณห์เข้าไปเยี่ยม บอกให้ติณห์เข้าไป

เมื่อติณห์เข้าไป เบญจาพยายามพูดทั้งที่อาการยังหนัก เธอขอโทษติณห์ขอเขาอย่าโกรธอย่าเกลียดตนเลย

แม้ติณห์จะเคยโกรธเกลียด แต่ก็ตัดใจอโหสิเพื่อให้เธอได้เริ่มต้นชีวิตใหม่เป็นคนใหม่เป็นเด็กสาวที่มีอนาคต

“ขอบคุณ ขอบคุณมากค่ะพี่ติณห์ แต่หนู...ไม่มี... โอกาส...จะได้ออกไปหรอก ชะตากรรมของหนูถูกลิขิตเอา ไว้แล้วค่ะพี่ติณห์ แต่ก่อนที่หนูจะชดใช้กรรมที่ตัวเองได้ ทำไว้กับพี่ กับครอบครัวของพี่กับพี่ญาณินคนที่พี่รัก หนูอยากจะให้พี่รู้เอาไว้ว่าความรักที่หนูมีให้พี่ มันไม่ใช่การเสแสร้งแกล้งทำ แต่มันเป็นความรักที่แท้จริง”

ติณห์อึ้งไปกับคำสารภาพรักครั้งแรกของเบญจาที่เธอยังประทับใจไม่มีวันลืม

ส่วนสุพิชชาที่ยังจมอยู่ในวังก์ตัณหาริษยาทิฐิ ยังคุมแค้นอาฆาต เมื่อไม่อาจเอาชนะใครได้และตัวเองก็กลายเป็นอัมพฤกษ์ เธอขอตายดีกว่าที่จะอยู่อย่างผู้แพ้

ณัฐเดชและเนตรสิตางศุ์ที่ตกเป็นเหยื่อของสุพิชชาตลอดมา ต่างให้อภัย อโหสิ แต่สุพิชชาไม่ต้องการ ไล่ทุกคนไปให้พ้นไม่ต้องกลับมาเห็นหน้าตาน่าเกลียดของตนอีก

“หน้าตาน่าเกลียด ยังดีกว่าจิตใจน่าเกลียดนะพีช แต่ไม่ว่าพีชจะทำอะไรลงไป พี่มั่นใจว่า พี่กับน้องสาวของพี่และวรวรรธ เราทุกคนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและคิดเหมือนกันคือ พวกเราจะไม่ถือโทษโกรธเคืองพีช...และจะถือว่าพีชเป็นเพื่อนร่วมโลก ร่วมเกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกัน พีชป่วยทั้งกายใจ พีชไม่เมตตาแม้กระทั่งกับตัวเอง คนอย่างพีช พวกเราเกลียดไม่ลงหรอก”

สุพิชชานิ่งอึ้งน้ำตาทะลักไม่รู้ตัว...

คืนนี้ เธอนอนมองแหวนที่ณัฐเดชถอดวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง บอกถึงการตัดเยื่อใยส่วนตัว เธอนึกย้อนไปถึงวันที่ต่างมอบแหวนให้กัน พึมพำอย่างใจหาย

“อนิจจา โอกาสที่จะมีความสุข เคยอยู่แค่เอื้อมมือ แต่ฉันกลับโยนทิ้งไป และโอกาสอย่างนี้...ที่จะมีคนที่รักฉันจริงๆอย่างไร้เงื่อนไขใดๆคงไม่กลับมาอีกแล้ว...”

สุพิชชาได้แต่นอนน้ำตาไหล เสียใจกับสิ่งที่ตนทำ เสียดายสิ่งดีๆที่ไม่มีวันกลับคืนมาอีกแล้ว...

ooooooo

ที่บริษัทซิกซ์เซ้นส์ กรรัมภาอยู่กับปาร์คจุนจีอย่างมีความสุข ช่วยกันทำอาหารเช้า หยอกเล่นกันจนแพนเค้กไหม้

ระหว่างกำลังมีความสุขกันนั่นเอง ลีจองกุ๊กมาอีกแล้ว! แต่คราวนี้มาอย่างทรุดโทรมหน้าตาหมองคล้ำ เพราะกลุ้มจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ลีจองกุ๊กมาเพื่ออ้อนวอนจุนจีให้กลับไปทำงาน ร่ายยาวแผนงานที่ค้างอยู่ให้จุนจีฟังว่า

“ตอนนี้มีคอนเสิร์ตใหญ่ของค่ายรออยู่ที่เกาหลีมีละคร 2 เรื่อง มีโฆษณาอีก 5 ตัว มีหนังร่วมทุนกับญี่ปุ่นอีกเรื่อง แล้วก็มีอัลบั้มเพลงชุดใหม่ที่รอให้นายเข้าห้องอัดอีก ทุกอย่างคือชีวิตของนายทั้งนั้น ถ้าฉันลุกแล้วเดินออกจากที่นี่ไป ยอมให้นายทำตามใจตัวเองอย่างที่แล้วๆมาอีก ฉันจะเป็นผู้จัดการที่ไม่เอาไหน ฉันทำลายอนาคตของนาย ทำให้ชีวิตซุปเปอร์สตาร์ของปาร์คจุนจีต้องปิดฉากลง ฉันจะไม่ทำอย่างนั้น ไม่ทำอีก ฉันต้องพานายกลับไปเกาหลีให้ได้”

“นายกำลังบีบบังคับฉันเหรอ จองกุ๊ก!” จุนจีเสียงแข็ง

“จุนจีคะ อย่าไปว่าคุณจองกุ๊กเลย คุณจองกุ๊กทำ หน้าที่ได้ถูกแล้ว คุณควรกลับไปเป็นปาร์คจุนจี กลับไปในที่ที่คุณจากมา แฟนคลับทุกคนที่รักคุณกำลังรอคุณอยู่” กรรัมภาเอ่ยขึ้น

ทันใดนั้น มีเสียงแฟนคลับมาร้องเรียกจุนจีอยู่หน้าบ้านเซ็งแซ่ บ้างตะโกน “จุน-เป้ยเป็นเรื่องจริงๆ” ก๊องทนไม่ไหวโผล่ไปตะโกนว่า “ของจริงต้อง จุน-แก้มครับ”

เป้ยสะอึกออกมาตะโกนว่า “ไม่จริง...ไม่จริง!ไม่จริง!!”

กรรณาหันพูดกับจุนจีเป็นการเป็นงานว่า

“ชีวิตซุปเปอร์สตาร์ของคุณนี่มันยุ่งยากจริงๆ เลยนะ มีแต่ข่าวโน่นข่าวนี่เต็มไปหมด แล้วคุณก็ปล่อยให้มันเป็นข่าวต่อไป ไม่คิดที่จะทำอะไรเลย แต่กับเรื่องจริงที่กำลังเกิดขึ้นในบ้านหลังนี้ คุณกลับต้องหลบๆ ซ่อนๆมัน โดยเฉพาะเรื่องที่คุณรักใคร ฉันว่ามันไม่แฟร์กับเพื่อนฉัน”

“พอเถอะน่า แกอย่าพูดมากได้ไหมยัยกรรณ” กรรัมภาเบรกเพื่อน

“แกนั่นแหละหยุดพูดยัยติ่งเกาหลี นี่ถ้าแกกำลังคิดว่าตัวเองฝันอยู่ก็ตื่นได้แล้ว ตื่นทั้งแกตื่นทั้งคุณจุนจี วิธีที่จะหลบอยู่แต่ในนี้มันช่วยอะไรไม่ได้หรอก คุณต้องออกไปเผชิญกับความจริง!”

จุนจีหันเดินออกไปทันที ลีจองกุ๊กรีบตามออกไปอย่างตื่นเต้นไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ooooooo

จุนจีออกไปพบแฟนคลับ เป้ยดี๊ด๊ามาบอกว่าละครของเราครองเรตติ้งอันดับหนึ่งมาตลอด จุนจีแสดงความยินดีที่ได้ร่วมงานกับเธอ เป้ยยิ่งระริกระรี่ราวกระดี่ได้น้ำ

จุนจีขอป้ายไฟ “เป้ย-จุนจี” จากแฟนคลับไปถือ ชูขึ้นเอ่ยกับแฟนคลับว่า

“น่าปลื้มนะครับที่แฟนคลับอินกับการแสดงของเราทั้งคู่ อยากเห็นเราทั้งคู่เป็นแฟนกัน ทั้งๆที่จริงๆแล้ว เราทั้งคู่เป็นแค่ผู้ร่วมงานกัน ไม่ได้เป็นอะไรกันเลย ผมยืนยันตรงนี้เลยครับ ว่าคุณเป้ยไม่ได้ชอบผม และผมก็ไม่ได้ชอบคุณเป้ยเกินกว่าเพื่อนร่วมงานเลย”

เป้ยหน้าแตกยับเยิน เมื่อออกมาขึ้นรถกลับ ก็คำรามทั้งหงุดหงิดทั้งแค้นใจที่ถูกจุนจีฉีกหน้า เลือกรายชื่อเสี่ยที่เข้ามาจ่อคิวเพื่อเอามาปล่อยข่าวกู้หน้าตัวเอง พอเลือกได้เป็นเจ้าสัวค่ายเทปก็ยกมือถือโทร.ออกทันที

“ฮัลโหล...เจ้าสัวเหรอคะ ยังรอนัดของเป้ยอยู่รึเปล่าคะ...”

ooooooo

ปาร์คจุนจีตัดสินใจกลับเกาหลีไปกับลีจองกุ๊ก กรรณาไม่พอใจถามว่าเขากำจัดเป้ยไปจากชีวิต แล้วเพื่อนตนล่ะ!

จุนจีไม่ตอบแต่จูงมือกรรัมภาเข้าไปในห้องขอบคุณที่เธอทำให้ตนได้รู้ว่าความรักมีค่าขนาดไหน ทำให้ตนเข้าใจกับคุณย่าและได้สัมผัสกับความรักที่ท่านมีให้ตน และที่มากกว่านั้นคือ “ความรักที่คุณมีให้ผมโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน” กรรัมภาถามว่าพูดอย่างนี้หมายความว่าเขากำลังบอกลาตนใช่ไหม จุนจีพยักหน้าน้ำตาแทบร่วงบอกว่า “ผมจำเป็นต้องกลับ”

“ฉันเข้าใจคุณค่ะ ฉันเองก็อยากให้คุณกลับไป คุณดูดีที่สุดเมื่ออยู่บนเวที เมื่ออยู่ในทีวี เมื่ออยู่ในที่ที่พวกเราแฟนคลับเอื้อมไม่ถึง นั่นแหละเป็นที่ของคุณ”

จุนจีบอกว่าเรื่องระหว่างเรา ตนจริงใจ และขอให้กรรัมภาสัมผัสตน เพื่อจะได้เห็นสิ่งที่อยู่ในใจ ตนยินดีที่จะเปิดเผยทุกอย่างที่เป็นตัวตนของปาร์คจุนจีกับเธอคนเดียว

เมื่อกรรัมภาใช้สองมือประคองหน้าจุนจี เธอได้พบความจริงว่าจุนจีจดจำเธอไว้ในใจนับแต่วินาทีแรกที่ได้พบกันที่สนามบิน...ทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างอยู่ด้วยกันล้วนตราตรึงอยู่ในหัวใจของจุนจีอย่างลึกซึ้ง...

เมื่อปล่อยมือที่ประคองหน้าจุนจี กรรัมภาบอกเขาด้วยความซาบซึ้งจริงใจว่า

“แก้มรู้แล้วว่า จุนจีจริงใจกับแก้ม ถึงจุนจีจะอยู่กับแก้มไม่ได้ แต่ครั้งหนึ่งในชีวิตที่แก้มได้มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับจุนจีแก้มก็มีความสุขแล้ว อย่าห่วงแก้มเลยนะจุนจี กลับไปมีชีวิตของคุณเถอะ ขอให้คุณรู้ว่า ทุกเวลาทุกนาทีของคุณ มีแก้มคอยเฝ้าดูอยู่”

จุนจีกอดกรรัมภาเป็นครั้งสุดท้าย และเมื่อนั่งรถจากไป น้ำตาของซุปเปอร์สตาร์ก็หยดไหลอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

กรรัมภาเองก็กลับมาร้องไห้ จนป้าออกับก๊องต้องเฝ้าปลอบโยนให้กำลังใจไม่ห่าง...

ooooooo

ณัฐเดชกับหมอวรวรรธถูกเรียกตัวกลับเข้ารับราชการตามเดิม และภารกิจแรกที่ได้รับทำร่วมกันคือ พาสมคิดไปเยี่ยมเบญจาที่โรงพยาบาล

ติณห์ ญาณิน ไตรรัตน์และสุคนธรสได้ข่าวสมคิดจะมาเยี่ยมเบญจาจึงมายืนรอดูอยู่หน้าห้องไอซียู ไม่นานณัฐเดชกับหมอวรวรรธและตำรวจจำนวนหนึ่งก็เดินนำสมคิดตรงมา ณัฐเดชกับหมอยืนรอที่หน้าห้องปล่อยให้สมคิดเข้าไปเยี่ยมเบญจาคนเดียว พอเข้าไปที่เตียงสมคิดเห็นกรรไกรปากแหลมวางอยู่ก็แอบหยิบมาไขกุญแจมือแล้วทำเป็นปกติตามเดิม

เบญจานอนหลับอยู่ สมคิดเข้าไปก็ก้มพูดเบาๆ แต่เสียงลอดไรฟันเหี้ยมว่า

“เบญจา...เบญจา...ได้ยินที่ฉันเรียกไหม แกจะมามัวนอนเป็นอีนังขี้แพ้แบบนี้ไม่ได้ ลุกขึ้นมาสู้ ได้ยินไหมลุกขึ้นมา!”

เบญจาลืมตาขึ้นเห็นสมคิดก็ดีใจว่าพ่อมาเยี่ยมพยายามหว่านล้อมให้พ่ออย่าสร้างกรรมให้ใครอีกเลยยอมรับโทษที่ก่อไว้เสียเถิด ถูกสมคิดด่าว่าลูกเนรคุณ! เมื่อเบญจาไม่เล่นด้วยก็ประกาศจะสู้คนเดียวและจะกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งให้ได้!

สมคิดเดินออกมาจะกลับ หมอวรวรรธขอเช็กกุญแจมือ ปรากฏว่ากุญแจมือร่วงทันที พริบตานั้นสมคิดคว้าพยาบาลที่ยืนอยู่เอากรรไกรจ่อคอเป็นตัวประกันสั่งเปิดทางให้ตนหนี ติณห์พุ่งเข้าชาร์จดึงพยาบาลออกมาได้ ไตรรัตน์และณัฐเดชเข้าไปช่วยจับสมคิดล็อกไว้ เบญจากัดฟันพาตัวเองออกมาอ้อนวอนสมคิดให้พอได้แล้ว
สมคิดบอกว่าจะไปตามอาจารย์ของเบญจามาช่วยเธอ เบญจาบอกว่าตนไม่มีใครเหลือแล้ว เพราะตนต้องการความยิ่งใหญ่จึงฆ่าอาจารย์เหล่านั้นตายหมด สำนึกว่าตนพลาดจึงได้รับในสิ่งที่เป็นอยู่นี้ บอกสมคิดว่า

“เวรกรรมทุกอย่างที่เกิดขึ้นจากการกระทำของพ่อ หนูขอรับไว้เองคนเดียวทั้งหมด เอิ๊ก...พ่อ...ขอให้หนู...เป็นคนสุดท้ายที่ต้อง...รับ...กรรม...” สิ้นเสียงเบญจาก็แน่นิ่งไป ญาณินถลาเข้าไปดูบอกทุกคนอย่างสลดใจว่า เบญจาไม่หายใจแล้ว...

“เบญจา...ไม่...เบญจา...พ่อรักลูก ลูกคือความหวังเดียวของพ่อ ไม่มีลูกแล้วพ่อจะกลับมายิ่งใหญ่ได้ยังไง... หมดแล้ว...ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ลูก...ลูก...อย่าทิ้งพ่อไป” สมคิดร่ำไห้คร่ำครวญอย่างหมดสิ้นทุกอย่างในชีวิตไปแล้ว...

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น ที่บริษัทซิกซ์เซ้นส์ ทำพิธีอัญเชิญเจ้าที่องค์ใหม่ โดยมีสุคนธรสเป็นคนทำพิธีอัญเชิญ

ปรากฏว่าเจ้าที่องค์ใหม่หน้าตาเหมือนเจ้าที่องค์เก่าเดี๊ยะ! ผิดแต่มาในมาดโก๋ๆ และตั้งกฎห้ามเรียกลุงเด็ดขาด แต่ให้เรียก “ลูกเพ่” แทน

หลังจากทำพิธีอัญเชิญเจ้าที่แล้ว ก็มีงานปาร์ตี้เล็กๆในกลุ่ม ทุกคนร้องรำกันอย่างร่าเริง ยกเว้นกรรณากับกรรัมภาที่เลี่ยงไปหาที่นั่งหงอยๆ ญาณินไปจูงให้มาสนุกด้วยกัน

กรรณาทำหน้าร่าเริงบอกเพื่อนๆ ว่าตนไม่มีอะไร คิดว่าตนเสียใจที่พงอินทร์เข้าป่าไปหรือ ไร้สาระ! ส่วนกรรัมภาก็บอกว่าตนยังโอเค แต่พอไตรรัตน์ร้องเพลงของจุนจี กรรัมภาก็เศร้าไปทันที เดินเลี่ยงหลบไปซับน้ำตา ญาณิน สุคนธรสและเนตรสิตางศุ์ตามไปปลอบให้กำลังใจว่า “แก้ม...แกยังมีพวกฉันนะ”

แล้วทุกคนก็ตื่นเต้น เมื่อณัฐเดชมาเรียกกรรัมภาให้รีบไปดูทีวี ทุกคนกรูกันมาออที่หน้าทีวี

ในทีวีมีข่าวว่า จุนจีมาที่สตูดิโอตามนัดหมายแต่จู่ๆก็หายตัวไปไม่มีใครเห็นอีกเลย ขณะนี้ทางต้นสังกัดยังปฏิเสธที่ีจะให้ข่าวเรื่องนี้ ณัฐเดชเล่าว่า มีข่าวลือว่า กลัวจุนจีมีปัญหากับมาเฟียท้องถิ่นและอาจถูกอุ้มตัวไป

ขณะที่ทุกคนกำลังตกใจ เป็นห่วงจุนจีอยู่นั่นเอง มือถือของกรรัมภาดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดูเบอร์ พอรับสาย ก็อุทานตาโตตื่นเต้น ช็อก

“จุนจี!!!”

ทุกคนอึ้งสนิท!

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

แค้นรักสลับชะตา EP.2 วัท ตัดสินใจสวมรอยอยู่ในร่างของ เตช ที่มีพร้อมทุกอย่าง

แค้นรักสลับชะตา EP.2 วัท ตัดสินใจสวมรอยอยู่ในร่างของ เตช ที่มีพร้อมทุกอย่าง
12 มิ.ย 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน 2564 เวลา 17:42 น.