ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

สื่อรักสัมผัสหัวใจ2

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

สุพิชชาเทน้ำผลไม้ใส่แก้วด้วยสีหน้าที่ดื่มด่ำกับเสียงเพลงที่เปิดลั่นบ้าน!

“โอ้โห...เปิดเพลงเสียงลั่นบ้าน ครึ้มอกครึ้มใจอะไรจ๊ะพีช” ณัฐเดชผลักประตูเข้ามายิ้มแย้มทักทาย

“พีชกำลังเตรียมมื้อค่ำให้พี่ณัฐ ก็ต้องเพิ่มบรรยากาศให้โรแมนติกหน่อยซีคะ” ตอบณัฐเดชแต่ทิ้งสายตาไปทางหมอวรวรรธอย่างยั่วยวน แต่หมอไม่สนใจกวาดตามองหาเนตรสิตางศุ์ พอไม่เห็นก็ถามว่าเนตรสิตางศุ์ยังกลับไม่ถึงหรือ สุพิชชาทำหน้างง “เอ...พีชก็มัวแต่ทำอาหารอยู่ในครัว ไม่ได้ยินเสียงว่าน้องเนตรกลับมาหรือยัง”

หมอโมโหเดินไปหรี่เสียงเพลงบอกว่าก็อย่าเปิดให้มันดังนัก เราเองก็จะได้ไม่ต้องตะโกนคุยกัน กลับถูกณัฐเดชไม่พอใจถามว่าสุพิชชาฟังเพลงอยู่ไปหรี่ทำไม!

พอเสียงเพลงเบาลง ทั้งหมอและณัฐเดชก็ได้ยินเสียงเนตรสิตางศุ์ร้องขอความช่วยเหลือ ณัฐเดชถามสุพิชชาว่าเนตรสิตางศุ์อยู่ที่ไหน เธอทำไขสือว่าไม่รู้ หมอไม่สนใจ วิ่งไปตามเสียงร้องของเนตรสิตางศุ์ จนเปิดประตูเข้าไปช่วยเธอออกมาได้

เนตรสิตางศุ์โผเข้ากอดหมอเอาแต่ร้องไห้ตัวสั่น หมอกอดเธอไว้บอกว่าไม่ต้องกลัว ตนอยู่นี่แล้ว ก็พอดีณัฐเดชมาถึง

“มันเกิดอะไรขึ้น บอกพี่ซิเนตร!”

สุพิชชาเดินตามมายืนมองตรงประตูอย่างแค้นใจ!

เมื่อพาออกมานั่งที่ห้องรับแขก เนตรสิตางศุ์เล่าอย่างไม่หายหวาดกลัวว่า ตนถูกผีนายลาภกลับมาแก้แค้น สุพิชชาแย้งว่าตอนตนอยู่คนเดียวไม่เห็นมีอะไร หาว่าเนตรสิตางศุ์พูดให้ตนผวา

“พี่พีชคิดว่าเนตรโกหก หรือว่าแกล้งทำเป็นไม่เชื่อกันแน่ ถึงได้ผลักเนตรเข้าไปในห้องนั้น”

หมอถามว่าสุพิชชาเป็นคนผลักเนตรสิตางศุ์เข้าไปในห้องนั้นและล็อกห้องไว้ด้วยใช่ไหม เธอก็ทำหน้าซื่อตาใสบอกณัฐเดชว่าตนไม่ได้ทำ หาว่าเนตรสิตางศุ์กลัวผีแล้วมาโทษตน ตนไม่ใช่พวกตัวประหลาดสัมผัสผีได้สักหน่อย พูดแล้วทำงอนเดินตุปัดตุป่องออกไป

ณัฐเดชปรามเนตรสิตางศุ์ว่าเรื่องผีเรื่องสางสุพิชชาไม่รู้เรื่องอะไรกับพวกเราด้วย พอเธอถามว่า พูดอย่างนี้หมายความว่าตนใส่ร้ายสุพิชชาเรื่องผลักตนเข้าไปในห้องนั้นหรือ?!

“พี่ไม่ได้ว่าเนตรใส่ร้าย แต่เป็นไปได้ว่าผีนายลาภอาจจะบังคับให้พีชทำอย่างนั้น โดยที่พีชไม่รู้ตัว” ณัฐเดชปกป้องสุพิชชาอีกจนได้ ซ้ำยังแก้ต่างให้ว่า“พีชเขาไม่รู้เรื่องผีเรื่องวิญญาณ แล้วพี่ก็ไม่อยากให้เขามารู้เรื่องกับเราด้วย เพราะฉะนั้นอย่าพยายามพูดให้เขาได้ยิน”

เนตรสิตางศุ์เสียใจ น้อยใจ ถามว่าเขาห่วงสุพิชชา แล้วตนล่ะ ณัฐเดชบอกว่าตนห่วงทั้งสองคน แล้วจะพาไปหาหมอ

“ไม่ต้องหรอกค่ะ เนตรมีหมอประจำตัวอยู่แล้ว”

“พี่ไปดูพีชเถอะครับ ไม่ต้องห่วงเนตร ผมจะดูแลเอง”

เมื่อณัฐเดชออกไปแล้ว หมอถามอย่างห่วงใยว่าเจ็บตรงไหนไหม ให้หมอดูซิ เนตรสิตางศุ์ทำท่าจะร้องไห้บอกว่า

“เนตรนึกว่าจะต้องตาย ไม่มีโอกาสได้เจอหน้าหมออีกแล้ว...”

หมอวรวรรธดึงเนตรสิตางศุ์ไปกอดไว้ด้วยสีหน้ากังวล...

ooooooo

รุ่งขึ้น...ที่บริษัทซิกซ์เซ้นส์ กรรัมภาสัมผัสแขนเนตรสิตางศุ์ เห็นเหตุการณ์เมื่อคืนทั้งหมดอย่างชัดเจน บอกทุกคนว่า“นายลาภจริงๆ!!”

“เขาโกรธที่เนตรทำให้เขาตาย เลยกลับมาแก้แค้นงั้นเหรอ เนตรไม่เคยคิดร้ายต่อใคร เนตรไม่ได้ตั้งใจจะให้มีใครเจ็บปวดด้วยซ้ำ”

“ไม่ใช่นะเนตร นายลาภตายเพราะตัวเอง เขาฆ่าคนอื่น กรรมเลยตามสนองเขา ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว นั่นคือสิ่งที่นายลาภได้รับ” ญาณินเอ่ย

“แต่อยู่ๆวิญญาณนายลาภกลับมาได้ไง เขาตายไปนานแล้ว วิญญาณน่าจะไปชดใช้กรรม ไปผุดไปเกิดได้แล้ว” สุคนธรสตั้งข้อสังเกตกับเพื่อนๆ

ขณะ 5 สาวปรึกษาหารือกันนั้น กรรณาเชื่อว่าผีนายลาภเป็นฝีมือของขบวนการเดียวกันกับที่ฆ่าทนายสมชาติ ซึ่งทุกคนก็เชื่อเช่นนั้น

ooooooo

ที่สำนักองค์เบญจา...สมคิดนั่งดูภาพจากกล้องวงจรปิดด้านบนของลิฟต์ เห็นชายในชุดตำรวจครึ่งท่อนยืนอยู่ในลิฟต์ก็ยิ้มพอใจ บอกกรกฎที่ยืนอยู่ใกล้ๆว่า

“ลูกค้าคนสำคัญที่ฉันรออยู่ มาถึงแล้ว ฮ่ะๆๆ”

ครู่เดียว สมุนสองคนก็เดินนำชายคนนั้นเข้ามาหาสมคิดในห้องรับรอง เขาแนะนำตัวเองแก่สมคิดว่า

“ผมรองสาโรจน์” สมคิดแสดงความยินดีที่ได้รู้จัก บอกว่าตนพอจะรู้เรื่องตำแหน่งหน้าที่การงานของเขาแล้ว รองสาโรจน์รวบรัดว่า “ถ้าอย่างนั้นผมคงไม่ต้องอธิบายอะไรให้มาก”

สมคิดบอกว่าต้องการให้ตนรับใช้อะไรเชิญสั่งมาได้เลย รองสาโรจน์บอกว่าตนอยู่ในตำแหน่งเก่าๆเป็นแค่ตัวรองๆมานานเกินไปแล้ว สมคิดพูดอย่างรู้ใจของรองสาโรจน์ว่าใครๆก็ต้องการอยู่ตำแหน่งเอก ไม่ใช่ตัวรอง

“แต่พอดี ดันมีก้างขวางทางผมอยู่” พูดแล้วรองสาโรจน์ยื่นรูปในมือให้สมคิดดู เป็นรูปของผู้การฯ!

“ผมรู้จักผู้การฯคนนี้ดี แบบนี้ก็สนุกสองเท่า จัดไปเป็นคอมโบ้เซตเลยครับท่าน” สมคิดหัวเราะน่ากลัวจนรองสาโรจน์เองก็ยังสะท้าน

ooooooo

ติณห์อยู่กับญาณิน เขาคอยดูแล เป็นคู่คิด และให้กำลังใจกัน ก็มีโทร.เข้ามือถือ ดูเบอร์แล้วไม่คุ้น แต่เขาก็รับสาย

เป็นสายจากเบญจาที่ซุกตัวอยู่ในอ่างอาบน้ำเหมือนเด็กมีปัญหา พอติณห์รับสายเธอก็ร้องไห้คร่ำครวญว่า

“หนูไม่ได้ตั้งใจ...”

พอติณห์รู้ว่าเป็นเบญจาก็ตวาดอย่างโกรธจัดว่าเธอมันชั่วร้าย ฆ่าคนบริสุทธิ์ได้ยังไง!

“หนูไม่อยากทำ...ไม่อยากทำ หนูขอโทษนะคะ หนูรักพี่...” ติณห์ตวาดว่าอย่ามาเรียกสิ่งที่ทำว่าความรัก ตนขยะแขยง “ใช่...หนูมันน่าขยะแขยง หนูมันไม่มีใครรัก ชีวิตหนูไม่มีใครเลย แต่หนูรักพี่ ถ้าพี่เห็นใจหนู ช่วยให้หนูพ้นจากสภาพนี้ที ไม่งั้นหนูก็ต้องทำแบบนี้ต่อไป เพราะหนูหยุดไม่ได้...ถ้าพี่ไม่มา หนูก็ไม่รู้ว่าใครจะต้องเป็นเหยื่อรายต่อไป อาจจะเป็นพี่ญาณินก็ได้”

ติณห์ตกลงจะไปหาเบญจา เธอย้ำว่าเขาต้องมาคนเดียวและอย่าบอกใครแม้แต่ญาณิน ติณห์รับปากถามว่าแล้วจะให้ไปหาเธอที่ไหน
“พี่ขับรถออกมาก่อน เปิดมือถือไว้ เจอกันที่ไหนหนูจะโทร.ไปบอกพี่เป็นระยะ พี่ออกมาเดี๋ยวนี้เลย!”

พอเบญจาตัดสายตากติณห์ ประตูห้องน้ำก็เปิดออก! สมคิดก้าวเข้ามายิ้มร้าย

พอเบญจาเงยหน้าเห็นสมคิด สีหน้าเธอก็สิ้นหวังทันที...

บรรดาสมาชิกในบริษัทซิกซ์เซ้นส์ความเห็นแตกเป็นสองฝ่าย ไตรรัตน์ถามติณห์ว่าเขาคงไม่ไปใช่ไหม แต่จุนจีกลับบอกว่าติณห์ควรไป หมอวรวรรธเห็นด้วยเพราะถ้าเราจับตัวเบญจาได้ทุกอย่างก็จบ

“หมอสมคิดไม่ใช่จอมขมังเวทย์อีกแล้ว ถ้าไม่มีเบญจาเสียคนก็ไม่มีเครื่องมือใช้คาถาอาคมปล่อยผีมาเล่นงานใครได้” สุคนธรสสรุป พงอินทร์เห็นด้วย ยกเว้นญาณินที่เอ่ยอย่างกังวลว่า

“แต่...ให้ติณห์ไปคนเดียว ณินกลัวว่า...”

ในที่สุด ติณห์ขับรถไปคนเดียว โทร.บอกเบญจาด้วยสีหน้าเข้ม แค้นว่าตนมาแล้วจะให้ไปหาที่ไหนบอกมา

แต่ข้างหลังเขา ณัฐเดชขับรถตามมา ในรถมีไตรรัตน์ จุนจี พงอินทร์ และหมอวรวรรธนั่งมาด้วย

ooooooo

สุพิชชาเจ็บใจที่เบญจาจัดการเนตรสิตางศุ์ไม่สำเร็จ จัดแจงส่งข้อความไปตำหนิต่อว่าด่าทอเบญจาแล้วจ้องหน้าจอเว็บไซต์ของอาณาจักรสีดำเขม็งรอคำตอบ

“ตอบฉันมาซี ทำไมไม่ตอบ ฉันจ้างพวกแกแล้วนะ ฉันจ่ายเงินไปตั้งมาก พวกแกต้องช่วยฉันได้ซี เอานังเนตรไปจากชีวิตฉันเสียที ฮือๆๆ” สุพิชชาสะอื้นแค้นใจ พลันก็มีเสียงแมสเสจดังขึ้น เธอมองขวับไป เห็นรูปเอนิเมชั่นแม่หมอเบญจากางกรงเล็บในจอ พร้อมข้อความว่า

“ปฏิบัติการครั้งแรกไม่สำเร็จ ลงมือปฏิบัติการครั้งที่สอง แต่คุณต้องเป็นตัวช่วย”

“จะให้ฉันช่วยยังไงบอกมา ฉันจะช่วยทุกอย่าง” สุพิชชาตอบไปทันที และก็ได้รับการตอบรับทันควันว่า

“คุณได้เลือกแล้ว ขอต้อนรับสู่ปฏิบัติการของเรา ฮ่ะๆๆๆ” สิ้นเสียงหัวเราะคอมพ์ก็ดับวูบไปทันที

ที่ด้านหลังของสุพิชชานั้น ผีนายลาภยืนอยู่ อึดใจเดียวจอคอมพ์ก็เปิดสว่างขึ้นอีกครั้ง พร้อมกล่องข้อความกะพริบมีคำว่า “รับแผนพิฆาต” สุพิชชาจ้องกล่องข้อความแล้วคลิ๊กเปิดเข้าไป...

สุพิชชาสะพายกระเป๋าเดินออกไปที่ประตูหน้าบ้านด้วยสีหน้าแค้นจัด โดยมีผีนายลาภตามออกมาติดๆ เมื่อออกมาแล้วสุพิชชาหยิบผ้ายันต์ที่เคยแปะที่ประตูและเธอกระชากทิ้งอยู่ริมกระถางขึ้นแปะคืนที่ประตูตามเดิมแล้วจึงไปขึ้นรถขับออกไปโดยมีผีนายลาภนั่งที่เบาะหลัง

ooooooo

ติณห์ขับรถจากกรุงเทพฯจนเกือบถึงลพบุรีแล้วเบญจาก็ยังไม่บอกว่าจะให้ไปที่ไหน ครั้นโทร.ไปถามก็บอกว่าถ้าไม่อยากเจอตนก็กลับไป

พอติณห์โมโห เบญจาก็บอกว่าให้ขับไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเจอหุ่นไล่กากับอีกา ติณห์ขับรถไปจนเจอหุ่นไล่กากับอีกาจึงเลี้ยวเข้าไป เจออีกาเป็นๆเกาะอยู่ที่หุ่นไล่กาเต็มไปหมด! ติณห์หันมองรถของณัฐเดชพึมพำ “ตามฉันมานะเว้ยไอ้ณัฐ!”

ติณห์ขับรถเข้าไปจนสุดทางจึงเลี้ยวเข้าไปในโกดังที่เงียบสงัดราวกับเป็นโกดังร้าง แต่ณัฐเดชไม่อาจตามเข้าไปด้วยได้ จึงหาที่จอดรถซ่อนอยู่แถวนั้น แล้วพากันลอบเข้าไปเงียบกริบ!

แม้ติณห์จะรู้ว่าพวกณัฐเดชไม่ได้ขับรถตามเข้ามาในโกดัง แต่เขาก็ไม่หวั่นไหวเพราะหน้าที่ของเขาคือต้องเข้าไปเจอเบญจาให้ได้! เขาเดินเข้าไปพลางหันร้องเรียกเบญจาไปรอบๆ

“มาแล้วเหรอคะพี่ติณห์!” เสียงเบญจาทักจากข้างหลัง พอติณห์หันมอง เธอก็วิ่งเข้าไปโผกอดพร่ำรำพัน “พี่ติณห์...หนูคิดถึงพี่ ทำไมเราสองคนเจอกันช้าไปถ้าพี่ไม่มีพี่ญาณิน แล้วหนูไม่ใช่ลูกพ่อ เราจะรักกันได้ไหมคะ?”

“ถ้ายูหยุดทำร้ายคนอื่น เอาญาณพิเศษ คาถาอาคมที่มีมาใช้ช่วยคนอื่น เหมือนกับที่ญาณินทำ ไอสัญญาว่าจะรักยูเหมือนน้องสาวของไอ”

“เหมือนญาณินงั้นเหรอ? ทำไมหนูต้องเหมือนนังนั่นด้วย หนูไม่อยากเหมือนมัน หนูต้องเหนือกว่ามัน หนูต้องชนะมัน!”

“ไอให้โอกาสยูเลือกแล้ว แต่ยูก็ยังเลือกทำผิด งั้นเราก็คุยกันไม่ได้ ยูไปกับไอ!” ติณห์จับแขนทั้งสองข้างของเบญจาจะพาออกไปจากโกดังแต่เบญจาขืนตัวไว้ บอกให้เขาปล่อย!

“เบญจา ไอพยายามจะช่วยยูให้หลุดพ้นจากหมอสมคิดนะ ไปกับไอ” ติณห์ยังพยายามใจเย็น

ขณะนั้นเอง  พวกณัฐเดชลอบเข้ามาถึงแล้ว  เห็นเบญจาอยู่กับติณห์  ทุกคนย่องกริบเข้าไป  แต่ต้องชะงักกึกเมื่อได้ยินเสียงเบญจาพูดขึ้นว่า

“คิดแล้วว่าต้องมีพวกพยาธิใบไม้ในตับมากันเพียบ” พอทุกคนหันมอง เห็นเบญจายืนอยู่บนมุมสูงแล้ว

“เฮ้ย! แล้วไอ้ติณห์หายไปไหน?” ไตรรัตน์ตกใจ จุนจีบอกพรรคพวกว่าใครทำก่อนได้เปรียบแล้วพุ่งเข้าหาเบญจา แต่แล้วก็งง  เมื่อได้ยินเสียงเบญจาดังจากอีกด้านหนึ่ง ทั้งสามเลยตัดสินใจกรูกันไล่จับเบญจาทั้งสองคน

ปรากฏว่า ทั้งสามวิ่งไล่จับจนเหนื่อย จึงรู้ตัวว่าถูกเบญจาหลอกอีกแล้ว  ซ้ำไตรรัตน์ยังถูกสมุนของเบญจาใช้ท่อนเหล็กที่อยู่แถวนั้นฟาดจนร้องลั่น

พอรู้ตัวว่าถูกหลอก  พงอินทร์ก็ตกใจเป็นห่วงพวกสาวๆ ที่ออฟฟิศขึ้นมา

ooooooo

หารู้ไม่ว่า สุพิชชาถูกสั่งให้รับแผนพิฆาตไปที่บริษัทซิกซ์เซ้นซ์แล้วโดยมีผีนายลาภนั่งคุมไปด้วย!

เมื่อมาถึงหน้าบริษัทก็โทร.เรียกเนตรสิตางศุ์ให้ออกมาพบที่หน้าบริษัท เพื่อนๆจึงให้กุมาริกาออกไปดูที่รถของสุพิชชาก่อนว่ามีอะไรไม่น่าไว้วางใจไหม  กุมาริกาทำตากวาดสำรวจเหมือนเรดาร์แล้วบอกว่า ไม่มีผีไม่มีคน นอกจากสุพิชชานั่งอยู่คนเดียว  เนตรสิตางศุ์จึงออกไปพบ

สุพิชชาหลอกล่อให้เนตรสิตางศุ์ขึ้นไปนั่งคุยกันบนรถ อ้างว่าเพื่อนๆเธอตามออกมายืนเป็นฝูงอย่างนี้จะคุยเรื่องส่วนตัวกันได้อย่างไร แต่พอเนตรสิตางศุ์ขึ้นนั่งบนรถ สุพิชชาก็ล็อกรถแล้วขับพรืดออกไปทันที!

พวกญาณินตกใจรีบหากุญแจรถเพื่อขับตามไป แต่ญาณินบอกกุมาริกาให้รีบตามไปก่อน

เนตรสิตางศุ์พยายามบอกให้สุพิชชาหยุดรถ แต่สุพิชชายิ่งตะบึงรถไปราวกับเหาะ  พลันเนตรสิตางศุ์ก็แทบช็อกเมื่อเห็นผีนายลาภยืนขวางอยู่หน้ารถ สุพิชชาขับรถชน ผีนายลาภพุ่งทะลุกระจกเข้ามาสิงเนตรสิตางศุ์ทันที!

เนตรสิตางศุ์สะดุ้งเฮือกแล้วนั่งหน้าแข็งตัวทื่อ สีหน้าแววตาไม่ต่างกับผีนายลาภเลยแม้แต่น้อย!

“ขับไป หึๆ!” เสียงเนตรสิตางศุ์กลายเป็นเสียงผีนายลาภ

“จอดรถนะ ปล่อยพี่เนตรลงเดี๋ยวนี้!” กุมาริกาเข้ามาในรถแล้วบอกสุพิชชา แต่ถูกผีนายลาภที่สิงร่างเนตรสิตางศุ์อยู่ บีบคอแล้วเหวี่ยงออกไปจากรถ และเนตรสิตางศุ์ก็สลบไปเมื่อผีนายลาภออกจากร่างไปแล้ว

กุมาริการ้องโอดโอย สงสัยว่าผีนายลาภมาอยู่ในรถสุพิชชาได้ยังไง? บ่นว่าแบบนี้มันต้องฮั้วกันแน่ๆ! แล้วกุมาริกาก็หายแว้บไปจากถนน กลับไปบอกสี่สาวที่นั่งรถตามมาว่า ตนหยุดรถสุพิชชาไม่ได้เพราะมีผีนายลาภอยู่ในรถ

“อย่าบอกนะว่ายัยพีชมีคาถาอาคมเรียกผีได้อีกคน” กรรัมภาเอะใจ

“ไม่หรอก ยัยพีชไม่รู้เรื่องไสยศาสตร์ แต่คงถูกหลอกใช้มาเล่นงานเนตร” ญาณินแย้ง

แต่สุคนธรสบอกว่าสุพิชชาอาจร่วมมือด้วยความเต็มใจก็ได้ กุมาริกาเห็นด้วยว่าต้องมีการฮั้วกันระหว่างสุพิชชากับเบญจาแน่ๆ

เพราะมัวแต่ฟังกุมาริกาเล่า ญาณินเลยตามรถเบญจาไม่ทัน โชคดีที่ก๊องขี่มอเตอร์ไซค์มาตีขนาบ สุคนธรส เลยให้กุมาริการีบไปกับก๊องแล้วโทรจิตบอกตนเป็นระยะ

“ได้เลย...แว้บบบบ” กุมาริกาขึ้นไปซ้อนมอเตอร์ไซค์เกาะเอวก๊องซิ่งไปกันอย่างเร็ว หันโบกมือบ๋ายบาย พวกพี่ๆ หย็อยๆ ดีใจที่จะได้สนุกอีกแล้ว

ooooooo

เบญจาเดินหนีเข้ามาในโกดังเหลียวหน้าเหลียวหลังว่าจะมีใครตามเข้ามาหรือไม่  แต่แล้วก็เห็นสมคิดกับกรกฎโผล่ออกมาจากมุมมืด

“ไอ้พวกหน้าโง่” สมคิดด่าพวกติณห์ สั่งเบญจาว่าคราวนี้อย่าให้พลาดอีก ตวาดเบญจาว่า “ยังจะชะเง้อคอยาวมองอะไรอีก ห่วงไอ้ติณห์นักหรือไงหา! ปล่อยให้มันถูกฟัดอยู่ในโกดังนี่แหละ ไอ้พวกผู้ชายไร้สมองมันไม่สำคัญสำหรับเราอีกต่อไปแล้ว เพราะเรามีเรื่องสนุกกว่าที่ต้องทำรออยู่ ฮ่ะๆๆรีบไป!!”

สมคิด กรกฎ และเบญจาจะเดินออกไปที่ประตูหลังโกดัง พลันก็ชะงักเมื่อสมุน 2 คนที่ถูกซัดจนน่วมถูกโยนเข้ามาจากประตูหลัง แล้วณัฐเดชก็ตามเข้ามาตวาดถาม

“จะไปไหนหมอสมคิด!”

“สารวัตร คุณหมอ...ยังคิดจะมาจับกูอีกเหรอ ไม่มีทาง! กูไม่มีทางให้พวกมึงจับแน่ กูจำวันนั้นไม่มีวันลืม! วันนั้นพวกมึงผิดมหันต์ที่ปล่อยให้กูหนีออกมาได้ ตาพระแก่คนนั้นก็อีก ทำมาเป็นพูดดี เชอะ!”

ทั้งณัฐเดชและหมอวรวรรธเผชิญหน้าสมคิดประกาศว่าวันนี้ไม่เหมือนวันก่อนแล้ว  พูดแล้วหมอยิงใส่สมคิดทันที แต่สมคิดหลบไปอยู่หลังกรกฎ กระสุนกระทบร่างกรกฎร่วงกราว ทำอะไรมันไม่ได้

“ถึงกูไม่มีอาคม  แต่ก็ฝึกลูกศิษย์ได้เว้ย” สมคิดผยอง ชักปืนออกมายิงสวนไปเป็นชุด แล้วสมคิดกับ

เบญจาก็วิ่งแยกไปกันคนละทาง  ปล่อยให้กรกฎเอาร่างบังกระสุนอยู่ตรงนั้น ครั้นณัฐเดชกับหมอวรวรรธจะไล่ตามสมคิดกับเบญจาไป  ก็ถูกกรกฎชักปืนอูซี่ยิงใส่เป็นชุด ทำให้ทั้งสองต้องกลิ้งตัวหลบกันชุลมุน

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

แค้นรักสลับชะตา EP.2 วัท ตัดสินใจสวมรอยอยู่ในร่างของ เตช ที่มีพร้อมทุกอย่าง

แค้นรักสลับชะตา EP.2 วัท ตัดสินใจสวมรอยอยู่ในร่างของ เตช ที่มีพร้อมทุกอย่าง
12 มิ.ย 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน 2564 เวลา 16:55 น.