รอยอาฆาต

“โอเค งั้นผมรอในรถ” พอนรีเปิดประตูรถออกไป คมกริชก็โทร.หาวิษณุ

พอนรีลงจากรถเดินห่างออกไปก็โทร.หาอินทิราทันที พออินทิรารับสายก็ถามว่า

“อิน...แกเกี่ยวข้องอะไรกับคดีฆ่าเจ้าสัวไพศาลหรือเปล่า” อินทิราทำเสียงแปลกใจว่าถามอะไรอย่างนี้ “ถ้างั้นแกก็รีบหาทางหนีออกจากบ้านเสธ.เป้าซะ ไม่งั้นแกจะเดือดร้อนแน่”

อินทิราถามว่าหมายความว่ายังไง นรีไม่ตอบแต่ย้ำว่า “ฉันให้โอกาสแกแล้ว อย่ามัวชักช้าสิ” อินทิรารับปาก ขอบใจ แล้ววางสายเลย แต่พอนรีหันกลับมาก็เจอคมกริชเดินเข้ามาถามสีหน้าไม่พอใจมาก

“ครั้งที่แล้วที่ครูนงนารถหนี ก็คงเป็นฝีมือคุณ!”

นรีพยายามจะชี้แจง แต่คมกริชเชื่อเสียแล้วว่าเธอร่วมมือกับคนร้าย นรีพยายามอธิบายแล้วเอาโทรศัพท์ให้ดูเพื่อยืนยันว่าตนไม่ได้โทร.หานงนารถ แต่โทรหา “เพื่อนรัก”

“เพื่อนรัก...ใครคือเพื่อนรักของคุณ...จริงสิ ผมจำได้แล้ว...”

คมกริชเล่าวันที่เขาไปหานรีพร้อมถุงผ้าเตรียมให้เธอออกจากโรงพยาบาลและสวนกับอินทิราที่เดินเข้าลิฟต์ แต่วันนั้นเขาไม่เอะใจอะไร วันนี้เขาถาม อินทิราพี่สาวของอัณศยา?

นรีพยักหน้ายอมรับว่าอินทิราเป็นเพื่อนตน

คมกริชยังนึกถึงที่นรีช่วยอัณศยาบอกเขาว่าเธอเป็นผู้บริสุทธิ์ไม่ควรกักขังเธอไว้ และซ้ำยังได้รับอภิสิทธิ์ไม่ต้องอยู่ห้องขังแต่ไปอยู่ในห้องท่านรองฯแทน ยิ่งคิดถึงเรื่องที่ผ่านมา คมกริชก็ยิ่งไม่พอใจ วันนั้นเขาหันหลังเดินจากนรีมาอย่างไม่สนใจคำชี้แจงใดๆ

วันนี้นรีพยายามชี้แจงเหตุผล แต่เขาปักใจเชื่อเสียแล้วว่าเธอเล่นเกมกับตน ต่อว่ารุนแรงว่า

“คุณเล่นกับความรู้สึกของผม คุณเอาความรักมาเป็นเครื่องต่อรอง” นรียอมรับว่าตนทำลงไปเพราะต้องการช่วยเหลืออัณศยา “ความรักของคุณ มันคือเรื่องหลอกลวง”

นรีบอกว่าตนรักเขาจริง คมกริชถามว่าจะให้ตนเชื่อได้ยังไงว่านี่ไม่ใช่การโกหกอีกครั้ง พูดใส่หน้าว่า

“คำพูดของคุณมันหมดความเชื่อถือไปแล้ว จากนี้ไปผมคงรักคุณไม่ได้...เราคงต้องขาดกัน”

“ไม่นะคะ ไม่...อย่าทำแบบนี้...” นรีโผเข้ากอดเขาไว้ ถูกคมกริชแกะมือออกพูดเสียงกระด้าง

“ปล่อย...ผมรังเกียจ ขยะแขยง ผมยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้!!”

นรีร้องไห้อย่างใจสลาย วิษณุ อัมรากับวจียืนฟังอยู่อีกมุมหนึ่ง คมกริชสั่งวิษณุให้คุมตัวหมวดนรีไว้ ห้ามเธอติดต่อใครเด็ดขาด รอจนกว่าตนจะมีคำสั่ง เปลี่ยนแปลง สั่งแล้วหันหลังเดินไปเลย นรีร้องไห้ตะโกน

“สารวัตรคะ...มันไม่ใช่อย่างที่สารวัตรคิดนะคะ สารวัตรกำลังเข้าใจดิฉันผิด...อย่าทำแบบนี้กับฉันสิคะ ...อย่าทำ...”

อัมรากับวจีบอกให้นรีพอเถอะ ขอโทษแล้วคุมตัวไปตามคำสั่งของสารวัตรคมกริช